Chen Chang Sheng looked at Xuan Yua

Chen Chang Sheng looked at Xuan Yuan Po who was in front of him and thought for a moment, “Try to transform your right arm.”

Xuan Yuan Po never had any hope for him to heal his wound and he was already irritated after sitting on the floor for such a long time. Now hearing Chen Chang Sheng wants him to transform his already handicapped right arm, his face turned nasty and he looked at Chen Chang Sheng as if he was about to eat him whole.

“Did you not hear what the master said?” Luo Luo said.

Xuan Yuan Po’s anger was put down and he began to try to transform.

Although his right arm was already handicap, but he could already transform himself without much thought. After a few moments, his arm was changed dramatically and kept on growing. It bursted out of his shirt and black furs began to grow out of the skin of his arm.

Chen Chang Sheng held his wrist and felt that strong heart beat. He could already feel the crooked veins and the messed up qi inside him. He searched sincerely and tired to understand while comparing the wound to the records on the Scrolls of the Way.

Time slowly passed and Xuan Yuan Po suddenly looked at him with some hope and nervousness.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Chen Sheng ช้างมองซวนหยวน Po ที่หน้าเขา และคิดว่า ช่วง "ลองแปลงแขนขวา"ซวนหยวน Po ไม่เคยมีความหวังใด ๆ สำหรับเขาในการรักษาแผลของเขา และเขาได้แล้วหงุดหงิดหลังจากนั่งบนพื้นดังกล่าวเป็นเวลานาน ตอนนี้ได้ยิน Chen Sheng ช้างต้องเขาเปลี่ยนแขนขวาพิการแล้ว น่ารังเกียจหันใบหน้าของเขา และเขาดูที่ Chen Sheng ช้างเหมือนว่ากำลังจะกินเขาทั้ง"คุณไม่ได้ยินหลักกล่าวว่า" Luo Luo กล่าวความโกรธซวนหยวน Po ถูกวางลง และเขาเริ่มที่จะพยายามเปลี่ยนแปลงแม้ว่าแขนขวาของเขาได้แล้วแฮนดิแคป แต่เขาสามารถแล้ว เปลี่ยนแปลงตัวเองโดยไม่ต้องคิดมาก หลังจากครู่ แขนมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และเก็บเติบโตบน มัน bursted จากหนังสีดำและเสื้อของเขาเริ่มที่จะเติบโตจากผิวหนังของแขนของเขาChen Sheng ช้างจัดขึ้นข้อมือของเขา และรู้สึกว่าหัวใจที่แข็งแกร่งเอาชนะ เขาแล้วรู้สึกว่าเส้นเลือดคดและฉี messed ขึ้นภายในตัวเขา เขาค้นหาอย่างจริงใจ และเหนื่อยกับการเข้าใจในขณะเปรียบเทียบแผลระเบียนบนเลื่อนของทางเวลาผ่านไปอย่างช้า ๆ และซวนหยวน Po ก็มองเขา ด้วยความหวังและความกังวลใจบางอย่าง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เฉินช้าง Sheng มองที่ Xuan หยวน Po ที่อยู่ในด้านหน้าของเขาและคิดว่าสำหรับช่วงเวลาที่ "พยายามที่จะเปลี่ยนแขนข้างขวาของคุณ." Xuan หยวนปอไม่เคยมีความหวังใด ๆ สำหรับเขาที่จะสมานแผลของเขาและเขารู้สึกหงุดหงิดแล้วหลังจากนั่งอยู่บน ชั้นสำหรับการดังกล่าวเป็นเวลานาน ตอนนี้ได้ยินเฉินช้าง Sheng อยากให้เขาเปลี่ยนแขนข้างขวาของเขาพิการแล้วใบหน้าของเขาหันน่ารังเกียจและเขามองไปที่เฉินช้าง Sheng ราวกับว่าเขาเป็นเรื่องเกี่ยวกับการกินเขาทั้งหมด. "คุณไม่ได้ยินสิ่งที่นายกล่าวว่า?" Luo Luo กล่าวว่า . ความโกรธ Xuan หยวน Po ถูกวางลงและเขาก็เริ่มที่จะพยายามที่จะเปลี่ยน. แม้ว่าแขนข้างขวาของเขาเป็นแต้มต่อแล้ว แต่เขามีอยู่แล้วสามารถแปลงร่างตัวเองโดยไม่ต้องคิดมาก หลังจากนั้นสักครู่แขนของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากและเก็บไว้ในการเจริญเติบโต มัน bursted ออกมาจากเสื้อของเขาและขนสีดำเริ่มที่จะงอกออกมาจากผิวหนังของแขนของเขา. เฉินช้าง Sheng ถือข้อมือของเขาและรู้สึกว่าหัวใจเต้นที่แข็งแกร่ง แล้วเขาจะรู้สึกเส้นเลือดคดเคี้ยวและ messed up ฉีในตัวเขา เขาค้นหาความจริงใจและเหนื่อยที่จะเข้าใจในขณะที่เปรียบเทียบแผลบันทึกในคัมภีร์ของทาง. เวลาผ่านไปและช้า Xuan หยวน Po จู่ ๆ ก็มองไปที่เขาด้วยความหวังและความกังวลใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เฉินฉาง เซิงซวนหยวนโปมองคนที่อยู่ตรงหน้าเขา และคิดสักครู่ " ลองเปลี่ยนแขนข้างขวาของคุณซวนหยวน ปอ ไม่เคยหวังว่าเขาจะรักษาบาดแผลของเขา และเขาก็หงุดหงิดหลังจากนั่งพื้นมานาน ตอนนี้ได้ยินเฉินฉาง เซิง อยากให้เขาเปลี่ยนเค้าพิการแขนข้างขวา ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นขม และเขามองไปที่เฉินฉาง เซิง ราวกับว่าเขากำลังจะกินมันทั้งหมด" คุณไม่ได้ฟังที่อาจารย์พูด " หลัวหลัวกล่าวความโกรธของซวนหยวนโปใส่ลงและเขาเริ่มที่จะพยายามที่จะเปลี่ยนถึงแม้แขนข้างขวาของเขาก็พิการ แต่เขาก็เปลี่ยนเองโดยไม่ต้องคิดมาก หลังจากไม่กี่นาที แขนของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และยังคงเติบโต มันออกจากเสื้อของเขาและ bursted สีดำขนเริ่มงอกออกมาจากแขนของเขาเฉินฉาง เซิง จับข้อมือของเขา และรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรง . เขาอาจจะรู้สึกแล้วว่าเส้นโค้งและยุ่งเหยิง ฉี ในตัวเขา เขาค้นอย่างจริงใจ และเหนื่อยที่จะเข้าใจเมื่อเปรียบเทียบแผลเพื่อบันทึกบนม้วนของทางเวลาผ่านไป ซวนหยวนโปก็มองเขาด้วยความหวังและความกลัว