The idea of this early Kingship was

The idea of this early Kingship was based on two grand concepts based from Hinduism (which the Thais inherited from its previous rulers the Khmers) and Theravada Buddhist beliefs. The first concept is based on the Vedic-Hindu caste of: “Kshatriya”, or warrior-ruler, in which the King derives his powers from military might. The second is based on the Theravada Buddhist concept of “Dhammaraja”, Buddhism having been introduced to Thailand somewhere around the sixth century AD. The idea of the Dhammaraja (or Kingship under Dharma), is that the King should rule his people in accordance with Dharma and the teachings of the Buddha. These ideas were briefly replaced in 1279, when King Ramkhamhaeng came to the throne. Ramkhamhaeng departed from the Khmer tradition and created instead a concept of “paternal rule”, in which the King governs his people as a father would govern his children. This idea is reinforced in the title of the King, as he is still known today, Pho Khun Ramkhamhaeng (“Pho” is Thai for Father). However this lasted only briefly, by the end of the Kingdom the two old concepts had returned as symbolized by the change in the style of the Kings; “Pho” was changed to “Phya” or Lord.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความคิดของโคลัมเบียช่วงนี้เป็นไปตามแนวคิดที่แกรนด์สองจากศาสนาฮินดู (ซึ่งคนไทยรับมาจากก่อนหน้านี้ไม้ Khmers) และความเชื่อของชาวพุทธเถรวาท แนวคิดแรกเป็นไปตามวรรณะของฮินดู Vedic: "Kshatriya" หรือนักรบไม้บรรทัด ซึ่งพระมหากษัตริย์มาอำนาจของเขาจากทหารอาจ ที่สองเป็นไปตามแนวคิดพุทธศาสนาเถรวาท "Dhammaraja" พระพุทธศาสนาที่มีการนำเข้ามาไทยอยู่รอบ AD ศตวรรษที่หก ความคิดของ Dhammaraja (หรือโคลัมเบียภายใต้ธรรม), เป็นพระควรปกครองประชากรของพระองค์ธรรมและคำสอนของพระพุทธเจ้า ความคิดเหล่านี้ถูกแทนที่ใน 1279 เมื่อพ่อขุนรามคำแหงมาบัลลังก์สั้น ๆ รามคำแหงออกเดินทางจากประเพณีเขมร และสร้างแนวคิดของ "ปู่กฎ" ซึ่งกษัตริย์ควบคุมคนของเขาเป็นพ่อจะควบคุมเด็กของเขาแทน เป็นเสริมความคิดนี้ในชื่อของพระมหากษัตริย์ ตามเขายังเรียกว่าวันนี้ พ่อขุนรามคำแหง ("โพธิ์" เป็นไทยสำหรับพ่อ) แต่ นี้กินเวลาเพียงสั้น ๆ โดยราชรับแนวความคิดเก่าที่สองเป็นรูปเฟือง โดยการเปลี่ยนแปลงในลักษณะของพระมหากษัตริย์ "โพธิ์" ถูกเปลี่ยนเป็น "เจ้าพระยา" หรือพระเจ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความคิดของต้นนี้พระมหากษัตริย์ที่ได้รับขึ้นอยู่กับสองแนวความคิดที่ยิ่งใหญ่ตามมาจากศาสนาฮินดู (ซึ่งคนไทยรับมาจากผู้ปกครองก่อนหน้าของเขมร) และความเชื่อทางพุทธศาสนาเถรวาท แนวคิดแรกที่อยู่บนพื้นฐานของวรรณะเวทฮินดูของ "กษัตริย์" หรือนักรบผู้ปกครองที่พระมหากษัตริย์ทรงพลังของเขามาจากอำนาจทหาร อย่างที่สองจะขึ้นอยู่กับแนวคิดทางพุทธศาสนาเถรวาทของ "Dhammaraja" พุทธศาสนาที่ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับประเทศไทยบางรอบศตวรรษที่หก ความคิดของ Dhammaraja (หรือพระมหากษัตริย์ภายใต้ธรรม) เป็นที่พระมหากษัตริย์ควรจะปกครองคนของเขาสอดคล้องกับธรรมะและคำสอนของพระพุทธเจ้า ความคิดเหล่านี้ถูกแทนที่ด้วยเวลาสั้น ๆ ใน 1279 เมื่อพ่อขุนรามคำแหงมหาราชเสด็จขึ้นสู่บัลลังก์ รามคำแหงออกจากประเพณีเขมรและสร้างแทนแนวคิดของ "กฎพ่อ" ซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงอิทธิพลของเขาในฐานะคนเป็นพ่อที่จะควบคุมลูก ๆ ของเขา ความคิดนี้จะเสริมในชื่อของพระมหากษัตริย์ในขณะที่เขายังคงเป็นที่รู้จักกันในวันนี้พ่อขุนรามคำแหง ("โพธิ์" เป็นภาษาไทยเพื่อพ่อ) อย่างไรก็ตามเรื่องนี้เพียงสั้น ๆ ในตอนท้ายของราชอาณาจักรทั้งสองแนวคิดเก่าได้กลับมาเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลงในรูปแบบของกษัตริย์ที่; "โพธิ์" ถูกเปลี่ยนไปเป็น "พระยา" หรือพระเจ้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความคิดที่ 1 ต้นนี้ขึ้นอยู่กับสองแนวคิดพื้นฐานจากแกรนด์ศาสนาฮินดู ( ซึ่งคนไทยได้รับจากผู้ปกครองก่อนหน้าของเขมร ) และพุทธเถรวาท ความเชื่อ แนวคิดแรกคือตามเวทฮินดูวรรณะของ " กษัตริย์ " หรือนักรบผู้ครอบครอง ซึ่งกษัตริย์ที่มาจากพลังของเขาอาจเป็นทหาร ส่วนที่สอง คือ ตามแนวคิดของพุทธศาสนาเถรวาท " ธรรมราชา "พระพุทธศาสนามีการแนะนำประเทศไทยประมาณหกศตวรรษ AD ความคิดของธรรมราชา ( หรือ 1 ตามธรรม คือว่า กษัตริย์ต้องปกครองผู้คนของเขาสอดคล้องกับธรรมะและคำสอนของพระพุทธเจ้า ความคิดเหล่านี้สั้น ๆแทนที่ในตัว เมื่อกษัตริย์รามมาครองราชย์รามออกจากประเพณีเขมรและสร้างแทนแนวคิดของ " กฎ " บิดา ซึ่งกษัตริย์ปกครองผู้คนของเขาเป็นพ่อปกครองลูกของเขา ความคิดนี้จะเสริมในชื่อของกษัตริย์อย่างเขายังเป็นที่รู้จักในวันนี้ พ่อขุนรามคําแหง ( " โพธิ์ " ( พ่อ ) แต่นี้กินเวลาเพียงสั้น ๆโดยการสิ้นสุดของอาณาจักรทั้งสองแนวคิดเก่ากลับมาเป็นสัญลักษณ์ในการเปลี่ยนสไตล์ของพระมหากษัตริย์ ; " เฝอ " เปลี่ยนเป็น " พระยา " หรือ "