The effect of three different osmot

The effect of three different osmotic agents on Andes berry
and tamarillo fruit was investigated (Table 1). After three
successive DIS cycles the osmotic solutions obtained showed a
deep red colour and exhibited the characteristic aroma of each
fruit. In each treatment, some parameters related to the mass
transfer, such as solids gain, water loss, and weight reduction,
were calculated (data not shown) for the osmodehydrated fruits
based on the equations published by Giangiacomo, Torreggiani,
and Abbo (1987). This evaluation showed that the water loss is
highest when adding glycerol to sucrose, and the dehydration
with ethanol seems to be superior to the other two. Nevertheless,
the calculated parameters for ethanol are not comparable
because the fruit absorb a high amount of this agent. As
expected, from the determination of moisture content in the
osmodehydrated (OD) fruits, it was possible to confirm that the
dehydration process decreases during the successive DIS
cycles. Additionally, the use of glycerol for Andes berry also
increases the solids gain, thus indicating that there is a major
flux from the solution into the fruit. Related to osmotic
solutions, the decrease in the soluble solids content (°Brix
value) among the different cycles was observed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลของตัวแทนการออสโมติกที่แตกต่างกันสามเบอร์รี่นดีและ tamarillo ผลไม้ถูกตรวจสอบ (ตาราง 1) หลังจากที่สามต่อ ๆ มา DIS รอบการออสโมติกโซลูชั่นได้แสดงให้เห็นว่าการสีแดงเข้ม และกลิ่นหอมของแต่ละลักษณะการจัดแสดงผลไม้ ในแต่ละ บางพารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับมวลถ่ายโอน เช่นของแข็งกำไร ขาดน้ำ ลดน้ำหนักคำนวณได้ (ข้อมูลไม่แสดง) ผลไม้ osmodehydratedตามสมการที่เผยแพร่ โดย Giangiacomo, Torreggianiและ Abbo (1987) การประเมินนี้พบว่าการสูญเสียน้ำสูงสุดเมื่อเพิ่มกลีเซอรอลน้ำตาลซูโครส และการคายน้ำด้วยเอทานอลน่าจะดีกว่าอีกสอง อย่างไรก็ตามพารามิเตอร์การคำนวณสำหรับเอทานอลจะไม่เทียบเท่าเพราะผลไม้ดูดซับนี้แทนจำนวนสูง เป็นคาด จากความมุ่งมั่นของความชื้นในเนื้อหาในการผลไม้ osmodehydrated (OD) มันเป็นไปได้เพื่อยืนยันว่า การกระบวนการคายน้ำลดลงในช่วง DIS ต่อ ๆ มารอบ นอกจากนี้ การใช้กลีเซอรอลสำหรับ berry ยังเพิ่มกำไรของแข็ง จึง แสดงให้เห็นว่า มีหลักการน้ำยาประสานจากโซลูชันเป็นผลไม้ ที่เกี่ยวข้องกับการออสโมติกแก้ปัญหา การลดการปริมาณของแข็งละลาย (° Brixค่า) ในหมู่ที่แตกต่างกันพบว่า รอบนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลของสามตัวแทนออสโมติกที่แตกต่างกันเกี่ยวกับแอนดีสเบอร์รี่
และผลไม้ Tamarillo ถูกตรวจสอบ (ตารางที่ 1) หลังจากที่สาม
ต่อเนื่องรอบ DIS โซลูชั่นออสโมติกที่ได้รับพบว่ามี
สีแดงเข้มและกลิ่นหอมที่แสดงลักษณะของแต่ละ
ผลไม้ ในการรักษาแต่ละพารามิเตอร์บางอย่างที่เกี่ยวข้องกับมวล
โอนดังกล่าวเป็นกำไรของแข็งการสูญเสียน้ำและการลดน้ำหนัก
ที่ถูกคำนวณ (ไม่ได้แสดงข้อมูล) สำหรับผลไม้ osmodehydrated
อยู่บนพื้นฐานของสมการตีพิมพ์โดย Giangiacomo, TORREGGIANI,
และ Abbo (1987) . การประเมินผลนี้แสดงให้เห็นว่าการสูญเสียน้ำ
มากที่สุดเมื่อมีการเพิ่มกลีเซอรอลจะซูโครสและการคายน้ำ
ที่มีเอทานอลดูเหมือนว่าจะดีกว่าอีกสอง อย่างไรก็ตาม
พารามิเตอร์ที่คำนวณได้เอทานอลไม่ได้เปรียบ
เพราะผลไม้ดูดซับเป็นจำนวนเงินที่สูงของตัวแทนนี้ ขณะที่
คาดว่าจากความมุ่งมั่นของความชื้นในที่
osmodehydrated (OD) ผลไม้มันเป็นไปได้ที่จะยืนยันว่า
กระบวนการคายน้ำลดลงในช่วง DIS เนื่อง
รอบ นอกจากนี้การใช้กลีเซอรอลสำหรับแอนดีสเบอร์รี่ยัง
เพิ่มกำไรของแข็งจึงแสดงให้เห็นว่ามีความสำคัญ
ฟลักซ์จากสารละลายเข้าผลไม้ ที่เกี่ยวข้องกับการออสโมติก
การแก้ปัญหาการลดลงของปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ (° Brix
ค่า) ในหมู่รอบที่แตกต่างกันพบว่า