Cristina CoralI lived my childhood

Cristina Coral
I lived my childhood in an artistic ambient environment .
My father was a composer, music and art have always been a very important part of my life. After graduation and several and different work experience I have chosen the camera as my main artistic expression.
My approach to photography and its development was almost entirely self- taught. I immediately understood what the camera could have given me in terms of experimentation and discovery of the world around me and more over of myself. Photographing has become an imperative language.
My works are triggered by different pulses: observation of reality, thoughts and emotional baggage of memories.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คอรัลเรจฉันอยู่ของฉันเด็กในสภาพแวดล้อมแวดล้อมศิลปะพ่อเป็นนักประพันธ์ ดนตรีและศิลปะมีส่วนสำคัญของชีวิต หลังจากจบการศึกษาและหลาย และประสบการณ์การทำงานแตกต่างกันที่ผมเลือกกล้องที่เป็นศิลป์หลักของฉันวิธีการถ่ายภาพและการพัฒนาของฉันได้เกือบทั้งหมดด้วยตนเอง-สอน ฉันทันทีเข้าใจว่ากล้องสามารถให้ฉันทดลองและค้นพบโลกรอบฉันและอื่น ๆ มากกว่าของตัวเอง ถ่ายภาพได้กลายเป็น ภาษาที่มีความจำเป็นงานของฉันจะถูกทริกเกอร์ โดยกะพริบต่าง ๆ: สังเกตความเป็นจริง ความคิด และสัมภาระทางอารมณ์ความทรงจำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คริสตินาคอรัลฉันอาศัยอยู่วัยเด็กของฉันในสภาพแวดล้อมโดยรอบศิลปะ.
พ่อของฉันเป็นนักแต่งเพลงและศิลปะที่ได้รับเสมอเป็นส่วนสำคัญมากในชีวิตของฉัน หลังจากจบการศึกษาและประสบการณ์การทำงานที่แตกต่างกันหลายคนและเราได้เลือกกล้องเป็นการแสดงออกทางศิลปะหลักของฉัน.
วิธีการของฉันกับการถ่ายภาพและการพัฒนาเกือบทั้งหมดได้รับการสอนด้วยตนเอง ฉันทันทีเข้าใจสิ่งที่กล้องจะมีให้ฉันในแง่ของการทดลองและการค้นพบของโลกรอบ ๆ ตัวผมและอื่นมากกว่าตัวเอง ถ่ายภาพได้กลายเป็นภาษาที่จำเป็น.
ผลงานของฉันจะถูกเรียกโดยพัลส์ที่แตกต่างกัน: การสังเกตของความเป็นจริงความคิดและสัมภาระอารมณ์ของความทรงจำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คริสติน่าปะการัง
ฉันใช้ชีวิตวัยเด็กของฉันในสภาพแวดล้อมรอบข้างสวยงาม
พ่อเป็นนักแต่งเพลง ดนตรีและศิลปะได้เสมอเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญมากของชีวิต หลังจากเรียนจบ และอีกหลายๆงาน และที่ผมเลือกกล้องเป็นการแสดงออกทางศิลปะของฉันหลัก .
วิธีการของฉันที่จะถ่ายภาพและการพัฒนาเกือบทั้งหมดด้วยตนเอง - สอนฉันทันที เข้าใจสิ่งที่กล้องน่าจะให้ในแง่ของการทดลองและการค้นพบโลกรอบตัวฉันและมากกว่าตัวเอง การถ่ายภาพได้กลายเป็นภาษาขวาง
งานของฉันถูกทริกเกอร์ โดยการกะพริบที่แตกต่างกัน : การสังเกตของความเป็นจริงความคิดและสัมภาระอารมณ์ของความทรงจำ