Another need is for caregivers to h

Another need is for caregivers to have the
opportunity to deal with other family issues
aside from the disability. Families of children
with disabilities have all the joys and stresses
of a typical family. Clinicians need not assume
that all family problems are related to the
child’s disability. For example, poor marital
and family functioning have been linked to
parental stress in families of children with
disabilities (Kersh, et. al., 2006; Smith, et. al.,
2001). Yet, because these studies of parenting
stress and family functioning are not
comparative to families of children without
disabilities, we do not know if these issues are
unique. The occurrence of poor family
functioning in a family with a child with a
disability may not always be attributable to
the disability. Clinicians need to be aware of
the fact that the child’s disability may not
always be the presenting problem.
Cognitive-behavioral techniques, problemfocused
coping, and empowerment
While much literature has examined the
risk of stress, burden, and depression in
families of children with disabilities, less
literature has examined interventions that are
aimed at ameliorating that stress. Hastings
and Beck (2004) conducted a literature review
and found a few limited, but promising
approaches for parental stress. Most of the
studies of interventions for parental stress
utilized some form of cognitive (e.g.,
enhancing problem solving, cognitive
restructuring, setting goals) and behavioral
techniques (e.g., operant conditioning,
reinforcement, punishment, extinction)
delivered in both groups and individual
formats. The aim was to improve child
behavioral management techniques, which
ultimately led to decreased parental stress.
Other interventions including case
management services and respite care also
show some benefit (Chan & Sigafoos, 2001).
Another area of research relevant to
improving parent well-being involves an
understanding of problem-focused coping.
Problem-focused coping includes the use of
cognitive and behavioral problem-solving in
order to manage the source of stress. That is,
with problem-focused coping the person takes
some action to reduce their stress. For
example, the person can develop a problem
list and then prioritize the problem list starting
with the most pressing issue. Conversely,
emotional focused coping seeks to change a
person’s negative emotional state by focusing
on moderating the negative emotion. These
could include such techniques as using
relaxation techniques, rethinking the problem
in a more positive light, and denial. Essex,
Seltzer, and Krauss (1999) found that mothers
who coped with their child’s disability using
problem-focused coping experienced less
burden and depression than those who
employed emotion-focused coping, which
simply seeks to manage the emotions
surrounding the source of stress. However
Essex et al. (1999) found that fathers did not
get the same benefits from problem-focused
coping and only experienced decreases in
burden when they refrained from emotionfocused
coping. Similarly, Ylven et al. (2006)
point out that emotion-focused coping is only
beneficial in situations that are beyond the
caregiver’s control. These findings suggest
that clinicians may be able to decrease
caregiver stress by helping the caregiver to
focus on aspects of the disability that are
under his/her control (such as asking for
assistance and advice when needed or
advocating for the child’s needs).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ต้องอีกเป็นเรื้อรังจะมีการโอกาสที่จะจัดการกับปัญหาครอบครัวอื่น ๆนอกจากพิการ ครอบครัวของเด็กพิการมีสุขทั้งหมดและความเครียดครอบครัวทั่วไป ไม่ต้องคิด cliniciansว่า ปัญหาครอบครัวทั้งหมดเกี่ยวข้องกับการเด็กพิการ ตัวอย่าง สมรสยากและครอบครัวทำงานเชื่อมโยงกับผู้ปกครองมีความเครียดในครอบครัวของเด็กความพิการ (Kersh, et. al., 2006 สมิธ ร้อยเอ็ด al.,2001) การ ได้ เนื่องจากไปศึกษาเหล่านี้ความเครียดและการทำงานครอบครัวเปรียบเทียบกับครอบครัวของเด็กโดยพิการ เราไม่ทราบปัญหาเหล่านี้จะไม่ซ้ำกัน การเกิดขึ้นของครอบครัวยากจนทำงานในครอบครัวที่มีเด็กที่มีความพิการไม่เสมออาจรวมพิการ Clinicians ต้องระวังความจริงที่ว่า ความพิการของเด็กอาจไม่จะได้นำปัญหาประชานพฤติกรรมเทคนิค problemfocusedรับมือ และอำนาจในขณะที่มีการตรวจสอบเอกสารประกอบการมากความเสี่ยงของความเครียด ภาระ และภาวะซึมเศร้าในครอบครัวเด็กพิการ น้อยวรรณคดีมีการตรวจสอบงานวิจัยที่มุ่ง ameliorating ความเครียดนั้น เฮสติ้งส์และเบ็ค (2004) การทบทวนวรรณกรรมพบกี่จำกัด แต่ว่าแนวทางสำหรับผู้ปกครองเครียด ที่สุดของการการศึกษางานวิจัยสำหรับผู้ปกครองเครียดใช้รูปแบบของการรับรู้ (เช่นเพิ่มการแก้ปัญหา การรับรู้ปรับโครงสร้าง การตั้งเป้าหมาย) และพฤติกรรมเทคนิค (ปรับ operant เช่นเสริมสร้าง ลงโทษ การสูญพันธุ์)จัดส่งสินค้าในกลุ่มและบุคคลรูปแบบการ จุดมุ่งหมายคือการ พัฒนาเด็กเทคนิคการจัดการพฤติกรรม ซึ่งในที่สุด นำไปความเครียดผู้ปกครองลดลงมาตรการอื่น ๆ รวมถึงกรณีบริการจัดการลูกค้ามายังแสดงประโยชน์ (จันทร์ & Sigafoos, 2001)ของงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับปรับปรุงหลักเกี่ยวข้องกับการความเข้าใจของการเผชิญปัญหาที่มุ่งเน้นรับมือกับปัญหารวมถึงการใช้รับรู้ และพฤติกรรมการแก้ปัญหาในสั่งจัดการแหล่งที่มาของความเครียด นั่นก็คือพร้อมเผชิญกับปัญหา ผู้ใช้ดำเนินการบางอย่างเพื่อลดความเครียดของพวกเขา สำหรับตัวอย่าง บุคคลสามารถพัฒนาปัญหารายการ และจากนั้น จัดลำดับความสำคัญเริ่มต้นปัญหารายการมีมากที่สุดกดออก ในทางกลับกันเน้นเผชิญอารมณ์พยายามที่จะเปลี่ยนเป็นสถานะทางอารมณ์ลบของบุคคล โดยเน้นในการดูแลอารมณ์ลบ เหล่านี้อาจรวมถึงเทคนิคดังกล่าวโดยใช้เทคนิคการผ่อนคลาย การทบทวนปัญหายิ่งบวกแสง และปฏิเสธ เอสเซ็กซ์Seltzer และ Krauss (1999) พบที่แม่ที่ coped กับความพิการของลูกโดยใช้เผชิญปัญหาที่มุ่งเน้นมีประสบการณ์น้อยภาระงานและภาวะซึมเศร้ามากกว่าผู้ที่เน้นอารมณ์เผชิญ ที่ทำงานเพียงแค่พยายามที่จะจัดการอารมณ์สภาพแวดล้อมแหล่งที่มาของความเครียด อย่างไรก็ตามเอสเซ็กซ์และ al. (1999) พบว่า บิดาได้ไม่ได้รับสิทธิประโยชน์เดียวกันจากปัญหาเน้นเผชิญและมีประสบการณ์ลดในภาระงานเมื่อพวกเขา refrained จาก emotionfocusedรับมือ ร้อยเอ็ด Ylven al. (2006) ในทำนองเดียวกันออกที่เผชิญกับอารมณ์ก็เท่านั้นเป็นประโยชน์ในสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของภูมิปัญญา แนะนำผลการวิจัยเหล่านี้ว่า clinicians อาจสามารถลดภูมิปัญญาความเครียด โดยการช่วยภูมิปัญญาการมุ่งเน้นในด้านของการพิการที่ภายใต้การควบคุม (เช่นขอให้เขา/เธอความช่วยเหลือและคำแนะนำเมื่อจำเป็น หรือadvocating ความต้องการของเด็ก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความจำเป็นอีกประการหนึ่งคือผู้ดูแลผู้ป่วยที่จะมีโอกาสที่จะจัดการกับปัญหาในครอบครัวอื่น ๆ นอกเหนือจากความพิการ ครอบครัวของเด็กที่มีความพิการมีความสุขทั้งหมดและความเครียดของครอบครัวทั่วไป แพทย์ไม่จำเป็นต้องสมมติว่าทุกปัญหาครอบครัวที่เกี่ยวข้องกับความพิการของเด็ก ยกตัวอย่างเช่นการสมรสที่ไม่ดีการทำงานและครอบครัวได้รับการเชื่อมโยงกับความเครียดของผู้ปกครองในครอบครัวของเด็กที่มีความพิการ(Kersh, et ​​al, 2006;.... สมิ ธ , et al, 2001) แต่เพราะการศึกษาเหล่านี้ในการเลี้ยงดูความเครียดและการทำงานในครอบครัวไม่ได้เปรียบเทียบให้กับครอบครัวของเด็กที่ไม่มีความพิการที่เราไม่ทราบว่าปัญหาเหล่านี้ที่ไม่ซ้ำกัน การเกิดของครอบครัวที่ยากจนทำงานในครอบครัวที่มีเด็กที่มีความพิการอาจจะไม่เสมอส่วนที่เป็นความพิการ แพทย์จะต้องตระหนักถึงความจริงที่ว่าความพิการของเด็กอาจจะไม่เสมอเป็นปัญหาที่นำเสนอ. เทคนิคความรู้ความเข้าใจพฤติกรรม problemfocused การเผชิญปัญหาและเพิ่มขีดความสามารถในขณะที่วรรณกรรมมากมีการตรวจสอบความเสี่ยงของความเครียดภาระและภาวะซึมเศร้าในครอบครัวของเด็กที่มีความพิการน้อยวรรณกรรมมีการตรวจสอบการแทรกแซงที่มุ่งเป้าไปที่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันความเครียดที่ เฮสติ้งส์และเบ็ค (2004) ดำเนินการทบทวนวรรณกรรมและพบว่าไม่กี่จำกัด แต่มีแนวโน้มแนวทางสำหรับความเครียดของผู้ปกครอง ส่วนใหญ่ของการศึกษาของการแทรกแซงสำหรับความเครียดของผู้ปกครองที่ใช้รูปแบบขององค์ความรู้(เช่นการเสริมสร้างการแก้ปัญหาความรู้ความเข้าใจการปรับโครงสร้างการตั้งค่าเป้าหมาย) และพฤติกรรมเทคนิค (เช่นผ่าตัดปรับอากาศ, เสริมลงโทษสูญพันธุ์) ส่งมอบในทั้งสองกลุ่มและบุคคลรูปแบบ จุดมุ่งหมายคือการปรับปรุงเด็กเทคนิคการจัดการพฤติกรรมซึ่งที่สุดนำไปสู่การลดลงความเครียดของผู้ปกครอง. แทรกแซงอื่น ๆ รวมทั้งกรณีการบริการการจัดการและการดูแลพักผ่อนนอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นผลประโยชน์บางอย่าง(จันและ Sigafoos, 2001). พื้นที่ของการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอีกปรับปรุงพ่อแม่เป็นอยู่ที่ดีเกี่ยวข้องกับความเข้าใจในปัญหาที่มุ่งเน้นการเผชิญปัญหา. การเผชิญปัญหาที่มุ่งเน้นปัญหารวมถึงการใช้องค์ความรู้และพฤติกรรมการแก้ปัญหาในการจัดการแหล่งที่มาของความเครียด นั่นคือปัญหาที่มุ่งเน้นการรับมือคนจะใช้เวลาดำเนินการเพื่อลดความเครียดของพวกเขา สำหรับตัวอย่างเช่นคนที่สามารถพัฒนาปัญหารายการแล้วจัดลำดับความสำคัญรายการปัญหาเริ่มต้นที่มีปัญหาเร่งด่วนที่สุด ตรงกันข้ามการเผชิญปัญหาที่เน้นอารมณ์พยายามที่จะเปลี่ยนอารมณ์เชิงลบของบุคคลของรัฐโดยมุ่งเน้นในการดูแลอารมณ์เชิงลบ เหล่านี้อาจรวมถึงเทคนิคเช่นการใช้เทคนิคการผ่อนคลายทบทวนปัญหาที่เกิดขึ้นในแง่บวกมากขึ้นและการปฏิเสธ Essex, โซดาและอูส (1999) พบว่ามารดาที่รับมือกับความพิการของเด็กโดยใช้ปัญหาที่มุ่งเน้นการเผชิญปัญหาที่มีประสบการณ์น้อยภาระและภาวะซึมเศร้ามากกว่าคนที่มีงานทำการเผชิญปัญหาอารมณ์ความรู้สึกที่มุ่งเน้นที่เพียงแค่พยายามที่จะจัดการกับอารมณ์โดยรอบแหล่งที่มาของความเครียด อย่างไรก็ตามเอสเซ็กซ์ et al, (1999) พบว่าบรรพบุรุษไม่ได้รับประโยชน์เช่นเดียวกับปัญหาที่เกิดขึ้นจากการที่มุ่งเน้นการเผชิญปัญหาและลดลงมีประสบการณ์เฉพาะในภาระเมื่อพวกเขางดเว้นจากการemotionfocused รับมือ ในทำนองเดียวกัน Ylven et al, (2006) ชี้ให้เห็นว่าการเผชิญปัญหาอารมณ์ความรู้สึกที่มุ่งเน้นเป็นเพียงประโยชน์ในสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ดูแล การค้นพบนี้ชี้ให้เห็นว่าแพทย์อาจจะสามารถลดความเครียดด้วยการช่วยให้การดูแลผู้ป่วยผู้ดูแลที่จะมุ่งเน้นไปในด้านของความพิการที่อยู่ภายใต้การ/ การควบคุมของตน (เช่นขอความช่วยเหลือและให้คำแนะนำเมื่อมีความจำเป็นหรือเรียกร้องให้ตอบสนองความต้องการของเด็ก)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ต้องไปเป็นผู้ดูแลมี
โอกาสที่จะจัดการกับปัญหาครอบครัวอื่น
นอกจากพิการ ครอบครัวของเด็กพิการทั้งหมด

ความสุขและความเครียดของครอบครัวทั่วไป แพทย์ต้องไม่ถือว่า
ว่าปัญหาครอบครัวเกี่ยวข้องกับความพิการ
เด็ก ตัวอย่างเช่น ในการทำหน้าที่ของครอบครัวที่ยากจนและได้รับการเชื่อมโยง


ความเครียดของผู้ปกครองในครอบครัวของเด็กที่มีความบกพร่อง
( เคิร์ช , et al . , 2006 ; Smith , et al . ,
2001 ) แต่เพราะเหล่านี้การศึกษาความเครียดและการทำหน้าที่ของครอบครัวไม่ได้

เปรียบเทียบกับครอบครัวของเด็กโดย
คนพิการ เราไม่รู้ว่าปัญหาเหล่านี้จะ
ที่ไม่ซ้ำกัน การเกิดในครอบครัวที่ยากจน การทำงานในครอบครัว

กับเด็กด้วยความพิการอาจไม่เสมอจาก
[ แพทย์จะต้องตระหนักถึง
ที่ว่าความพิการของเด็กอาจไม่เสมอจะเสนอ

เทคนิคความรู้ปัญหา พฤติกรรมการ problemfocused

และพลังในขณะที่วรรณกรรมมากมีการตรวจสอบ
ความเสี่ยงของภาระความเครียด และภาวะซึมเศร้าในเด็กพิการ ครอบครัวของ

น้อยวรรณกรรมได้ตรวจสอบการแทรกแซงที่
มุ่ง ameliorating ความเครียดนั้น เฮสติ้งส์
และเบ็ค ( 2004 ) ได้ทำการทบทวนวรรณกรรม
และพบว่าไม่กี่ จำกัด แต่แนวทางสัญญา
สำหรับความเครียดของผู้ปกครอง ส่วนใหญ่ของผู้ป่วย

ศึกษาความเครียดของผู้ปกครองที่ใช้บางรูปแบบของการคิด ( เช่น การแก้ไขปัญหา

การปรับโครงสร้าง การตั้งค่าเป้าหมาย ) และพฤติกรรม
เทคนิค ( เช่น ผ่าตัดปรับอากาศ
การเสริมแรง , การลงโทษ , การสูญพันธุ์ )
ส่งในทั้ง 2 กลุ่ม และรูปแบบแต่ละคน

มีจุดมุ่งหมายเพื่อปรับปรุงเทคนิคการจัดการพฤติกรรมเด็ก

ในที่สุด ซึ่งทำให้ลดความเครียดของผู้ปกครอง การแทรกแซงอื่น ๆรวมถึงบริการบริหารจัดการคดี

และการดูแลการพักผ่อนยังแสดงผลประโยชน์บางอย่าง ( ชาน&

sigafoos , 2001 )พื้นที่อื่นของงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการปรับปรุงความเป็นอยู่แม่


เข้าใจปัญหาเครียด .
ปัญหาเครียดรวมถึงการใช้

ความรู้ความเข้าใจและพฤติกรรมการแก้ปัญหาในการจัดการแหล่งที่มาของความเครียด นั่นคือ
กับปัญหาเครียด คนที่ใช้เวลา
การกระทำบางอย่างเพื่อลดความเครียดของพวกเขา สำหรับ
ตัวอย่าง บุคคลสามารถพัฒนาปัญหา
รายการและจัดลำดับความสำคัญรายการปัญหาเริ่มต้น
กับประเด็น . โดย
อารมณ์เครียดพยายามที่จะเปลี่ยนแปลง
คนลบอารมณ์โดยเน้น
เมื่อควบคุมอารมณ์เชิงลบ เหล่านี้อาจรวมถึงเทคนิคเช่นใช้

เทคนิคการผ่อนคลาย ทบทวนปัญหา
ในไฟบวกมากขึ้นและการปฏิเสธ โซดา
, เอสเซ็กซ์และ เคราส์ ( 2542 ) พบว่า มารดา
ที่รับมือกับความพิการของเด็กของพวกเขาใช้
ปัญหาเครียดและภาวะซึมเศร้าที่มีภาระน้อยลง

มากกว่าคนที่ใช้อารมณ์เครียด ซึ่งเพียงแค่พยายามที่จะจัดการอารมณ์

รอบ ๆแหล่งที่มาของความเครียด อย่างไรก็ตาม
Essex et al . ( 2542 ) พบว่า พ่อไม่ได้รับผลประโยชน์จากปัญหาเดียวกัน

เน้นการเผชิญปัญหาและประสบการณ์การลดภาระเมื่อเขา refrained จาก emotionfocused

การเผชิญปัญหา ในทํานองเดียวกัน ylven et al . ( 2006 )
ชี้ให้เห็นว่าอารมณ์เครียดเท่านั้น
ประโยชน์ในสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม
เป็นผู้ดูแล ข้อมูลเหล่านี้ชี้ให้เห็น
ที่แพทย์อาจลดความเครียด โดยให้ญาติผู้ดูแล


เน้นลักษณะของความพิการที่
ภายใต้เขา / เธอควบคุม ( เช่นขอให้ช่วยเหลือและคำแนะนำเมื่อต้องการหรือ

สนับสนุนความต้องการของเด็ก )