FROM MEDICALIZATION TO LEGALIZATION

FROM MEDICALIZATION TO LEGALIZATION
TO POLITICIZATION: O'CONNOR, CRUZAN,
AND REFUSAL OF TREATMENT IN THE
1990s*
by Sandra H. Johnson"
As police and stunned hospital officials looked on helplessly,
a distraught gunman unplugged the life-support
equipment attached to his comatose infant son Wednesday,
then cradled the baby until he died .. . . [The father]
handed the [child's] lifeless body .. .to a nurse, put down
the [loaded] gun, . . . and collapsed into tears . .. .1
The father in this incident was arrested and charged with murder. The hospital, Rush-Presbyterian-St. Luke's in Chicago, claimed that "federal law" required the hospital " to provide life support for the baby or risk prosecution for child neglect." 2 The hospital further claimed that the parents of the child had been advised of the need for them to bring an action in court, which the hospital would not oppose, in order to discontinue the respirator for their child who had been in a coma for eighteen months. Others claimed that the law was not the culprit. Rather, "hospital policy and [poor] communication between health-care workers and grieving parents" caused this tragedy.3
Whatever the cause, this incident dramatizes, perhaps somewhat more starkly than the norm, the high stakes and human drama that continue to accompany end-of-life decisionmaking. Rather than settling into strong and predictable principles of decisionmaking, these decisions still engender disagreement over the appropriate roles of families, doctors, legislatures, and courts. That disagreement surfaced in late 1988, when the highest courts in two states issued decisions that were surprising to many who have followed the development of the law concerning termination/refusal of treatment.4 In October, the New York Court of Appeals, in In re Westchester County Medical Center (O'Connor),5 decided that the insertion of a nasogastric tube was legally required for Mary O'Connor. In November, the Supreme Court of Missouri, in Cruzan v. Harmon,' held that there was no legal basis to support the withdrawal of Nancy Cruzan's gastrostomy.
This article analyzes O'Connor and Cruzan both for their place in the jurisprudence of medical treatment decisionmaking of the 1980s and for their foreshadowing of conflicts waiting in the 1990s. The first two major sections present arguments that would tend to limit these cases, first, to their respective jurisdictions and, second, to their facts. Yet although the application of O'Connor and Cruzan can be limited, these decisions represent a significant and growing challenge to the scope of an individual's right to refuse treatment. After examining the potential reach of these cases, the article concludes that it is critical that the patient retain the power to make his or her own health care decisions. The vitality of this self-determination model, not only as a concept or principle, but

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

จาก MEDICALIZATION ให้ถูกต้องตามกฎหมายการ POLITICIZATION: โอ CRUZANและปฏิเสธการรักษาในการปี 1990 *โดย Sandra H. Johnson"ตำรวจและเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตกตะลึงไปมองบนซมโคตรจเป็นถอดสายออกช่วยชีวิตอุปกรณ์กับบุตรทารก comatose พุธแล้ว ไกวเปลทารกจนกว่าเขาตาย..... [พ่อ]มอบร่างกาย lifeless [เด็ก] ... เพื่อพยาบาล วางลง[โหลด] ปืน,... และยุบไหล .. .1บิดาในเหตุการณ์นี้ถูกจับ และโดนฆาตกรรม โรงพยาบาล วิ่งรแตสเซนต์ลุคในชิคาโก อ้างว่า "กฎหมาย" ต้องการโรงพยาบาล "ให้ชีวิตในการดำเนินคดีเด็กหรือความเสี่ยงสำหรับเด็กละเลย" 2 โรงพยาบาลเพิ่มเติมอ้างว่า พ่อแม่ของเด็กได้รับคำแนะนำการใช้ให้นำการดำเนินการในศาล โรงพยาบาลจะไม่ต่อต้าน การยกเลิกที่เครื่องช่วยหายใจสำหรับเด็กของพวกเขาได้หมดสติสิบแปดเดือน ผู้อื่นอ้างว่า กฎหมายไม่ชรา ค่อนข้าง "นโยบายโรงพยาบาลและการสื่อสารระหว่างผู้ปฏิบัติงานดูแลสุขภาพและผู้ปกครอง grieving [ยากจน]" เกิด tragedy.3 นี้สิ่งสาเหตุ เหตุการณ์นี้ dramatizes, starkly ที่ทีค่อนข้างมากขึ้นกว่าปกติ มีเดิมพันสูงยิ่ง และละครมนุษย์ที่ยังคงพร้อม decisionmaking สิ้นสุดของชีวิต แทนที่จะตกตะกอนเป็นหลักแข็งแรง และได้ decisionmaking ตัดสินใจเหล่านี้ยัง engender กันผ่านบทบาทที่เหมาะสมของครอบครัว แพทย์ legislatures และศาล กันที่แสดงในช่วงปลายปี 1988 เมื่อตัดสินใจที่น่าแปลกใจที่หลายที่มีการพัฒนากฎหมายเกี่ยวกับการจ้าง/ปฏิเสธของ treatment.4 ในเดือนตุลาคม ศาลนิวยอร์กของอุทธรณ์ ศาลสูงสุดในอเมริกาสองใน In re ศูนย์การแพทย์เขต Westchester (โอ), 5 ตัดสินใจว่า แทรกท่อ nasogastric ถูกต้องตามกฎหมายสำหรับแมรีโอ ในเดือนพฤศจิกายน การศาลฎีกาของมิสซูรี ใน Cruzan v. Harmon ถือว่า มีพื้นฐานไม่มีกฎหมายสนับสนุนการถอนของ Nancy Cruzan gastrostomyบทความนี้วิเคราะห์โอและ Cruzan ทั้ง สำหรับทำวัล decisionmaking รักษาพยาบาลของไฟต์ และ foreshadowing ของความขัดแย้งในปี 1990 ส่วนหลักสองนำอาร์กิวเมนต์ที่จะมักจะจำกัดกรณีเหล่านี้ ครั้งแรก เพื่อดูแลผู้เกี่ยวข้อง และ สอง ข้อเท็จจริงของพวกเขา ได้ แม้ว่าแอพลิเคชันของโอและ Cruzan สามารถจำกัด ตัดสินใจเหล่านี้หมายถึงความท้าทายที่สำคัญ และการเติบโตให้ขอบเขตของแต่ละคนมีสิทธิปฏิเสธการรักษา หลังจากตรวจสอบการเข้าถึงอาจเกิดขึ้นกรณีนี้ บทความสรุปว่า มันเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ป่วยรักษาอำนาจของ ตนเองสุขภาพตัดสินใจ พลังรุ่นนี้ปกครองตนเอง ไม่เพียงแต่เป็นแนวคิดหรือหลักการ แต่

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จาก medicalization
ถูกต้องตามกฎหมายเพื่อการเมือง: โอคอนเนอร์ Cruzan,
และการปฏิเสธการรักษาในปี 1990 * โดยแซนดร้าเอชจอห์นสัน "ในฐานะที่เป็นตำรวจและเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตะลึงมองซมมือปืนหวังถอดชีวิตการสนับสนุนอุปกรณ์ที่ติดอยู่กับการตอบสนองของเขาลูกชายทารกวันพุธที่แล้วประคองทารกจนกระทั่งเขาเสียชีวิต .. .. [พ่อ] ส่ง [เด็ก] ร่างไร้ชีวิต .. .to พยาบาลใส่ลง[การโหลด] ปืน... และทรุดตัวลงมาเป็นน้ำตา. . 0.1 พ่อในเหตุการณ์นี้ถูกจับกุมและถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม. โรงพยาบาล, Rush เพรสไบที-St. ลุคในชิคาโกอ้างว่า "กฎหมาย" ที่จำเป็นในโรงพยาบาล "เพื่อให้การสนับสนุนชีวิตของทารกหรือการดำเนินคดีมีความเสี่ยงสำหรับเด็ก ละเลย. "2 โรงพยาบาลต่อไปอ้างว่าพ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กที่ได้รับการแนะนำของความต้องการสำหรับพวกเขาที่จะนำมาดำเนินการในศาลซึ่งโรงพยาบาลจะไม่คัดค้านในการสั่งซื้อที่จะยุติการช่วยหายใจสำหรับเด็กของพวกเขาที่ได้รับใน อาการโคม่าสำหรับสิบแปดเดือน. อื่น ๆ อ้างว่ากฎหมายไม่ได้เป็นผู้กระทำผิด แต่นโยบาย "โรงพยาบาลและ [ยากจน] การสื่อสารระหว่างคนงานด้านการดูแลสุขภาพและผู้ปกครองเสียใจ" ที่เกิด tragedy.3 นี้สิ่งที่ทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ราอาจจะค่อนข้างมากเอาใจใส่กว่าบรรทัดฐานที่เดิมพันสูงและละครของมนุษย์ที่ยังคงมาพร้อมกับในตอนท้ายของชีวิตการตัดสินใจ แทนที่จะทรุดตัวลงนั่งหลักการที่แข็งแกร่งและคาดการณ์ของการตัดสินใจในการตัดสินใจเหล่านี้ยังคงทำให้เกิดความขัดแย้งกับบทบาทที่เหมาะสมของครอบครัว, แพทย์, legislatures และสนาม ไม่เห็นด้วยที่โผล่ขึ้นมาในช่วงปลายปี 1988 เมื่อศาลที่สูงที่สุดในสองรัฐออกที่มีการตัดสินใจที่น่าแปลกใจที่หลาย ๆ คนที่ได้ปฏิบัติตามการพัฒนาของกฎหมายที่เกี่ยวกับการเลิกจ้าง / การปฏิเสธของ treatment.4 ในเดือนตุลาคมนิวยอร์กศาลอุทธรณ์ในใน Re Westchester County ศูนย์การแพทย์ (โอคอนเนอร์) 5 ตัดสินใจว่าการใส่หลอด nasogastric ที่ถูกต้องตามกฎหมายแมรี่โอคอนเนอร์ ในเดือนพฤศจิกายนศาลฎีกาของรัฐมิสซูรีใน Cruzan v. ฮาร์มอน 'ที่จัดขึ้นว่าไม่มีพื้นฐานทางกฎหมายที่จะสนับสนุนการถอนตัวของแนนซี่ gastrostomy Cruzan ของ. บทความนี้วิเคราะห์โอคอนเนอร์และ Cruzan ทั้งสถานที่ในกฎหมายของการรักษาทางการแพทย์ การตัดสินใจของปี 1980 และแววของความขัดแย้งของพวกเขารอคอยในปี 1990 เป็นครั้งแรกที่สองส่วนที่สำคัญการขัดแย้งในปัจจุบันว่าจะมีแนวโน้มที่จะ จำกัด กรณีนี้เป็นครั้งแรกที่จะเขตอำนาจศาลของตนและที่สองของพวกเขากับข้อเท็จจริง แต่แม้จะมีการประยุกต์ใช้โอคอนเนอร์และ Cruzan สามารถ จำกัด การตัดสินใจเหล่านี้เป็นตัวแทนของความท้าทายที่สำคัญและการเจริญเติบโตขอบเขตของสิทธิของแต่ละคนที่จะปฏิเสธการรักษา หลังจากตรวจสอบการเข้าถึงศักยภาพของกรณีเหล่านี้บทความสรุปว่ามันเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ป่วยรักษาอำนาจในการตัดสินใจในการดูแลสุขภาพของตนเอง พลังของรุ่นนี้ตัดสินใจเองไม่เพียง แต่เป็นแนวคิดหรือหลักการ แต่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

จากการอภิปรายเรื่องการเมือง : โฆษณาเข้าถึงเพื่อรับรอง

cruzan โอคอนเนอร์ , , และปฏิเสธการรักษาในช่วงต้น 1990 *

โดย Sandra เอชจอห์นสัน "
เป็นตำรวจและเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลมองตะลึงอย่างช่วยไม่ได้
, มือปืนคลั่งถอดปลั๊กสนับสนุนอุปกรณ์ที่แนบมากับ
ชีวิตของเขาเฉื่อยชาทารกลูกชายวันพุธ
แล้วไกวเปลเด็กจนกว่าเขา ตาย . . . . . . . . . . . . . . [ พ่อ ]
ส่ง . . . . . ร่างกายตาย [ เป็น ] เด็ก .ให้พยาบาลใส่
[ ] ปืน โหลดลง . . . . . . . ล้มลงและร้องไห้ . . . . . . . 1
บิดาในเหตุการณ์นี้ ถูกจับและตั้งข้อหาฆาตกรรม โรงพยาบาล rush-presbyterian-st. ลุคในชิคาโกกล่าวว่า " กฎหมาย " เป็นโรงพยาบาล " เพื่อให้การสนับสนุนสำหรับทารกหรือการฟ้องร้องความเสี่ยงละเลยเด็ก" โรงพยาบาลต่อไป อ้าง ว่า พ่อแม่ของเด็กได้รับการแนะนำของพวกเขาต้องการให้การในศาล ซึ่งโรงพยาบาลจะไม่คัดค้าน เพื่อหยุดเครื่องช่วยหายใจสำหรับเด็กของพวกเขาที่ได้รับในอาการโคม่าเป็นเวลา 18 เดือน อื่น ๆอ้างว่า กฎหมายไม่ได้เป็นคนร้าย ค่อนข้าง" นโยบายของโรงพยาบาลและ [ ] ระหว่างคนงานด้านการดูแลสุขภาพและการสื่อสารที่ไม่ดีพ่อแม่ที่เศร้าโศก " เกิดโศกนาฏกรรมนี้ . 3
ไม่ว่าสาเหตุ เหตุการณ์นี้ dramatizes บางทีเพิ่มเติมค่อนข้างโร่มากกว่าปกติเดิมพันสูงและละครมนุษย์ที่ยังคงมาพร้อมกับการตัดสินใจสุดท้ายของชีวิต . แทนที่จะเข้าไปในที่แข็งแกร่งและหลักการของการตัดสินใจได้ ,การตัดสินใจเหล่านี้ยังก่อให้เกิดความขัดแย้งมากกว่าบทบาทที่เหมาะสมของครอบครัว , แพทย์ , legislatures และศาล ที่ไม่โผล่ในปลายปี ค.ศ. 1988 เมื่อสูงสุดศาลใน 2 รัฐออกการตัดสินใจที่น่าแปลกใจมากที่ได้ติดตามพัฒนาการของกฎหมายเกี่ยวกับการเลิกจ้าง / การปฏิเสธการรักษา ที่ 4 ในเดือนตุลาคม , นิวยอร์กศาลอุทธรณ์ใน Westchester County ที่ศูนย์การแพทย์อีกครั้ง ( โอคอนเนอร์ ) 5 ตัดสินใจว่า การแทรกของท่อได้ตามกฎหมายสำหรับแมรี่ โอ คอร์เนอร์ ในเดือนพฤศจิกายน , ศาลฎีกาของรัฐมิสซูรีใน cruzan โวลต์ ฮาร์มอน , ' ที่จัดขึ้นที่ไม่มีพื้นฐานทางกฎหมายรองรับการถอนเงินของแนนซี่ cruzan
gastrostomy .บทความนี้วิเคราะห์และโอคอนเนอร์ cruzan ทั้งสถานที่ของพวกเขาในการรักษา จากการตัดสินใจของปี 1980 และการ foreshadowing ความขัดแย้งรออยู่ในยุค แรก สองหลัก ส่วนปัจจุบัน อาร์กิวเมนต์ที่จะมีแนวโน้มที่จะ จำกัด กรณีเหล่านี้ ก่อน ให้แต่ละศาล และ สอง ข้อเท็จจริงของพวกเขาแต่แม้ว่าการโอคอนเนอร์ cruzan และสามารถ จำกัด การตัดสินใจเหล่านี้เป็นตัวแทนของความท้าทายในการขอบเขตของบุคคลมีสิทธิที่จะปฏิเสธการรักษา หลังจากได้พิจารณาถึงศักยภาพของกรณีเหล่านี้ บทความนี้สรุปได้ว่ามันสำคัญมากที่ผู้ป่วยรักษาอำนาจ ในการตัดสินใจของตัวเองของเขาหรือเธอในการดูแลสุขภาพ