Commedia dell’arte (1500s–1700s): I

Commedia dell’arte (1500s–1700s): Improvisational comedy first developed in Renaissance Italy that involved stock characters and centered around a set scenario. The elements of farce and buffoonery in commedia dell’arte, as well as its standard characters and plot intrigues, have had a tremendous influence on Western comedy, and can still be seen in contemporary drama and television sitcoms.

Dadaism (1916–1922): An avant-garde movement that began in response to the devastation of World War I. Based in Paris and led by the poet Tristan Tzara, the Dadaists produced nihilistic and antilogical prose, poetry, and art, and rejected the traditions, rules, and ideals of prewar Europe.

Enlightenment (c. 1660–1790): An intellectual movement in France and other parts of Europe that emphasized the importance of reason, progress, and liberty. The Enlightenment, sometimes called the Age of Reason, is primarily associated with nonfiction writing, such as essays and philosophical treatises. Major Enlightenment writers include Thomas Hobbes, John Locke, Jean-Jacques Rousseau, René Descartes.

Elizabethan era (c. 1558–1603): A flourishing period in English literature, particularly drama, that coincided with the reign of Queen Elizabeth I and included writers such as Francis Bacon, Ben Jonson, Christopher Marlowe, William Shakespeare, Sir Philip Sidney, and Edmund Spenser.

Gothic fiction (c. 1764–1820): A genre of late-18th-century literature that featured brooding, mysterious settings and plots and set the stage for what we now call “horror stories.” Horace Walpole’s Castle of Otranto, set inside a medieval castle, was the first major Gothic novel. Later, the term “Gothic” grew to include any work that attempted to create an atmosphere of terror or the unknown, such as Edgar Allan Poe’s short stories.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Commedia dell'arte (1500s – 1700): ตลก Improvisational ก่อนพัฒนาในอิตาลีเรอเนสซองซ์ที่เกี่ยวข้องกับตัวหุ้น และแปลกสถานการณ์ที่กำหนด องค์ประกอบของ farce และ buffoonery ใน commedia dell'arte ตลอดจนอักขระมาตรฐาน และ intrigues พล็อต มีอิทธิพลมหาศาลในตลกตะวันตก และยังสามารถดูได้ใน sitcoms โทรทัศน์และละครร่วมสมัยDadaism (1916-1922): การเคลื่อนไหวที่โอ่โถงที่เริ่มต้นในการตอบสนองภายหลังจากสงครามโลก I. อยู่ในปารีส และนำ โดยกวีตริ Tzara, Dadaists ที่ ผลิต antilogical และ nihilistic ร้อยแก้ว กวีนิพนธ์ และศิลปะ และปฏิเสธประเพณี กฎ และอุดมคติของยุโรป prewarตรัสรู้ (ราวค.ศ. 1660 – ค.ศ. 1790): การเคลื่อนไหวทางปัญญาในประเทศฝรั่งเศสและส่วนอื่น ๆ ของยุโรปที่เน้นความสำคัญของเหตุผล ระหว่าง และเสรีภาพ ตรัสรู้ บางครั้งเรียกว่ายุคของเหตุผล หลักเชื่อมโยงอยู่กับ nonfiction เขียน เขียนเรียงความและ treatises ปรัชญา นักเขียนหลักธรรมรวมมัส ฮอบส์ Thomas จอห์นล็อก ฌอง-Jacques Rousseau, Descartes ฌูลสมัยเอลิซาเบธ (ราวค.ศ. 1558 – ค.ศ. 1603): A ไหนระยะเวลาในวรรณคดีอังกฤษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งละคร ที่ร่วมกับรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธฉัน และรวมนักเขียน เช่น เบคอน Francis เบนโจนสัน คริสโตเฟอร์มาร์โลว์ เชกส เปียร์ William เซอร์ฟิลิปห้องกว้าง Edmund Spenserนิยายโกธิค (c. 1764 – 1820): ประเภทของวรรณกรรมสายศตวรรษที่การตั้งค่าและผืน brooding ลึกลับ และตั้งเวทีสำหรับสิ่งนี้เรียก "เรื่องราวสยองขวัญ" ฮอเรซวอลโพลปราสาทของ Otranto ตั้งอยู่ภายในปราสาทยุคกลาง นวนิยาย Gothic หลักแรกได้ ภายหลัง คำโต "โกธิค" รวมงานต่าง ๆ ที่พยายามสร้างบรรยากาศของความหวาดกลัวหรือไม่รู้จัก เช่นเรื่องสั้นของ Edgar Allan โพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Commedia dell'Arte (1500s-1700s): ยิ่งตลกพัฒนาครั้งแรกในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีที่เกี่ยวข้องกับตัวละครที่สต็อกและแน่นิ่งสถานการณ์ที่กำหนด องค์ประกอบของเรื่องตลกและตลกใน Commedia dell'Arte เช่นเดียวกับตัวละครมาตรฐานและแผนการพล็อตมีอิทธิพลอย่างมากต่อตลกตะวันตกและยังสามารถเห็นได้ในละครร่วมสมัยและโทรทัศน์ซิทคอม. Dadaism (1916-1922): การเคลื่อนไหวเปรี้ยวจี๊ดที่เริ่มต้นในการตอบสนองต่อการทำลายล้างของสงครามโลกครั้งที่อยู่ในกรุงปารีสและนำโดยกวีอุโมงค์ Tzara, Dadaists ที่ผลิตออกมาเป็นร้อยแก้วและพวกทำลาย antilogical บทกวีและศิลปะและปฏิเสธประเพณีกฎและอุดมการณ์ . ของสงครามยุโรปตรัสรู้(ค 1660-1790.): การเคลื่อนไหวทางปัญญาในประเทศฝรั่งเศสและส่วนอื่น ๆ ของยุโรปที่เน้นความสำคัญของเหตุผลที่ความคืบหน้าและเสรีภาพ การตรัสรู้บางครั้งเรียกว่ายุคแห่งเหตุผลมีความสัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกับการเขียนสารคดีเช่นการเขียนเรียงความและบทความปรัชญา . นักเขียนตรัสรู้ที่สำคัญ ได้แก่ โทมัสฮอบส์, จอห์นล็อค, Jean-Jacques Rousseau, René Descartes ยุคลิซาเบ ธ (ค 1558-1603.) ระยะเวลาที่เจริญรุ่งเรืองในวรรณคดีอังกฤษโดยเฉพาะละครที่ใกล้เคียงกับรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบ I และรวมนักเขียน . เช่นฟรานซิสเบคอนเบ็น, คริสมาร์โลว์วิลเลียมเช็คสเปียร์เซอร์ฟิลิปซิดนีย์และเอ็ดมันด์สเปนเซอร์นิยายกอธิค(c 1764-1820.): เป็นประเภทของวรรณกรรมในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ที่เป็นจุดเด่นครุ่นคิดการตั้งค่าลึกลับและแปลงและ ตั้งเวทีสำหรับสิ่งที่เราเรียกว่า "เรื่องราวสยองขวัญ." ปราสาทฮอเรซวอล์โดตั้งอยู่ภายในปราสาทยุคกลางเป็นนิยายกอธิคใหญ่ครั้งแรก ต่อมาคำว่า "กอธิค" ขึ้นไปรวมถึงการทำงานที่พยายามที่จะสร้างบรรยากาศของความหวาดกลัวใด ๆ หรือไม่ทราบเช่นเอ็ดการ์อัลลันโปเรื่องสั้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

commedia dell'arte ( 1480 ) 1680 ) : improvisational ตลกการพัฒนาครั้งแรกในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีที่เกี่ยวข้องกับหุ้นอักขระและศูนย์กลางรอบชุดเหตุการณ์ องค์ประกอบของการแสดงตลกเรื่องตลกใน commedia และ dell'arte เช่นเดียวกับตัวละครของมาตรฐานและพล็อต intrigues , มีอิทธิพลอย่างมากในตะวันตก ตลก และยังสามารถเห็นได้ในละครร่วมสมัยและบทละครโทรทัศน์ .

ลัทธิดาดา ( 1914 – 1922 ) : เปรี้ยวจี๊ด - การเคลื่อนไหวที่เริ่มขึ้นในการตอบสนองต่อการทำลายของสงครามโลกครั้งที่ผมอยู่ในปารีสและนำโดยกวีตริสตาน ซารา , dadaists ผลิตร้อยแก้ว และคนที่เชื่อใน nihilism antilogical บทกวี และศิลปะ และปฏิเสธประเพณี ระเบียบ และอุดมคติของสงครามยุโรป

ตรัสรู้ ( C . 1660 ( 1790 )มีปัญญาเคลื่อนไหวในฝรั่งเศสและส่วนอื่น ๆของยุโรป ที่เน้นความสำคัญของเหตุผล ความก้าวหน้า และเสรีภาพ การตรัสรู้ บางครั้งเรียกว่าอายุของเหตุผล เป็นหลักที่เกี่ยวข้องกับการเขียนบทความและสารคดี เช่น ปรัชญา บทความ . นักเขียนธรรมหลัก ได้แก่ โทมัส ฮอบส์ , จอห์น ล็อค , Jean Jacques Rousseau , Ren é Descartes .

ทวีปอเมริกาใต้ ( C1237 – 1603 ) : ช่วงเวลาที่เฟื่องฟูในวรรณคดี ภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะละคร ซึ่งประจวบเหมาะกับรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธฉันคือนักเขียน เช่น ฟรานซิส เบคอน เบน จอนสัน คริสโตเฟอร์ มาร์โลว์ วิลเลี่ยม เช็คสเปียร์ เซอร์ฟิลิปซิดนีย์และเอ็ดมันด์สเปนเซอร์

นิยายโกธิค ( C . 1459 – 1820 ) : ประเภทของ late-18th-century วรรณกรรมที่โดดเด่นหรูหราการตั้งค่าลึกลับและแปลง และตั้งเวทีสำหรับสิ่งที่เราเรียก " สยองขวัญ " ของฮอเรซ Walpole ปราสาทของโอตรันโต่ ชุดข้างในปราสาทยุคกลาง เป็นครั้งแรกที่สําคัญ โกธิค นวนิยาย ต่อมาคำว่า " กอธิค " ขยายตัวเพื่อรวมงานใด ๆที่พยายามที่จะสร้างบรรยากาศของความหวาดกลัว หรือ ไม่รู้จัก เช่น Edgar Allan Poe เรื่องสั้น

.