Optimum temperature of pure proteas

Optimum temperature of pure protease activity was measured
at different temperatures in the range 20–100
C, in a phosphate
buffer of pH 7, as previously described (Homaei, 2015a; Homaei
et al., 2014, 2010; Homaei & Etemadipour, 2015). The maximum
activities obtained under the conditions tested were taken as
100%. Enzyme temperature stability was evaluated by incubating
enzyme at 80
C in 50 mM phosphate buffer pH 7, for different
intervals of time, then cooled on ice and the residual activity determined
under the assay conditions. Control measurements were
carried out measuring the activity of the same enzyme solution
kept on ice for thermal stability.
2.4.2. Determination of optimum pH and pH stability
The effect of pH on the activity was evaluated by measuring
pure enzyme activity at pH 3–12, at room temperature in a mixed
buffer containing 50 mM acetate, phosphate and glycine.
Maximum activity obtained within the range was expressed as
100% and residual activities calculated.
The effect of pH on enzyme stability was evaluated after incubation
of the enzyme at pH 3 and 12 for 60 min at 25
C, then pH
value was adjusted to 7 and the residual activity determined
according to the assay conditions. Control measurements were carried
out measuring the activity of the same enzyme solution kept
in the buffer at pH 7 for the pH stability experiments.
2.4.3. Substrate specificity
The substrate specificity of the protease purified was assayed
with different protein substrates such as casein, azocasein, Egg
albumin, Gelatin, hemoglobin and BSA (1%, w/v). The relative activity
was estimated by standard assay.
2.4.4. Determination of kinetic parameters
Catalytic activity of enzyme was investigated at different substrate
concentrations under assay conditions. Km, Vmax, kcat and
kcat/Km values were determined using Michaelis–Menten plots.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โดยวัดอุณหภูมิที่เหมาะสมของกิจกรรมโปรติเอสเพียวที่อุณหภูมิต่าง ๆ ในช่วง 20 – 100 C ในฟอสเฟตเป็นบัฟเฟอร์ที่ pH 7 ตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ (Homaei, 2015a Homaeiet al. 2014, 2010 Homaei & Etemadipour, 2015) สูงสุดถ่ายเป็นกิจกรรมที่ได้รับภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ100% เอนไซม์เสถียรซึ่งประกอบ ด้วย incubatingเอนไซม์ที่ 80 C ใน 50 มม.ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ pH 7 สำหรับแตกต่างกันช่วงเวลา แล้วระบายความร้อนด้วยน้ำแข็งและกิจกรรมส่วนที่เหลือที่กำหนดสภาวะทดสอบ ควบคุมการวัดได้ดำเนินการวัดกิจกรรมของเอนไซม์โซลูชันเดียวกันเก็บน้ำแข็งสำหรับทนความร้อน2.4.2. กำหนดค่า pH ที่เหมาะสมและความมั่นคงค่า pHผลของ pH ในกิจกรรมประกอบ ด้วยการวัดกิจกรรมของเอนไซม์บริสุทธิ์ที่ pH 3 – 12 ที่อุณหภูมิห้องในการผสมบัฟเฟอร์ที่ประกอบด้วยอะซิเตท 50 มม. ฟอสเฟต และ glycineกิจกรรมสูงสุดที่ได้รับในช่วงถูกแสดงเป็น100% และกิจกรรมที่เหลือคำนวณรับการประเมินผลของค่า pH ในความเสถียรของเอนไซม์หลังจากบ่มของเอนไซม์ที่ pH 3 และ 12 สำหรับ 60 นาทีที่อุณหภูมิ 25 แล้ววัดค่า pHค่าปรับปรุงกับ 7 และกิจกรรมส่วนที่เหลือที่กำหนดตามเงื่อนไขการทดสอบ ดำเนินการควบคุมการวัดออกวัด กิจกรรมของเอนไซม์โซลูชันเดียวกันเก็บไว้ในบัฟเฟอร์ที่ pH 7 สำหรับการทดลองความเสถียร pH2.4.3. พื้นผิวความจำเพาะความจำเพาะพื้นผิวโปรติเอสที่บริสุทธิ์ถูก assayedกับพื้นผิวของโปรตีนแตกต่างกันเช่นเคซีน azocasein ไข่albumin เจลาติน ฮีโมโกลบิน และบีเอสเอ (1%, w/v) กิจกรรมสัมพันธ์ประเมิน โดยการทดสอบมาตรฐาน2.4.4 การกำหนดพารามิเตอร์ที่เคลื่อนไหวรับการตรวจสอบกิจกรรมเร่งปฏิกิริยาของเอนไซม์ที่พื้นผิวแตกต่างกันความเข้มข้นภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ กม. Vmax, kcat และค่า kcat/Km ถูกใช้ Michaelis – Menten ผืน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อุณหภูมิที่เหมาะสมของกิจกรรมโปรติเอสบริสุทธิ์วัด
ที่อุณหภูมิที่แตกต่างกันอยู่ในช่วง 20-100 C ในฟอสเฟต?
กันชนของพีเอช 7 ตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ (Homaei, 2015a; Homaei
et al, 2014, 2010. Homaei & Etemadipour 2015 ) สูงสุด
กิจกรรมได้รับภายใต้เงื่อนไขการทดสอบที่ถูกนำมาเป็น
100% อุณหภูมิเอนไซม์ถูกประเมินโดยการบ่ม
เอนไซม์ที่ 80 องศาเซลเซียสในขนาด 50 มมฟอสเฟตบัฟเฟอร์ 7 แตกต่างกันสำหรับ
ช่วงเวลาเย็นแล้วบนน้ำแข็งและกิจกรรมที่เหลือกำหนด
ภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ การวัดการควบคุมถูก
ดำเนินการวัดกิจกรรมของการแก้ปัญหาการทำงานของเอนไซม์เดียวกัน
เก็บไว้ในน้ำแข็งเสถียรภาพทางความร้อน.
2.4.2 การกำหนดค่า pH ที่เหมาะสมและมีเสถียรภาพค่า pH
ผลกระทบของค่า pH ในกิจกรรมที่ได้รับการประเมินโดยการวัด
การทำงานของเอนไซม์บริสุทธิ์ที่ pH 3-12 ที่อุณหภูมิห้องในผสม
บัฟเฟอร์ที่มีขนาด 50 มมอะซิเตทฟอสเฟตและ glycine.
กิจกรรมสูงสุดที่ได้รับอยู่ในช่วงเป็น แสดงเป็น
100% และกิจกรรมที่เหลือคำนวณ.
ผลกระทบของค่า pH ความมั่นคงเอนไซม์ถูกประเมินหลังจากการบ่ม
ของเอนไซม์ที่ pH 3 และ 12 เป็นเวลา 60 นาทีที่ 25? C แล้วค่า pH
ค่าปรับ 7 และกิจกรรมที่เหลือกำหนด
ตาม เงื่อนไขการทดสอบ การวัดการควบคุมได้ดำเนินการ
ออกวัดกิจกรรมของการแก้ปัญหาการทำงานของเอนไซม์เดียวกันเก็บไว้
ในบัฟเฟอร์ที่ pH 7 สำหรับการทดลองเสถียรภาพค่า pH.
2.4.3 พื้นผิวจำเพาะ
ความจำเพาะของสารตั้งต้นน้ำย่อยบริสุทธิ์ได้รับการวิเคราะห์
ที่มีพื้นผิวโปรตีนแตกต่างกันเช่นเคซีน azocasein ไข่
อัลบูมิเจลาตินและฮีโมโกลบีเอสเอ (1% w / v) กิจกรรมญาติ
ได้รับการประเมินโดยการทดสอบมาตรฐาน.
2.4.4 ความมุ่งมั่นของพารามิเตอร์การเคลื่อนไหว
การเร่งปฏิกิริยาของเอนไซม์ที่ถูกตรวจสอบพื้นผิวที่แตกต่างกัน
มีความเข้มข้นภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ กม Vmax, kcat และ
kcat / ค่ากม. ได้รับการพิจารณาโดยใช้แปลง Michaelis-Menten

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อุณหภูมิที่เหมาะสมของกิจกรรมเอนไซม์โปรตีเอสเพียว วัดที่อุณหภูมิที่แตกต่างกันในช่วง 20 – 100 C ในฟอสเฟตบัฟเฟอร์ pH 7 ตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้านี้ ( homaei 2015a ; homaei ,et al . , 2014 , 2010 ; homaei & etemadipour 2015 ) สูงสุดกิจกรรมที่ได้รับภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ นำมาเป็น100 % เสถียรภาพอุณหภูมิที่เอนไซม์ถูกประเมินโดยการแช่เอนไซม์ที่อุณหภูมิ 80 องศาเซลเซียสใน 50 mM ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ pH 7 , ที่แตกต่างกันช่วงเวลาของเวลาเย็นแล้วแข็งและกิจกรรมที่เหลือกำหนดภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ การวัดการควบคุมคือทำการวัดกิจกรรมของเอนไซม์โซลูชั่นเดียวกันเก็บไว้ในที่เย็นเพื่อเสถียรภาพทางความร้อน2.4.2 . การวิเคราะห์เสถียรภาพและพีเอชที่เหมาะสมอผลของพีเอชในกิจกรรมที่ประเมินโดยการวัดบริสุทธิ์เอนไซม์ที่ pH 3 – 12 , ที่อุณหภูมิห้องในผสมอะซิเตทบัฟเฟอร์ที่ประกอบด้วย 50 มม. , ฟอสเฟตและไกลโคเจนกิจกรรมสูงสุดได้ในช่วงที่ได้เป็น100% และกิจกรรมต่างๆที่ตกค้างการคํานวณผลของ pH ต่อเสถียรภาพของเอนไซม์ที่ประเมินหลังจากบ่มของเอนไซม์ที่ pH 3 และ 12 เป็นเวลา 60 นาที ที่อุณหภูมิ 25 C แล้วอปรับค่าเป็น 7 และที่เหลือกำหนดกิจกรรมจากเงื่อนไขในการทดสอบ การวัดการควบคุมศึกษาออกวัดกิจกรรมของเอนไซม์เดียวกันเก็บโซลูชั่นในบัฟเฟอร์ pH 7 pH ของการทดลอง2.4.3 . แผ่นความจำเพาะพบความจำเพาะของเอนไซม์โปรติเอสซีรั่มบริสุทธิ์ด้วยพื้นผิวที่แตกต่างกัน เช่น โปรตีนเคซีน azocasein ไข่อัลบูมิน , เจลาติน , ฮีโมโกลบินเอ ( 1% w / v ) กิจกรรมสัมพันธ์ถูกประมาณโดยวิธีมาตรฐาน2.4.4 . การหาค่าพารามิเตอร์จลน์ฤทธิ์ของเอนไซม์พบว่าพื้นผิวที่แตกต่างกันโดยภายใต้เงื่อนไขการทดสอบ กิโลเมตร ถึง kcat , และkcat / km ค่าถูกมาก menten ใช้สำหรับแปลง