3.3.3. InstitutionsEffective SWM re

3.3.3. Institutions
Effective SWM requires the definition of clear roles and legal
responsibilities of institutions and government bodies to avoid
controversies, ineffectiveness, inaction, and making SWM systems
politically unstable (Schübeler, 1996). Even when regulatory and
legislative frameworks exist, governments with weak institutional
structures are easily overwhelmed by increasing demands for
SWM as urban populations explode (Halla and Majani, 1999; Hardoy
et al., 2001; Konteh, 2009).
Institutional aspects of SWM include:
 the degree of decentralization, i.e. distribution of authority,
functions, and responsibilities between central and local governmental
institutions;
 the structure of institutional systems responsible for SWM and
how they interact with other urban management sectors;
 organizational procedures, for planning and management;
 the capacity of responsible institutions; and
 involvement of other sectors, including the private sector and
community groups (Schübeler, 1996).
Institutional aspects also include the current and future legislation,
and the extent to which it is enforced (Zurbruegg, 2003). A
straightforward, transparent, unambiguous legal and regulatory
framework, including functioning inspection and enforcement procedures
at the national, provincial, and local levels, is essential to
the proper functioning of a SWM strategy (Coffey and Coad, 2010;
Schübeler, 1996). According to Wilson (2007, p. 203), ‘‘there seems
to be general consensus that weak institutions are a major issue in
emerging and developing countries (e.g. Asia, Africa, Latin America,
Russia), so that institutional strengthening and capacity building
becomes a major driver’’ for SWM (see Fig. 3). Enforcement of laws
governing regular SWM activities and new project implementation
is often poor, resulting in improperly functioning SWM systems
(Coffey and Coad, 2010; Henry et al., 2006). For example, the ‘‘polluter
pays’’ policy is inappropriate for many countries because the
lack of enforcement causes large waste generators to simply dump
illegally (Coffey and Coad, 2010). Developing effective, efficient municipal
SWM plans is difficult in developing countries because data
on waste generation and composition is largely unreliable and
insufficient, seldom capturing system losses or informal activities
(Jha et al., 2011; Shimura et al., 2001; UN-HABITAT, 2010).
In developing countries, SWM is often under-funded due to a
combination of inadequate resources from municipal tax revenues,
insufficient user fees, and the mismanagement of funds (Coffey and
Coad, 2010; Zurbruegg, 2003). This persistent lack of funds prevents
capacity building and the improvement and expansion of
SWM handling capacities (Henry et al., 2006). According to the
World Bank and USAID, it is therefore common for municipalities
in developing countries to spend 20–50% of their available municipal
budget on SWM, which often can only stretch to serve less than
50% of the population (Henry et al., 2006; Memon, 2010). In lowincome
countries, 80–90% of this budget is spent on collection
while in high-income countries less than 10% is spent on collection
services (Memon, 2010). As the price of land increases, it becomes
increasingly difficult to for municipalities to site landfills close to
urban areas, while transportation costs become a major constraint
to constructing landfills at a distant location (Memon, 2010), exacerbating
the problem. Much-needed resources are consumed by
inefficiencies, frequently caused by inefficient institutional structures
and organizational procedures, and poor management capacity
(Zurbruegg, 2003). Structural problems often arise when
revenue collection and investment decisions happen at the central
government level while operation and maintenance occur at the
local level. Capacity issues are also common. Schübeler (1996, p.
32) states that ‘‘large discrepancies often exist between the job

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.3.3. สถาบันSWM มีประสิทธิภาพต้องมีการกำหนดบทบาทที่ชัดเจนและกฎหมายความรับผิดชอบของสถาบันและองค์กรของรัฐเพื่อหลีกเลี่ยงcontroversies, ineffectiveness, inaction และทำให้ระบบ SWMง่อนแง่น (Schübeler, 1996) แม้ข้อบังคับ และมีกรอบสภา รัฐบาลกับสถาบันอ่อนแอโครงสร้างกำลังจม โดยการเพิ่มความต้องการได้อย่างง่ายดายSWM ประชากรเมืองกระจาย (ฮัลและ Majani, 1999 Hardoyและ al., 2001 Konteh, 2009)ด้านสถาบันของ SWM รวม:ระดับของการกระจายอำนาจ เช่นกระจายอำนาจ การแพร่กระจายฟังก์ชัน ความรับผิดชอบระหว่างกลางและรัฐบาลท้องถิ่นสถาบันโครงสร้างของระบบสถาบันที่รับผิดชอบ SWM และวิธีจะโต้ตอบกับภาคอื่น ๆ การจัดการเมืองกระบวนการองค์กร การวางแผนและการจัดการกำลังการผลิตของสถาบันที่รับผิดชอบ และมีส่วนร่วมของภาคอื่น ๆ รวมทั้งภาคเอกชน และกลุ่มชุมชน (Schübeler, 1996)ด้านสถาบันได้แก่กฎหมายปัจจุบัน และในอนาคตและขอบเขตที่จะบังคับใช้ (Zurbruegg, 2003) Aตรงไปตรงมา โปร่งใส ชัดเจนตามกฎหมาย และข้อบังคับกรอบ รวมทั้งตรวจสอบการทำงานและกระบวนการบังคับใช้ในระดับชาติ จังหวัด และท้องถิ่น เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อทำงานที่เหมาะสมของกลยุทธ์ SWM (Coffey และ Coad, 2010Schübeler, 1996) ตาม Wilson (2007, p. 203), '' ดูเหมือนto be general consensus that weak institutions are a major issue inemerging and developing countries (e.g. Asia, Africa, Latin America,Russia), so that institutional strengthening and capacity buildingbecomes a major driver’’ for SWM (see Fig. 3). Enforcement of lawsgoverning regular SWM activities and new project implementationis often poor, resulting in improperly functioning SWM systems(Coffey and Coad, 2010; Henry et al., 2006). For example, the ‘‘polluterpays’’ policy is inappropriate for many countries because thelack of enforcement causes large waste generators to simply dumpillegally (Coffey and Coad, 2010). Developing effective, efficient municipalSWM plans is difficult in developing countries because dataon waste generation and composition is largely unreliable andinsufficient, seldom capturing system losses or informal activities(Jha et al., 2011; Shimura et al., 2001; UN-HABITAT, 2010).In developing countries, SWM is often under-funded due to acombination of inadequate resources from municipal tax revenues,insufficient user fees, and the mismanagement of funds (Coffey andCoad, 2010; Zurbruegg, 2003). This persistent lack of funds preventscapacity building and the improvement and expansion ofSWM handling capacities (Henry et al., 2006). According to theWorld Bank and USAID, it is therefore common for municipalitiesin developing countries to spend 20–50% of their available municipalbudget on SWM, which often can only stretch to serve less than50% of the population (Henry et al., 2006; Memon, 2010). In lowincomecountries, 80–90% of this budget is spent on collectionwhile in high-income countries less than 10% is spent on collectionservices (Memon, 2010). As the price of land increases, it becomesincreasingly difficult to for municipalities to site landfills close tourban areas, while transportation costs become a major constraintto constructing landfills at a distant location (Memon, 2010), exacerbatingthe problem. Much-needed resources are consumed byinefficiencies, frequently caused by inefficient institutional structuresand organizational procedures, and poor management capacity(Zurbruegg, 2003). Structural problems often arise whenrevenue collection and investment decisions happen at the centralgovernment level while operation and maintenance occur at thelocal level. Capacity issues are also common. Schübeler (1996, p.32) states that ‘‘large discrepancies often exist between the job

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.3.3 สถาบันที่มีประสิทธิภาพ SWM ต้องใช้ความหมายของบทบาทที่ชัดเจนและถูกต้องตามกฎหมายความรับผิดชอบของสถาบันการศึกษาและหน่วยงานภาครัฐที่จะหลีกเลี่ยงการถกเถียง, ประโยชน์, เฉยและทำให้ระบบ SWM ทางการเมืองที่ไม่แน่นอน (Schübeler, 1996) แม้ในขณะที่กฎระเบียบและกรอบกฎหมายที่มีอยู่รัฐบาลกับสถาบันที่อ่อนแอโครงสร้างจะจมได้อย่างง่ายดายโดยการเพิ่มความต้องการสำหรับSWM เป็นประชากรเมืองระเบิด (Halla และ Majani 1999; Hardoy.. et al, 2001; Konteh 2009) ด้านสถาบันของ SWM รวมถึง: ? ระดับของการกระจายอำนาจการกระจายเช่นอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบระหว่างภาครัฐกลางและท้องถิ่นสถาบัน? โครงสร้างของระบบสถาบันที่รับผิดชอบในการ SWM และวิธีการที่พวกเขามีปฏิสัมพันธ์กับภาคการจัดการเมืองอื่นๆ? ขั้นตอนขององค์กรสำหรับการวางแผนและการจัดการ? ความจุของสถาบันที่รับผิดชอบ; และ? การมีส่วนร่วมของภาคอื่น ๆ รวมทั้งภาคเอกชนและกลุ่มชุมชน(Schübeler, 1996). ด้านสถาบัน ได้แก่ การออกกฎหมายในปัจจุบันและอนาคตและขอบเขตที่มันจะถูกบังคับใช้(Zurbruegg, 2003) ตรงไปตรงมาโปร่งใสกฎหมายและกฎระเบียบที่ชัดเจนกรอบรวมทั้งการตรวจสอบขั้นตอนการทำงานและการบังคับใช้ในระดับชาติระดับจังหวัดและระดับท้องถิ่นเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อการทำงานที่เหมาะสมของกลยุทธ์SWM (เบนจามินและโคด 2010; Schübeler, 1996) ตามที่วิลสัน (2007, น. 203), '' ดูเหมือนว่าจะเป็นมติทั่วไปว่าสถาบันที่อ่อนแอเป็นประเด็นหลักในการเกิดใหม่และประเทศกำลังพัฒนา(เช่นเอเชีย, แอฟริกา, ละตินอเมริกา, รัสเซีย) เพื่อให้การเสริมสร้างสถาบันและสร้างขีดความสามารถกลายเป็นไดรเวอร์ที่สำคัญ '' สำหรับ SWM (ดูรูปที่. 3) การบังคับใช้กฎหมายที่กำกับดูแลกิจกรรม SWM ปกติและการดำเนินการโครงการใหม่ไม่ดีมักจะส่งผลให้การทำงานไม่ถูกต้องระบบSWM (เบนจามินและโคด 2010. เฮนรี่, et al, 2006) ยกตัวอย่างเช่น '' ก่อมลพิษจ่าย'' นโยบายที่ไม่เหมาะสมในหลายประเทศเพราะขาดการบังคับใช้ทำให้เกิดการกำเนิดของเสียที่มีขนาดใหญ่เพียงแค่การถ่ายโอนข้อมูลที่ผิดกฎหมาย(เบนจามินและโคด 2010) การพัฒนาที่มีประสิทธิภาพและมีประสิทธิภาพในเขตเทศบาลเมืองแผน SWM เป็นเรื่องยากในการพัฒนาประเทศเนื่องจากข้อมูลเกี่ยวกับการเกิดของเสียและองค์ประกอบเป็นส่วนใหญ่ไม่น่าเชื่อถือและไม่เพียงพอไม่ค่อยจับการสูญเสียระบบหรือกิจกรรมทางการ(Jha et al, 2011;. Shimura et al, 2001;. สหประชาชาติที่อยู่อาศัย ., 2010) ในประเทศกำลังพัฒนา SWM มักจะเป็นภายใต้การสนับสนุนเนื่องจากการรวมกันของทรัพยากรไม่เพียงพอจากรายได้ภาษีในเขตเทศบาลเมืองค่าธรรมเนียมผู้ใช้ไม่เพียงพอและการปรับตัวของเงินทุน(เบนจามินและโคด 2010; Zurbruegg, 2003) นี้ขาดถาวรของเงินทุนที่จะช่วยป้องกันการสร้างขีดความสามารถและการปรับปรุงและขยายขีดความสามารถในการจัดการSWM (เฮนรี่ et al., 2006) ตามที่ธนาคารโลกและ USAID, มันจึงเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเทศบาลในประเทศกำลังพัฒนาที่จะใช้จ่าย20-50% ของเทศบาลพวกเขาที่มีงบประมาณในSWM ซึ่งมักจะสามารถยืดที่จะให้บริการน้อยกว่า50% ของประชากร (เฮนรี่และอัล 2006; Memon 2010) lowincome ในประเทศ80-90% ของงบประมาณนี้จะใช้ในคอลเลกชันในขณะที่ในประเทศที่มีรายได้สูงน้อยกว่า10% ที่ใช้ในการเก็บรวบรวมบริการ(Memon 2010) ขณะที่การเพิ่มขึ้นของราคาที่ดินที่มันจะกลายเป็นเรื่องยากมากขึ้นสำหรับในเขตเทศบาลไปฝังกลบเว็บไซต์ใกล้กับพื้นที่เขตเมืองในขณะที่ค่าใช้จ่ายในการขนส่งกลายเป็นอุปสรรคสำคัญในการสร้างหลุมฝังกลบที่สถานที่ที่ห่างไกล(Memon 2010) รุนแรงปัญหา ทรัพยากรที่จำเป็นมากที่มีการบริโภคโดยไร้ประสิทธิภาพเกิดจากโครงสร้างสถาบันที่ไม่มีประสิทธิภาพและวิธีการขององค์กรและความสามารถในการบริหารจัดการที่ไม่ดี(Zurbruegg, 2003) ปัญหาเชิงโครงสร้างที่มักจะเกิดขึ้นเมื่อจัดเก็บรายได้และการตัดสินใจการลงทุนเกิดขึ้นที่กลางระดับรัฐบาลในขณะที่การดำเนินงานและการบำรุงรักษาที่เกิดขึ้นในระดับท้องถิ่น ปัญหากำลังการผลิตยังเป็นคนธรรมดา Schübeler (1996, น. 32) กล่าวว่า '' ความแตกต่างที่มีขนาดใหญ่มักจะอยู่ระหว่างงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.3.3 . สถาบัน
swm ที่มีประสิทธิภาพต้องนิยามของบทบาทที่ชัดเจน และความรับผิดชอบทางกฎหมาย
ของสถาบัน และส่วนราชการเพื่อหลีกเลี่ยง
ถกเถียง ประโยชน์จริงๆ ให้ swm , ระบบ
ไม่แน่นอนทางการเมือง ( Sch ü beler , 1996 ) แม้ว่ากฎระเบียบและ
กรอบนิติบัญญัติอยู่ รัฐบาลกับสถาบัน
อ่อนแอโครงสร้างได้ง่ายอย่างแน่นอน โดยความต้องการเพิ่มขึ้นสำหรับ
swm เป็นประชากรเมืองระเบิด ( ฮอลล่า และ majani , 1999 ; hardoy
et al . , 2001 ; konteh 2009 )

swm ด้านสถาบัน ได้แก่  ระดับของการกระจายอำนาจ คือ การกระจายอํานาจ ,
หน้าที่ และความรับผิดชอบระหว่างรัฐบาลกลางและหน่วยงานของรัฐ
ท้องถิ่น ;
 โครงสร้างระบบที่รับผิดชอบ และวิธีการที่พวกเขามีปฏิสัมพันธ์กับ swm

ภาคเมืองการบริหารอื่น ๆสถาบัน  องค์การ กระบวนการ เพื่อการวางแผนและการจัดการ ;
 ความจุของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และ
 มีส่วนร่วมของภาคอื่น รวมทั้งภาคเอกชนและชุมชน ( Sch ü beler

ด้าน , 1996 ) สถาบันยังรวมถึงการบังคับใช้กฎหมายในปัจจุบันและอนาคต ,
และขอบเขตที่บังคับใช้ ( zurbruegg , 2003 ) a
ตรงไปตรงมา โปร่งใส ชัดเจนทางกฎหมายและกฎระเบียบ
กรอบ รวมถึงทำหน้าที่ตรวจสอบและการบังคับใช้ขั้นตอน
ที่แห่งชาติระดับจังหวัด และระดับท้องถิ่น เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อ
การทํางานที่เหมาะสมของกลยุทธ์และ swm คอฟฟี่โคด , 2010 ;
Sch ü beler , 1996 ) ตาม วิลสัน ( 2550 , หน้า 203 ) " ดูเหมือน
เป็นฉันทามติทั่วไปว่า สถาบัน อ่อนแอ เป็นปัญหาใหญ่ในตลาดเกิดใหม่ และประเทศกำลังพัฒนา
( เช่นเอเชีย , แอฟริกา , ละตินอเมริกา ,
รัสเซีย ) เพื่อให้สถาบันเสริมสร้างศักยภาพกลายเป็นคนขับรถ
' หลัก ' swm ( ดูรูปที่ 3 ) การบังคับใช้กฎหมายว่าด้วยกิจกรรมและ

ปกติ swm โครงการใหม่ก็มักไม่ดีซึ่งไม่ถูกต้อง ระบบการทำงาน swm
( คอฟฟี่ และโคด , 2010 ; เฮนรี่ et al . , 2006 ) ตัวอย่างเช่น 'polluter
' จ่าย ' ' เป็นนโยบายที่หลายประเทศเพราะ
ขาดการบังคับใช้สาเหตุใหญ่เปลืองไฟฟ้าเพียงแค่ทิ้ง
ผิดกฎหมาย ( คอฟฟี่ และโคด , 2010 ) การพัฒนาที่มีประสิทธิภาพ ประสิทธิภาพ เทศบาล
swm แผนเป็นเรื่องยากในการพัฒนาประเทศ เพราะข้อมูล
ในการเกิดของเสียและองค์ประกอบส่วนใหญ่จะไม่น่าเชื่อถือและ
ไม่เพียงพอ ไม่ค่อยได้จับความสูญเสียของระบบหรือกิจกรรมที่ไม่เป็นทางการ
( Jha et al . , 2011 ; ชิมูระ et al . , 2001 ; โครงการตั้งถิ่นฐานมนุษย์แห่งสหประชาชาติ , 2010 ) .
ในการพัฒนาประเทศ swm มักจะภายใต้การสนับสนุนจากการรวมกันของทรัพยากรไม่เพียงพอ

จัดเก็บรายได้ของเทศบาล ค่าธรรมเนียมของผู้ใช้ไม่เพียงพอ และความบกพร่องของเงินทุน ( คอฟฟี่และ
โคด , 2010 ;zurbruegg , 2003 ) ขาดนี้ถาวรกองทุนป้องกัน
ศักยภาพและการพัฒนาและการขยายตัวของ
swm การจัดการความจุ ( เฮนรี่ et al . , 2006 ) ตาม
ธนาคารโลกและ USAID , มันจึงเป็นปกติที่เทศบาล
ในประเทศกำลังพัฒนาที่จะใช้จ่าย 20 – 50% ของงบประมาณเทศบาล
ของพวกเขาที่มีอยู่ใน swm ซึ่งมักจะสามารถยืดให้น้อยกว่า
50 % ของประชากร ( เฮนรี่ et al . , 2006 ; memon , 2010 ) ในประเทศน้อย
80 – 90% ของงบประมาณนี้ถูกใช้ในคอลเลกชัน
ในขณะที่ในประเทศที่มีรายได้น้อยกว่า 10 % ใช้บริการคอลเลกชัน
( memon , 2010 ) ตามราคาที่เพิ่มขึ้นของที่ดิน จะกลายเป็น
ยากยิ่งขึ้นสำหรับเทศบาลไซต์ฝังกลบใกล้
เขตเมือง