1.1 Research motivationB2B transact

1.1 Research motivation
B2B transactions over public and private sectors uses the Internet as a delivery vehicle for transactions (e.g.
financial transfer, on-line exchanges, auctions, delivery of products and services ) provides more effective means
which businesses can be transacted electronically between trading partners (Zhao et al., [11]). However, B2B
research is still low compared to the B2C sector, especially in emerging countries where only a limited research
opportunities exists (Sam and Eam, [3]; Reimers,[12] ; Zhao et al., [11]). For instance, Indonesia, as one of the
emerging country has the largest amount of SMEs in South East Asia (53 million), yet Indonesia is considered
lagging behind in term of e -Readiness (The World Economic Forum and INSEAD, [13]). The s mall number of B2B
e-Marketplaces in Indonesia has also indicated that Indonesian SMEs have not been an active B2B e -Business
player. Thus, it may imply that only small numbers of SMEs have Internet access, even there is lesser number of
SMEs who has indeed applied and obtained the benefits of adopting e-Business. This condition is notwithstanding
the fact that only few researches have been done to analyze the development of e-Business in Indonesia (Kartiwi,
[14]; Rokhman, [15]). Further research is needed to understand the main barriers for Indonesian SM Es in adopting
e-Business in B2B sectors. Therefore, this study is aimed to evaluate and identify the barriers that impinge
Indonesian SMEs to adopt in B2B, in order to address the low adoption rate of B2B e-Business in Indonesia

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1.1 แรงจูงใจวิจัยธุรกรรม B2B ผ่านสาธารณะและภาคเอกชนใช้อินเทอร์เน็ตเป็นพาหนะจัดส่งสำหรับธุรกรรม (เช่นโอนเงิน แลกเปลี่ยนง่ายดาย ประมูล จัดส่งผลิตภัณฑ์และบริการ) ให้วิธีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นธุรกิจที่สามารถทำรายการทางอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างคู่ค้า (เจียว et al., [11]) อย่างไรก็ตาม B2Bวิจัยจะยังคงต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับภาค B2C โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่จำกัดเฉพาะงานวิจัยโอกาสมีอยู่ (Sam และ Eam, [3]; Reimers, [12], เจียว et al., [11]) ตัวอย่าง อินโดนีเซีย เป็นหนึ่งในประเทศเกิดใหม่มีจำนวนมากสุดของ SMEs ใน South East Asia (53 ล้าน), ยังเป็นอินโดนีเซียlagging หลังของอี-ความพร้อม (เดอะสภาเศรษฐกิจโลกและโครงการแลก, [13]) S มอลล์จำนวน B2Bอีมาร์เก็ตเพลสในอินโดนีเซียยังได้ระบุว่า อินโดนีเซีย SMEs ไม่ได้อี B2B การใช้งาน-ธุรกิจเล่น ดังนั้น มันอาจเป็นสิทธิ์แบบว่า เล็กเท่าจำนวน SMEs มี แม้มีจำนวนน้อยกว่าSme ที่ใช้จริง และได้รับประโยชน์ของการใช้อีบิสซิเนส เงื่อนไขนี้เป็นอย่างไรก็ตามความจริงที่ว่าเฉพาะบางงานวิจัยมีการดำเนินการวิเคราะห์การพัฒนาของอีบิสซิเนสในอินโดนีเซีย (Kartiwi[14]; Rokhman, [15]) การวิจัยต้องเข้าใจอุปสรรคหลักในอินโดนีเซีย SM Es ในใช้อีธุรกิจ B2B ภาค ดังนั้น การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมิน และระบุอุปสรรคที่ impingeSMEs อินโดนีเซียเพื่อนำมาใช้ใน B2B เพื่ออัตราต่ำสุดที่ยอมรับของธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ B2B ในอินโดนีเซีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1.1 การวิจัยแรงจูงใจใน
การทำธุรกรรม B2B มากกว่าภาครัฐและเอกชนใช้อินเทอร์เน็ตเป็นพาหนะส่งมอบสำหรับการทำธุรกรรม (เช่น
การโอนเงินทางการเงิน, การแลกเปลี่ยนเกี่ยวกับสายการประมูล, การส่งมอบผลิตภัณฑ์และบริการ) ให้วิธีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น
ซึ่งธุรกิจสามารถทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างประเทศคู่ค้า (Zhao et al. [11]) อย่างไรก็ตาม B2B
วิจัยยังคงต่ำเมื่อเทียบกับภาค B2C โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศเกิดใหม่ที่มีเพียงการวิจัย จำกัด
โอกาสที่มีอยู่ (แซมและผู้จัดการทั่วไป [3]; Reimers [12]. Zhao และคณะ [11]) ยกตัวอย่างเช่นอินโดนีเซียเป็นหนึ่งใน
ประเทศที่เกิดขึ้นใหม่มีจำนวนที่ใหญ่ที่สุดของ SMEs ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (53 ล้านบาท) แต่อินโดนีเซียถือว่า
ล้าหลังในระยะของ e -Readiness (ประชุม World Economic Forum และ INSEAD [13]) . จำนวนห้างสรรพสินค้าของ B2B
E-Marketplaces ในอินโดนีเซียยังได้ชี้ให้เห็นว่าผู้ประกอบการ SMEs อินโดนีเซียยังไม่ได้รับ B2B E ที่ใช้งาน -Business
เล่น ดังนั้นจึงอาจบ่งบอกว่าตัวเลขเล็ก ๆ เท่านั้นผู้ประกอบการ SMEs มีอินเทอร์เน็ตแม้จะมีจำนวนน้อยกว่า
ผู้ประกอบการ SMEs ที่ได้นำไปใช้จริงและได้รับผลประโยชน์จากการใช้อีธุรกิจ เงื่อนไขนี้เป็นแม้จะมี
ความจริงที่ว่าเพียงไม่กี่งานวิจัยได้รับการดำเนินการวิเคราะห์การพัฒนาของ e-ธุรกิจในอินโดนีเซีย (Kartiwi,
[14]; Rokhman [15]) นอกจากนี้การวิจัยเป็นสิ่งจำเป็นที่จะเข้าใจปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญที่ทำให้อินโดนีเซีย SM Es ในการนำ
ทาง e-ธุรกิจในภาค B2B ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินและระบุอุปสรรคที่กระทบ
SMEs อินโดนีเซียจะนำมาใช้ใน B2B, เพื่อที่อยู่อัตราการยอมรับต่ำของ B2B e-ธุรกิจในอินโดนีเซีย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1.1 การวิจัยแรงจูงใจ
B2B ธุรกรรมผ่านภาครัฐและเอกชนใช้อินเทอร์เน็ตเป็นยานพาหนะสำหรับการทำธุรกรรม ( เช่น
การเงินโอนออนไลน์ แลกเปลี่ยน ประมูล การจัดส่งสินค้าและบริการ ) ให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น วิธีการที่ธุรกิจสามารถ
ผ่านทางอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างคู่ค้า ( จ้าว et al . , [ 11 ] ) อย่างไรก็ตาม , B2B
การวิจัยยังต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับภาค B2C , โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศเกิดใหม่ที่มีเพียงจำกัดวิจัย
โอกาสที่มีอยู่ ( แซมกับมัน , [ 3 ] ; ไรเมิร์ส [ 12 ] ; Zhao et al . , [ 11 ] ) เช่น อินโดนีเซียเป็นหนึ่งในประเทศที่มี
ใหม่ในปริมาณที่ใหญ่ที่สุดของ SMEs ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ( 53 ล้านบาท ) แต่ยังถือว่า
อินโดนีเซียล้าหลังในแง่ของ E - ความพร้อม ( World Economic Forum และ INSEAD [ 13 ] ) s มอลล์จำนวน B2B
e-marketplaces ในอินโดนีเซียยังพบว่า SMEs อินโดนีเซียได้ใช้งานผู้เล่นธุรกิจ B2B e -

ดังนั้นมันอาจจะหมายความว่าเพียงขนาดเล็กจำนวน SMEs ได้เข้าถึงอินเทอร์เน็ต แม้มีจำนวนน้อยของ
SMEs ที่ได้ใช้และได้รับประโยชน์จากการทำธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ ภาพนี้แม้จะมีข้อเท็จจริงที่ว่าเพียง แต่การวิจัย
น้อยได้รับการทำเพื่อวิเคราะห์การพัฒนาธุรกิจในอินโดนีเซีย ( kartiwi
, [ 14 ] ; rokhman [ 15 ] ) การวิจัยเพิ่มเติมเป็นสิ่งจำเป็นที่จะเข้าใจอุปสรรคหลักในการใช้ภาษาไทยใน SM ES
ธุรกิจ B2B ภาค ดังนั้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินและระบุอุปสรรคที่กระทบ
SMEs อินโดนีเซียเพื่อนำมาใช้ใน B2B เพื่อที่อยู่ต่ำอัตราการยอมรับของ B2B ธุรกิจในอินโดนีเซีย