In poetry, an apostrophe is a figur

In poetry, an apostrophe is a figure of speech in which the poet addresses an absent person, an abstract idea, or a thing. Apostrophes are found throughout poetry, Poets may apostrophize a beloved, the Muse, God, love, time, or any other entity that can’t respond in reality.

The word O is often used to signal such an invocation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในบทกวี มีเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวเป็นภาพพจน์ที่กวีจะอยู่เป็นคนขาด ความคิดนามธรรม หรือสิ่ง Apostrophes ที่พบตลอดทั้งบทกวี กวีอาจ apostrophize รัก มิวส์ พระเจ้า ความรัก เวลา หรือตีอื่น ๆ ที่ไม่สามารถตอบสนองในความเป็นจริงO คำมักจะใช้สัญญาณการเรียก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในบทกวี apostrophe เป็นตัวเลขของการพูดในที่กวีที่อยู่คนที่ขาดความคิดนามธรรมหรือสิ่งที่ apostrophes จะพบว่าตลอดทั้งบทกวีกวีอาจลงจุดลูกน้ำรัก, Muse, พระเจ้า, ความรัก, เวลาหรือนิติบุคคลอื่นใดที่ไม่สามารถตอบสนองในความเป็นจริง. O คำที่มักจะใช้ในการส่งสัญญาณดังกล่าวภาวนา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในบทกวี , เครื่องหมายเป็นรูปของการพูดในที่กวีที่อยู่คนขาด ความคิดที่เป็นนามธรรมหรือสิ่งที่ เครื่องหมายวรรคตอนที่พบตลอด กวีนิพนธ์ กวีอาจ apostrophize อันเป็นที่รัก , Muse , พระเจ้า , ความรัก , เวลา , หรือนิติบุคคลอื่นที่ไม่สามารถตอบสนองในความเป็นจริง

คำว่า โอ จึงมักต้องใช้สัญญาณเช่น
ขอร้อง .