Law is not a static phenomenon, yet

Law is not a static phenomenon, yet in certain ways it appears bounded and clear cut.
Where it holds jurisdictional authority, law provides a set of rules for behavior. When
these rules are broken, behavior is punishable. If you have been driving carelessly and hit
another car, you might pay money damages. If you are caught stealing, you might go to
jail. If you are caught polluting, you may be forced to stop. The creation of law and the
delivery of sanctions for rule breaking are contested processes. How law is made, how it
is enforced, and how it is interpreted are always in dispute, constantly changing, and
responsive to the power relations that surround it. Still, we can identify its purposes: law
both sets behavioral standards and sets up a system for compliance with them. Within the
reach of a legal system, we are on notice that we must meet its standards or risk penalty.
Chances are we were not directly involved in the making of the rules—we may even
disagree strongly with them—but we understand that the legal system shadows us
anyway. It may be the closest we can get to a shared reality.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กฎหมายไม่ใช่เป็นปรากฏการณ์ถาวร แต่ในบางรูปแบบที่ เหมือนตัดกี่ และชัดเจนที่มันมีอำนาจ jurisdictional กฎหมายทางชุดของกฎสำหรับลักษณะการทำงาน เมื่อกฎเหล่านี้ไม่ พฤติกรรมที่เป็นโทษ ถ้าคุณได้รับการขับขี่ลวก ๆ และตีรถอื่น คุณอาจจ่ายเงินความเสียหาย ถ้าคุณจะจับขโมย คุณอาจไปคุก ถ้าคุณจะจับ polluting คุณอาจจะบังคับให้หยุด การสร้างกฎหมายและจะจัดส่งของสำหรับแบ่งกฎจีนแสกระบวนการ วิธีกฎหมายทำ อย่างไรก็การบังคับใช้ และวิธีตีเสมอในข้อโต้แย้ง การเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และตอบสนองกับความสัมพันธ์ของอำนาจที่ล้อมรอบ ยัง เราสามารถระบุวัตถุประสงค์ของ: กฎหมายทั้งกำหนดมาตรฐานพฤติกรรม และตั้งค่าระบบสำหรับการปฏิบัติตามนั้น ภายในถึงระบบกฎหมาย เราจะสังเกตว่า เราต้องตรงกับมาตรฐานหรือเสี่ยงต่อโทษของมีโอกาสเราไม่เกี่ยวข้องโดยตรงในการทำกฎ — เราอาจได้ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับพวกเขา — แต่เราเข้าใจว่า ระบบกฎหมายเงาเราต่อไป มันอาจจะใกล้เคียงที่สุดเราจะได้รับเป็นจริงใช้ร่วมกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กฎหมายไม่ได้เป็นปรากฏการณ์แบบคงที่ยังอยู่ในวิธีการบางอย่างปรากฏล้อมรอบและชัดเจน.
ที่ไหนก็ถืออำนาจอาณาเขตกฎหมายให้ชุดของกฎสำหรับพฤติกรรม
เมื่อกฎเหล่านี้จะถูกแบ่งพฤติกรรมเป็นโทษ
ถ้าคุณได้รับการขับรถไม่ระมัดระวังและตีรถอื่นคุณอาจจ่ายเงินค่าเสียหาย
หากคุณกำลังจับขโมยคุณอาจจะไปติดคุก หากคุณกำลังจับมลพิษคุณอาจจะบังคับให้หยุด
การสร้างกฎหมายและการจัดส่งของการลงโทษสำหรับการทำลายกฎการประกวดจะถูกกระบวนการ กฎหมายวิธีทำวิธีการที่จะมีการบังคับใช้และวิธีการที่จะตีความมักจะอยู่ในข้อพิพาทที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาและตอบสนองต่อความสัมพันธ์เชิงอำนาจที่ล้อมรอบมัน แต่ถึงกระนั้นเราสามารถระบุวัตถุประสงค์ของกฎหมายทั้งกำหนดมาตรฐานพฤติกรรมและการตั้งค่าระบบสำหรับการปฏิบัติกับพวกเขา ในการเข้าถึงของระบบกฎหมายเราจะแจ้งให้ทราบว่าเราจะต้องเป็นไปตามมาตรฐานหรือโทษความเสี่ยง. โอกาสที่เราไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงในการทำของกฎที่เราอาจจะไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับพวกเขา แต่เราเข้าใจว่าตามกฎหมาย ระบบเงาให้เราอยู่แล้ว มันอาจจะเป็นที่ใกล้เคียงที่สุดที่เราจะได้รับความเป็นจริงที่ใช้ร่วมกัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กฎหมายไม่ได้เป็นปรากฏการณ์ที่คงที่ แต่ในบางวิธีก็ปรากฏขึ้นล้อมรอบและตัดชัดเจน .
ที่มีอำนาจขอบเขตกฎหมาย มีชุดของกฎสำหรับพฤติกรรม เมื่อ
กฎเหล่านี้จะแตก เป็นพฤติกรรมที่ต้องถูกลงโทษ ถ้าคุณได้รับการขับรถประมาทชน
รถคันอื่นคุณอาจต้องจ่ายค่าเสียหายเป็นเงิน ถ้าคุณถูกจับได้ว่าขโมย คุณอาจไป
คุก ถ้าคุณจับก่อมลพิษคุณอาจจะถูกบังคับให้หยุด การสร้างกฎหมายและการลงโทษสำหรับกฎ
แตกจะทำให้กระบวนการ ว่ากฎหมายถูกสร้าง วิธีการ
คือการบังคับใช้และตีความว่ามันเป็นเสมอในข้อพิพาท เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และตอบสนองต่อความสัมพันธ์เชิงอำนาจ
ที่ล้อมรอบมัน ยัง เราสามารถระบุวัตถุประสงค์ของกฎหมาย
:ทั้งชุดมาตรฐานพฤติกรรมและตั้งค่าระบบให้สอดคล้องกับพวกเขา ภายใน
เข้าถึงระบบกฎหมาย เราจะแจ้งให้ทราบว่า เราต้องได้ตามมาตรฐานโทษหรือความเสี่ยง .
โอกาสเราไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงในการสร้างกฎเราอาจ
ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับเขา แต่เราเข้าใจว่า ระบบกฎหมาย เงาเรา
อยู่ดีมันอาจจะใกล้จะเป็นจริงได้