to what extent is learning a second

to what extent is learning a second language like learning a first language? what can we learn from first language development with respect to the contents and methods of second language courses?
the marvelous capacity for acquiring competence in one's native language within the first few years of life has been a subject of interest for a very long time. linguists, psychologist, and even language teachers have paid their attentions to the first language learning and have attempted to draw analogies between first and second language acquisition in order to justify certain teaching methods and techniques and contents of second language on the basis of first language learning principles.
observations, studies or research have been made extensively by many different groups of people-linguists, psychologist, language teachers and writers on applied linguistics - to see if learning a second language is like learning a first language. the results of studies and observations have revealed the fact that learning a first and second language is similar in some respects and different in the others. for example, points out that there are both similarities and differences between learning the first and second language.
On the surface, it is entirely reasonable to make the analogy. after all, every child , given a normal developmental environment, acquires his native language fluently and efficiently; moreover, he acquires it "naturally" without special instruction, though not without notable conscious effort and attention to language. however, the direct comparisons such as those that have been made must be treated with caution. there are dozens of salient differences between first and second language".
there are quite a good number of theories, observations, and research that support the notion that learning the second language is like learning the first language. traditional language teaching practice, as enshrined in grammar-translation method, for example, ran directly counter to this view.
the basic principle of the direct method of learning language, in which the teachers are supposed to teach without using material and without using the mother tongue, are derived from a conscious attempt to simulate natural conditions of language learning or, in other word, to encourage the second language learning in the same way as the first language is learnt.
the audio-lingual method which was based on the behaviorist's basic principles believes that language performance consists of a set of habits in the use of language structures and patterns. Language, thus, is learnt by a process of habit-formation the main components of which are imitating the sounds and patterns, being reinforced by approval or desirable reaction, repeating the sounds and pattern until the language becomes the habits. this process of habit-formation in learning the language is identical both in the first and second language learning.
the nativist approach claimed that child's language development, especially linguistic development, is not a process of fewer and fewer "incorrect" structures, not a language in which earlier stage have more mistakes than later stages. rather, the child's language at any stage is systematic in that the child is constantly forming the hypotheses on the basis of input he receives and then testing those hypotheses in his own speech. as the child language develops, those hypotheses get continually revised, reshaped, or sometimes abandoned. this process of applicable both in the first and second language learning.
The cognitive approach with is based mainly on Piaget’s cognitive development theory claims that the learning of language, and, hence, the learning of meaning, is constrained by the cognitive development that the child has reached. According to Piaget, there are four stages in cognitive development – the sensory – motor stage, the preoperational stage, the stage of concrete operations, and the stage of formal operations. The child at the stage of concrete operation who has acquired the concepts of conservation and seriation, for example, can do three things with the language. 1 they can use comparative form correctly.
2 they can express differentiated properties in coordinate descriptions. 3 they can express contrasting notion like “this one has less in it but it is bigger.” So, language teacher must be restricted to the level of cognitive development when teaching language.
There are some other studies that support the idea of similarities between learning the second and the first language. Pit Corder, for example, envisages the adult language learner having a built-in strategy or
“syllabus” for language learning, which is inclined to regard as being essentially the same as that of a child (learning his first language).
Susan Ervin¬-Tripp also emphasizes the similarities. She states, in the report of her findings, that “the first question of his paper was whether the process of second language acquisition looks like the first. We found that the functions of early sentences, and their form, their semantic redundancy, their reliance on ease of short-term memory, their over-generalizations, their use of order strategies, all were similar to processes we have seen in first language acquisition. On broad outline, then, the conclusion is tenable thet first and second language learning is similar in natural situations.” She also states, “in second language learning we find the same processes: over-generalization, production simplification, loss of sentence medial, and so on.”

So, we can see that, in some respects, the process of a second language learning is like that of the first language. All the theories and studies presented above look at the different aspects of how first language is learnt, but they reveal and agree to the idea that second language learning is developed in a “natural” way as that in learning the first language. In other word, they accept that the processes of learning the second language is the same processes as of learning the first language.
There are; however, some arguments that reveal the differences between learning a second and first language, and some which argue that the “natural” way in learning a second language is debatable. Vivian J. Cook (1969), for example, argues against the analogies of first and second language learning. She takes three areas of divergences to talk about; development, error, and grading.
Under the “development” heading, she points out that there are two things that learning second language is different from learning the first language. The first is that the sentences of a second language learners are required to be grammatical from the very beginning while this requirement is not imposed on a child acquiring the first language. The second point is that the second language learners are not expected to make interim hypotheses about the language learning, instead, they are assumed to learn the rules of native competence one by one while the child acquiring the first language constructs and destroys or modifies a series of grammar. In short, one learns his first language by a series of evolving hypotheses, but one learns a second language is assumed to learn by building it up rule by rule.
Under “error”, Cook argues that in the theory of first language acquisition, error are an integral part of the process. Errors also show what the child’s interim grammar does not yet include. In learning a second language, on the other hand, it is usually thought that errors are extremely harmful. This suggests that in the first language acquisition, an error shows that adult competence has not yet been reached and the grammar is still on interim hypotheses, but in second language acquisition an error is taken to show that an item has been wrongly learnt.
When talking about grading, Cook puts forward the argument that in learning his first language, the language the child hears is not graded systematically, instead, he hears a virtually unrestricted input of grammatical sentences and produces more and more comprehensive system of rules to account for them. In second language learning, on the other hand, the input has usually been restricted and systematically ordered. That is to say, the way to native competence of second language learner has been assumed to proceed through minimal step in carefully restricted situations.
So, we can conclude, from Cook’s ideas, that the way to the acquisition of second language is not as “natural” as it has been thought. Halliday (1978) has an idea that second language learning is “induced” rather than “natural”, and if it is induced, it is not similar to the first language learning because the way we learn the first language is “natural”. He says, “…if we are looking for the more dramatic differences in learning condition, there will be determined not so much by whether the language being learnt is first or second, as by whether the learning is natural or induced. Is it natural language learning or is it classroom language learning? Once the second language learning becomes induced as opposed to natural-once it becomes applied linguistics-then, the similarities with first language learning may tend to evaporated.”
It is because of the above reason that Halliday has further stated the means in learning a second language cannot be of natural language learning. He points out, “…we are deceiving ourselves if we think that the avenue of approach to the second language in the induced situation can ever be the same as the avenue of approach to the first language.” What Halliday accepts the same both in learning second and first language is the goal of the learning. He says, “the goal of the language learner, whether of first or second language, will always be the goal of same kind, the difference is a matter of degree.” The goal of learning both first and second language, according to Halliday, is success.
I

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ไหนจะเรียนภาษาที่สองเช่นเรียนภาษาแรก สิ่งที่เราสามารถเรียนรู้จากแรกพัฒนาภาษากับเนื้อหาและวิธีการของหลักสูตรสองภาษา
กำลังการผลิตเพื่อให้ได้ความสามารถในภาษาแม่ภายในไม่กี่ปีแรกของชีวิตนี่มีเรื่องน่าสนใจมานานมาก นักภาษาศาสตร์ จิตวิทยา และแม้แต่ภาษามีจ่าย attentions เพื่อการเรียนรู้ภาษาแรกของพวกเขาได้พยายามที่จะวาด analogies ระหว่างซื้อ และสองภาษาเพื่อจัดสอนวิธีการ และเทคนิค และเนื้อหาของภาษาที่สองตามภาษาแรกเรียนรู้หลักการบางอย่าง
สังเกต ศึกษาหรือวิจัยได้ทำการอย่างแพร่หลาย โดยในกลุ่มของนัก ภาษาศาสตร์คน จิตวิทยา ภาษา และนักเขียนเกี่ยวกับภาษาศาสตร์ประยุกต์ - ถ้าเรียนภาษาที่สองได้เช่นเรียนภาษาแรก ผลการศึกษาและสังเกตได้เปิดเผยความจริงที่ว่าเรียนภาษาที่หนึ่ง และสองจะคล้ายกันในบางประการ และแตกต่างกันในผู้อื่น ตัวอย่าง ชี้ให้เห็นว่า มีความเหมือนและความแตกต่างระหว่างเรียนหนึ่ง และสองภาษา.
บนพื้นผิว ไม่สมเหตุสมผลทั้งหมดเพื่อทำให้เปรียบเทียบ หลังจากที่ทุก ที่เด็กทุกคน ให้เป็นปกติพัฒนาสิ่งแวดล้อม ได้ฝึกฝนภาษาของเขา fluently และมี ประสิทธิภาพ นอกจากนี้ เขาได้ฝึกฝนได้ "ธรรมชาติ" โดยไม่มีคำสั่งพิเศษ แม้ไม่โดยไม่ต้องพยายามโดดใส่ใจและสนใจภาษา อย่างไรก็ตาม การเปรียบเทียบโดยตรงเช่นผู้ที่ทำต้องถือ ด้วยความระมัดระวัง มีหลายสิบชนิดแตกเด่น และสองภาษา"
มีจำนวนทฤษฎี สังเกต ค่อนข้างดี และงานวิจัยที่สนับสนุนแนวคิดที่เรียนรู้ภาษาที่สองเช่นเรียนภาษาแรก สอนแบบฝึกหัด ภาษาดั้งเดิมเป็นประดิษฐานในไวยากรณ์แปล ตัวอย่าง วิ่งตรงเคาน์เตอร์เพื่อมุมมองนี้
หลักการพื้นฐานของวิธีการโดยตรงของการเรียนภาษา ในการที่ ครูควรจะสอนโดย ไม่ใช้วัสดุ และโดยลิ้นแม่ มาจากความพยายามมีสติในการจำลองสภาพธรรมชาติ การเรียนรู้ภาษา หรือ ใน คำอื่น ๆ การส่งเสริมให้เรียนเดียวเป็นภาษาแรกมีการเรียนรู้ภาษาที่สอง
วิธีการ audio-lingual ซึ่งเป็นไปตามหลักการพื้นฐานของ behaviorist เชื่อว่า ภาษาประกอบด้วยชุดของพฤติกรรมในการใช้ภาษาโครงสร้างและรูปแบบ ภาษา ดัง ถูกเรียนรู้โดยกระบวนการของส่วนประกอบหลักที่จะเลียนเสียงและรูปแบบ การเสริม โดยการอนุมัติหรือปฏิกิริยาต้อง ก่อนิสัย ซ้ำเสียงและรูปแบบจนกระทั่งนิสัยกลายเป็นภาษา กระบวนการของการก่อตัวเป็นนิสัยในการเรียนรู้ภาษาจะเหมือนกันทั้งในการเรียนรู้ภาษาที่หนึ่ง และสอง
วิธี nativist อ้างว่า พัฒนาภาษาของเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาษาศาสตร์พัฒนา ไม่กระบวนการโครงสร้างน้อยน้อยและ "ถูกต้อง" ไม่เป็นภาษาในขั้นตอนก่อนหน้านี้ที่มีข้อผิดพลาดมากขึ้นกว่าขั้นตอนต่อไป ค่อนข้าง ภาษาของเด็กในทุกขั้นตอนเป็นระบบในที่เด็กตลอดเวลาสมมุติฐานโดยใช้การป้อนข้อมูลที่เขาได้รับการขึ้นรูป และทดสอบสมมุติฐานเหล่านั้นในคำพูดของเขาเองแล้ว เป็นภาษาเด็กพัฒนา สมมุติฐานเหล่านั้นปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง reshaped หรือบางครั้งละทิ้ง กระบวนการของการใช้ทั้งในภาษาที่หนึ่ง และสองเรียน
วิธีรับรู้มีอยู่ส่วนใหญ่ในการพัฒนาการรับรู้ของปียาแฌ ทฤษฎีอ้างที่เรียนภาษา และ ดังนั้น จำกัดการเรียนรู้ความหมาย โดยพัฒนารับรู้ที่เด็กได้เข้าถึง ตามปียาแฌ มีสี่ขั้นตอนในขั้นมอเตอร์พัฒนา –การรับความรู้สึกรับรู้ ขั้น preoperational ขั้นตอนการดำเนินงานคอนกรีต และขั้นตอนของการดำเนินงานอย่างเป็นทางการ เด็กในขั้นตอนของการดำเนินงานคอนกรีตที่ได้รับแนวคิดของ seriation เช่น สามารถทำสามสิ่ง ด้วยภาษา 1 จะสามารถใช้แบบฟอร์มที่เปรียบเทียบได้อย่างถูกต้อง
พวกเขาสามารถที่แสดงคุณสมบัติต่าง ๆ ใน 2 ประสานงานคำอธิบาย 3 จะสามารถแสดงความแตกต่างกันเช่น "นี้มีน้อยไป แต่ก็ใหญ่กว่า" ดังนั้น ครูภาษาต้องระดับการรับรู้พัฒนาจำกัดเมื่อสอนภาษา.
มีบางศึกษาอื่น ๆ ที่สนับสนุนความคิดของความคล้ายคลึงระหว่างเรียนที่สองและภาษาแรก หลุม Corder envisages มีกลยุทธ์ในการเรียนภาษาสำหรับผู้ใหญ่เช่น หรือ
"ตาราง" เรียนภาษา ซึ่งหัวถือเป็นหลักเหมือนกับเด็ก (เรียนรู้ภาษาแรกของเขา)
ซูซาน Ervin¬ Tripp ยังเน้นที่ความเหมือน เธอระบุ ในรายงานค้นพบเธอ ว่า "คำถามแรกของกระดาษของเขาได้ว่ากระบวนการสองภาษามาเหมือนครั้งแรก เราพบว่า ฟังก์ชันของ ประโยคต้น และแบบฟอร์มของพวกเขา การซ้ำความหมาย การพึ่งความง่ายในการจำระยะสั้น generalizations เปอร์เซ็นต์ของพวกเขา การใช้กลยุทธ์การสั่ง ทั้งหมดคล้ายกับกระบวนการที่เราได้เห็นซื้อภาษาแรก บนเค้ากว้าง แล้ว บทสรุปเป็น tenable thet แรก และเรียนรู้ภาษาที่สองจะคล้ายกันในสถานการณ์ธรรมชาติ" เธอยังระบุ, "เราค้นหากระบวนการเดียวกับการเรียนรู้ภาษาที่สอง: over-generalization รวบผลิต ด้านใกล้กลางประโยค และอื่น ๆ ที่สูญเสีย"

ดังนั้น เราสามารถเห็นว่า บางประการ กระบวนการเรียนรู้ภาษาที่สองเช่นภาษาแรกที่ได้ ทฤษฎีทั้งหมดและการศึกษาที่นำเสนอข้างต้นดูลักษณะต่าง ๆ ของภาษาวิธีแรกเป็นการเรียนรู้ แต่พวกเขาเปิดเผย และยอมรับความคิดที่ว่า เรียนภาษาที่สองคือพัฒนาในทาง "ธรรมชาติ" เป็นที่เรียนภาษาแรก ในคำอื่น ๆ พวกเขายอมรับว่า กระบวนการเรียนรู้ภาษาที่สองเป็นกระบวนการเดียวกัน ณแรกภาษาการเรียนรู้
มี อย่างไรก็ตาม บางอาร์กิวเมนต์ที่แสดงความแตกต่างระหว่างการเรียนภาษาที่สอง และครั้งแรก และบางที่โต้เถียงแบบ "ธรรมชาติ" ในการเรียนรู้ภาษาที่สองที่จะคุย วิเวียน J. Cook (1969), ตัวอย่าง จนกับ analogies เรียนรู้ภาษาที่หนึ่ง และสอง เธอจะสามด้าน divergences เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับ พัฒนา ผิดพลาด และจัดเกรดไว้
ภายใต้หัวข้อ "พัฒนา" เธอชี้ให้เห็นว่า มีสองสิ่งที่เรียนรู้ภาษาที่สองจะแตกต่างจากการเรียนรู้ภาษาแรก แรกคือ ว่า ประโยคของเรียนภาษาที่สองจะต้องถูกไวยากรณ์จากเริ่มต้นในขณะที่ข้อกำหนดนี้จะไม่เก็บเด็กได้ภาษาแรก จุดที่สองคือ ว่า เรียนภาษาที่สองไม่ต้องสร้างสมมุติฐานชั่วคราวเกี่ยวกับการเรียน ภาษา แทน พวกเขาจะถือว่าการเรียนรู้กฎของความสามารถเป็นหนึ่งในขณะที่เด็กกำลังรับภาษาแรกสร้าง และทำลาย หรือปรับเปลี่ยนชุดของไวยากรณ์ ในระยะสั้น หนึ่งเรียนรู้ภาษาแรกของเขา โดยชุดพัฒนาสมมุติฐาน แต่หนึ่งเป็นภาษาที่สองถือว่าการเรียนรู้ โดยการสร้างค่ากฎ โดยกฎการเรียนรู้
ภายใต้ "ข้อผิดพลาด" อาหารจนทฤษฎีภาษาแรกซื้อ ข้อผิดพลาดเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ ข้อผิดพลาดแสดงว่าไวยากรณ์เฉพาะกาลของเด็กยังมี ในการเรียนรู้ภาษาที่สอง คง ปกติคิดว่า จะว่า ข้อผิดพลาดเป็นอันตรายมาก นี้แนะนำที่ซื้อภาษาแรก ข้อผิดพลาดแสดงว่า ยังไม่ได้ถึงความสามารถผู้ใหญ่ และไวยากรณ์จะยังคงอยู่บนสมมุติฐานชั่วคราว แต่สองภาษาซื้อ ผิดถูกเพื่อแสดงว่า สินค้าได้ถูกผิดเรียน
เมื่อพูดถึงการจัดเกรด อาหารใส่ไปข้างหน้าอาร์กิวเมนต์ที่ว่า ในการเรียนรู้ภาษาแรกของเขา ภาษาที่เด็กได้ยินจะไม่แบ่งแยกระบบ แทน เขาได้ยินเข้าแทบไม่จำกัดของไวยากรณ์ประโยค และสร้างระบบขึ้นครอบคลุมกฎบัญชีสำหรับพวกเขา เรียนรู้ภาษาที่สอง ในทางกลับกัน การป้อนข้อมูลมักจะถูกจำกัด และระบบสั่งการ กล่าวคือ ไปเป็นความสามารถของผู้เรียนภาษาที่สองสันนิษฐานต้องผ่านขั้นตอนน้อยที่สุดในสถานการณ์อย่างรอบคอบจำกัด.
ดังนั้น เราสามารถสรุป จากความคิดของทำอาหาร วิธีการซื้อของสองภาษาไม่ใช่เป็น "ธรรมชาติ" เป็นการคิดได้ Halliday (1978) มีความคิดว่าภาษาที่สองที่เรียนคือ "เกิด" แทน "ธรรมชาติ" และถ้ามันจะเกิดจาก ไม่เหมือนกับภาษาแรกเนื่องจาก "ธรรมชาติ" ตามที่เราเรียนภาษาแรกในการเรียนรู้ เขากล่าวว่า, ".. ถ้าเรากำลังมองหาความแตกต่างอย่างมากในการเรียนรู้เงื่อนไข จะมีการกำหนดไม่มาก ด้วยว่าภาษาที่ใช้ในการเรียนรู้เป็นครั้งแรก หรือที่ สอง เป็น ด้วยว่าการเรียนรู้เป็นธรรมชาติ หรืออาจ เป็นภาษาธรรมชาติการเรียนรู้ หรือเป็นห้องเรียนภาษาเรียนรู้ เมื่อการเรียนรู้ภาษาที่สองจะเกิดตรงข้ามกับธรรมชาติครั้ง นั้นจะใช้ภาษาศาสตร์นั้น ความคล้ายคลึงกับการเรียนรู้ภาษาแรกอาจมีแนวโน้มถึง evaporated "
มันเป็น เพราะเหตุผลข้างต้นที่ว่า Halliday ได้เพิ่มเติมระบุพาหนะที่ใช้ในการเรียนรู้ภาษาที่สองไม่สามารถเรียนรู้ภาษาธรรมชาติ เขาชี้ให้เห็น, ".. เราเป็นอย่างตัวเองถ้าเราคิดว่า ถนนของวิธีการเป็นภาษาที่สองในสถานการณ์อาจสามารถเคยเป็นเหมือนกับถนนของวิธีเป็นภาษาแรก"อะไร Halliday ยอมรับเหมือนกันทั้งสองเรียนที่สอง และภาษาแรกคือ เป้าหมายของการเรียนรู้ เขากล่าวว่า "เป้าหมายของการเรียนภาษา ว่าแรก หรือสองภาษา เสมอจะเป้าหมายของชนิดเดียวกัน ความแตกต่างเป็นเรื่องของการศึกษา" เป้าหมายของการเรียนรู้ทั้งหนึ่ง และสองภาษา ตาม Halliday ได้สำเร็จ
ฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรื่องการเรียนภาษาที่สองเหมือนการเรียนรู้ภาษาแรก สิ่งที่เราสามารถเรียนรู้จากการพัฒนาภาษาแรกเกี่ยวกับเนื้อหาและวิธีการเรียนภาษา 2
ความจุยิ่งใหญ่รับความสามารถของเจ้าของภาษาภายในไม่กี่ปีแรกของชีวิต ได้รับเรื่องสนใจมานานแล้ว นักภาษาศาสตร์ นักจิตวิทยาและแม้กระทั่งภาษา ครูต้องจ่ายความสนใจของพวกเขาเพื่อการเรียนรู้ภาษาแรก และได้พยายามที่จะวาด อุปมาระหว่าง แรก และ สองภาษา เพื่อปรับวิธีการสอนบางอย่างและเทคนิคและเนื้อหาของภาษาที่สองบนพื้นฐานของภาษาแรกการเรียนรู้หลักการ .
สังเกตการศึกษาหรือวิจัยเกิดขึ้นอย่างกว้างขวาง โดยหลายๆ กลุ่มของคน นักภาษาศาสตร์ นักจิตวิทยา ครูภาษาและนักเขียนเกี่ยวกับภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อดูว่าเรียนภาษาที่สองเป็นเหมือนการเรียนรู้ภาษาแรก ผลจากการศึกษาและสังเกตได้เปิดเผยความจริงที่ว่า การเรียนรู้ภาษาแรก และตัวที่สองจะคล้ายกันในบางประการ และแตกต่างกันในผู้อื่นตัวอย่างเช่น ชี้ให้เห็นว่ามีทั้งความเหมือนและความแตกต่าง ระหว่างการเรียน แรก และ สองภาษา .
บนพื้นผิว , มันคือทั้งหมดที่เหมาะสมเพื่อให้เปรียบเทียบ . หลังจากทั้งหมด เด็กทุกคนให้สภาพแวดล้อมการพัฒนาที่ปกติ ซึ่งมีภาษาของเขาได้อย่างคล่องแคล่วและมีประสิทธิภาพ นอกจากนี้เขาได้รับมัน " ธรรมชาติ " โดยไม่ต้องเรียนพิเศษแม้ว่าจะไม่ได้โดยไม่มีความพยายามและความสนใจใส่ใจชื่นชมภาษา อย่างไรก็ตาม การเปรียบเทียบโดยตรง เช่น ผู้ที่ต้องทำต้องปฏิบัติด้วยความระมัดระวัง มีหลายสิบของความแตกต่างที่สำคัญระหว่างแรกและภาษา 2 .
มีตัวเลขที่ดีของทฤษฎี การสังเกตและการวิจัยที่สนับสนุนความคิดที่ว่าเรียนภาษาที่สองเป็นเหมือนการเรียนรู้ภาษาแรก การฝึกปฏิบัติการสอนภาษาดั้งเดิม โดยเฉพาะในวิธี การแปล ไวยากรณ์ ตัวอย่างเช่น วิ่งตรงเคาน์เตอร์ มุมมองนี้ .
หลักการพื้นฐานของวิธีการโดยตรงของการเรียนรู้ภาษาที่ครูควรจะสอนให้โดยไม่ต้องใช้วัสดุ และโดยไม่ต้องใช้ภาษาแม่ จะได้มาจากความพยายามมีสติเพื่อจำลองสภาวะธรรมชาติของการเรียนรู้ภาษาหรือในคำอื่น ๆเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาที่สองในลักษณะเดียวกันเป็นภาษาแรกคือ
เรียนเสียงภาษา วิธีการ ซึ่งขึ้นอยู่กับหลักการพื้นฐานของ behaviorist เชื่อว่าการแสดงภาษา ประกอบด้วยชุดของพฤติกรรมในการใช้โครงสร้างภาษาและรูปแบบ ภาษา เป็นการเรียนรู้โดยกระบวนการของการสร้างองค์ประกอบหลักของนิสัยที่เลียนแบบเสียงและรูปแบบการเสริมด้วยปฏิกิริยาตอบรับหรือที่พึงปรารถนาย้ำเสียงและรูปแบบภาษา จนกลายเป็น นิสัย กระบวนการของการสร้างนิสัยในการเรียนรู้ภาษานี้จะเหมือนกันทั้งใน แรก และ สองภาษา การเรียนรู้ nativist
วิธีการอ้างว่าภาษาเด็กพัฒนา โดยเฉพาะการพัฒนาทางภาษา ไม่ใช่กระบวนการที่น้อยลงและน้อยลง " ไม่ถูกต้อง " โครงสร้างไม่ใช่ภาษาในที่ระยะก่อนหน้านี้มีข้อผิดพลาดมากกว่า ขั้นตอนต่อมา แต่ในขั้นตอนใด ๆของเด็ก ภาษา เป็น ระบบที่เด็กอยู่ตลอดเวลาสร้างสมมติฐานบนพื้นฐานของข้อมูลและการทดสอบสมมติฐานที่เขาได้รับในคำพูดของเขาเอง เป็นเด็กภาษาพัฒนาสมมติฐานเหล่านั้นได้รับอย่างต่อเนื่องแก้ไข รูปร่าง หรือบางครั้งอาจถูกทอดทิ้งสามารถใช้ได้ทั้งในกระบวนการแรกและสองภาษาการเรียนรู้นี้ .
ทางวิธีการตามทฤษฎีพัฒนาการทางสติปัญญาของเพียเจต์ ส่วนใหญ่อ้างว่า เรียนภาษา และ ดังนั้น การเรียนรู้ความหมาย เป็นข้อ จำกัด ของการรับรู้ ว่าเด็กได้ถึง เพียเจต์ตาม ,มีอยู่สี่ขั้นตอนในการพัฒนาทางปัญญาและทางประสาทสัมผัสและมอเตอร์ preoperational เวที , เวที , เวทีปฏิบัติการคอนกรีต และขั้นตอนของการดำเนินงานอย่างเป็นทางการ เด็กในขั้นตอนของการดำเนินงานคอนกรีตที่ได้รับแนวคิดของการอนุรักษ์และ seriation ตัวอย่าง สามารถทำสามอย่างด้วยภาษา 1 พวกเขาสามารถใช้แบบฟอร์มการเปรียบเทียบได้อย่างถูกต้อง
2 พวกเขาสามารถแสดงคุณสมบัติในรายละเอียดต่างๆ ประสานงาน พวกเขาสามารถแสดงความคิดที่ตัดกันเหมือน " หนึ่งนี้ได้น้อยกว่า แต่มันใหญ่กว่า ดังนั้น ครูจะต้องถูกจำกัดอยู่ในระดับของการพัฒนาทางปัญญา ตอน สอนภาษา
มีการศึกษาอื่น ๆที่สนับสนุนความคิดของความคล้ายคลึงกันระหว่างสองและการเรียนรู้ภาษาแรก คอร์เดอร์หลุม ,ตัวอย่างเช่น ให้ผู้ใหญ่ เรียนภาษา มีกลยุทธ์ในการสร้าง หรือ
" หลักสูตร " การเรียนรู้ภาษาซึ่งเป็นแนวโน้มที่จะพิจารณาเป็นหลักเช่นเดียวกับที่ของเด็ก ( เรียนภาษาแรกของเขา ) .
ซูซานมี¬ - ทริปนี้ยังเน้นความเหมือนกัน เธอระบุในรายงานผลการวิจัยของเธอ" คำถามแรกของกระดาษของเขาไม่ว่ากระบวนการสองภาษาเหมือนก่อน เราพบว่า ฟังก์ชันของประโยคแรกของพวกเขา และแบบฟอร์ม ) ความหมายของการพึ่งพาความสะดวกของหน่วยความจำระยะสั้นของพวกเขามากกว่า มาจากการใช้กลยุทธ์เพื่อทั้งหมดมีความคล้ายคลึงกับกระบวนการที่เราได้เห็นในการเรียนรู้ภาษาแรกบนร่างคร่าว ๆแล้ว สรุปได้เทศน์ครั้งแรกและครั้งที่สอง เรียนภาษาคล้ายคลึงในสถานการณ์ธรรมชาติ . " เธอยังระบุ " สองในการเรียนรู้ภาษา เราจะพบกระบวนการเดียวกัน มากกว่า การ ผลิต การ สูญเสียของประโยคอยู่ตรงกลางและ "

ดังนั้น เราสามารถดูที่ บางประการกระบวนการของการเรียนรู้ภาษาที่สองเป็นเหมือนภาษาก่อน ทฤษฎีและการศึกษาที่นำเสนอทั้งหมดข้างต้นดูแง่มุมต่าง ๆ ของวิธีการที่ภาษาก่อนเรียน แต่พวกเขาเปิดเผยและเห็นด้วยกับความคิดที่ 2 การเรียนรู้ภาษาถูกพัฒนาขึ้นใน " วิธีธรรมชาติ " อย่างที่ในการเรียนรู้ภาษาแรก ในคำอื่น ๆพวกเขายอมรับว่ากระบวนการของการเรียนรู้ภาษาที่สองคือกระบวนการเดียวกันของการเรียนรู้ภาษาแรก .
มี อย่างไรก็ตาม มีการเปิดเผยความแตกต่างระหว่างการเรียนรู้ 2 ภาษาแรก และบางส่วนที่ยืนยันว่า " วิธีธรรมชาติ " ในการเรียนรู้ภาษาที่สองก็เป็นที่ถกเถียงกัน วิเวียน เจ ทำอาหาร ( 1969 ) , ตัวอย่างเถียงกับอุปมาของแรกและสองภาษาการเรียนรู้ เธอใช้เวลาสามด้านของความแตกต่างเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับ ; การพัฒนา , ข้อผิดพลาด , และระดับ .
ภายใต้ " พัฒนา " ไป เธอชี้ให้เห็นว่ามี 2 เรื่องที่เรียนสองภาษา จะแตกต่างจากการเรียนรู้ภาษาแรกแรกคือว่า ประโยคของภาษาที่สองผู้เรียนจะต้องถูกหลักไวยากรณ์จากจุดเริ่มต้นมากในขณะที่ความต้องการนี้ไม่ได้บังคับเด็กรับภาษาแรก ประเด็นที่สอง คือ ภาษา สองนักศึกษาคาดว่าจะไม่ทำให้กาลสมมติฐานเกี่ยวกับการเรียนรู้ภาษา แทนพวกเขาจะถือว่าเรียนรู้กฎของภาษาความสามารถหนึ่งโดยหนึ่งในขณะที่เด็กรับภาษาแรกสร้างและทำลายหรือปรับเปลี่ยนชุดของไวยากรณ์ ในสั้น หนึ่งเรียนรู้ภาษาแรกของเขา โดยชุดพัฒนาสมมติฐาน แต่หนึ่งเรียนรู้ภาษาที่สองจะถือว่าได้เรียนรู้ โดยการสร้างมันขึ้นปกครองโดยกฎ .
" ข้อผิดพลาด "ทำอาหาร แย้งว่า ในทฤษฎีของการเรียนรู้ภาษาแรก ความผิดพลาดเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ นอกจากนี้ยังพบว่าข้อผิดพลาดไวยากรณ์กาลของเด็กยังไม่รวม ในการเรียนรู้ภาษาที่สองในมืออื่น ๆ , มันมักจะคิดว่าข้อผิดพลาดจะอันตรายมาก นี้แสดงให้เห็นว่าในการเรียนรู้ภาษาแรกข้อผิดพลาดที่แสดงให้เห็นว่า ความสามารถ ผู้ใหญ่ยังไม่ถึงและไวยากรณ์ยังเป็นสมมติฐานชั่วคราว แต่ในภาษาซื้อข้อผิดพลาดที่สองคือถ่ายเพื่อแสดงว่าสินค้าได้ถูกผิดเรียน
เมื่อพูดถึงการทำอาร์กิวเมนต์ที่ใส่ไปข้างหน้าในการเรียนรู้ภาษาแรกของเขา ภาษาเด็กได้ยินไม่ใช่ Graded อย่างเป็นระบบ แทนเขาได้ยินเข้าแทบไม่จำกัดประโยคไวยากรณ์และผลิตมากขึ้นและครอบคลุมมากขึ้น ระบบของกฎบัญชีสำหรับพวกเขา สองในการเรียนรู้ภาษา , บนมืออื่น ๆ , ใส่มักจะถูกจำกัด และรับสั่ง พูดได้ว่าทางความสามารถดั้งเดิมของผู้เรียนภาษาที่สองได้ถือว่าดำเนินการผ่านขั้นตอนน้อยที่สุดในสถานการณ์อย่างรอบคอบ จำกัด .
ดังนั้น เราสามารถสรุปได้จากความคิดปรุงนั้น วิธีที่จะได้มาซึ่งภาษาที่สองไม่ได้เป็น " ธรรมชาติ " มันได้รับการคิด ฮอลลิเดย์ ( 1978 ) มีความคิดที่สอง การเรียนภาษาเป็น " กระตุ้น " มากกว่า " ธรรมชาติ "และถ้ามันเกิด มันไม่ได้ใกล้เคียงกับก่อนการเรียนภาษา เพราะวิธีการที่เราได้เรียนรู้ภาษาแรกคือ " ธรรมชาติ " เขากล่าวว่า " . . . . . . . ถ้าเรากำลังมองหาความแตกต่างอย่างมากในการเรียนรู้เงื่อนไขมีไม่มาก โดยจะพิจารณาว่าภาษาที่จะเรียนรู้เป็นครั้งแรก หรือครั้งที่สอง โดยว่า การเรียนรู้ คือ ธรรมชาติ หรือเกิดมันคือธรรมชาติ เรียนภาษา หรือเป็นภาษา การเรียนรู้ ห้องเรียน เมื่อการเรียนรู้ภาษาที่สองจะเกิดเป็นนอกคอกธรรมชาติเมื่อมันกลายเป็นภาษาศาสตร์ประยุกต์แล้ว คล้ายคลึงกับก่อนการเรียนภาษาอาจมีแนวโน้มที่จะระเหย "
.มันเป็นเพราะเหตุผลข้างต้นที่ ฮอลลิเดย์ ได้กล่าวต่อไปว่า ในการเรียนรู้ภาษาของธรรมชาติที่สองจะไม่สามารถเรียนภาษา เขาชี้ว่า " . . . . . . . เราหลอกตัวเราเอง ถ้าเราคิดว่าถนนแบบสองภาษาในการสถานการณ์ก็เหมือนเดิม เป็นถนนของวิธีการแรก ภาษา" อะไร ฮอลลิเดย์ ยอมรับเหมือนกันทั้งในการเรียน 2 ภาษาแรกคือ เป้าหมายของการเรียนรู้ เขากล่าวว่า " เป้าหมายของผู้เรียนภาษา ไม่ว่าจะเป็นภาษาแรกหรือที่สอง จะเป็นเป้าหมายของชนิดเดียวกัน ความแตกต่างเป็นเรื่องขององศา . " เป้าหมายของการเรียนรู้ทั้งครั้งแรกและครั้งที่สองภาษาตาม ฮอลลิเดย์ คือ ความสำเร็จ
ฉัน