Post-MarxismPost-Marxists change An

Post-Marxism
Post-Marxists change Antonio Gramsci’s idea of hegemony by infusing it with poststructualist themes. In Hegemony and Socialist Strategy, Ernesto Laclau and Chantal Mouffe analyze discourses in terms of the quasistructural properties of signs, and they trace the properties of these discourses and signs to a quasi-structural psychology drawn from Jacques Lacan. Laclau and Mouffe dissociate Marxism from foundationalism and essentialism. They reject theories that privilege the economic over the ideological and social class over discursively constructed identities. Gramsci used hegemony to refer to class domination through ideology, suggesting bourgeois hegemony explains why the there has not been a revolution. In contrast, Laclau and Mouffe use hegemony to dismiss social theories based on economic and class analysis. In their view, ‘the search for a “true” woeking class and its limits is a false problem, and as such lacks any theoretical or political relevance’ (Laclau and mouffe, 1985: 84).

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โพสต์มาร์กซิสต์
โพสต์สาธารณรัฐอินเดียของอันโตนิโอ กรัมชีเปลี่ยนความคิดของเจ้าโลก โดยผสมผสานกับ poststructualist ธีม ในอำนาจและกลยุทธ์สังคมนิยม เนสโต ลาเคลา Chantal mouffe และวิเคราะห์วาทกรรมในแง่คุณสมบัติ quasistructural ของสัญญาณ และเขาติดตามคุณสมบัติของวาทกรรมเหล่านี้และสัญญาณกึ่งโครงสร้างจิตวิทยาจากฌาคส์ lacan .โต้ ลาคลาว mouffe แยกออกจาก Foundationalism และลัทธิมาร์กซ และสัน พวกเขาปฏิเสธทฤษฎีทางเศรษฐกิจเหนือชั้นสิทธิทางสังคมและอุดมการณ์มากกว่าอย่างอ้อมค้อมสร้างเอกลักษณ์ กรัมชี่ใช้อำนาจเรียกการปกครองชั้นเรียนผ่านอุดมการณ์ว่า ชนชั้นกลางเจ้าโลกอธิบายว่าทำไมไม่มีการปฏิวัติ ในทางตรงกันข้ามโต้ ลาคลาว mouffe เจ้าโลกเพื่อยกเลิกและใช้ทฤษฎีทางสังคมบนพื้นฐานของการวิเคราะห์ทางเศรษฐกิจและชั้นเรียน ในมุมมองของพวกเขา " ค้นหา " ความจริง " woeking คลาสและขอบเขตของมันเป็นปัญหาที่ผิด และเป็นเช่นใดหรือขาดทฤษฎีทางการเมือง ( และความเกี่ยวข้อง ' โต้ ลาคลาว mouffe , 1985 :
84 )