You sat there, staring at the chalk

You sat there, staring at the chalkboard while your math teacher, Mr.Bondevik, explained the written topic. Sighing deeply you took your reference notes and yanked your gaze upwards from your paper. Your (e/c) eyes shifting towards your teacher, perking up from your 'boredom' when he stole a blunt look at you. After class you gathered your things and headed to your 5th period, which really was just lunch and study. Right before you bolted out the door Mr.Bondevik stopped you in your tracks. "______, I need to have a word with you", he stated as you whirled around. "Yeah? What is it Mr.Bondevik?" You cocked an eyebrow at him. "You haven't been doing your work lately...and please, call me Lukas." he breathed. "....about that uh...I guess I've just been lazy. I-I'm sorry about it uh, Lukas." How awkward it was to call your math teacher by his real name. You guessed it was nothing but a but of fear lurked in you as you knew well enough there would be conciseness for your irresponsible actions. "I'll have to keep you during study. Now go head to lunch and I'll be waiting here. " Lukas voiced, giving a single nod as a signal for you to go.

After lunch you stopped at your locker and grabbed a few things before heading back upstairs to room 307. Stopping at the door you peered inside the glass to see Lukas's office chair turned away from your direction. He seemed to be a bit busy. Brushing a few (h/c) locks away form your face you knocked on the door, the office chair spinning around. Getting out of his seat Lukas opened the door and greeted you with his typical, emotionless sapphire gaze. "You came, good. Now I'd like you to take a seat and get started on your late assignments." he ordered in which you reluctantly took a seat at a desk. A few minutes in of doing your homework Lukas asked, "_______, are you...having any frustration?" You looked up and shook your head, course not. You were pretty good at math though, it wasn't exactly your favorite subject. Art with that sweet Italian teacher of yours was more your thing. Not math with the slightly creepy Norwegian. Lukas rounded over to you, crouching to get at eye level, "You appear troubled, anything seem difficult?" Shaking your head again you murmured, "No, not really." Standing back up Lukas brushed invisible dust off his slacks and kept an eye on you. Watching intently as you spaced off and doodled on your paper. "Seems you have a thing for art, ja?" Breaking free from your doodling you looked up, "Um, yeah..." Taking a deep breath Lukas set his hand on your desk, "You're supposed to be working on your assignments, not turning this into art. I suppose I'll have to teach you something else then..." There was something in his voice that made a shiver run down your spine, something that made you squirm in your seat. Bending and leaning towards you Lukas gave a small, yet surprising smirk. His eyes were still dull, but shone with lust...

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คุณเสาร์ จ้อง chalkboard ขณะคุณครูคณิตศาสตร์ Mr.Bondevik อธิบายหัวข้อเขียน Sighing ลึกคุณเอาของหมายเหตุอ้างอิง และ yanked สายตาขึ้นจากกระดาษของคุณ ตา (e/c) ที่ขยับไปทางอาจารย์ perking ขึ้นจาก 'ความเบื่อ' เมื่อเขาขโมยทู่ดูที่คุณ หลังเลิกเรียนคุณรวบรวมสิ่งของ และมุ่งหน้าไประยะเวลา 5 ซึ่งจริง ๆ เป็นเพียงการศึกษาและอาหารกลางวัน ขวาก่อนคุณ bolted กลาง Mr.Bondevik หยุดคุณในเพลงของคุณ "___, ฉันจำเป็นต้องมีคำที่ มีคุณ", เขากล่าว ตามที่คุณ whirled สถาน "ใช่หรือไม่ มันคืออะไร Mr.Bondevik ? " คุณถูกผึ่งเป็นคิ้วที่เขา "คุณไม่ได้รับการทำงานของคุณเมื่อเร็ว ๆ นี้... และกรุณา ติดต่อ Lukas " เขาหายใจ "... ดึกที่บริการ... ผมคิดว่า ผมเพียงเคยขี้เกียจ ฉัน-ฉันเสียใจมัน uh, Lukas " ตกใจว่าได้เรียกคุณครูคณิตศาสตร์ โดยชื่อจริงของเขา คุณเดาถูกแต่แต่กลัว lurked ในตัวคุณคุณรู้ดีพอจะมี conciseness สำหรับการดำเนินการของหลาย "ฉันจะให้คุณในระหว่างการศึกษา ตอนนี้ ไปหัวอาหารกลางวัน และฉันจะรอที่นี่ "Lukas เสียง ให้เดียวพยักหน้าเป็นสัญญาณให้ไป หลังอาหารกลางวัน คุณสามารถหยุดที่ locker ของคุณ และคว้าบางสิ่งก่อนที่จะกลับไปอยู่ชั้นบนห้อง 307 หยุดที่ประตูคุณ peered ภายในแก้วจะเห็นเก้าอี้สำนักงานของ Lukas เปิดจากทิศทางของคุณ เขาดูเหมือนจะวุ่นวายหน่อย แปรงแบบฟอร์มเก็บล็อค (h/c) บางใบหน้าของคุณกังวานประตู เก้าอี้ทำงานหมุนรอบ เดินทางออกจากที่นั่งของเขา Lukas เปิดประตู และรับการต้อนรับคุณ ด้วยทั่วไป emotionless แซฟไฟร์สายตาของเขา "คุณมา ดี ตอนนี้ผมอยากให้คุณนั่ง และเริ่มต้นบนของคุณสายกำหนด"เขาสั่งซื้อที่คุณเต็มใจเอานั่งที่โต๊ะ ไม่กี่นาทีในการทำการบ้านของ Lukas ถาม, "___, มีคุณ...มีเมืองไทย? " คุณค้นหา และจับหลักสูตรของคุณใหญ่ ไม่ คุณมีดีที่คณิตศาสตร์แม้ว่า มันไม่ได้ว่าเรื่องของคุณชื่นชอบ ศิลปะกับครูอิตาลีที่หวานของคุณเป็นมากกว่าสิ่งของ คณิตศาสตร์ไม่ มีนอร์เวย์น่าขนลุกเล็กน้อย Lukas ปัดผ่านคุณ crouching ได้ที่ตา "คุณ ปรากฏปัญหา สิ่งที่ดูเหมือนยาก" สั่นศีรษะอีกคุณ murmured, "ไม่ จริง ๆ ไม่" ยืนสำรอง Lukas ทาสีฝุ่นมองไม่เห็นปิดกางเกงทรงหลวมของเขา และเก็บตาบน ดู intently เป็นระยะห่างออก และ doodled บนกระดาษของคุณ "ดูเหมือนว่า คุณมีสิ่งที่ศิลปะ ja" ทำลายฟรีจากคุณ doodling คุณมองขึ้น "Um ใช่..." การหายใจลึก ๆ Lukas มือตั้งบนโต๊ะทำงาน "คุณไม่ ควรจะทำงานในการกำหนดของคุณ ไม่เปลี่ยนนี้เป็นศิลปะ ฉันคิดว่า ฉันจะสอนคุณอย่างอื่นแล้ว..." มีบางอย่างในเสียงของเขาที่ทำเป็นศิวะรันลงกระดูกสันหลังของคุณ สิ่งที่ทำให้คุณ squirm ในนั่ง ดัด และค่อนคุณ Lukas ให้เกเรเล็ก ๆ แต่น่าแปลกใจ ตามียังน่าเบื่อ แต่ shone กับลัสท์...

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คุณนั่งจ้องมองที่กระดานดำในขณะที่ครูผู้สอนคณิตศาสตร์ของคุณ Mr.Bondevik อธิบายหัวข้อที่เป็นลายลักษณ์อักษร ถอนหายใจลึกคุณเอาบันทึกการอ้างอิงของคุณและดึงสายตาของคุณขึ้นมาจากกระดาษของคุณ ของคุณ (จ / C) ตาขยับไปทางครูของคุณ perking ขึ้นมาจาก 'เบื่อ' ของคุณเมื่อเขาขโมยดูทื่อที่คุณ หลังเลิกเรียนคุณรวบรวมสิ่งที่คุณและมุ่งหน้าไปยังช่วงเวลา 5 ของคุณซึ่งจริงๆเป็นเพียงอาหารกลางวันและการศึกษา ขวาก่อนที่จะปิดประตูออก Mr.Bondevik หยุดคุณในเพลงของคุณ "______ ฉันต้องมีคำกับคุณ" เขากล่าวในขณะที่คุณหมุนไปรอบ ๆ "ใช่หรือไม่สิ่งที่มันเป็น Mr.Bondevik?" คุณง้างคิ้วไปที่เขา "คุณยังไม่ได้รับการทำงานของคุณเมื่อเร็ว ๆ นี้ ... และโปรดโทรหาฉัน Lukas." เขาสูดลมหายใจ "เกี่ยวกับที่ .... เอ่อ ... ผมคิดว่าผมได้รับเพียงแค่ขี้เกียจ. ฉันขอโทษฉันอยู่กับมันเอ่อ Lukas." วิธีที่น่าอึดอัดใจมันก็จะเรียกครูคณิตศาสตร์ของคุณโดยใช้ชื่อจริงของเขา คุณ guessed มันคืออะไร แต่ความกลัว แต่ซุ่มซ่อนในตัวคุณในขณะที่คุณรู้ว่าดีพอที่จะมีความกระชับในการกระทำที่ขาดความรับผิดชอบของคุณ "ฉันจะต้องให้คุณในระหว่างการศึกษา. ตอนนี้ไปหัวเพื่ออาหารกลางวันและฉันจะรอที่นี่." ลูคัสเปล่งออกมาให้พยักหน้าเดียวเป็นสัญญาณสำหรับคุณที่จะไป. หลังจากรับประทานอาหารกลางวันคุณหยุดอยู่ที่ตู้เก็บของคุณและคว้า เล็ก ๆ น้อย ๆ ก่อนที่จะมุ่งหน้ากลับไปที่ห้องชั้นบน 307 หยุดที่ประตูคุณ peered ภายในแก้วที่จะเห็นเก้าอี้สำนักงานของลูคัสหันไปจากทิศทางของคุณ ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นบิตยุ่ง การแปรงฟันไม่กี่ (h / c) ไปล็อคใบหน้าของคุณในรูปแบบที่คุณเคาะประตู, เก้าอี้สำนักงานหมุนไปรอบ ๆ เดินทางออกจากที่นั่งของเขา Lukas เปิดประตูและได้รับการต้อนรับคุณด้วยความปกติของเขาจ้องมองไพลินอารมณ์ "คุณมาดี. ตอนนี้ผมอยากให้คุณนั่งและเริ่มต้นในการกำหนดช่วงปลายของคุณ." เขาสั่งในที่ที่คุณไม่เต็มใจนั่งที่โต๊ะทำงาน ไม่กี่นาทีในการทำบ้านของคุณ Lukas ถามว่า "_______, คุณ ... มีความยุ่งยากใด ๆ ?" คุณเงยหน้าขึ้นและส่ายหัวของคุณไม่แน่นอน คุณก็สวยดีที่คณิตศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้ว่าเรื่องที่คุณชื่นชอบ ศิลปะกับครูหวานของอิตาลีของคุณได้มากขึ้นเป็นสิ่งที่คุณ ไม่คณิตศาสตร์กับนอร์เวย์ที่น่าขนลุกเล็กน้อย Lukas โค้งมนไปยังคุณหมอบที่จะได้รับในระดับสายตา "คุณปรากฏทุกข์อะไรที่ดูเหมือนยาก?" สั่นศีรษะของคุณอีกครั้งคุณบ่นว่า "ไม่มีไม่ได้จริงๆ." ยืนกลับขึ้น Lukas ปัดฝุ่นที่มองไม่เห็นออกกางเกงของเขาและเก็บตากับคุณ ดูตามที่คุณตั้งใจเว้นระยะห่างออกไปและ doodled บนกระดาษของคุณ "ดูเหมือนว่าคุณมีสิ่งที่สำหรับศิลปะ ja?" ทำลายฟรีจาก doodling คุณเงยหน้าขึ้นมอง "อืมใช่ ... " การหายใจลึก Lukas เอามือของเขาบนโต๊ะทำงานของคุณ "คุณควรจะทำงานที่ได้รับมอบหมายของคุณไม่ได้เปลี่ยนนี้เป็นศิลปะ. ฉันคิดว่าฉัน จะมีที่จะสอนคุณอย่างอื่นแล้ว ... "มีบางอย่างในเสียงของเขาที่ทำให้ตัวสั่นวิ่งลงกระดูกสันหลังของคุณเป็นสิ่งที่ทำให้คุณดิ้นในที่นั่งของคุณ ดัดและเอนเอียงไปทางคุณ Lukas ให้มีขนาดเล็กรอยยิ้มที่น่าแปลกใจเลย ดวงตาของเขายังคงเป็นที่น่าเบื่อ แต่ส่องกับความต้องการทางเพศ ...