When the doctor removed the plaster

When the doctor removed the plaster, Macon’s leg came out dead-white and ugly. He still limped a bit, but he now had no excuse for not getting on with the new U.S. guides that Julian wanted. The New York trip was the first one, and Rose drove him to the station on catch the train.
She was worried about Edward. ‘I wish you weren’t leaving him with me,’ she said. ‘You know how out of control he gets.’
‘what could happen in such a short time?’ Macon said. ‘I’ll be home by tomorrow night If worst comes to worst, you could lock him in the pantry till I get back.’
New York was a foreign city to Macon. He could never getused to the sense of purposefulness there – everyone was always rushing somewhere without a moment to look around them. He began his usual visits to hotels and restaurants, making notes in the old guidebook in his tiny, near handwriting.
In the evening Julian wanted him to try a new restaurant, which was on the top of an impossibly tall building. The cab-driver who took him there clearly thought it was a bad idea.
‘Cup of coffee there will cost you five dollars,’ he told Macon.
Mostof the people in the restaurant were in evening dress and seemed to be celebrating something. Macon was given a table without a view, and after he had given his order, he took his drink over to one of the great black windows that encircled the room from floor to ceiling.
All of a sudden, he throughhe had died.
He saw the city far below him like the shining golden ocean , the street tiny lines of light. The sky a purple hollow that went on forever. It wasn’t the height; it was the distance – his huge, lonely distancefrom everyone who mattered, Ethan, Sarah … He had gone too far, he would never, ever get back.
His heart began to beat twice as fast as normal and his hands shook. He dropped his glass, and ran clumsily across the room and out the door. In the corridor he found a telephone and called home, worrying that they would not answer. But Charles did.
‘Charles? I’m on top of his building and … and a silly thing has happened. Listen – you’ve got to get me out!’ Charles sounded unusually excited.
‘What?’
‘I’m shut in the pantry. Your dog won’t let me out. It’s lucky there’s a phone in here. You have to come home right away.’
‘But I’m in New York! I’m on top of this building and I can’t get down!’
‘Macon, do you hear that barking? That’s Edward. Every time I open the door he attacks me. And now he’s attacking the door.’
Macon held the phone tightly. ‘Charles, where’s Rose?’
‘Julian my boss?’
‘Yes, and it’sPorter’s night for visiting his children. Macon, I can’t just sit here waiting for Edward to break through.’
How Macon wished he was safe in pantry, surrounded by all Rose’s groceries lined up in alphabetical order!
‘If you don’t get meout of this, I’m going to call for the police to come shoot him,’ Charles said.
‘No! don’t do that! Listen. I’m going to … I’ll phone Sarah. She’ll come over and take chargeof Edward. Just wait!’
He hung up and found Sarah’s number with trembling hands.
But she didn’t answer. What now? What on earth now?
He looked through the other numbers in his wallet and saw a name: Muriel Pritchett, animal trainer. She answered at once.
‘Muriel?’ he said. ‘It’s Macon Leary.’
‘Oh! How’re you doing?’
‘I’m fine. Or, rather …’ He tried to explain about Edward and Charles and being on top of a building in New York.
‘Let’s make sure I’ve got this right,’ Muriel said. ‘Edward’s in your pantry’
Macon tried again. ‘Edward’s outside the pantry. My brother’s inside, and says he’s going to call the police to come shoot Edward so I through if you could go over and’
‘I’ll go right away, and take Edward to the Meow-Bow.’
‘Oh, wonderful. And there’s something else… I’m having this kind of… See, I’m on top of this very tall building and I don’t know what it is but something has scared the hell out of me.’
‘Oh, I think people who go up those buildings are so brave.’
Macon gave a dry laugh, and held the phone more tightly.
‘Yes, you ought to be feeling so proud of yourself, just being up there!’ She said.’ And Macon, when you get back from your trip, we need to talk about Edward’s training. Things just can’t go on this way, can they? I mean, this is ridiculous.’
‘Yes. Yes, you’re absolutely right,’ Macon said.
‘See you, then. Bye.’
After Macon hung up, he went back into the restaurantand sat down at his table. He felt calm and tried and terribly hungry.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อหมอเอาพลาสเตอร์ ขาของมาคอนออกมา ขาวตาย และน่าเกลียด เขายังคง limped บิต แต่ตอนนี้เขาไม่แก้ตัวไม่ได้รับบนด้วยการแนะนำสหรัฐฯ ใหม่ที่ Julian ต้อง เที่ยวนิวยอร์กเป็นคนแรก และโรสขับรถเขาไปยังสถานีบนจับรถไฟเธอกังวลว่าเอ็ดเวิร์ด 'ฉันต้องการคุณไม่ทิ้งเขากับฉัน เธอกล่าว 'คุณรู้วิธีออกควบคุม เขาได้รับ' 'ที่อาจเกิดขึ้นในเวลาดังกล่าวสั้น' มาคอนกล่าว ' จะบ้าน โดยคืนพรุ่งนี้ถ้าเลวร้ายที่สุด comes ถึงเลวร้ายที่สุด คุณสามารถล็อกเขาในครัวจนได้รับกลับมา 'นิวยอร์กเป็นเมืองต่างประเทศเพื่อมาคอน เขาไม่เคย getused ของ purposefulness มี – ทุกคนถูกเสมอรีบบางแห่งไม่ มีเวลาไปดูพวกเขา เขาเริ่มเขาชมปกติโรงแรมและร้านอาหาร ทำบันทึกย่อในคู่มือเก่าในเขาเล็ก ๆ ใกล้กับลายมือในช่วงเย็น Julian ต้องให้เขาลองอาหารใหม่ ซึ่งบนยอดตึกที่สูง impossibly แค็บโปรแกรมควบคุมที่เขามีอย่างชัดเจนคิดว่า มันมีความคิดที่ไม่ดี'ถ้วยกาแฟที่มีต้นทุนคุณ 5 ดอลลาร์ เขาบอกมาคอนMostof คนในร้านอาหารในตอนเย็น และดูเหมือนจะ จัดงานเฉลิมฉลองสิ่ง มาคอนให้ตารางไม่ มีมุม และหลังจากที่เขาได้รับใบสั่งของเขา เขาเอาเครื่องดื่มของเขามากกว่าหนึ่งหน้าต่างสีดำดีที่ล้อมรอบห้องจากพื้นถึงเพดาน จู่ ๆ throughhe เขาได้เสียชีวิตเขาเห็นเมืองไกลเขาเช่นทะเลทองแสง ถนนเล็ก ๆ ใบแสง ท้องฟ้ากลวงสีม่วงที่ไปตลอดการ มันไม่ได้สูง มันมีระยะห่าง – distancefrom ของเขาใหญ่ เหงาใคร mattered อีธาน ซาร่าห์... เขาเดินทางไกล เขาจะไม่เคย เคยได้รับกลับมาหัวใจของเขาเริ่มตีสองความเร็วปกติ และมือจับ เขาทิ้งเขาแก้ว และซุ่มซ่ามวิ่ง ทั่วห้อง และประตู ในทางเดิน เขาพบโทรศัพท์ และเรียกบ้าน กังวลว่าพวกเขาจะไม่ตอบ แต่พระเจ้าชาร์ลส์ได้"ชาร์ลส์ ฉันอยู่ บนอาคารของเขา และ... และเป็นสิ่งที่โง่ที่เกิดขึ้น ฟัง – ได้รับฉันออก!' ชาร์ลส์แต่เพียงแห่งตื่นเต้นผิดปกติ'อย่างไร'' ฉันกำลังปิดในห้องครัว สุนัขของคุณไม่ให้ผมออก โชคดีมีโทรศัพท์ที่นี่ได้ คุณต้องมาบ้านทันที '' แต่ในนิวยอร์ก ผมอยู่ด้านบนของอาคารนี้ และไม่ได้รับลง!'' มาคอน ทำคุณได้ยินว่าเก้ง นั่นคือพระเจ้าเอ็ดเวิร์ด ทุกครั้งที่ฉันเปิดประตู เขาโจมตีฉัน และตอนนี้ เขาถูกโจมตีประตู ' มาคอนจัดโทรศัพท์แน่น "ชาร์ลส์ โรส?''Julian เจ้านาย"' ใช่ และคืนของ it'sPorter ในเด็กของเขา มาคอน ฉันไม่เพียงนั่งนี่รอเอ็ดเวิร์ดทะลวงได้ 'วิธีมาคอนยติเขาปลอดภัยในห้องครัว ล้อมรอบ ด้วยอาหารโรทั้งหมดเรียงกันตามลำดับตัวอักษรชาร์ลส์กล่าวว่า 'ถ้าคุณไม่ได้รับ meout นี้ ฉันจะเรียกตำรวจมายิงเขา"ไม่ ไม่ทำ ฟัง ฉันจะไป... ผมจะโทรศัพท์ซาราห์ เธอจะมา และนำ chargeof เอ็ดเวิร์ด รอ!'เขาแขวนไว้ และพบจำนวนของซาร่าห์กับตะลึงงันมือแต่เธอไม่ตอบ อย่างไรตอนนี้ อย่างไรบนโลกขณะนี้เขามองผ่านหมายเลขอื่น ๆ ในกระเป๋าสตางค์ของเขา และเห็นชื่อ: muriel ความกล้าหาญ Pritchett พี่เลี้ยงสัตว์ เธอตอบทันที 'Muriel ความกล้าหาญหรือไม่' เขากล่าวว่า 'ได้มาคอนรี่ส์เดนิส'' โอ้ วิธีคุณทำได้อย่างไร ' ' ดี หรือ แต่...' เขาพยายามอธิบายเกี่ยวกับเอ็ดเวิร์ด และชาร์ลส์ และด้านบนของอาคารในนิวยอร์กMuriel ความกล้าหาญกล่าวว่า 'แน่ใจฉันมีนี้ขวา 'เอ็ดเวิร์ดในครัวของคุณ"มาคอนพยายามอีกครั้ง ' เอ็ดเวิร์ดภายนอกชัดเจน พี่ชายของภายใน และกล่าวว่า เขาจะเรียกตำรวจมายิงเอ็ดเวิร์ดนั้นผมผ่านถ้า คุณได้ไปกว่า และ ''ผมจะไปทันที และเอ็ดเวิร์ดไป Meow-โบว์'' โอ้ ยอดเยี่ยม และมีอย่างอื่น... ฉันมีนี้ชนิดของ... ดู ฉันบนตึกนี้สูงมาก และไม่รู้มันคืออะไร แต่บางสิ่งบางอย่างได้กลัวนรกออกจากฉัน.''โอ้ ผมคิดว่า คนที่ไปขึ้นตึกที่มีความกล้าหาญดังนั้น'มาคอนให้หัวเราะแห้ง และจัดโทรศัพท์แน่นมากขึ้น'ใช่ คุณควรจะมีความรู้สึกภูมิใจให้ตัวเอง มีค่ามีเพียง' เธอบอกว่า .' และแมคอน เมื่อคุณกลับจากการเดินทาง ที่เราต้องการพูดคุยเกี่ยวกับการฝึกอบรมของเอ็ดเวิร์ด สิ่งที่เพียงไม่สามารถไปด้วยวิธีนี้ จะให้หรือไม่ ผมหมายถึง นี่คือไร้สาระ '' ใช่ ใช่ คุณอย่างเหมาะสม มาคอนกล่าว' ดู คุณแล้ว ลาก่อน 'หลังจากมาคอนแขวนขึ้น เขาก็กลับไป restaurantand นั่งลงในตารางของเขา เขารู้สึกสงบ และพยายาม และหิวชะมัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อหมอออกปูนขาเมคอนออกมาตายสีขาวและน่าเกลียด เขายังคงเดินกะโผลกกะเผลก bit แต่ตอนนี้เขาไม่มีข้อแก้ตัวสำหรับการไม่ได้รับกับคำแนะนำของสหรัฐใหม่ที่จูเลียนต้องการ การเดินทางนิวยอร์กเป็นครั้งแรกที่หนึ่งและโรสเขาขับรถไปยังสถานีในจับรถไฟ.
เธอเป็นห่วงเกี่ยวกับเอ็ดเวิร์ด "ผมหวังว่าคุณจะไม่ได้ปล่อยให้เขาอยู่กับฉัน" เธอกล่าวว่า 'คุณรู้วิธีออกจากการควบคุมเขาได้รับ.'
'สิ่งที่อาจเกิดขึ้นในระยะเวลาอันสั้น? เมคอนกล่าวว่า 'ฉันจะเป็นบ้านโดยคืนวันพรุ่งนี้ถ้าเลวร้ายที่สุดมาถึงที่เลวร้ายที่สุดที่คุณสามารถล็อคเขาในตู้กับข้าวจนผมได้รับกลับมา.'
นิวยอร์กเป็นเมืองที่ชาวต่างชาติที่เมคอน เขาอาจจะไม่เคย getused กับความรู้สึกของความเด็ดเดี่ยวมี - ทุกคนวิ่งเสมอที่ใดที่หนึ่งโดยไม่ต้องสักครู่เพื่อดูรอบตัวพวกเขา เขาเริ่มเข้าชมตามปกติของเขาไปยังโรงแรมและร้านอาหาร, ทำบันทึกในหนังสือเก่าเล็ก ๆ ของเขาใกล้ลายมือ.
ในช่วงเย็นจูเลียนอยากให้เขาลองร้านอาหารใหม่ซึ่งตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของตึกสูงเป็นไปไม่ได้ ขับรถแท็กซี่ที่พาเขามีความคิดอย่างชัดเจนว่ามันเป็นความคิดที่ดี.
'ถ้วยกาแฟจะมีค่าใช้จ่ายคุณห้าดอลลาร์ "เขาบอกใน Macon.
คน mostof ในร้านอาหารที่อยู่ในชุดราตรีและดูเหมือนจะได้รับการเฉลิมฉลองบางสิ่งบางอย่าง เมคอนได้รับตารางโดยไม่ต้องมุมมองและหลังจากที่เขาได้รับการสั่งซื้อสินค้าของเขาเขาเอาเครื่องดื่มของเขามากกว่าที่จะเป็นหนึ่งในสีดำหน้าต่างที่ดีที่ล้อมรอบห้องจากพื้นถึงเพดาน.
ทั้งหมดในทันทีที่เขา throughhe เสียชีวิต.
เขาเห็น เมืองที่ต่ำกว่าเขาชอบทะเลสีทองส่องแสง, ถนนสายเล็ก ๆ ของแสง ท้องฟ้าสีม่วงกลวงที่ไปอยู่กับคุณตลอด มันไม่ได้เป็นความสูง; มันเป็นระยะทาง - ขนาดใหญ่ของเขาทุกคน distancefrom เหงาที่สำคัญอีธาน, ซาร่าห์ ... เขาได้ไปไกลเกินไปเขาจะไม่เคยได้รับกลับมา.
หัวใจของเขาเริ่มที่จะชนะสองครั้งที่รวดเร็วเป็นปกติและมือของเขาสั่น เขาลดลงแก้วของเขาและวิ่งงุ่มง่ามในห้องพักและออกจากประตู ในทางเดินเขาพบโทรศัพท์และเรียกว่าบ้านกังวลว่าพวกเขาจะไม่ตอบ แต่ชาร์ลส์ได้.
'ชาร์ลส์? ผมด้านบนของอาคารของเขาและ ... และเป็นสิ่งที่โง่ที่เกิดขึ้น ฟัง - คุณจะต้องได้รับฉันออก! ชาร์ลส์ฟังตื่นเต้นผิดปกติ.
'อะไร'
'ฉันปิดในตู้กับข้าว สุนัขของคุณจะไม่ปล่อยให้ฉันออก มันเป็นโชคดีมีโทรศัพท์เข้ามาที่นี่ คุณต้องมาที่บ้านทันที. '
'แต่ฉันในนิวยอร์ก! ผมด้านบนของอาคารหลังนี้และฉันไม่สามารถได้รับการลง! '
'คอนคุณได้ยินว่าเห่า? นั่นคือเอ็ดเวิร์ด ทุกครั้งที่ผมเปิดประตูเขาโจมตีผม และตอนนี้เขาก็โจมตีประตู. '
เมคอนถือโทรศัพท์ไว้แน่น 'ชาร์ลส์ที่เพิ่มขึ้น?'
'จูเลียนเจ้านายของฉัน?'
'ใช่และคืน it'sPorter สำหรับการเยี่ยมชมของลูก ๆ ของเขา คอนฉันไม่สามารถเพียงแค่นั่งอยู่ที่นี่รอให้เอ็ดเวิร์ดจะฝ่า. '
วิธีเมคอนอยากเขามีความปลอดภัยในตู้กับข้าวล้อมรอบด้วยทุกร้านขายของชำของโรสเรียงรายขึ้นตามลำดับตัวอักษร!
'ถ้าคุณไม่ได้รับ meout นี้ผม' จะไปเรียกร้องให้ตำรวจที่จะมายิงเขา 'ชาร์ลส์กล่าวว่า.
'ไม่! ไม่ทำอย่างนั้น! ฟัง ฉันจะ ... ฉันจะโทรซาร่าห์ เธอจะมามากกว่าและใช้ chargeof เอ็ดเวิร์ด เพียงแค่รอ! '
เขาแขวนขึ้นและพบว่าจำนวนของซาร่าห์ด้วยมือสั่น.
แต่เธอไม่ยอมตอบ ตอนนี้คืออะไร? อะไรบนโลกตอนนี้
เขามองผ่านหมายเลขอื่น ๆ ในกระเป๋าสตางค์ของเขาและเห็นชื่อ: มิวเรียลทท์ฝึกสัตว์ เธอตอบในครั้งเดียว.
'มิวเรียล? เขากล่าวว่า 'มันเมคอนแลร์รี่ส์.'
'Oh! How're คุณทำอะไร? '
'ผมสบายดี หรือค่อนข้าง ... 'เขาพยายามที่จะอธิบายเกี่ยวกับเอ็ดเวิร์ดและชาร์ลส์และเป็นที่ด้านบนของอาคารในนิวยอร์ก.
'ขอให้แน่ใจว่าฉันมีสิทธินี้' มิวเรียลกล่าวว่า 'เอ็ดเวิร์ดในตู้กับข้าวของคุณ
ใน Macon พยายามอีกครั้ง 'เอ็ดเวิร์ดนอกตู้กับข้าว ภายในพี่ชายของฉันและบอกว่าเขาจะเรียกตำรวจมายิงเอ็ดเวิร์ดดังนั้นฉันผ่านถ้าคุณสามารถไปกว่าและ '
'ฉันจะไปทันทีและใช้เวลาเอ็ดเวิร์ด Meow-Bow.'
'โอ้ที่ยอดเยี่ยม และมีบางสิ่งบางอย่างอื่น ... ฉันมีชนิดของนี้ ... ดูผมอยู่ด้านบนของอาคารที่สูงมากนี้และผมไม่ทราบว่ามันคืออะไร แต่สิ่งที่ได้กลัวนรกออกจากฉัน. '
'โอ้ฉันคิดว่า คนที่ขึ้นไปอาคารเหล่านั้นมีความกล้าหาญเพื่อ. '
เมคอนให้หัวเราะแห้งและถือโทรศัพท์ให้กระชับยิ่งขึ้น.
'ใช่คุณควรจะรู้สึกภูมิใจในตัวเองเพียงแค่ถูกขึ้นที่นั่น!' เธอบอกว่า. ' และคอนเมื่อคุณได้รับกลับมาจากการเดินทางของคุณที่เราต้องการที่จะพูดคุยเกี่ยวกับการฝึกของเอ็ดเวิร์ด สิ่งที่ก็ไม่สามารถไปในทางนี้สามารถที่พวกเขา? ผมหมายถึงนี้เป็นเรื่องน่าขัน. '
'ใช่ ใช่คุณอย่างถูกต้อง, 'เมคอนกล่าวว่า.
'ดูคุณแล้ว ลาก่อน. '
หลังจากที่เมคอนแขวนขึ้นเขาเดินกลับเข้าไปใน restaurantand นั่งลงที่โต๊ะของเขา เขารู้สึกสงบและพยายามและหิวชะมัด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตอนที่หมอเอาพลาสเตอร์ ขาตัวเลขออกมาตายสีขาว และน่าเกลียด เขา limped เล็กน้อย แต่ตอนนี้เขาไม่มีข้อแก้ตัวไม่ขึ้นกับสหรัฐใหม่คู่มือที่จูเลียนต้องการ นิวยอร์กทริปแรก และโรสขับรถไปสถานีจับรถไฟ
เธอกังวลเกี่ยวกับเอ็ดเวิร์ด ' ฉันหวังว่าคุณไม่ได้ทิ้งเขานะ ' เธอพูด' คุณรู้วิธีออกจากการควบคุมเขาได้ . . .
'what อาจเกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้น ๆ ' แมคอนกล่าว ' เดี๋ยวพรุ่งนี้กลับบ้าน ถ้าเรื่องมันมีแต่จะยิ่งแย่ คุณจะขังเขาไว้ในตู้จนฉันกลับ '
นิวยอร์กเป็นเมืองในต่างประเทศมากอน เขาไม่เคย getused ให้ความรู้สึกของ purposefulness มี–ทุกคนมักจะรีบทิ้งสักครู่เพื่อมองรอบ ๆพวกเขาเขาเริ่มเข้าชมตามปกติของเขาไปยังโรงแรมและร้านอาหาร การบันทึกในหนังสือเก่าๆ ของเขาเล็ก ๆใกล้ลายมือ .
ในตอนเย็น จูเลียน อยากให้เขาลองร้านอาหารใหม่ซึ่งอยู่ด้านบนของอาคารสูงอย่างเหลือเชื่อ . คนขับแท๊กซี่ที่เอาเขามันชัดเจนว่ามันเป็นความคิดที่แย่ 'cup
กาแฟนั้นจะเสียค่าใช้จ่ายคุณเงินห้าดอลลาร์ ' เขาบอก
มากอนคนส่วนใหญ่ในร้านมีชุดราตรี และดูเหมือนกำลังฉลองอะไรบางอย่าง แมคอนได้รับโต๊ะโดยไม่มีมุมมอง และหลังจากที่เขาได้รับคำสั่ง เขาหยิบเหล้าของเขาไปหนึ่งในดีดำ Windows ที่ล้อมห้องจากพื้นถึงเพดาน
จู่ๆ เขา throughhe เสียชีวิต
เขาเห็นเมืองไกลด้านล่างเขาชอบส่องแสงสีทองมหาสมุทรถนนเล็ก ๆสายแสง ท้องฟ้าสีม่วงกลวงนั้นไปตลอดกาล ไม่ใช่ความสูง มันไกล–ขนาดใหญ่ของเขาเหงา distancefrom ทุกคนที่สำคัญ อีธาน ซาร่า . . . . . . . เขาจากไป เขาไม่เคยกลับมา
หัวใจของเขาเริ่มที่จะชนะสองครั้งที่รวดเร็วเป็นปกติ มือของเขาสั่น เขาทิ้งแก้วและวิ่งอุ้ยอ้ายทั่วห้องและออกประตูได้ในทางเดินที่เขาพบโทรศัพท์โทรกลับบ้าน กังวลว่าพวกเขาจะไม่ตอบ แต่ชาร์ลทำ .
'charles ? ฉันอยู่บนยอดตึกและ . . . . . . ของเขา และ โง่ ๆได้เกิดขึ้น ฟังเพลง–คุณต้องเอาฉันออกไป ! ' ชาร์ล เสียงผิดปกติ ตื่นเต้น
'what ? '
ฉันขังไว้ในตู้กับข้าว สุนัขของคุณจะไม่ปล่อยฉันไป โชคดีมีโทรศัพท์เข้ามา เธอต้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้'
แต่ฉันอยู่ในนิวยอร์ก ผมอยู่ชั้นบนสุดของตึกนี้ และฉันลงไปไม่ได้ '
'macon คุณได้ยินมันเห่า ? นั่นเอ็ดเวิร์ด ทุกครั้งที่ฉันเปิดประตูเขาโจมตีฉัน และตอนนี้เขากำลังโจมตีประตู '
แมคอนถือโทรศัพท์ไว้แน่น ' ชาร์ล โรสอยู่ไหน '
'julian เจ้านายของฉัน ? '
" และคืน it'sporter เพื่อเยี่ยมลูกๆ ของเขา แมคอน ,ฉันจะไม่นั่งรออยู่ที่นี่ สำหรับเอ็ดเวิร์ดตัดผ่าน '
วิธีมากง ปรารถนาให้เขาปลอดภัยในครัว , ล้อมรอบไปด้วยกุหลาบร้านขายของเรียงรายขึ้นในอนุกรม !
ถ้าคุณไม่ได้รับ meout นี้ ผมจะเรียกตำรวจมายิงเขา ' ชาร์ลพูด
' ! อย่าทำแบบนั้น ! ฟังนะ ฉันกำลังจะ . . . . . . . ผมจะโทรศัพท์หาซาร่า เธอจะรีบมาเอา chargeof เอ็ดเวิร์ด แค่รอ '
เขาวางหูและพบซาร่าห์หมายเลขมือสั่น .
แต่เธอไม่ตอบ ตอนนี้อะไร ? อะไรตอนนี้ ?
เค้ามองตัวเลขอื่น ๆในกระเป๋าของเขาและเห็นชื่อ : Muriel พริตเชตต์ ผู้ฝึกสัตว์ เธอตอบทันที
'muriel ? ' เขากล่าว ' มันมากง Leary '
' โอ ! คุณสบายดีมั้ย ? '
" สบายดี หรือแต่ . . . . . . . " เขาพยายามอธิบายเกี่ยวกับเอ็ดเวิร์ดชาร์ลส์และเป็นด้านบนของตึกในนิวยอร์ก .
'let แน่ใจว่าฉันพูดถูกไหม " มิวเรียล กล่าว ' เอ็ดเวิร์ดในตู้กับข้าวของคุณ '
แมคอนพยายามอีกครั้ง ' เอ็ดเวิร์ดนอกห้องครัว พี่ชายของฉันภายใน และบอกว่าเขาจะเรียกตำรวจมายิงเอ็ดเวิร์ดฉันผ่านถ้าคุณสามารถไป '
" ไปทันทีและพาเอ็ดเวิร์ดกับเหมียว . . '
' โอ ยอดเยี่ยม มีอีกอย่าง . . . . . . . ฉันมีอะไร . . . . . . . เห็นผมที่ด้านบนของอาคารนี้สูงมาก และผมก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่สิ่งที่มีกลัวนรกออกจากฉัน . '
' โอ ฉันคิดว่าคนที่ไปขึ้นอาคารผู้กล้าหาญมา '
แมคอนให้หัวเราะ บริการ และถือโทรศัพท์แน่นๆ .
"คุณควรจะรู้สึกภูมิใจในตัวเอง แค่อยู่ตรงนั้น เธอกล่าวว่า ' ' และ ตัวเลข เมื่อคุณได้รับกลับมาจากการเดินทาง เราต้องคุยกันเรื่อง เอ็ดเวิร์ด ของการฝึกอบรม มันก็ไม่สามารถไปในวิธีนี้พวกเขาสามารถ ? ฉันหมายถึง นี่มันเป็นเรื่องไร้สาระสิ้นดี '
" . ใช่ คุณพูดถูก ว่า ' มากง .
'see แกแล้ว บาย '
หลังจากแมคอนวางสาย เขาก็กลับเข้าไปใน restaurantand นั่งลงที่โต๊ะของเขาเขารู้สึกสงบและพยายามและโคตรหิว
.