Unit 12 Alice’s Evidence Alice jump

Unit 12 Alice’s Evidence
Alice jumps to the White Rabbit’s call to the stand. She forgets that she has grown larger and knocks over the jury stand, then scrambles to put all of the jurors back. Alice claims to know “nothing whatever” about the tarts, which the King deems “very important.” The White Rabbit corrects the King, suggesting that he in fact means “unimportant.” The King agrees, muttering the words “important” and “unimportant” to himself.
The King interjects with Rule 42, which states, “All persons more than a mile high to leave the court.” Everyone turns to Alice, who denies she is a mile high and accuses the King of fabricating the rule. The King replies that Rule 42 is the oldest rule in the book, but Alice retorts that if it is the oldest rule in the book, it ought to be the first rule. The King becomes quiet for a moment before calling for a verdict. The White Rabbit interrupts and declares that more evidence must be presented first. He presents a paper supposedly written by the Knave, though it is not written in the Knave’s handwriting. The Knave refutes the charge, explaining that there is no signature on the document. The King reasons that the Knave must have meant mischief because he did not sign the note like an honest man would. The court seems pleased by this reasoning, and the Queen concludes that the paper proves the Knave’s guilt. Alice demands to read the poem on the paper. While the poem appears to have no meaning, the King provides an explanation and calls for a verdict. The Queen demands that the sentence come before the verdict. Alice chaffs at this proposal and criticizes the Queen, who calls for Alice’s beheading. Alice has grown to her full size and bats away the playing cards as they fly upon her.
Alice suddenly wakes up and finds herself back on her sister’s lap at the riverbank. She tells her adventures to her sister who bids her go inside for tea. Alice traipses off, while her sister remains by the riverbank daydreaming. She envisions the characters from Alice’s adventures, but knows that when she opens her eyes the images will dissipate. She imagines that Alice will one day grow older but retain her childlike spirit and recount her adventures to other children.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

หลักฐานของอลิซ 12 หน่วย อลิข้ามไปเรียกเป็นกระต่ายสีขาวขาตั้ง เธอ forgets ว่า เธอได้เติบโตขึ้นมีขนาดใหญ่ และ knocks ผ่านขาตั้งคณะ แล้วกลับ scrambles ใส่ jurors ในทั้งหมด อลิอ้างว่า รู้ "ใดใด" เกี่ยวกับ tarts ซึ่งพระมหากษัตริย์เห็นว่า "สิ่งที่สำคัญมากขึ้น" กระต่ายขาวแก้ไขพระ แนะนำให้ เขาในความเป็นจริงหมายความว่า "ไม่สำคัญ" พระตกลง muttering คำ "สำคัญ" และ "สำคัญ" ตนเอง พระ interjects กับกฎ 42 ระบุ "ทุกคนมากกว่าที่นี่สูงไปศาล" ทุกคนจะให้อลิ ที่ปฏิเสธเธอเป็นไมล์ที่สูง และน่าพระ fabricating กฎ พระตอบว่า 42 กฎเป็นกฎในหนังสือเก่าแก่ที่สุด แต่อลิ retorts ว่า ถ้าเป็นกฎในหนังสือเก่า มันควรจะเป็นกฎข้อแรก กษัตริย์เงียบเป็นครู่ก่อนเรียกคำพิพากษา กระต่ายขาวขัดจังหวะ และประกาศว่า หลักฐานเพิ่มเติมต้องนำเสนอก่อน เขานำเอากระดาษที่เขียนคาดคะเน โดย Knave แม้ว่าไม่ได้เขียนด้วยลายมือของ Knave Knave refutes ค่าธรรมเนียม อธิบายว่า มีไม่มีลายเซ็นบนเอกสาร พระมหากษัตริย์ด้วยเหตุผลว่า Knave ที่ต้องมีความหมาย ร้ายเนื่องจากเขาไม่ได้ลงบันทึกไม่เหมือนจะเป็นคนซื่อสัตย์ ศาลน่าพอใจ โดยใช้เหตุผลนี้ และราชินีสรุปว่า กระดาษที่พิสูจน์ความผิดของ Knave อลิซต้องอ่านบทกวีบนกระดาษ ในขณะที่กลอนดูเหมือนจะ มีความหมายไม่ พระมหากษัตริย์ให้คำอธิบาย และเรียกในคำพิพากษา ราชินีต้องว่า ประโยคที่มาก่อนที่จะตัดสิน อลิ chaffs ที่ข้อเสนอนี้ และถูกนับราชินี ที่เรียกสำหรับอลิซของ beheading อลิซได้เติบโตขึ้นขนาดเต็มและค้างคาวของเธอไปเล่นไพ่พวกเขาบินเมื่อเธอ อลิซกลับขึ้นทันที และพบว่าตัวเองไปบนตักของน้องที่ฝั่งแม่น้ำ เธอบอกเธอน้องผู้ประมูลเธอผจญภัยไปในชา อลิ traipses ปิด ในขณะที่น้องสาวของเธอยังคง โดย daydreaming ริเวอร์แบงค์ นาง envisions ตัวจากการผจญภัยของอลิ แต่รู้ว่า เมื่อเธอเปิดตาของเธอ ภาพจะกระจายไป เธอจินตนาการ-ที่อลิซจะวันหนึ่งโตเก่า แต่รักษาจิตวิญญาณของเธอ childlike และเล่าการผจญภัยของเธอกับเด็กอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หน่วย 12 อลิซหลักฐาน
อลิซมองกระต่ายขาวเรียกให้ยืน เธอจะลืมว่าเธอเติบโตขนาดใหญ่และ knocks คณะลูกขุนยืนแล้ว scrambles ใส่ทั้งหมดของคณะลูกขุนกลับ อลิซร้องว่า " อะไรที่ " เกี่ยวกับทาร์ ซึ่งทรงเห็นว่า " สำคัญมาก " กระต่ายขาวแก้ไขกษัตริย์ว่าเขาในความเป็นจริงหมายถึง " ไม่สำคัญ " ทรงเห็นด้วยพูดคำว่า " สำคัญ " และ " ไม่สำคัญ " กับตัวเอง .
กษัตริย์ interjects กับกฎ 42 ซึ่งรัฐ " ทุกคนกว่ากิโลเมตรสูงออกจากศาล . " ทุกคนหันไป อลิซ ที่ปฏิเสธเธออยู่สูง และกล่าวหากษัตริย์สร้างกฎ กษัตริย์ตอบว่ากฎ 42 เป็นกฎที่เก่าแก่ที่สุดในหนังสือ แต่อลิซก็ยังย้อนว่า ถ้ามันเป็นกฎที่เก่าแก่ที่สุดในหนังสือมันควรจะเป็นข้อแรก พระราชาทรงเงียบสักครู่ก่อนเรียกพิพากษาตัดสิน กระต่ายขาวขัดจังหวะและประกาศว่าหลักฐานจะต้องแสดงก่อน เขาจะให้กระดาษแล้วเขียนโดยคนโกง ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เขียนในของคนโกงลายมือ เดอะไนฟ์ refutes ค่าใช้จ่าย อธิบายว่า ไม่มีลายเซ็นในเอกสารกษัตริย์เหตุผลที่คนโกงต้องหมายถึงความชั่วร้าย เพราะเขาไม่ได้เซ็นทราบ เช่น ผู้ชายที่ซื่อสัตย์จะ ศาลจะพอใจด้วยเหตุผลนี้ และราชินี พบว่ากระดาษที่พิสูจน์ความผิดของคนโกง อลิซต้องการที่จะอ่านบทกวีบนกระดาษ ในขณะที่บทกวีที่ดูเหมือนจะไม่มีความหมาย พระราชาให้คำอธิบาย และเรียกร้องให้พิพากษาตัดสินพระมเหสีต้องการให้ประโยคมา ก่อนการตัดสินใจ อลิซ chaffs ที่ข้อเสนอนี้และวิพากษ์วิจารณ์ราชินี คนที่เรียกร้องให้ตัดหัวของอลิส อลิสโตเต็มขนาดของเธอและค้างคาวไปเล่นไพ่ที่พวกเขาบินตามเธอ
อลิซตื่นขึ้นมาและพบว่าตัวเองกลับบนตักของพี่สาวเธอที่ตลิ่ง เธอบอกการผจญภัยของเธอเพื่อน้องสาวที่เขาประมูลไปภายในของชาอลิซ traipses ปิด ในขณะที่น้องสาวของเธอยังคงริมฝั่งใจลอย เธอวาดภาพตัวละคร จากการผจญภัยของอลิซ แต่รู้ว่า เมื่อเธอลืมตาขึ้นภาพจะละลาย เธอจินตนาการว่า อลิซ สักวันจะโตขึ้น แต่ยังคงจิตวิญญาณไร้เดียงสาของเธอ และเล่าเรื่องการผจญภัยของเธอกับเด็กอื่น ๆ