A member of TextFugu was kind of en

A member of TextFugu was kind of enough to share with me this very unique Japanese photoblog, and so now I’m sharing it with you. I introduce to you “Yowayowa Camera,” where yowayowa means “frail” and camera just means… camera. According to Natsumi Hayashi (author of this fine blog), she picked that name because SLRs are totally heavy and her arms are weak. She seems to be doing okay, though. Look at those buff biceps.

Although her photoblog has changed over time, the two main features are the “levitation” photos and the 3D photos. Both are really cool, and her regular photos (though you’ll have to go back in time for those) are nice too. Personally, I was captured by the levitation side of things.

The thing that mainly amazes me is how natural she makes the levitation look. It’s not photoshopped, and there aren’t really any tricks. According to her About Section, she sets the timer on her camera, uses intuition, and jumps right when she thinks the photo’s going to take (though sometimes she uses a friend for the button pushing for far-away shots). Obviously she’s had quite a bit of practice, but just imagine having to take the above picture over and over again in the middle of a train. Good thing Japanese train-riders will just ignore you, no matter what you’re doing.

Still though, the “levitation” is really natural. I can’t jump in the air and make it look like I belong up there. You’d just end up with a dumb picture of me jumping while making a stupid face…

It’s not just levitating she does, though – there’s also flying.

Seriously, though. How do you look so calm and relaxed while jumping like that?

When she’s not doing levitation photos, she’ll occasionally dabble in the third dimension as well. THREE dimensions, you ask? How is that possible with a photo? Actually, this technology has been around for a long time (and is even present in the oldest pictures of Japan). The hard part is the setup, though. You need two identical cameras that take pictures at the same exact time (so you need something that presses both picture-taking buttons at once). You put the two cameras next to each other (just like eyeballs) and then put the two pictures you’ve taken next to each other too.

In order to see the 3D, you have to cross your eyes until the two pictures come together as one. Then, relax, and enjoy the three dimensions. I think it really adds a lot to the photos in a quirky sort of way. Here, give the 3d a try for yourself – click on the pictures to get a bigger view:

In fact, these are all half levitation, half three dimensions. What more could you ask for in photography?

If you go through her blog, you’ll definitely find a lot of gems. I think she’s gotten better at levitating over time, so I hope she continues to post. Maybe one day she’ll discover that if you forget to fall you’ll just be able to fly all the time…

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สมาชิกของ TextFugu ได้หลากหลายพอที่จะใช้ร่วมกับฉัน photoblog ญี่ปุ่นนี้ไม่ซ้ำกันมาก และตอนนี้ ฉันร่วมกันกับคุณ ผมแนะนำให้คุณ "Yowayowa กล้อง ที่ yowayowa หมายถึง "frail"และกล้องความ...กล้อง ตาม Natsumi ฮายา (ผู้เขียนบล็อกนี้ดี), ชิเธอรับชื่อเนื่องจาก SLRs หนักโดยสิ้นเชิง และแขนอ่อน เธอดูเหมือนจะทำล่ะ แต่ ดูที่ biceps หนังเหล่านั้นแม้ photoblog เธอมีการเปลี่ยนแปลงช่วงเวลา ลักษณะสองเป็นภาพ "levitation" และภาพ 3D ทั้งจริง ๆ เย็น และรูปถ่ายประจำของเธอ (แม้ว่าคุณจะต้องย้อนกลับไปในเวลาที่) จะดีเกินไป ส่วนตัว ฉันถูกจับริม levitation สิ่งสิ่งที่ amazes ฉันส่วนใหญ่เป็นวิธีธรรมชาติเธอให้ levitation ที่ดู ไม่ photoshopped และไม่มีเทคนิคใด ๆ จริง ๆ ตามเธอเกี่ยวกับส่วน เธอตั้งเวลากล้องของเธอ ใช้สัญชาตญาณ และกระโดดขวาเมื่อเธอคิดว่า เป็นภาพถ่ายไปใช้ (แม้ว่าบางครั้งเธอใช้เพื่อนสำหรับปุ่มกดสำหรับถ่ายภาพไกล) แน่นอนเธอมีของแบบฝึกหัด แต่แค่คิดไม่ต้องใช้ภาพข้างบนเล่ากลางรถไฟ ดีผู้ขับขี่รถไฟญี่ปุ่นจะเพียงละเว้นคุณ ไม่ว่าสิ่งที่คุณทำยังว่า "levitation" เป็นธรรมชาติจริง ๆ ฉันไม่สามารถกระโดดในอากาศ และทำให้ดูเหมือนผมเป็นของมีค่า คุณจะเพิ่งจบลง ด้วยภาพใบ้ของฉันกระโดดในขณะที่ใบหน้าโง่...ไม่ปราณีเพียงเธอไม่ แม้ว่า – มีจะยังบินอย่างจริงจัง แม้ว่าการ วิธีที่คุณมองนั้นเงียบสงบ และผ่อนคลายขณะกระโดดเช่นนั้นเมื่อเธอไม่ได้ทำภาพถ่าย levitation เธอจะบางตะลุยสามมิติเช่นกัน สามมิติ ที่คุณถาม วิธีได้ที่ มีรูปถ่ายหรือไม่ จริง เทคโนโลยีนี้ได้รับรอบนาน (และอยู่แม้แต่รูปภาพเก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น) ส่วนยากคือ การตั้งค่า แม้ว่า ต้องสองเหมือนกล้องที่ถ่ายภาพพร้อมกันแน่นอน (ดังนั้นคุณจำเป็นสิ่งที่กดปุ่มถ่ายภาพทั้งสองครั้ง) คุณใส่กล้องสองอยู่ติดกัน (เหมือนลูกตา) และใส่ภาพสองภาพที่คุณได้ใช้ติดกันเกินไปแล้วการดู 3D คุณต้องข้ามตาจนสองภาพมารวมกันเป็นหนึ่ง จากนั้น พักผ่อนสามมิติ ผมคิดว่า มันจริง ๆ เพิ่มมากภาพในการจัดเรียงที่มอนสเตอร์ที่เล่นโวหารของวิธี ที่นี่ ให้ 3d ลองด้วยตัวคุณเอง – คลิกที่ภาพเพื่อดูมุมมองขนาดใหญ่:ในความเป็นจริง มีทั้งหมด levitation ครึ่ง ครึ่งหนึ่งสามมิติ อะไรได้คุณในภาพถ่ายถ้าคุณผ่านการบล็อกของเธอ คุณจะค้นหาอัญมณีมากมายแน่นอน ผมคิดว่า เธอมีอากาศดีที่ปราณีช่วงเวลา ดังนั้นฉันหวังว่า เธอยังลงรายการบัญชี บางทีวันหนึ่งเธอจะพบว่าถ้าคุณลืมลงเพียงจะบินตลอดเวลา...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สมาชิกของ TextFugu เป็นชนิดของพอที่จะแบ่งปันกับฉันนี้ photoblog ญี่ปุ่นไม่ซ้ำกันมากและตอนนี้ฉันร่วมกับคุณ ผมแนะนำให้คุณ "กล้อง Yowayowa" ที่ yowayowa หมายความว่า "อ่อนแอ" และกล้องก็หมายความว่า ... กล้อง ตามที่ Natsumi Hayashi (ผู้เขียนบล็อกนี้ดี) เธอเลือกชื่อที่เพราะ SLRs มีทั้งหมดหนักและแขนของเธอจะอ่อนแอ เธอดูเหมือนว่าจะทำโอเคแม้ว่า ดูลูกหนูหนังเหล่านั้น. แม้ว่า photoblog ของเธอมีการเปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไปทั้งสองคุณสมบัติหลักคือ "ลอย" ภาพถ่ายและภาพ 3 มิติ ทั้งสองมีความเย็นจริงๆและภาพถ่ายประจำของเธอ (แม้ว่าคุณจะต้องย้อนเวลากลับไปหาเหล่านั้น) จะดีเกินไป ส่วนตัวผมก็ถูกจับโดยลอยด้านของสิ่ง. สิ่งหนึ่งที่ส่วนใหญ่ amazes ฉันเป็นวิธีธรรมชาติที่เธอทำให้ดูลอย มันไม่ได้เป็น photoshopped และมีไม่ได้จริงๆเทคนิคใด ๆ ตามที่เธอเกี่ยวกับมาตราเธอชุดจับเวลาในกล้องของเธอใช้สัญชาตญาณและกระโดดที่ถูกต้องเมื่อเธอคิดว่าภาพจะใช้เวลา (แม้ว่าบางครั้งเธอใช้เพื่อนสำหรับปุ่มผลักดันให้ภาพที่ไกลออกไป) เห็นได้ชัดว่าเธอมีค่อนข้างบิตของการปฏิบัติ แต่เพียงแค่คิดต้องใช้ภาพข้างบนซ้ำแล้วซ้ำอีกในช่วงกลางของรถไฟ สิ่งที่ดีที่ญี่ปุ่นรถไฟผู้ขับขี่จะเพียงไม่สนใจคุณไม่ว่าสิ่งที่คุณทำ. ยังคงแม้ว่า "ลอย" เป็นธรรมชาติจริงๆ ฉันไม่สามารถข้ามไปในอากาศและทำให้มันดูเหมือนว่าฉันเป็นของขึ้นที่นั่น คุณเพียงแค่ต้องการจบลงด้วยภาพใบ้ของฉันกระโดดในขณะที่ทำให้ใบหน้าโง่ ... มันไม่ใช่แค่เธอไม่ลอยแม้ว่า -. นอกจากนี้ยังมีการบินอย่างจริงจังว่า ที่คุณมองเพื่อให้สงบและผ่อนคลายในขณะที่กระโดดเช่นนั้นได้อย่างไรเมื่อเธอไม่ได้ทำรูปลอยเธอเป็นครั้งคราวจะตะลุยในมิติที่สามเช่นกัน สามมิติที่คุณถาม? วิธีการที่เป็นไปได้กับภาพ? ที่จริงแล้วเทคโนโลยีนี้ได้รับรอบเป็นเวลานาน (และแม้จะอยู่ในภาพที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น) ส่วนที่ยากคือการติดตั้งแม้ว่า คุณจำเป็นต้องมีกล้องสองตัวเหมือนกันว่าถ่ายภาพในเวลาเดียวกันที่แน่นอน (เพื่อให้คุณต้องการสิ่งที่กดปุ่มทั้งถ่ายภาพในครั้งเดียว) คุณใส่กล้องสองตัวติดกัน (เช่นเดียวกับดวงตา) แล้วใส่ภาพสองภาพที่คุณได้ถ่ายติดกันเกินไป. เพื่อที่จะดู 3D คุณต้องข้ามตาของคุณจนกระทั่งทั้งสองภาพมารวมกันเป็น หนึ่ง จากนั้นผ่อนคลายและเพลิดเพลินไปกับสามมิติ ฉันคิดว่ามันจริงเพิ่มมากให้กับรูปภาพในการจัดเรียงที่เล่นโวหารทาง ที่นี่ให้ลอง 3 มิติด้วยตัวคุณเอง - คลิกที่ภาพเพื่อให้ได้มุมมองที่ใหญ่กว่า: ในความเป็นจริงเหล่านี้ทั้งหมดลอยครึ่งครึ่งสามมิติ สิ่งเพิ่มเติมที่คุณสามารถขอในการถ่ายภาพ? ถ้าคุณไปผ่านบล็อกของเธอแน่นอนคุณจะพบมากของอัญมณี ฉันคิดว่าเธอมีอากาศที่ดีกว่าที่ลอยอยู่ตลอดเวลาดังนั้นฉันหวังว่าเธอยังคงโพสต์ บางทีวันหนึ่งเธอจะค้นพบว่าถ้าคุณลืมที่จะตกอยู่คุณก็จะสามารถที่จะบินตลอดเวลา ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สมาชิกของ textfugu เป็นชนิดพอที่จะแบ่งปันกับฉัน photoblog ญี่ปุ่นนี้ที่ไม่ซ้ำกันมากและตอนนี้ฉันใช้มันกับเธอ ผมแนะนำให้คุณ " yowayowa กล้อง " ที่ yowayowa หมายความว่า " อ่อนแอ " และกล้องก็หมายความว่า . . . . . . . กล้อง ตามนัตสึมิฮายาชิ ( ผู้เขียนบล็อกนี้ ) เธอเลือกใช้ชื่อนี้เพราะกล้องหนักทั้งหมดและแขนของเธอกำลังอ่อนแอ ดูเหมือนเธอจะทำอะไรก็ได้แม้ว่า ดูพวกควายลูกหนู

ถึงแม้ว่า photoblog ของเธอมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา สองคุณสมบัติหลักคือ " ลอย " และภาพถ่าย 3D รูปภาพ ทั้งที่จริงๆเย็นและภาพถ่ายปกติ ( แม้ว่าคุณจะกลับในเวลานั้น ) ก็เป็นคนดี ส่วนตัวผม ถูกจับโดยลอยด้านสิ่ง

มัน amazes ฉันว่าธรรมชาติส่วนใหญ่เธอทำให้ลอยดู ไม่ใช่รูปตัดต่อ และมันไม่ได้เทคนิคใด ๆ ตามเธอส่วนเธอชุดตั้งเวลาในกล้องของเธอ ใช้สัญชาตญาณและกระโดดทันที ที่เธอคิดว่าเป็นรูปไปใช้ ( แม้ว่าบางครั้งเธอใช้เพื่อนให้ปุ่มกดยิงไกล )เห็นได้ชัดว่าเธอมีค่อนข้างบิตของการปฏิบัติ แต่แค่คิดต้องใช้ภาพข้างต้นอีกครั้งในช่วงกลางของรถไฟ สิ่งดีๆที่ญี่ปุ่นรถไฟผู้ขับขี่จะไม่สนใจคุณ ไม่ว่าสิ่งที่คุณกำลังทำ .

ก็จะ " ลอย " คือธรรมชาติจริงๆ ฉันไม่สามารถกระโดดในอากาศและทำให้ดูเหมือน ฉันอยู่ตรงนั้นคุณก็จะจบลงด้วยภาพที่ผมโง่โง่กระโดดตอนทำหน้า . . . . . . .

ไม่ใช่แค่ลอยเธอ แม้ว่า–ยังมีบิน

จริงๆนะ แล้วคุณก็ดูสงบและผ่อนคลายในขณะที่กระโดดแบบนั้น

เมื่อเธอไม่ได้ทำรูปลอย เธอจะเป็นครั้งคราวตะลุยมิติที่สามเช่นกัน 3 มิติ , คุณถาม? เป็นไปได้ยังไงกับรูปจริงๆแล้ว เทคโนโลยีนี้ได้รับรอบเป็นเวลานาน ( และอยู่ในรูปที่เก่าแก่ที่สุดของญี่ปุ่น ) ส่วนที่ยากคือการติดตั้งด้วย คุณต้องการสองเหมือนกล้องที่ถ่ายภาพในเวลาเดียวกันแน่นอน ( ดังนั้นคุณต้องการบางอย่างที่กดทั้งสองปุ่มถ่ายรูปครั้ง )คุณเอากล้องสองตัวติดกัน ( เหมือนลูกตา ) แล้วเอาภาพสองภาพที่คุณได้ถ่ายติดกันเกินไป

เพื่อดู 3 มิติที่คุณต้องข้ามตาของคุณจนกว่าสองภาพมารวมกันเป็นหนึ่ง งั้น พักผ่อน และเพลิดเพลินกับ 3 มิติ ฉันคิดว่ามันจริงๆจะเพิ่มมากเพื่อภาพถ่ายที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของทาง ที่นี่ให้ 3D ลองเอง ( คลิกที่ภาพเพื่อให้ได้มุมมองที่ใหญ่กว่า :

ในความเป็นจริงเหล่านี้ทั้งหมดครึ่งลอยครึ่งสามมิติ สิ่งที่เพิ่มเติมที่คุณสามารถถามในการถ่ายภาพ

ถ้าคุณไปผ่านบล็อกของเธอ , คุณจะพบมากของอัญมณี ฉันคิดว่าเธอทำได้ดีที่ลอยตลอดเวลา ดังนั้นฉันหวังว่าเธอยังคงโพสต์บางที วันนึง เธอจะพบว่าถ้าคุณลืมที่จะล้มคุณจะสามารถบินได้ตลอดเวลา . . . . . . .