Then my journey became even strange

Then my journey became even stranger. I felt as if we were going around in a circle. I fixed my eyes on the top of a mountain where it met the sky, and realized that we were indeed making a large circle around the Borgo Pass. By this time, we were near the far side of the pass.

I don't remember falling asleep, but i must have done. It seemed like we traveled a long way before the coach suddenly stopped. I saw that we were in the courtyard of an ancient, crumbling castle, in front of a huge wooden door. The driver was already on the ground with my luggage. He reins, turned the coach around and disappeared!

As i stood there alone wondering what to do, many questions filled my head. What sort of place had i come to? What sort of grim adventure was i on?


These questions were interrupted by the sound of the great door opening. There stood an old man, clean shaven except for a long mustache, dressed all in black and holding a lamp. There was not a drop of color anywhere about him, even in his pale, white face. He motioned to me very formally with his right hand. He English was excellent, but he spoke with a strange intonation.


"Welcome to my house! Enter freely and of your own free will!"

When I stepped through the door, he grasped my hand with his, which felt more dead than alive However, it possessed the same unnatural strength as the hand of the driver. i was very surprised and suddenly thought he was the driver. i asked, "Count Dracula?

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากนั้นเดินทางของฉันกลายเป็นคนแปลกหน้า ฉันรู้สึกราวกับว่าเรากำลังจะไปรอบ ๆ ในวงกลม ฉันคงตาของฉันที่ด้านบนของภูเขาที่มันได้พบกับท้องฟ้าและตระหนักว่าเราได้แน่นอนทำให้วงกลมขนาดใหญ่รอบผ่าน Borgo โดยขณะนี้เราอยู่ใกล้อีกฟากหนึ่งของผ่าน. ผมจำไม่ได้นอนหลับ แต่ฉันต้องทำ มันดูเหมือนว่าเราเดินทางไกลก่อนที่โค้ชก็หยุด ผมเห็นว่าเราอยู่ในลานของโบราณปราสาทบี้ในด้านหน้าของประตูไม้ขนาดใหญ่ คนขับรถที่มีอยู่แล้วบนพื้นดินที่มีกระเป๋าเดินทางของฉัน เขาบังเหียนหันโค้ชไปรอบ ๆ และหายไป! ที่ฉันยืนอยู่ที่นั่นคนเดียวที่สงสัยว่าจะทำอย่างไรคำถามมากมายที่เต็มไปด้วยหัวของฉัน สิ่งที่ประเภทของสถานที่ที่ฉันได้มา? สิ่งที่จัดเรียงของการผจญภัยที่น่ากลัวก็คือฉันหรือไม่คำถามเหล่านี้ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงของการเปิดประตูที่ดี มีที่ยืนอยู่คนเก่าเกลี้ยงเกลาสะอาดยกเว้นหนวดยาวสวมใส่ทั้งหมดในสีดำและถือโคมไฟ ไม่ได้มีการลดลงของสีใดก็ได้ที่เกี่ยวกับเขาแม้ในซีดของเขาใบหน้าขาว เขา motioned กับผมมากอย่างเป็นทางการด้วยมือขวาของเขา เขาภาษาอังกฤษได้ดี แต่เขาได้พูดคุยกับน้ำเสียงแปลก. "ยินดีต้อนรับสู่บ้านของฉัน! ใส่ได้อย่างอิสระและจะฟรีของคุณเอง!" เมื่อผมก้าวผ่านประตูที่เขาคว้ามือของฉันกับเขาซึ่งรู้สึกว่าตายมากกว่ามีชีวิตอยู่ แต่ มันมีความแรงของธรรมชาติเช่นเดียวกับมือของผู้ขับขี่ ฉันรู้สึกประหลาดใจมากและคิดว่าก็เขาเป็นคนขับรถ ผมถามว่า "Count Dracula?

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แล้วการเดินทางของฉันกลายเป็นแม้กระทั่งคนแปลกหน้า ฉันรู้สึกว่าถ้าเราเดินเป็นวงกลม ผมคงตาของฉันที่ด้านบนของภูเขาที่เจอท้องฟ้า และตระหนักว่าเรานั้นทำให้เป็นวงกลมขนาดใหญ่ รอบๆ บริเวณที่ผ่าน ตอนนี้เราใกล้ด้านไกลของผ่าน

ผมจำไม่ได้ว่าหลับ แต่ฉันต้องทำดูเหมือนว่า เราเดินทางมาไกล ก่อนที่โค้ชก็หยุดลงอย่างกระทันหัน ผมเห็นว่าเราอยู่ในลานของปราสาทโบราณ , บี้ , ในด้านหน้าของประตูไม้ขนาดใหญ่ . คนขับอยู่ในดิน ด้วยกระเป๋า เขากุมบังเหียน เปลี่ยนโค้ช และหายไป

ผมยืนอยู่ตรงนั้นคนเดียว ว่าควรจะทำยังไงดี คำถามมากมายเต็มหัว สิ่งที่ประเภทของสถานที่ที่ฉันมา ?สิ่งที่จัดเรียงของการผจญภัยที่น่ากลัวแล้ว


คำถามเหล่านี้ถูกขัดจังหวะโดยเสียงของประตูเปิดที่ยิ่งใหญ่ มียืนชายชรา สะอาดโกนยกเว้น หนวดยาว แต่งตัวด้วยชุดสีดำ และถือตะเกียง ไม่มีหยดสีใดก็ได้ที่เกี่ยวกับเขา แม้ในของเขาซีดขาว ใบหน้า เขาจึงให้ฉันมากอย่างเป็นทางการกับมือขวาของเขา เค้าภาษาอังกฤษเป็นเลิศแต่เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แปลก


" ยินดีต้อนรับสู่บ้านของฉัน ! ระบุได้อย่างอิสระ และจะฟรีของคุณเอง ! "

เมื่อฉันก้าวผ่านประตู เขาคว้ามือของฉันกับเขา ซึ่งรู้สึกว่าตายมากกว่ารอด แต่ก็มีความแข็งแรงผิดธรรมชาติเหมือนมือของคนขับ ผมตกใจมาก และก็คิดว่าเขาเป็นคนขับรถ ผมถาม " Count Dracula ?