Since the 20th century, the "book m

Since the 20th century, the "book musical" has been defined as a musical play where songs and dances are fully integrated into a well-made story with serious dramatic goals that is able to evoke genuine emotions other than laughter.[2][3] The three main components of a book musical are its music, lyrics and book. The book or script of a musical refers to the story, character development, and dramatic structure, including the spoken dialogue and stage directions, but it can also refer to the dialogue and lyrics together, which are sometimes referred to as the libretto (Italian for “little book”). The music and lyrics together form the score of a musical but the interpretation of a musical by its creative team heavily influences the way in which a musical is presented. That team includes a director, a musical director, usually a choreographer and sometimes an orchestrator. A musical's production is also creatively characterized by technical aspects, such as set design, costumes, stage properties (props), lighting and sound, which generally change from the original production to succeeding productions. Some famous production elements, however, may be retained from the original production; for example, Bob Fosse's choreography in Chicago.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 ได้กำหนด "หนังสือดนตรี" เป็นการเล่นดนตรีที่เพลงและเต้นอย่างรวมเข้ากับเรื่องทำดีกับเป้าหมายอย่างรุนแรงที่ได้อารมณ์ที่แท้จริงไม่ใช่เสียงหัวเราะที่เรามอบให้ [2] [3] ที่มีส่วนประกอบหลักสามหนังสือดนตรีของเพลง เพลง และหนังสือ หนังสือหรือสคริปต์ของดนตรีอ้างอิงถึงเรื่อง อักขระพัฒนา และโครง สร้างละคร รวมทั้งสนทนาและระยะทาง แต่มันยังสามารถดูการสนทนาและเนื้อเพลงกัน ซึ่งมีบางครั้งเรียกว่า libretto (อิตาลีสำหรับ "สมุดน้อย") เพลงและเนื้อเพลงรวมกันเป็นคะแนนของดนตรี แต่การตีความดนตรีโดยทีมงานสร้างสรรค์มากมีผลต่อวิธีการที่นำเสนอดนตรีที่ ทีมที่มีกรรมการ กรรมการดนตรี ปกติ choreographer เป็น และบางครั้งการบงการ เทคนิค ออกแบบชุด แต่งกาย คุณสมบัติขั้น (props), แสง และ เสียง ซึ่งเปลี่ยนจากการผลิตเดิมโดยทั่วไปจะประสบความสำเร็จการผลิต นอกจากนี้ยังสร้างสรรค์ลักษณะของดนตรีผลิต องค์ประกอบบางอย่างผลิตที่มีชื่อเสียง อย่างไรก็ตาม อาจถูกสะสมจากการผลิตเดิม ตัวอย่าง Bob Fosse เต้นในชิคาโก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 "ดนตรีหนังสือ" ได้รับการกำหนดให้เป็นเล่นดนตรีที่เพลงและการเต้นรำแบบบูรณาการอย่างเต็มที่ในเรื่องที่ดีทำที่มีเป้าหมายอย่างมากร้ายแรงที่สามารถทำให้เกิดอารมณ์ของแท้อื่นที่ไม่ใช่เสียงหัวเราะ. [2] [3 ] สามองค์ประกอบหลักของดนตรีหนังสือเป็นเพลงเนื้อเพลงและหนังสือ หนังสือเล่มนี้หรือสคริปต์ของดนตรีหมายถึงเรื่องการพัฒนาตัวละครและโครงสร้างอย่างมากรวมทั้งการเจรจาพูดและทิศทางเวที แต่ก็ยังสามารถหมายถึงการเจรจาและเนื้อเพลงด้วยกันซึ่งบางครั้งเรียกว่าเป็นบท (อิตาลี "หนังสือเล่มเล็ก ๆ ") เพลงและเนื้อเพลงร่วมกันสร้างคะแนนของดนตรี แต่การตีความของดนตรีโดยทีมงานสร้างสรรค์ของหนักที่มีอิทธิพลต่อวิธีการที่เป็นนักดนตรีที่นำเสนอ ทีมที่มีผู้อำนวยการเป็นผู้อำนวยการดนตรีมักจะเป็นนักออกแบบท่าเต้นและบางครั้งประพันธ์ การผลิตดนตรีจะยังโดดเด่นด้วยการสร้างสรรค์ด้านเทคนิคเช่นการออกแบบชุดเครื่องแต่งกายคุณสมบัติขั้นตอน (อุปกรณ์) แสงและเสียงซึ่งโดยทั่วไปจะเปลี่ยนจากการผลิตต้นฉบับให้กับโปรดักชั่นที่ประสบความสำเร็จ บางองค์ประกอบการผลิตที่มีชื่อเสียง แต่อาจจะเก็บไว้จากการผลิตเดิม; ตัวอย่างเช่นการออกแบบท่าเต้นบ๊อบฟอซในชิคาโก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 20 , " หนังสือเพลง " ถูกกำหนดเป็นดนตรีเล่นที่ร้องเพลงและเต้นรำอย่างบูรณาการเป็นดีเรื่องร้ายแรงอย่างมาก เป้าหมายที่สามารถกระตุ้นอารมณ์อื่นนอกจากเสียงหัวเราะของแท้ [ 2 ] [ 3 ] สามองค์ประกอบหลักของหนังสือดนตรีเป็นดนตรี เนื้อเพลง หนังสือ หนังสือหรือบทของดนตรี หมายถึง เรื่อง การพัฒนาตัวละครและโครงสร้างที่น่าทึ่ง รวมถึงบทสนทนาที่ใช้และระยะเส้นทาง แต่มันยังสามารถอ้างถึงการสนทนาและเนื้อเพลงด้วยกันซึ่งบางครั้งจะเรียกว่าเป็นอุปรากรอิตาเลียนสำหรับหนังสือ " น้อย " ) เพลงและเนื้อเพลงด้วยกันแบบฟอร์มคะแนนของดนตรี แต่การตีความของดนตรี โดยทีมงานสร้างสรรค์ของมีอิทธิพลอย่างมากในวิธีที่ดนตรีจะนำเสนอทีมที่มีผู้กำกับ ผู้กำกับดนตรี มักจะออกแบบท่าเต้นและบางครั้งเป็นผู้ประพันธ์ . การผลิตดนตรีที่ยังสร้างสรรค์ลักษณะด้านเทคนิค เช่น การออกแบบฉาก เครื่องแต่งกาย คุณสมบัติเวที ( อุปกรณ์ประกอบฉาก ) , แสงและเสียง ซึ่งโดยทั่วไปจะเปลี่ยนจากการผลิตเดิมที่จะรับช่วงการผลิต บางองค์ประกอบการผลิตที่มีชื่อเสียง อย่างไรก็ตามอาจถูกเก็บไว้จากการผลิตเดิม ตัวอย่างเช่น ฟอซบ๊อบ ท่าเต้นในชิคาโก