In U.S. Negotiating Behavior (2002)

In U.S. Negotiating Behavior (2002), Quinney reported that non-U.S. diplomatic negotiators and informed observers note that since the end of the Cold War, when the United States became the only remaining superpower, American negotiators bargaining in ‘‘high’’ politics (such as security issues) and ‘‘low politics’’ (such as environmental and trade issues) can be ‘‘domineering, insistent, and uncompromising. They are less concerned to negotiate, in the sense of exchanging views and exchanging concessions, than to dictate terms or to persuade their counterparts of the rightness or potency of the American position. Unilateralism has become both a policy and an attitude. Even cordial and conspicuously polite U.S. representatives tend to adopt a take it or leave it position’’ (p. 3).Furthermore, he writes, this status as a global hegemon ‘‘has aggravated a long-standing U.S. trait: namely the inclination to moralize, treat negotiation as an opportunity to reveal impeachable truth rather than to respect the other side’s worldview’’ (p. 3).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในสหรัฐอเมริกาเจรจาลักษณะ (2002), Quinney รายงานว่า สหรัฐอเมริกาไม่ใช่ทูตผู้และผู้สังเกตการณ์ทราบหมายเหตุว่า ตั้งแต่สิ้นสุดสงครามเย็น เมื่อสหรัฐอเมริกากลายเป็น มหาอำนาจการจองเท่านั้นที่เหลือที่ อเมริกันผู้ต่อรองราคาในเมือง ''สูง '' (เช่นปัญหาด้านความปลอดภัย) และ ''เมืองต่ำ '' (เช่นสิ่งแวดล้อม และปัญหาค้า) ได้ '' domineering, insistent และแน่วแน่ พวกเขามีน้อยกังวลต่อ ในแง่ของการแลกเปลี่ยนมุมมอง และแลกเปลี่ยนสัมปทาน กว่าบอกเงื่อนไข หรือ ชักจูง rightness ที่คู่ของพวกเขาหรือจำนวนตำแหน่งอเมริกัน Unilateralism ได้กลายเป็น นโยบายและทัศนคติ ผู้แทนราษฎรสหรัฐฯ ได้อย่างอบอุ่น และสุภาพ conspicuously มักจะ นำใช้เป็นมันหรือปล่อยมันวางตำแหน่ง '' (p. 3) นอกจากนี้ เขาเขียน สถานะนี้เป็น hegemon โลก '' มี aggravated ติดกับสหรัฐอเมริกายาวนาน: คือในแง่ moralize เจรจาต่อรองถือว่าเป็นโอกาสเปิดเผยความจริง impeachable มากกว่าเคารพโลกทัศน์ของด้านอื่น ๆ ของ '' (p. 3)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในสหรัฐอเมริกาการเจรจาต่อรองพฤติกรรม (2002) Quinney รายงานว่าการเจรจาทางการทูตที่ไม่ใช่ของสหรัฐและผู้สังเกตการณ์ทราบทราบว่าตั้งแต่ปลายสงครามเย็นเมื่อสหรัฐอเมริกากลายเป็นมหาอำนาจเดียวที่เหลืออยู่เจรจาอเมริกันการเจรจาต่อรองใน '' สูง '' การเมือง ( เช่นปัญหาด้านความปลอดภัย) และ '' การเมืองต่ำ '' (เช่นด้านสิ่งแวดล้อมและปัญหาการค้า) สามารถ '' ครอบงำ, ยืนหยัดและไม่ยอมแพ้ พวกเขามีความกังวลน้อยลงในการเจรจาต่อรองในความรู้สึกของการแลกเปลี่ยนมุมมองและแลกเปลี่ยนสัมปทานกว่าที่จะกำหนดเงื่อนไขที่จะชักชวนหรือคู่ของพวกเขาของความถูกต้องหรือความแรงของตำแหน่งอเมริกัน Unilateralism ได้กลายเป็นทั้งนโยบายและทัศนคติ แม้จริงใจและสุภาพผงาดผู้แทนสหรัฐมีแนวโน้มที่จะนำมาใช้เป็นเอามันหรือปล่อยให้มันเป็นตำแหน่ง '' (p. 3) .Furthermore เขาเขียนสถานะนี้เป็นอิทธิพลระดับโลก '' ได้กำเริบยาวนานลักษณะสหรัฐ: คือความโน้มเอียง การสอนศีลธรรมการเจรจาต่อรองการรักษาเป็นโอกาสที่จะเปิดเผยความจริงตำหนิมากกว่าที่จะเคารพในมุมมองด้านอื่น ๆ ของ '' (พี. 3)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในสหรัฐอเมริกาตรวจสอบพฤติกรรม ( 2002 ) , Quinney รายงานว่า สหรัฐและทูตเจรจาให้ผู้สังเกตการณ์กล่าวว่า นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามเย็นเมื่อสหรัฐอเมริกากลายเป็นเหลือเจรจาต่อรองมหาอำนาจอเมริกา ในปี 'high ' ' การเมือง ( เช่นปัญหาการรักษาความปลอดภัย ) และ ' 'low การเมือง ' ' ( เช่น ปัญหาสิ่งแวดล้อม และ ค้า ) สามารถยืนหยัด 'domineering ' ,และแน่วแน่ พวกเขาจะกังวลที่จะเจรจา ในความรู้สึกของการแลกเปลี่ยนมุมมองและการสัมปทาน กว่าจะต่อรองหรือชักชวนของพวกเขา counterparts ของความถูกต้อง หรือความแรงของตำแหน่งของชาวอเมริกัน องค์การพัฒนาอุตสาหกรรมแห่งสหประชาชาติ ได้กลายเป็นทั้งนโยบาย และทัศนคติ แม้แต่สหรัฐอเมริกาสภาผู้แทนราษฎรสุภาพจริงใจและผงาดมีแนวโน้มที่จะใช้หรือทิ้งมันไว้ที่ตำแหน่ง ' ' ( P3 ) นอกจากนี้ เขาเขียน สถานะนี้เป็นเฮเกมอน ' Global 'has aggravated ยืนยาว สหรัฐอเมริกา : ลักษณะคือความโน้มเอียงที่จะสั่งสอนศีลธรรม รักษา การเจรจาต่อรองเป็นโอกาสที่จะเปิดเผยความจริงฟ้องร้องมากกว่าที่จะเคารพในด้านอื่นๆของโลกทัศน์ ' ' ( หน้า 3 )