The “Golden Age of China”, Tang Dyn

The “Golden Age of China”, Tang Dynasty (唐朝, 618-907 AD) was indeed the most vibrantly cultural period in the nation’s history, and the greatest age for Chinese poetry. Li Bai (李白, 701-762 AD), possibly the most acclaimed Chinese poet of all times, was a child of this era.

Indulging in wine was a socially accepted form of seeking inspiration among poets, even bestowing upon some a transcendental status. One of the “Eight Immortals of the Wine Cup”, Li Bai was never considered drunk, but rather “mentally carried away from his normal preoccupations”, as is obvious from one of his most famous poems:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน "ยุคทองของจีน" ราชวงศ์ (唐朝 618-907 AD) ได้แน่นอนระยะสุด vibrantly วัฒนธรรมในประวัติศาสตร์ของประเทศ และอายุมากที่สุดในบทกวีจีน Li Bai (李白 701-762 AD), อาจจะมากที่สุดรางวัลจีนกวีทุกครั้ง มีเด็กของยุคนี้ละลายในไวน์แสวงหาแรงบันดาลใจในหมู่กวี แม้ bestowing ตามบางสถานะ transcendental รูปแบบสังคมยอมรับ "แปดอมตะของเดอะไวน์ถ้วย" Li Bai หนึ่งเขาก็ไม่เคยเมา แต่เป็น "ใจมีอยู่ preoccupations ของเขาปกติ" เป็นชัดเจนจากบทกวีของเขามีชื่อเสียงมากที่สุดอย่างใดอย่างหนึ่ง:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" ยุคทองของประเทศจีน " ( 唐朝ราชวงศ์ถังราชวงศ์ถัง , โฆษณา ) แน่นอนที่สุดชีวิตชีวาทางวัฒนธรรมระยะเวลาในประวัติศาสตร์ของประเทศ และมากที่สุดอายุสำหรับบทกวีภาษาจีน หลี่ ไป๋ ( 李白 701-762 , AD ) เป็นกวีจีนที่ได้รับรางวัลมากที่สุดของเวลาทั้งหมด เป็นเด็กยุคนี้

โอ๋ในไวน์คือสังคมยอมรับรูปแบบของการแสวงหาแรงบันดาลใจของกวีแม้ว่าจะพบเมื่อบางสถานะ หนึ่งใน " แปดอมตะของไวน์ " หลี่ ไป๋ก็ถือว่าไม่เคยเมา แต่ " ใจเพลินจาก preoccupations " ปกติของเขา เป็น เห็นได้ชัดจากหนึ่งในบทกวีที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา :