Interestingly, as shown in Table 2,

Interestingly, as shown in Table 2, we found that for destructive influence behavior, life stage
was significant while culture was not. Given an eta-squared value of .13 for age group and .11 for
country group, it appears that life stage is at least as good, if not a better predictor, than national
culture for determining the acceptability of destructive influence behaviors. Consistent with life
stage theory, younger Thai and U.S. managers and professionals attributed significantly higher
acceptability to destructive behaviors than both groups of older Thai and U.S. managers. Contrary
22
to previous research that has found significant cultural differences in the acceptability of unethical
and corrupt business practices (e.g., Husted, 1999; Davis & Ruhe, 2003), we found no significant
country difference in the perceived acceptability of destructive influence behaviors. While one
possible explanation may be the weak predictive utility of the Hofstede dimensions (Bond, 2002;
Fang, 2004; McSweeney, 2002; Tayeb, 1994; Triandis, 2004), another possible explanation is that
there has been a cross-cultural convergence regarding the low acceptability of destructive influence
tactics. Specifically, this finding suggests the predominance of a global business ideology with
respect to unethical business practices (Kaptein, 2004; Snider, Hill & Martin, 2003).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่น่าสนใจดังแสดงในตารางที่ 2
เราพบว่าสำหรับพฤติกรรมที่มีอิทธิพลต่อการทำลายเวทีชีวิตอย่างมีนัยสำคัญในขณะที่วัฒนธรรมไม่ได้ ได้รับค่า ETA-สองของ 0.13 สำหรับกลุ่มอายุและ 0.11 สำหรับกลุ่มประเทศก็ปรากฏว่าเวทีชีวิตอย่างน้อยเป็นดีถ้าไม่ทำนายที่ดีกว่าชาติวัฒนธรรมในการพิจารณาการยอมรับพฤติกรรมที่มีอิทธิพลต่อการทำลายล้าง สอดคล้องกับชีวิตทฤษฎีเวทีไทยและผู้จัดการสหรัฐที่มีอายุน้อยกว่าและผู้เชี่ยวชาญด้านการประกอบที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญการยอมรับพฤติกรรมทำลายกว่าทั้งสองกลุ่มไทยเก่าและผู้จัดการสหรัฐ ตรงกันข้าม22 การวิจัยก่อนหน้านี้ที่ได้พบวัฒนธรรมที่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในการยอมรับผิดจรรยาบรรณในการดำเนินธุรกิจและความเสียหาย (เช่น Husted 1999; เดวิสและ Ruhe, 2003) เราพบว่าไม่มีนัยสำคัญที่แตกต่างกันของประเทศในการยอมรับการรับรู้พฤติกรรมที่มีอิทธิพลต่อการทำลายล้าง ขณะที่หนึ่งคำอธิบายที่เป็นไปได้อาจจะเป็นยูทิลิตี้การทำนายที่อ่อนแอของขนาด Hofstede (บอนด์ 2002; ฝาง 2004; McSweeney 2002; Tayeb 1994; Triandis, 2004) อีกคำอธิบายที่เป็นไปได้คือการที่ได้มีการบรรจบกันข้ามวัฒนธรรมเกี่ยวกับการยอมรับในระดับต่ำของอิทธิพลทำลายกลยุทธ์ โดยเฉพาะการค้นพบนี้แสดงให้เห็นความเด่นของอุดมการณ์ทางธุรกิจระดับโลกที่มีความเคารพต่อการดำเนินธุรกิจที่ผิดจรรยาบรรณ (Kaptein 2004; Snider, ฮิลล์แอนด์มาร์ติน, 2003)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

น่าสนใจ ดังแสดงในตารางที่ 2 พบว่า สำหรับพฤติกรรมที่มีอิทธิพลต่อการทำลาย เวทีชีวิต
อย่างมีนัยสำคัญในขณะที่วัฒนธรรมได้ ได้รับและค่ายกกำลังสองของกลุ่มอายุ 13 และ 11
ประเทศกลุ่ม ปรากฏว่าเวทีชีวิตเป็นอย่างน้อยเป็นสิ่งที่ดี ถ้าไม่ทำนายดีกว่าวัฒนธรรมแห่งชาติ
สำหรับการยอมรับพฤติกรรมอิทธิพลทำลาย สอดคล้องกับชีวิต
ทฤษฎีเวทีเด็กไทย ผู้จัดการ และผู้เชี่ยวชาญจากสหรัฐฯ สูงกว่า
ยอมรับพฤติกรรมทำลายล้างมากกว่ากลุ่มเก่าไทยและผู้จัดการของสหรัฐอเมริกา ตรงกันข้าม

เพื่อการวิจัยก่อนหน้านี้ที่ 22 พบความแตกต่างทางวัฒนธรรมในการผิดจรรยาบรรณ
ทุจริต และแนวทางปฏิบัติทางธุรกิจ ( เช่น husted , 1999 ; เดวิส&รูฮ์ , 2003 ) เราพบ
ความแตกต่างของประเทศในการยอมรับพฤติกรรมอิทธิพลทำลาย ในขณะที่คำอธิบายหนึ่งที่เป็นไปได้อาจเป็นประโยชน์ในการทำนาย
อ่อนแอของฮอฟสติดมิติ ( พันธบัตร , 2002 ;
ฝาง , 2004 ; mcsweeney , 2002 ; Tayeb , 1994 ; triandis , 2004 ) , คำอธิบายอื่นที่เป็นไปได้
มีวัฒนธรรมเกี่ยวกับการบรรจบกันของอำนาจทำลายล้างต่ำ
ยุทธวิธีโดยเฉพาะ การค้นพบนี้แสดงให้เห็นความเด่นของอุดมการณ์ทางธุรกิจระดับโลกกับ
เคารพธุรกิจจรรยาบรรณ ( kaptein , 2004 ; ชไนเดอร์ , เนินเขา&มาร์ติน , 2003 )