“Grow up soon, okay?”“Mm.”“You real

“Grow up soon, okay?”
“Mm.”
“You really love your Shikamaru niichan, huh Mirai?” Kurenai said.
Mirai nodded so hard she almost pitched herself forwards, and Shikamaru reached out to catch her with both hands.
For the sake of this child, he really couldn’t go and die just yet…
“Right!”
Mirai babbled the word with such timing, it almost felt like she’d read right into his heart.
“Well, thanks for liking me.”
Shikamaru picked up Mirai and lifted her into the air. As the two year old shrieked with delighted laughter, Shikamaru thought to himself one more time, much stronger than before:
I absolutely cannot die.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"เติบโตขึ้นทันที โอเควัน? ""Mm""คุณรักของคุณ Shikamaru niichan ฮะ Mirai" Kurenai กล่าวMirai พยักหน้าอย่างหนักเธอเกือบแหลมตัวเองส่งต่อ และถึง Shikamaru จับเธอ ด้วยสองมือเพื่อเด็ก เขาจริง ๆ ไม่ไป และตายเพียงแต่..."ขวา"Mirai คำ ด้วยเวลาเช่น babbled เกือบรู้สึกเหมือนเธอจะอ่านอยู่ในหัวใจของเขา"ดี ขอบคุณ สำหรับใจฉัน"Shikamaru รับ Mirai และยกเธอขึ้นไปในอากาศ ขณะสองปี shrieked ด้วยความยินดีหัวเราะ Shikamaru ความคิดตัวเองอีกครั้ง แกร่งกว่าก่อน:ฉันแน่นอนไม่ตาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"เติบโตขึ้นเร็ว ๆ นี้โอเค?"
"ม."
"คุณรักของคุณ niichan ชิกามารุฮะ Mirai?" Kurenai กล่าว.
Mirai พยักหน้าอย่างหนักเพื่อที่เธอเกือบจะแหลมตัวเองไปข้างหน้าและชิกามารุเอื้อมมือออกไปจับเธอด้วยมือทั้งสอง.
สำหรับ ประโยชน์ของเด็กคนนี้เขาจริงๆไม่สามารถไปและตายเพียง แต่ ...
"ใช่"
Mirai babbled คำที่มีการกำหนดเวลาดังกล่าวมันเกือบจะรู้สึกเหมือนเธอจะอ่านขวาเข้าไปในหัวใจของเขา.
"ดีขอบคุณสำหรับความชื่นชอบฉัน."
ชิกามารุหยิบขึ้นมา Mirai และยกเธอขึ้นไปในอากาศ ขณะที่ทั้งสองปีเก่าร้องด้วยเสียงหัวเราะความยินดีชิกามารุคิดกับตัวเองอีกครั้งหนึ่งเข้มแข็งมากขึ้นกว่าก่อน:
ฉันอย่างไม่สามารถตาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" โตเร็วๆนะ "
" อืม . . . . . . "
" คุณรักของคุณชิกามารุ niichan ใช่ไหมมิราอิ ? " คุเรไนพูด
มิไรพยักหน้าอย่างหนัก เธอเกือบจะตั้งค่ายเองไปข้างหน้า และชิกามารุเอื้อมมือออกไปจับเธอด้วยมือทั้งสองข้าง
เพื่อลูก เขาคงไม่ไปตายซะเลย . . . . . . .
" ใช่ ! "
มิไรพูดแบบฟังไม่ค่อยรู้เรื่องว่าช่วงเวลานี้ มันเกือบจะรู้สึกเหมือนเธอจะอ่านขวาเข้าไปในหัวใจของเขา .
" เอ่อขอบคุณที่ชอบฉัน . "
ชิกามารุหยิบขึ้นมามิไรและยกเธอเข้าไปในอากาศ เป็นสองขวบกรีดร้องกับดีใจหัวเราะ ชิกามารุคิดกับตัวเองอีกครั้ง ที่แข็งแกร่งกว่าก่อน :

ผมจะตายไม่ได้