What Is Gross Domestic Product?Many

What Is Gross Domestic Product?

Many professions commonly use acronyms. To doctors, accountants, and baseball players, the letters MRI (magnetic resonance imaging), GAAP (generally accepted accounting principles), and ERA (earned run average), respectively, need no explanation. To someone unfamiliar with these fields, however, without an explanation these acronyms are a stumbling block to a better understanding of the subject at hand.

Economics is no different. Economists use many acronyms. One of the most common is GDP, which stands for gross domestic product. It is often cited in newspapers, on the television news, and in reports by governments, central banks, and the business community. It has become widely used as a reference point for the health of national and global economies. When GDP is growing, especially if inflation is not a problem, workers and businesses are generally better off than when it is not.

Measuring GDP
GDP measures the monetary value of final goods and services—that is, those that are bought by the final user—produced in a country in a given period of time (say a quarter or a year). It counts all the output generated within the borders of a country. GDP is composed of goods and services produced for sale in the market and also includes some nonmarket production, such as defense or education services provided by the government. An alternative concept, gross national product, or GNP, counts all the output of the residents of a country. So if a German-owned company has a factory in the United States, the output of this factory would be included in U.S. GDP, but in German GNP.

Not all productive activity is included in GDP. For example, unpaid work (such as that performed in the home or by volunteers) and black-market activities are not included because they are difficult to measure and value accurately. That means, for example, that a baker who produces a loaf of bread for a customer would contribute to GDP, but would not contribute to GDP if he baked the same loaf for his family.

Moreover, "gross" domestic product takes no account of the wear and tear on the machinery, buildings, and so on (the so-called capital stock) that are used in producing the output. If this depletion of the capital stock, called depreciation, is subtracted from GDP, we get net domestic product.

Theoretically, GDP can be viewed in three different ways.

• The production approach sums the "value added" at each stage of production, where value added is defined as total sales minus the value of intermediate inputs into the production process. For example, flour would be an intermediate input and bread the final product, or an architect's services would be an intermediate input and the building the final product.

• The expenditure approach adds up the value of purchases made by final users—for example, the consumption of food, televisions, and medical services by households; the investments in machinery by companies; and the purchases of goods and services by the government and foreigners.

• The income approach sums the incomes generated by production—for example, the compensation employees receive and the operating surplus of companies (roughly sales minus costs).

GDP in a country is usually calculated by the national statistical agency, which compiles the information from a large number of sources. In making the calculations, however, most countries follow established international standards. The international standard for measuring GDP is contained in the System of National Accounts, 1993, compiled by the International Monetary Fund, the European Commission, the Organization for Economic Cooperation and Development, the United Nations, and the World Bank.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คืออะไรผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ? อาชีพหลายคนมักใช้คำย่อ ให้แพทย์, นักบัญชี, และผู้เล่นเบสบอลตัวอักษร MRI (magnetic resonance imaging หรือ) GAAP (หลักการบัญชี) และยุค (วิ่งหาค่าเฉลี่ยที่ได้รับ) ตามลำดับต้องไม่มีคำอธิบาย กับใครบางคนที่ไม่คุ้นเคยกับเขตข้อมูลเหล่านี้อย่างไรโดยไม่ต้องมีคำอธิบายคำย่อเหล่านี้เป็นอุปสรรค์ไปสู่ความเข้าใจที่ดีขึ้นของเรื่องที่มือ. เศรษฐศาสตร์ไม่แตกต่างกัน นักเศรษฐศาสตร์หลายคนใช้คำย่อ หนึ่งที่พบมากที่สุดคือจีดีพีซึ่งย่อมาจากผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ มันมักจะอ้างในหนังสือพิมพ์ในข่าวโทรทัศน์และในรายงานโดยรัฐบาลธนาคารกลางและธุรกิจชุมชน มันได้กลายเป็นที่ใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นจุดอ้างอิงสำหรับสุขภาพของเศรษฐกิจของประเทศและระดับโลก เมื่อมีการเจริญเติบโตของจีดีพีโดยเฉพาะหากอัตราเงินเฟ้อไม่ได้เป็นปัญหาที่คนงานและธุรกิจโดยทั่วไปมักจะดีกว่าเมื่อมันไม่ได้. วัด GDP GDP มาตรการค่าเงินของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายที่เป็นผู้ที่จะซื้อโดยผู้ใช้ขั้นสุดท้าย -produced ในประเทศในช่วงเวลาที่กำหนด (พูดไตรมาสหรือปี) มันนับทั้งหมดเอาท์พุทที่สร้างขึ้นภายในพรมแดนของประเทศ จีดีพีจะประกอบด้วยสินค้าและบริการที่ผลิตเพื่อขายในตลาดและยังรวมถึงบางส่วนผลิต nonmarket เช่นการป้องกันหรือการบริการการศึกษาให้โดยรัฐบาล แนวคิดทางเลือกผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติหรือผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาตินับทุกการส่งออกของผู้อยู่อาศัยของประเทศ ดังนั้นหาก บริษัท เยอรมันที่เป็นเจ้าของมีโรงงานในประเทศสหรัฐอเมริกา, การส่งออกของโรงงานแห่งนี้จะรวมอยู่ในจีดีพีสหรัฐ แต่ในผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติเยอรมัน. ไม่ทุกกิจกรรมการผลิตรวมอยู่ในจีดีพี ยกตัวอย่างเช่นการทำงานที่ค้างชำระ (เช่นที่ดำเนินการในบ้านหรือโดยอาสาสมัคร) และกิจกรรมการตลาดสีดำจะไม่รวมอยู่เพราะพวกเขาจะยากที่จะวัดและความคุ้มค่าได้อย่างถูกต้อง ซึ่งหมายความว่าเช่นว่าขนมปังที่ผลิตขนมปังสำหรับลูกค้าที่จะนำไปสู่ ​​GDP แต่จะไม่นำไปสู่การ GDP ถ้าเขาอบก้อนเดียวกันสำหรับครอบครัวของเขา. นอกจากนี้ "ขั้นต้น" ผลิตภัณฑ์ในประเทศจะใช้เวลาบัญชีไม่ การสวมใส่และการฉีกขาดเครื่องจักรอาคารและอื่น ๆ (หุ้นทุนที่เรียกว่า) ที่ใช้ในการผลิตการส่งออก ถ้าลดลงของสต็อกทุนนี้ค่าเสื่อมราคาที่เรียกว่าถูกหักออกจากจีดีพีที่เราได้รับผลิตภัณฑ์ในประเทศสุทธิ. ในทางทฤษฎีของ GDP สามารถดูได้ในสามวิธีที่แตกต่างกัน. •วิธีการผลิตจำนวนมาก "มูลค่าเพิ่ม" ในขั้นตอนการผลิตแต่ละรายที่ มูลค่าเพิ่มมีการกำหนดเป็นยอดขายรวมหักค่ากลางของปัจจัยการผลิตในกระบวนการผลิต ยกตัวอย่างเช่นแป้งจะป้อนข้อมูลกลางและขนมปังผลิตภัณฑ์สุดท้ายหรือบริการสถาปนิกจะมีการป้อนข้อมูลกลางและอาคารผลิตภัณฑ์ในขั้นสุดท้าย. •วิธีการค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นมูลค่าของการซื้อสินค้าที่ทำโดยครั้งสุดท้ายที่ผู้ใช้ตัวอย่างเช่น การบริโภคอาหาร, โทรทัศน์และบริการทางการแพทย์โดยครัวเรือน เงินลงทุนในเครื่องจักรโดย บริษัท ; และการซื้อสินค้าและบริการจากรัฐบาลและชาวต่างชาติ. •วิธีการรายได้จำนวนมากรายได้ที่เกิดจากการผลิตตัวอย่างเช่นสำหรับพนักงานได้รับและค่าตอบแทนส่วนเกินจากการดำเนินงานของ บริษัท (ประมาณหักด้วยต้นทุนในการขาย). จีดีพีในประเทศเป็นปกติ คำนวณโดยหน่วยงานสถิติแห่งชาติซึ่งรวบรวมข้อมูลจากจำนวนมากของแหล่งที่มา ในการคำนวณ แต่ประเทศส่วนใหญ่ follow จัดตั้งมาตรฐานสากล ตามมาตรฐานสากลสำหรับการวัดจีดีพีที่มีอยู่ในระบบบัญชีแห่งชาติปี 1993 ที่รวบรวมโดยกองทุนการเงินระหว่างประเทศ, คณะกรรมาธิการยุโรปองค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนาแห่งสหประชาชาติและธนาคารโลก