Roxy continued to sleep for almost

Roxy continued to sleep for almost a full day.

I'm sure it can't be helped, after spending a month in a labyrinth filled with monsters.


I was loitering around again in front of her room, in order to be the first one to say good morning, and Lilia drove me away again.

Since I was able to get a fleeting glance at Roxy's peaceful sleeping face at that time, I decided it was fine.

It would be good if she gets better soon.


On the second day, Roxy got up.

With a wobbling movement, she came over to the table where we were eating.


"Good morning to you, Roxy-sensei…!"

"Yes. Rudi… Rudeus-san, Good… morning."


In this place, including me, there weren't any more than four people.

Elinalise, Paul, Talhand...

Gisu and the other three were currently out shopping.

The exploration group does nothing but rest at the time when they're in the city; during that time, the standby group moves around is the composition.

Gisu is in the exploration group as well, but for some reason he also commands the standby group.

A hard worker, or rather, that person sure is dedicated.

Wouldn't it be better for him to just quit as an adventurer and become a manager?


"Everyone...”


Everyone here focused his or her gazes on Roxy.

Roxy created a humble expression and then, matched her gaze and lowered her head with each person, one at a time.


"This time, I've caused you quite a bit of trouble. I'm already fine."


The responses to her actions were varied.


One said it was fine, and put their hand around her shoulder.

One nodded, and said it was only obvious.

One drank some alcohol, and offered the alcohol bottle.

One lost for words, and moved by her return.


"Well, if you want to say your thanks, then say it to Rudi. If he hadn't suddenly started saying something weird like, 'Tou-san, I can feel the presence of God,' and started breaking down the walls as he ran ahead, we probably wouldn't have found you alive after all."


Going by the manner of speaking, Paul made it almost sound like I'm a dangerous person, but when entering the third floor, for some reason, I knew Roxy's location.

Then, I had the premonition that Roxy had fallen into a dilemma.


Since I felt it was an emergency, I proceeded straight towards the voice, not minding the danger of a cave-in.

Straight ahead was a wall, but without minding it, I just blew it down and continued straight ahead.


Why I had that sort of premonition? I don't know.

For some reason, I was convinced of it.

I'm sure, the bond between Roxy and I brought us together.

I'm sure that's the case. Yeah.

I do, just a tiny bit, think that the Hitogami might have done something as well, but, I won't believe it.

My God is only one person.

Wait a minute, if it comes down to that, then that would mean this is the guidance of God, as well.

Then, there's already nothing strange at all.


Just as I was thinking about that, while facing me, Roxy lowered her head a second time.


"Umm, Rudeus-san, that is, thank you very much."


...I wonder why...

I feel an endless distance from Roxy.

I know this sensation. I learned about it in school.

It's the name formalities.

It's because she's calling my name like that.

It's because she's using reserved manners like Rudeus-san.


"Please don't mind it; it's only natural after all. Rather than that, please call me Rudi like before."


After saying that, Roxy somewhat cast her eyes down, and whispered a response.


"Th… That kind of way to call you, isn't it too overly familiar?"

"No way, saying it's something like over-familiar… If sensei was going to call me something like Rudeus-san then I might as well have tou-san call me Rudeus-san as well."

"Hey now, what's that mean!"


I didn't hear anything else, like Paul's comment.


"Please call me Rudi, like before, with familiarity in it. No matter how many years have passed already, Roxy Migurdia is my respected sensei, after all."


After saying that, Roxy blinked her eyes.

Was I too thoughtless? Her face is red.

I wonder if it could be that she has a fever or something.

And then she smacked her own cheeks.


"Yes. That's right, isn't it…? Rudi."

"Yes, sensei."


Suddenly, almost as if she was ridiculing herself, Roxy looked at me while a smile floated up. [2]

That face was becoming somewhat red now.


"Nevertheless, that is, you've gotten big."

"Since I'm a human, after all- It doesn't seem sensei has changed."

"Yeah... just as small, as usual."

"Though, I don't think you're as tiny as you say."

"Is that so..."

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Roxy ยังคงนอนเกือบเต็มวัน ผมมั่นใจว่า จะไม่สามารถช่วยเหลือ หลังจากใช้จ่ายเดือนในเขาวงกตเต็มไป ด้วยมอนสเตอร์ ฉันถูกมากยิ่งรอบอีกหน้าห้องของเธอ การเป็นคนแรกว่าดี ตอนเช้า และ Lilia ขับรถผมไปอีก ตั้งแต่ผมได้รับคร่าว ๆ ของ Roxy ใบหน้านอนสงบตรึกในขณะนั้น ฉันตัดสินใจดี มันจะดีถ้าเธอได้ดีขึ้นเร็ว ๆ นี้ ในวันที่สอง Roxy มีค่า มีการเคลื่อนไหว wobbling เธอมาตารางที่เราได้กิน "สวัสดีคุณ Roxy-อาจารย์..." "ใช่ Rudi ... Rudeus ซัง ดี...เช้า " ในนี้ รวมทั้ง ฉันมีไม่ใด ๆ มากกว่าสี่คน Elinalise, Paul, Talhand ... Gisu และสามมีอยู่ออกไปซื้อ ไม่ได้สำรวจอะไรแต่เหลือเวลาเมื่ออยู่ในเมือง ในช่วงเวลานั้น ย้ายกลุ่มสแตนด์บายเป็นองค์ประกอบประมาณ Gisu เป็นกลุ่มสำรวจด้วย แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเขายังสั่งกลุ่มการสแตนด์บาย คนยาก หรือมากกว่า ให้แน่ใจว่าได้เฉพาะ มันจะไม่ดีสำหรับเขาที่จะเลิกเป็นนักผจญภัย และกลายเป็น ผู้จัดการเพียง "ทุกคน..." ทุกคนที่นี่เน้น gazes ของเขา หรือเธอในร็อก Roxy สร้างนิพจน์อีกแล้ว ตรงกับสายตาของเธอ และลดลงศีรษะของเธอ ด้วยแต่ละคน ที "เวลานี้ ฉันได้ทำของปัญหา ฉันเรียบร้อยดี" การตอบสนองการกระทำของเธอได้แตกต่างกัน หนึ่งกล่าวว่า มันถูกดี และใส่รอบไหล่ของเธอมือของพวกเขา หนึ่งพยักหน้า และกล่าวเฉพาะเห็นได้ชัด หนึ่งดื่มแอลกอฮอล์บาง และนำเสนอขวดแอลกอฮอล์ แพ้คำ และย้าย โดยเธอกลับ "ดี ถ้าคุณต้องการจะพูดขอบคุณคุณ จากนั้นกล่าวกับ Rudi เขาก็ไม่ได้เริ่มต้นพูดอะไรแปลก ๆ เช่น 'Tou ซัง สามารถรู้สึกของพระเจ้า" แล้วเริ่มแบ่งผนังเป็นเขาวิ่งไปข้างหน้า เราอาจจะไม่ได้พบคุณมีชีวิตอยู่หลังจากทั้งหมด" ไปตามลักษณะของการพูด Paul ได้มันเสียงเกือบเหมือนฉันเป็นคนอันตราย แต่เมื่อป้อนชั้นสาม ดัง ฉันรู้ว่าตำแหน่งของ Roxy แล้ว ผม premonition ที่ร็อกได้ตกลงเป็นลำบากใจ เนื่องจากผมรู้สึกว่า มันฉุกเฉิน ฉันครอบครัวตรงไปทางเสียง ไม่ดูแลอันตรายของความเว้า ตรงไปกำแพง แต่ไม่ดูแล ฉันเพียง blew ลง และยังคงตรงไป เหตุผมที่เรียง premonition ฉันไม่รู้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง ผม convinced ของมัน ฉันแน่ใจ พันธบัตรระหว่างร็อกและนำเข้าด้วยกัน ฉันแน่ใจอย่างนี้ ใช่ ผมเพียงบิต tiny คิดว่า Hitogami อาจทำสิ่งที่ดี แต่ ก็ไม่เชื่อ พระเจ้าของฉันคือ คนเดียว รอสักครู่ ถ้ามันลงมาที่ แล้วที่จะหมายถึง เป็นการแนะนำของพระเจ้า ด้วย แล้ว ได้แล้วไม่มีอะไรแปลกเลย เหมือนผมคิดว่า ในขณะที่หันหน้าเข้าหาฉัน Roxy ลดลงศีรษะของเธอเป็นครั้งที่สอง "อึม Rudeus ซัง คือ ขอบคุณมาก" ...ฉันสงสัยว่า ทำไม... รู้สึกเป็นระยะสิ้นสุดจาก Roxy ฉันรู้ว่าความรู้สึกนี้ ฉันเรียนรู้เกี่ยวกับมันในโรงเรียน พิธีการชื่อได้ มันเป็น เพราะเธอถูกเรียกชื่อเช่นนั้น มันเป็น เพราะเธอใช้มารยาทจองเช่น Rudeus ซัง "โปรดอย่ารังเกียจมัน มันเป็นเพียงธรรมชาติหลังจากทั้งหมด แทนที่ กรุณาติดต่อ Rudi เช่นก่อน" หลังจากพูดว่า ร็อกค่อนข้างโยนดวงตาของเธอลง และเกมส์การตอบสนอง "ชาญ... แบบของวิธีการ คุณไม่ได้คุ้นเคยมากเกินไปเกินไป" "ไม่มีทาง ว่า มันคือสิ่งที่ต้องคุ้นเคยมากกว่า... ถ้าอาจารย์ไปติดต่อเหมือน Rudeus ซัง แล้วฉันอาจด้วย มี tou-ซานติดต่อ Rudeus ซังเหมือนกัน" "เฮ้ เดี๋ยวนี้ สิ่งที่หมายความว่า! " ฉันไม่ได้ยินอะไร เช่นข้อคิดเห็นของ Paul "กรุณาติดต่อ Rudi เช่นก่อน มีความคุ้นเคยในการ ไม่กี่ปีได้ผ่านไปแล้ว Roxy Migurdia เป็นอาจารย์ของฉันยอมรับ หลังจากทั้งหมด" หลังจากพูดว่า Roxy คันนั้นกะพริบตาของเธอ ฉันถูก thoughtless เกินไป ใบหน้าของเธอเป็นสีแดง สงสัยว่า ถ้า เป็นที่มีไข้หรือบางสิ่งบางอย่าง แล้ว เธอ smacked แก้มของตนเอง "ใช่ ถูกต้อง ไม่ได้. .. Rudi " "ใช่ อาจารย์" ทันที เกือบเป็นถ้าเธอถูก ridiculing ตัวเอง Roxy มองฉันในขณะที่ยิ้มลอยขึ้น [2] ใบหน้านั้นได้กลายเป็นสีค่อนข้างแดงขณะนี้ "อย่างไรก็ตาม นั่นคือ คุณได้รับใหญ่" "ตั้งแต่ฉันมนุษย์ หลังจากทั้งหมดมันดูเหมือนจะไม่ มีการเปลี่ยนแปลงอาจารย์" "ใช่...ก็ขนาดเล็ก ตามปกติ" "ถึงแม้ว่า ฉันไม่คิดว่า คุณเล็กกับคุณพูด" "จะว่าให้... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ร็อกยังคงนอนหลับเป็นเวลาเกือบหนึ่งวันเต็ม. ฉันแน่ใจว่ามันช่วยไม่ได้หลังจากที่การใช้จ่ายต่อเดือนในเขาวงกตที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์. ผมก็เดินเตร่ไปรอบ ๆ อีกครั้งในด้านหน้าของห้องของเธอเพื่อที่จะเป็นคนแรกหนึ่ง ที่จะบอกว่าตอนเช้าที่ดีและ Lilia ขับรถพาฉันออกไปอีกครั้ง. ตั้งแต่ผมก็สามารถที่จะได้รับอย่างรวดเร็วหายวับไปที่ใบหน้าของการนอนหลับที่เงียบสงบร็อกในเวลานั้นผมคิดว่ามันเป็นดี. มันจะดีถ้าเธอจะดีขึ้นเร็ว ๆ นี้. ในวันที่สอง ร็อกลุกขึ้น. ด้วยการเคลื่อนไหวโยกเยกเธอเดินเข้ามาในตารางที่เรากิน. "เช้าวันดีที่คุณร็อก-อาจารย์ ... !" "ใช่. ฤดี ... Rudeus ซานดี ... ตอนเช้า." ในสถานที่แห่งนี้ รวมทั้งผมมีไม่มากไปกว่าสี่คน. Elinalise พอล Talhand ... Gisu และอื่น ๆ สามคนปัจจุบันออกช้อปปิ้ง. กลุ่มสำรวจไม่ทำอะไรเลย แต่ส่วนที่เหลือในขณะที่พวกเขาอยู่ในเมือง; ในช่วงเวลานั้นกลุ่มสแตนด์บายย้ายไปรอบ ๆ เป็นองค์ประกอบ. Gisu อยู่ในกลุ่มสำรวจเช่นกัน แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเขายังคำสั่งกลุ่มสแตนด์บาย. ปฏิบัติงานที่ยากหรือค่อนข้างแน่ใจว่าคนที่มีความมุ่งมั่น. จะไม่ได้ จะดีกว่าสำหรับเขาที่จะเพียงแค่เลิกเป็นนักผจญภัยและกลายเป็นผู้จัดการ? "ทุกคน ... " ทุกคนที่นี่มุ่งเน้นอาศัยการมองตาของเขาหรือเธอในร็อก. ร็อกสร้างการแสดงออกอ่อนน้อมถ่อมตนและจากนั้นจับคู่จ้องมองเธอและลดหัวของเธอกับแต่ละบุคคล ในช่วงเวลาหนึ่ง. "ครั้งนี้ผมได้ทำให้คุณไม่น้อยของปัญหา ผมสบายดีอยู่แล้ว. " การตอบสนองต่อการกระทำของเธอได้รับแตกต่างกัน. หนึ่งบอกว่ามันเป็นที่ดีและใส่มือของพวกเขารอบไหล่ของเธอ. หนึ่งพยักหน้าและบอกว่ามันเป็นสิ่งที่ชัดเจนเท่านั้น. หนึ่งดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บางและเสนอขายขวดเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หนึ่งที่หายไปสำหรับคำพูดและย้ายด้วยการกลับมาของเธอ. "ดีถ้าคุณต้องการที่จะกล่าวขอบคุณของคุณแล้วบอกว่ามันจะฤดี ถ้าเขาไม่ได้บางสิ่งบางอย่างก็เริ่มพูดแปลก ๆ เช่น ',' โตซังฉันรู้สึกได้ว่าการปรากฏตัวของพระเจ้า 'และเริ่มสลายผนังขณะที่เขาวิ่งไปข้างหน้าเราอาจจะไม่ได้พบคุณมีชีวิตอยู่หลังจากทั้งหมด. " ไปตามลักษณะของการพูดในที่พอลทำให้มันเกือบเสียงเหมือนฉันเป็นคนที่อันตราย แต่เมื่อเข้าสู่ชั้นสามด้วยเหตุผลบางอย่างผมรู้ว่าสถานที่ตั้งของร็อก. จากนั้นผมมีลางสังหรณ์ว่าร็อกตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเพราะผมรู้สึกว่ามันเป็นกรณีฉุกเฉินที่ผมเดินตรงไปยังเสียงไม่รังเกียจอันตรายจากถ้ำใน. ตรงไปข้างหน้าเป็นผนัง แต่ไม่รังเกียจมันฉันเพียงแค่พัดมันลงและยังคงตรงไปข้างหน้า. ทำไมฉันจึงมีว่า การเรียงลำดับของนิมิต? ผมไม่ทราบ. ด้วยเหตุผลบางอย่างผมเชื่อว่ามัน. ฉันแน่ใจว่าความผูกพันระหว่างร็อกและผมนำเราเข้าด้วยกัน. ฉันแน่ใจว่าเป็นกรณี. ใช่. ฉันทำเพียง บิตเล็ก ๆ คิดว่า Hitogami อาจจะทำบางสิ่งบางอย่างเช่นกัน แต่ผมจะไม่เชื่อมัน. พระเจ้าเป็นเพียงคนเดียว. รอนาทีถ้ามันลงมาเพื่อที่แล้วว่าจะหมายถึงนี้คือการแนะนำของ พระเจ้าเป็นอย่างดี. แล้วมีอะไรที่แปลก ๆ อยู่แล้วเลย. เช่นเดียวกับที่ผมคิดเกี่ยวกับว่าในขณะที่หันหน้าไปทางฉันร็อกลดลงหัวของเธอเป็นครั้งที่สอง. "Umm, Rudeus ซัง, ที่อยู่, ขอบคุณมาก." ... ผมสงสัยว่าทำไม ... ผมรู้สึกว่าระยะทางที่ไม่มีที่สิ้นสุดจากร็อก. ฉันรู้ว่าความรู้สึกนี้ ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับมันในโรงเรียน. มันเป็นชื่ออย่างเป็นทางการ. มันเป็นเพราะเธอเรียกชื่อของฉันเช่นนั้น. มันเป็นเพราะเธอใช้มารยาทที่สงวนไว้เช่น Rudeus ซัง. "กรุณาอย่าคิดมัน. มันเป็นเพียงธรรมชาติหลังจากทั้งหมดมากกว่านั้น โปรดโทรหาฉันฤดีเหมือนก่อน. " หลังจากที่บอกว่าร็อกค่อนข้างโยนตาของเธอลงและกระซิบตอบสนอง. "Th ... ชนิดของวิธีการที่จะเรียกคุณว่ามันไม่ได้เป็นก็คุ้นเคยมากเกินไป?" "ไม่มีทางบอกว่ามันเป็น สิ่งที่ต้องการมากกว่าที่คุ้นเคย ... ถ้าอาจารย์กำลังจะโทรหาฉันสิ่งที่ต้องการ Rudeus ซังแล้วผมเป็นอย่างดีอาจจะมี tou ซังโทรหาฉัน Rudeus ซังเช่นกัน. " "เฮ้ตอนนี้สิ่งที่หมายความว่า" ฉันไม่ได้ยิน สิ่งอื่น ๆ เช่นเดียวกับความคิดเห็นของพอล. "โปรดโทรหาฉันฤดีเหมือนก่อนที่จะมีความคุ้นเคยในนั้น. ไม่ว่ากี่ปีที่ผ่านมาได้ผ่านไปแล้วร็อก Migurdia เป็นอาจารย์ที่เคารพนับถือของฉันหลังจากทั้งหมด." หลังจากที่บอกว่าร็อกกระพริบตาของเธอคือผมคิดเกินไป? ใบหน้าของเธอเป็นสีแดง. ฉันสงสัยว่ามันอาจจะเป็นว่าเธอมีไข้หรือบางสิ่งบางอย่าง. และจากนั้นเธอตบแก้มของเธอเอง. "ใช่. ที่เหมาะสมไม่ได้ ... ? ฤดี." "ใช่อาจารย์." ทันใดนั้น ราวกับว่าเธอถูกหัวเราะเยาะตัวเอง, Roxy มองมาที่ผมในขณะที่รอยยิ้มลอยขึ้น [2] ใบหน้าที่ได้กลายเป็นที่ค่อนข้างแดงในขณะนี้. "แต่นั่นคือคุณเคยใหญ่." "ตั้งแต่ฉันมนุษย์หลังจาก All- มันไม่ได้ดูเหมือนอาจารย์มีการเปลี่ยนแปลง." "ใช่ ... เช่นเดียวกับที่มีขนาดเล็กได้ตามปกติ. " "แต่ผมไม่คิดว่าคุณเล็กที่สุดเท่าที่คุณจะพูดว่า." "นั่นคือเพื่อให้ ... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

Roxy ยังคงนอนเกือบเต็มวัน

ฉันว่าช่วยไม่ได้ หลังจากใช้เวลาเป็นเดือนในเขาวงกตที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์


ผมมาอีกรอบในหน้าห้องของเธอ เพื่อที่จะเป็นคนแรกที่จะพูดตอนเช้าที่ดีและที่ขับรถฉันไปอีกครั้ง

เพราะผมได้เหลือบมองไปที่ Roxy สงบใบหน้านอนเวลาที่ฉันตัดสินใจมันก็โอเค

มันคงจะดีถ้าเธอจะดีขึ้นในไม่ช้า


วันที่สอง ร็อกซี่ ได้ขึ้น

กับโยกเยกเคลื่อนไหว เธอมาที่โต๊ะที่เรากินข้าว


" สวัสดีครับ คุณ Roxy อาจารย์ . . . . . . . ! "

" ครับ รูดี้ . . . . . . . rudeus ซาน ดีตอนเช้า . . . . "


ในที่นี้ รวมทั้งผมก็ไม่ได้มีมากกว่าสี่คน

elinalise พอล talhand . . . . . . .

gisu และสามอื่น ๆขณะนี้ช้อปปิ้ง

กลุ่มสำรวจจะไม่มีอะไร แต่เหลือเวลาที่เมื่อพวกเขาอยู่ในเมือง ในช่วงเวลานั้น ย้ายกลุ่มแล้วรอบๆเป็นองค์ประกอบ

gisu ในการสำรวจกลุ่มเช่นกัน แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเขายังสั่งกลุ่มพร้อม

ทำงานยากหรือไม่ คนที่ได้ทุ่มเท

มันคงจะดีกว่าถ้าเขาจะลาออกจากการเป็นนักผจญภัยและกลายเป็นผู้จัดการ


" ทุกคน . . . . . . . "


ทุกคนที่นี่เน้นของเขาหรือเธอชื่นชอบในร็อกซี่

ว้าวๆสร้างต้อยการแสดงออกและจากนั้นคู่จ้องมองเธอและลดลงหัวของเธอกับแต่ละบุคคลหนึ่งที่เวลา


" ตอนนี้ฉันทำให้คุณค่อนข้างเป็นบิตของปัญหา ผมไม่เป็นไรแล้ว "


การตอบสนองกับการกระทำของเธอได้หลากหลาย


หนึ่งบอกว่า ดี แล้วเอามือมาเกาะไหล่ของเธอ

หนึ่งพยักหน้า และบอกว่ามันเป็นเพียงชัดเจน

หนึ่งดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และถวายเหล้าขวด

หนึ่งพูดไม่ออก และย้ายกลับมาของเธอ


" ถ้าคุณต้องการจะกล่าวขอบคุณ แล้วพูดกับ รูดี้ ถ้าเขาไม่ได้ก็เริ่มพูดอะไรแปลกๆเช่น " โถวซาน ฉันสามารถรู้สึกการแสดงตนของพระเจ้าและเริ่มทำลายลงผนังในขณะที่เขาวิ่งข้างหน้า เราอาจจะไม่ได้เจอคุณมีชีวิตอยู่หลังจากทั้งหมด . "


ดูจากลักษณะการพูด พอล ทำให้มันเกือบจะเหมือนผมเป็นบุคคลอันตราย แต่เมื่อเข้าสู่ชั้นสาม ด้วยเหตุผลบางอย่าง ผมรู้ว่า Roxy เป็นที่ตั้ง

แล้วผมก็สังหรณ์ว่าร็อกซี่ก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก


เพราะผมรู้สึกว่ามันเป็นกรณีฉุกเฉินผมตรงไปที่เสียงไม่รังเกียจอันตรายของถ้ำใน

ตรงข้างหน้าเป็นกำแพง แต่ไม่รังเกียจ ผมแค่ทำมันพังลง และต่อไปข้างหน้า


ทำไมฉันมีการเรียงลำดับของลางสังหรณ์ ? ฉันไม่รู้

สำหรับเหตุผลบางอย่าง ฉันเชื่อว่ามัน

ฉันว่า สายสัมพันธ์ระหว่าง Roxy และนำเราเข้าด้วยกัน

ผมมั่นใจว่าต้องเป็นอย่างนั้น ใช่

ผมทำเพียงเล็ก ๆน้อยคิดว่า hitogami จะทำบางอย่างเช่นกัน แต่ฉันไม่เชื่อ

พระเจ้าของฉันเพียงคนเดียวเท่านั้น

เดี๋ยวถ้ามันลงมาแล้ว นั่นหมายความว่า นี่เป็นคำแนะนำของพระเจ้าเช่นกัน

แล้ว ไม่มีอะไรแปลกเลย


อย่างที่ฉันคิดเกี่ยวกับมันในขณะที่เผชิญหน้าร็อกซี่ลดหัวของเธออีกเป็นครั้งที่สอง


" เอ่อ rudeus ซาน นั่นคือขอบคุณมากค่ะ "


. . . . . . . ฉันสงสัยว่าทำไม . . . . . . .

ผมรู้สึกระยะทางไม่มีที่สิ้นสุดจากร็อกซี่

ฉันรู้ความรู้สึกนี้ ผมได้เรียนรู้เกี่ยวกับมันในโรงเรียน

มันเป็นชื่อครับ

มันเป็นเพราะว่าเธอเรียกชื่อฉันแบบนั้น

มันเป็นเพราะว่าเธอใช้สงวนมารยาทเหมือน rudeus ซาน


" อย่าไปสนใจมัน มันเป็นเพียงธรรมชาติหลังจากทั้งหมด มากกว่านั้น โปรดเรียกฉันว่ารูดี้ "


เหมือนก่อนหลังจากที่พูด , Roxy ค่อนข้างเหวี่ยงสายตาของเธอลงและกระซิบตอบกลับ

" . . . ว่ายังไง โทรหาคุณ , มันไม่เกินไปคุ้นเคย ?

" ไม่มีทางพูดมันเหมือนกว่าที่คุ้นเคย . . . . . . . ถ้าอาจารย์จะเรียกฉันแบบนี้ rudeus ซาน งั้นฉันก็โถวซานเรียกฉัน rudeus ซานเป็นอย่างดี "

" นี่มันหมายถึงอะไร !


ผมไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้นเหมือนพอล แสดงความคิดเห็น


" กรุณาเรียกฉันว่ารูดี้ เหมือนแต่ก่อน กับความคุ้นเคยในมัน ไม่ว่ากี่ปีผ่านไปแล้ว ร็อกซี่ migurdia เป็นอาจารย์ของฉัน แต่หลังจากทั้งหมด . "


หลังจากนั้น Roxy กระพริบตาตาของเธอ

ผมก็ไม่มีความคิด ใบหน้าของเธอเป็นสีแดง

สงสัยว่าเธออาจจะเป็นไข้หรืออะไรซักอย่าง

แล้วก็ตบแก้มของเธอเอง


" ครับ ใช่แล้วไม่ใช่ . . . . . . . ? รูดี้ "

" ค่ะ อาจารย์ "


ก็เกือบจะเป็นถ้าเธอกำลังหัวเราะเยาะตัวเอง ร๊อกซี่มองฉันขณะที่รอยยิ้มลอยขึ้น [ 2 ]

ที่ใบหน้าเป็นสีแดงบ้างแล้ว


" แต่ที่คุณได้รับใหญ่ . "

" เพราะฉันเป็นมนุษย์หลังจากทั้งหมด - มันไม่เหมือนอาจารย์เปลี่ยนไป "

" อืม . . . . . . . เช่นเดียวกับเล็กเหมือนเคย "

" แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นเล็ก ๆ "

อย่างที่คุณพูด" งั้น . . . . . . . "