AbstractScuba diving is a growing i

Abstract
Scuba diving is a growing industry as a form of ‘nature tourism’ allowing enjoyment of the beauty of coral reef ecosystems. However, as the recreational diver population has increased, diving activities in some heavily dived sites have caused negative ecological impacts, with divers unintentionally contacting live corals and causing physical damage. In this research, we investigated the rate of divers' contacts and physical damage by observing divers' underwater behavior in Okinawa, Japan, and tested the effectiveness of pre-dive briefings as a mitigation measure. Of 105 divers observed, 7% contacted the live coral cover and caused skeletal breakage, and 91% made contact at least once but did not cause visible damage. The average contact frequency of the divers during 30 min of dive time was 0.53 times/min. The contact frequency of the divers decreased significantly after they listened to an environmental briefing among the divers who could maintain neutral buoyancy, but not in the divers who could not. This study suggests that buoyancy control training for divers may also be important for coral reef conservation in addition to environmental education

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทคัดย่อดำเป็นอุตสาหกรรมที่เติบโตเป็นแบบ 'ธรรมชาติท่องเที่ยว' ทำให้หย่อนความสวยงามของระบบนิเวศแนวปะการัง อย่างไรก็ตาม เป็นนักดำน้ำสันทนาประชากรเพิ่มขึ้น กิจกรรมดำน้ำในบางไซต์ dived หนักทำให้เกิดผลกระทบระบบนิเวศลบ มีตั้งใจติดต่อปะการังสด และทำให้เกิดความเสียหายทางกายภาพการ ในงานวิจัยนี้ เราตรวจสอบอัตราการติดต่อของนักดำน้ำและความเสียหายทางกายภาพ โดยการสังเกตลักษณะใต้น้ำของนักดำน้ำในโอกินาว่า ญี่ปุ่น และทดสอบประสิทธิภาพของบรรยายก่อนการดำน้ำเป็นมาตรการบรรเทาสาธารณภัย สังเกตได 105, 7% ติดต่อครอบคลุมปะการังสด และเกิดเคมีฯ อีก และ 91% ทำติดต่ออย่างน้อยหนึ่งครั้งแต่ไม่ไม่สาเหตุเห็นความเสียหาย ความถี่ติดต่อเฉลี่ยนักดำน้ำในระหว่างดำน้ำเวลา 30 นาทีเป็นเวลา 0.53 / min ความถี่ติดต่อนักดำน้ำลดลงอย่างมากหลังจากที่ฟังรายงานด้านสิ่งแวดล้อม ระหว่างนักดำน้ำที่สามารถรักษาพยุงกลาง แต่ไม่ไดเวอร์ที่ไม่ การศึกษานี้แนะนำว่า พยุงควบคุมฝึกอบรมสำหรับนักดำน้ำอาจจะสำคัญสำหรับประชาชนเพิ่มเติมจากสิ่งแวดล้อมศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อดำน้ำลึกเป็นอุตสาหกรรมที่เติบโตเป็นรูปแบบของการท่องเที่ยวธรรมชาติ 'ที่ช่วยให้ความเพลิดเพลินของความงามของระบบนิเวศแนวปะการัง
อย่างไรก็ตามในขณะที่ประชากรของนักดำน้ำที่พักผ่อนหย่อนใจได้เพิ่มขึ้นกิจกรรมการดำน้ำในบางเว็บไซต์ที่พุ่งอย่างหนักก่อให้เกิดผลกระทบได้ในระบบนิเวศเชิงลบกับนักดำน้ำไม่ได้ตั้งใจติดต่อปะการังที่มีชีวิตและก่อให้เกิดความเสียหายทางกายภาพ ในงานวิจัยนี้เราตรวจสอบอัตราของนักดำน้ำ 'รายชื่อและความเสียหายทางกายภาพโดยการสังเกตนักดำน้ำพฤติกรรมใต้น้ำในโอกินาวาประเทศญี่ปุ่นและการทดสอบประสิทธิภาพของการบรรยายก่อนการดำน้ำเป็นมาตรการบรรเทาผลกระทบ 105 นักดำน้ำสังเกต 7% ติดต่อปกปะการังและก่อให้เกิดความแตกแยกโครงกระดูกและ 91% ทำให้การติดต่ออย่างน้อยหนึ่งครั้ง แต่ไม่ได้ทำให้เกิดความเสียหายที่มองเห็น ความถี่ในการติดต่อเฉลี่ยของนักดำน้ำในช่วง 30 นาทีของเวลาการดำน้ำเป็น 0.53 ครั้ง / นาที ความถี่ในการติดต่อของนักดำน้ำลดลงอย่างมีนัยสำคัญหลังจากที่พวกเขาได้ฟังการบรรยายสรุปให้กับสิ่งแวดล้อมในหมู่นักดำน้ำที่สามารถรักษาพยุงเป็นกลาง แต่ไม่ได้อยู่ในนักดำน้ำที่ไม่สามารถ การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการฝึกอบรมการควบคุมการลอยตัวสำหรับนักดำน้ำนอกจากนี้ยังอาจมีความสำคัญในการอนุรักษ์แนวปะการังที่นอกเหนือไปจากการศึกษาด้านสิ่งแวดล้อม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นามธรรม
ดำน้ำเป็นอุตสาหกรรมที่เติบโตเป็นรูปแบบของการท่องเที่ยวธรรมชาติให้ความเพลิดเพลินของความงามของระบบนิเวศแนวปะการัง แต่เป็นนักดำน้ำสันทนาการมีประชากรเพิ่มมากขึ้น กิจกรรมดำน้ำในบางหนักเข้าเว็บไซต์ได้ก่อให้เกิดผลกระทบทางนิเวศวิทยาเชิงลบ กับนักดำน้ำตั้งใจติดต่อปะการังมีชีวิตและก่อให้เกิดความเสียหายทางกายภาพ ในงานวิจัยนี้เราได้ตรวจสอบคะแนนของนักดำน้ำและนักดำน้ำที่ติดต่อทางกายภาพความเสียหายโดยการสังเกตพฤติกรรม ' ใต้น้ำในโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น และทดสอบประสิทธิภาพก่อนดำน้ำบรรยายเป็นการผ่อนคลายมาตรการ . 105 นักประดาน้ำพบ 7 % ติดต่อปะการังมีชีวิตครอบคลุมและทำให้กระดูกแตก และร้อยละ 91 ติดต่ออย่างน้อยหนึ่งครั้ง แต่ไม่ก่อให้เกิดความเสียหายที่มองเห็นได้โดยติดต่อความถี่ของนักดำน้ำในช่วง 30 นาทีของเวลาดำน้ำคือ 0.53 ครั้ง / นาที ติดต่อความถี่ของนักดำน้ำลดลงอย่างมากหลังจากที่พวกเขาฟังการบรรยายสรุปด้านสิ่งแวดล้อมในหมู่นักดำน้ำที่สามารถรักษาการลอยตัวเป็นกลาง แต่ไม่ใช่ในที่ต่างๆที่ไม่การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าการฝึกควบคุมการลอยตัวสำหรับนักดำน้ำอาจจะสำคัญสำหรับการอนุรักษ์แนวปะการัง นอกจากนี้สิ่งแวดล้อมศึกษา