1. Introduction Tell me, and I will

1. Introduction

Tell me, and I will forget. Show me, and I may remember. Involve me, and I will understand.” - Confucius, 450
BC.
After a review of the literature on experiential learning (or learning by doing), I have realized that there have been
a number of studies which quote this phrase as preamble. I did the same, since I also agree that, these are - old but
still “novel”, and therefore - still the best words to start with, in order to express the need for a novel look at the
existing higher education system, since education is still very theoretical and passive. Although there have been
trials of incorporating experiential learning into curricula, especially in several business colleges and universities in
developed countries, in many parts of the world just as in Turkey, majority of the students can only meet with real
business life after graduation.
Even in the higher education institutions of developed countries although there are career development centres, it
seems like the students themselves try to arrange their own internships and the professors focus on covering
curriculum with case studies and a variety of simulations, offering no real-world experiences (McCarthy and
McCarthy, 2006, p.202).
Most literature on experiential learning which is consequently from the developed countries, suggest that it is a
necessary component of formal instruction, because students would more easily enter their chosen professions and
meet their desired goals upon graduation, due to decreasing job markets and increasing competition (Cantor, 1997)
An extensive study carried out by TEPAV (Economic Policy Research Foundation of Turkey) for the World
Bank, which also highlights these skill mismatches in Turkey, shows how different skills and qualifications of
graduates affect the firms’ hiring decisions. According to this survey, education turns out to be less important than
work experience in the firms’ view. The inadequacy of the skills and education of labour force is considered as a
constraint for private sector development in the report. Among the expectations of firms from new graduates, social
and communication skills were mentioned as an area where graduates are lacking most. The report continues to
emphasize the importance of partnerships between the private sector and higher education institutions; as well as the
leading role of universities in the economic transformation of Turkey, particularly by responding to the needs at
regional level (TEPAV, 2007).
To our knowledge, adaptation of experiential learning methods and therefore research on this subject both in Turkey and other developing countries is quite limited. On the other hand, it is most probable that there might be differences between the developed and developing countries in terms of their particular needs for experiential learning in higher education. Thus, it seems timely to share our experience with a view to open a new window from this part of the world. Another contribution of this study would come from the fact that there are only few studies (e.g. Alon, 2004; Charlebois & Giberson, 2009) on experiential learning in the field of international business education, and this one might be an effort to fill in this gap.
In this study, I will share the first outcomes of an ongoing project covering a series of experiential learning
methods being implemented between 2011-2014 at the International Trade and Marketing (INTM) Department of
Gediz University.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1. บทนำ บอกฉัน และฉันจะลืม แสดง และผมอาจจำ เกี่ยวข้องกับฉัน และฉันจะเข้าใจ" - ลัทธิขงจื้อ 450 BC หลังจากทบทวนวรรณกรรมผ่านการเรียนรู้ (หรือเรียนรู้ โดยการกระทำ), ฉันได้รับที่มี จำนวนของการศึกษาซึ่งเสนอวลีนี้เป็นข้อเสนอแนะฉบับนี้ ฉันไม่เหมือนกัน เพราะฉันยังยอมรับว่า ได้แก่ - เก่า แต่ ยังคง "นวนิยาย" และดังนั้น - ยังคำที่สุดจะเริ่มต้นด้วย การแสดงต้องดูนวนิยาย อยู่ศึกษาระบบ เนื่องจากการศึกษาเป็นทฤษฎี และแฝงมาก ถึงแม้ว่าได้มีการ การทดลองของการเรียนรู้ผ่านเข้าไปในหลักสูตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในธุรกิจวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยในหลาย ประเทศที่พัฒนาแล้ว ในหลายส่วนของโลกเช่นเดียวกับตุรกี ส่วนใหญ่ของนักเรียนสามารถตอบสนองกับจริงเท่านั้น ธุรกิจชีวิตหลังจบการศึกษา แม้กระทั่งในสถาบันอุดมศึกษาของประเทศพัฒนาแล้วแม้ว่าจะมีศูนย์การพัฒนาอาชีพ มัน เหมือนพยายามจัดฝึกงานตนเองและอาจารย์ที่เน้นครอบคลุมนักเรียนเอง หลักสูตรกรณีศึกษาและจำลอง การนำเสนอประสบการณ์จริงไม่หลากหลาย (McCarthy และ แมคคาร์ธี ปี 2006, p.202) วรรณกรรมส่วนใหญ่ในการผ่านการเรียนรู้ซึ่งเป็นผลจากประเทศพัฒนาแล้ว แนะนำว่า การ ส่วนประกอบที่จำเป็นสอนเป็น เนื่องจากนักเรียนจะ เพิ่มเติมถืออาชีพของท่าน และ บรรลุเป้าหมายของพวกเขาต้องการเมื่อจบการศึกษา ลดงานตลาดและการแข่งขันที่เพิ่มขึ้น (คันทอร์ 1997) การศึกษาอย่างกว้างขวางดำเนินการ โดย TEPAV (เศรษฐกิจนโยบายวิจัยมูลนิธิของตุรกี) สำหรับโลก ธนาคาร ซึ่งยัง เน้น mismatches ทักษะเหล่านี้ในตุรกี แสดงทักษะและคุณสมบัติแตกต่างกันอย่างไร ผู้สำเร็จการศึกษามีผลต่อการตัดสินใจจ้างงานของบริษัท ตามแบบสำรวจนี้ ศึกษาเปิดออกจะสำคัญน้อยกว่า ประสบการณ์ทำงานในมุมมองของบริษัท Inadequacy ของทักษะและการศึกษาของแรงงานที่ถือว่าเป็นการ ข้อจำกัดการพัฒนาภาคเอกชนในรายงาน ระหว่างความคาดหวังของบริษัทจากบัณฑิตใหม่ สังคม และทักษะการสื่อสารได้กล่าวถึงเป็นพื้นที่ที่ผู้สำเร็จการศึกษาไม่มีที่สุด รายงานยังคง เน้นความสำคัญของความร่วมมือระหว่างภาคเอกชนและสถาบันอุดมศึกษา รวมทั้ง บทบาทผู้นำของมหาวิทยาลัยในการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจของตุรกี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตอบสนองความต้องการที่ ภูมิภาคระดับ (TEPAV, 2007) การเพิ่ม ปรับวิธีการเรียนรู้ผ่านและวิจัยในเรื่องนี้ทั้ง ในตุรกีและประเทศกำลังพัฒนาได้ค่อนข้างจำกัด บนมืออื่น ๆ มันเป็นที่สุดน่าเป็นอาจมีความแตกต่างระหว่างประเทศพัฒนา และในด้านความต้องการเรียนในระดับอุดมศึกษาผ่าน ดังนั้น เหมือนเวลาแบ่งปันประสบการณ์ของเราด้วยการเปิดหน้าต่างใหม่จากส่วนนี้ของโลก ส่วนอื่นของการศึกษานี้จะมาจากความจริงที่ว่า มีเพียงไม่กี่ศึกษา (เช่น Alon, 2004 Charlebois & Giberson, 2009) ในการเรียนรู้ในด้านการศึกษาธุรกิจระหว่างประเทศ และนี้ผ่าน หนึ่งอาจเป็นความพยายามที่จะเติมในช่องว่างนี้ได้ ในการศึกษานี้ ฉันจะแบ่งปันผลแรกของโครงการอย่างต่อเนื่องครอบคลุมชุดเรียนรู้ผ่าน วิธีการดำเนินการระหว่าง 2011-2014 ที่การค้าระหว่างประเทศและการตลาด (INTM) ภาควิชา Gediz มหาวิทยาลัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1. บทนำบอกฉันและฉันจะลืม แสดงให้ฉันและฉันอาจจำ เกี่ยวข้องกับฉันและฉันจะเข้าใจ. "- ขงจื้อ, 450 BC. หลังจากการตรวจสอบเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้จากประสบการณ์ (หรือการเรียนรู้โดยการทำ) ผมได้ตระหนักว่ามีจำนวนของการศึกษาที่พูดวลีนี้เป็นเบื้องต้น ผมก็ทำเช่นเดียวกันตั้งแต่ผมยังเห็นว่าเหล่านี้เป็น - เก่า แต่ยังคงเป็น"นิยาย" และดังนั้นจึง - ยังคงคำดีที่สุดที่จะเริ่มต้นด้วยเพื่อแสดงความจำเป็นในการดูนิยายที่ที่มีอยู่ระบบการศึกษาที่สูงขึ้นเนื่องจากการศึกษายังคงเป็นอย่างทฤษฎีและเรื่อย ๆ แม้ว่าจะมีการทดลองของการผสมผสานประสบการณ์การเรียนรู้ในหลักสูตรโดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิทยาลัยหลายธุรกิจและมหาวิทยาลัยในประเทศที่พัฒนาแล้วในหลายส่วนของโลกเช่นเดียวกับในตุรกีส่วนใหญ่ของนักเรียนเท่านั้นที่สามารถตอบสนองกับความจริงชีวิตธุรกิจหลังจากสำเร็จการศึกษา. แม้จะอยู่ใน การศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาของประเทศที่พัฒนาแล้วแม้ว่าจะมีศูนย์พัฒนาอาชีพก็ดูเหมือนว่านักเรียนเองพยายามที่จะจัดฝึกงานของตัวเองและอาจารย์มุ่งเน้นครอบคลุมหลักสูตรกับกรณีศึกษาและความหลากหลายของแบบจำลองที่นำเสนอไม่มีประสบการณ์จริงของโลก(แมคคาร์ และแมคคาร์2006, p.202). วรรณกรรมมากที่สุดในการเรียนรู้ซึ่งเป็นผลที่ตามมาจากประเทศที่พัฒนาแล้วแสดงให้เห็นว่ามันเป็นส่วนประกอบที่จำเป็นของการเรียนการสอนอย่างเป็นทางการเพราะนักเรียนได้ง่ายขึ้นจะเข้าสู่อาชีพของพวกเขาและได้รับการแต่งตั้งให้บรรลุเป้าหมายที่ต้องการได้เมื่อสำเร็จการศึกษาเนื่องจากการลดลงของตลาดงานและการแข่งขันที่เพิ่มขึ้น (แคนเทอร์, 1997) การศึกษาที่กว้างขวางที่ดำเนินการโดย TEPAV (นโยบายเศรษฐกิจมูลนิธิวิจัยของตุรกี) สำหรับโลกธนาคารซึ่งไฮไลท์ที่ไม่ตรงกันทักษะเหล่านี้ในตุรกีแสดงให้เห็นว่าทักษะที่แตกต่างกันและคุณสมบัติของผู้สำเร็จการศึกษาที่ส่งผลกระทบต่อ บริษัท ตัดสินใจจ้างงาน ตามการสำรวจนี้การศึกษาจะออกมาเป็นความสำคัญน้อยกว่าประสบการณ์ในการทำงานในมุมมองของ บริษัท ' ไม่เพียงพอของทักษะและการศึกษาของแรงงานถือเป็นข้อ จำกัด ในการพัฒนาภาคเอกชนในรายงาน ท่ามกลางความคาดหวังของ บริษัท จากผู้สำเร็จการศึกษาใหม่สังคมและทักษะการสื่อสารถูกกล่าวถึงในฐานะที่เป็นพื้นที่ที่จบการศึกษาจะขาดมากที่สุด รายงานยังคงเน้นความสำคัญของความร่วมมือระหว่างภาคเอกชนและสถาบันการศึกษาที่สูงขึ้นนั้น เช่นเดียวกับบทบาทนำของมหาวิทยาลัยในการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจของตุรกีโดยเฉพาะอย่างยิ่งการตอบสนองต่อความต้องการในระดับภูมิภาค(TEPAV 2007). ความรู้ของเราปรับตัวของวิธีการเรียนรู้จากประสบการณ์และดังนั้นจึงวิจัยในเรื่องนี้ทั้งในตุรกีและอื่น ๆ ประเทศกำลังพัฒนาค่อนข้าง จำกัด ในทางกลับกันก็อาจเป็นไปได้มากที่สุดว่าอาจจะมีความแตกต่างระหว่างประเทศที่พัฒนาแล้วและกำลังพัฒนาในแง่ของความต้องการเฉพาะของพวกเขาสำหรับการเรียนรู้ในระดับอุดมศึกษา ดังนั้นจึงดูเหมือนว่าเวลาที่เหมาะสมที่จะแบ่งปันประสบการณ์ของเรามีมุมมองที่จะเปิดหน้าต่างใหม่จากส่วนหนึ่งของโลกนี้ การมีส่วนร่วมในการศึกษาครั้งนี้ก็จะมาจากความจริงที่ว่ามีการศึกษาเพียงไม่กี่ (เช่น Alon 2004; Charlebois และ Giberson 2009) เกี่ยวกับการเรียนรู้จากประสบการณ์ในด้านการศึกษาธุรกิจระหว่างประเทศและเป็นหนึ่งในนี้อาจจะมีความพยายามที่จะกรอกข้อมูลลงในนี้ ช่องว่าง. ในการศึกษานี้ฉันจะแบ่งปันผลแรกของโครงการต่อเนื่องครอบคลุมชุดของการเรียนรู้จากประสบการณ์วิธีการดำเนินการระหว่าง 2011-2014 ที่การค้าระหว่างประเทศและการตลาด (INTM) กรม Gediz มหาวิทยาลัย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1 . บทนำ

บอกผม แล้วผมจะลืม ให้ผม และผมอาจจำได้ เกี่ยวข้องกับผม และผมจะเข้าใจ " ขงจื้อ , ก่อนคริสต์ศักราช 450


หลังจากทบทวนวรรณกรรมในการเรียนรู้จากประสบการณ์ หรือการเรียนรู้โดยการกระทำ ฉันได้ตระหนักว่ามี
จํานวนของการศึกษาซึ่งอ้างอิงวลีนี้เป็นคำนำ ผมก็เหมือนกัน ผมก็เห็นด้วยว่า เหล่านี้จะเก่าแต่
" นวนิยาย "และดังนั้นจึงยังคงคำที่ดีที่สุดที่จะเริ่มต้นด้วย เพื่อแสดงความต้องการ ดูเป็นนวนิยายที่
ที่มีอยู่ในระบบอุดมศึกษา ตั้งแต่การศึกษายังคงเป็นทฤษฎี และเรื่อยๆ แม้ว่ามีการผสมผสานการเรียนรู้จากประสบการณ์ในการทดลอง
ของหลักสูตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิทยาลัยธุรกิจและมหาวิทยาลัยหลายแห่งใน
ประเทศพัฒนาในส่วนต่างๆของโลกเช่นในตุรกี นักศึกษาส่วนใหญ่สามารถพบตัวจริง
ธุรกิจชีวิตหลังเรียนจบ
ในสถาบันอุดมศึกษาของประเทศพัฒนา แม้ว่าจะมีศูนย์พัฒนาอาชีพ
ดูเหมือนนักเรียนเองพยายามที่จะจัดให้มีการฝึกงานของพวกเขาเอง และอาจารย์เน้นครอบคลุม
หลักสูตรการศึกษาและความหลากหลายของจำลอง , ไม่มีการเสนอประสบการณ์จริง ( McCarthy และ
McCarthy , 2006 , p.202 )
วรรณกรรมมากที่สุดในการเรียนรู้ซึ่งเป็นผลจากการพัฒนาประเทศ แนะนำว่ามันเป็นองค์ประกอบของการสอน
จำเป็นอย่างเป็นทางการ เพราะนักเรียนจะได้ง่ายขึ้นระบุอาชีพที่เลือกของพวกเขาและ
พบเป้าหมายที่ต้องการของตนเมื่อการศึกษาจากลดตลาดงานและการแข่งขันที่เพิ่มขึ้น ( 5 , 1997 )
กว้างขวางการศึกษาโดย tepav ( มูลนิธิวิจัยนโยบายเศรษฐกิจของตุรกี ) สำหรับโลก
ธนาคาร ซึ่งยังเน้นความไม่ทักษะเหล่านี้ในตุรกี แสดงให้เห็นถึงทักษะที่แตกต่างกันและคุณสมบัติของ
บัณฑิตส่งผลกระทบต่อบริษัทการจ้างงานในการตัดสินใจตามการสำรวจนี้ การศึกษาจะสำคัญน้อยกว่า
ประสบการณ์การทำงานในบริษัทดู ความไม่เพียงพอของทักษะและการศึกษาของแรงงานถือเป็น
ข้อจำกัดสำหรับการพัฒนาของภาคเอกชนในรายงาน ท่ามกลางความคาดหวังของ บริษัท จากบัณฑิตใหม่ สังคม
และการสื่อสารได้กล่าวถึงว่าพื้นที่ที่บัณฑิตจะขาดมากที่สุดรายงานยังคง
เน้นความสําคัญของพันธมิตรระหว่างเอกชน และสถาบันอุดมศึกษา รวมทั้ง
บทบาทของมหาวิทยาลัยในการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจของตุรกี โดยเฉพาะการตอบสนองต่อความต้องการในระดับภูมิภาค (
tepav , 2007 )
ความรู้ของเราการปรับวิธีเรียน และดังนั้น การวิจัยในเรื่องนี้ทั้งในตุรกีและประเทศที่พัฒนาอื่น ๆเป็นค่อนข้าง จำกัด บนมืออื่น ๆ , มันอาจเป็นไปได้มากที่สุดที่อาจจะมีความแตกต่างระหว่างประเทศพัฒนาแล้วและกำลังพัฒนาในแง่ของความต้องการเฉพาะของพวกเขา เพื่อเรียนในระดับอุดมศึกษา ดังนั้นดูเหมือนว่าเหมาะสมที่จะแบ่งปันประสบการณ์ของเรากับมุมมองที่จะเปิดหน้าต่างใหม่จากส่วนหนึ่งของโลกนี้ อีกหนึ่งผลงานของการศึกษานี้จะมาจากข้อเท็จจริงที่ว่ามีเพียงไม่กี่การศึกษา ( เช่น เดียวดาย , 2004 ; charlebois & giberson 2009 ) ในการเรียนรู้จากประสบการณ์ในด้านธุรกิจการศึกษานานาชาติ และนี้อาจเป็นความพยายามที่จะกรอกข้อมูลลงในช่องว่างนี้
ในการศึกษานี้ข้าจะแบ่งปันผลแรกของโครงการอย่างต่อเนื่องครอบคลุมชุดของการเรียนรู้การใช้ระหว่าง 2011-2014
วิธีการในการค้าระหว่างประเทศและการตลาด ( intm ) ภาควิชา
จีดิซ )