An airship or dirigible is a type o

An airship or dirigible is a type of aerostat or lighter-than-air aircraft that can navigate through the air under its own power.[1] Aerostats gain their lift from large gas bags filled with a lifting gas that is less dense than the surrounding air.


Dirigible airships compared with related aerostats, from a turn-of-the-20th-century encyclopedia
In early dirigibles, the lifting gas used was hydrogen, due to its high lifting capacity and ready availability. Helium gas has almost the same lifting capacity and is not flammable, unlike hydrogen, but is rare and relatively expensive. Significant amounts were first discovered in the United States and for a while helium was only used for airships by the United States.[2] Most airships built since the 1960s have used helium, though some have used hot air.[note 1]

The envelope of an airship may form a single gas bag, or may contain a number of internal gas-filled cells. An airship also has engines and crew and/or payload accommodation, typically housed in one or more "gondolas" suspended below the envelope.

The main types of airship are non-rigid, semi-rigid, and rigid.[3] Non-rigid airships, often called "blimps", rely on internal pressure to maintain the shape of the airship. Semi-rigid airships maintain the envelope shape by internal pressure, but have some form of supporting structure, such as a fixed keel, attached to it. Rigid airships have an outer structural framework which maintains the shape and carries all structural loads, while the lifting gas is contained in one or more internal gas bags or cells.[4] Rigid airships were first flown by Count Zeppelin and the vast majority of rigid airships built were manufactured by the firm he founded. As a result, all rigid airships are sometimes called zeppelins.[citation needed]

Airships were the first aircraft capable of controlled powered flight, and were most commonly used before the 1940s, but their use decreased over time as their capabilities were surpassed by those of aeroplanes. Their decline was accelerated by a series of high-profile accidents, including the 1930 crash and burning of British R101 in France, the 1933 and 1935 storm-related crashes of the twin airborne aircraft carrier U.S. Navy helium-filled rigids, the USS Akron and USS Macon respectively, and the 1937 burning of the hydrogen-filled Hindenburg. From the 1960s, helium airships have been used in applications where the ability to hover in one place for an extended period outweighs the need for speed and manoeuvrability such as advertising, tourism, camera platforms, geological surveys, and aerial observation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีเรือเหาะหรือเรือบินเป็นประเภท aerostat หรือเครื่องบิน lighter-than-air ที่สามารถนำทางผ่านอากาศภายใต้อำนาจของตนเอง [1] aerostats กำไรของพวกเขายกจากถุงก๊าซด้วยแก๊สยกที่หนาแน่นน้อยกว่าอากาศโดยรอบเรือบินเรือบินเมื่อเทียบกับ aerostats ที่เกี่ยวข้อง จากสารานุกรมเปิดของ 20 ศตวรรษในช่วง dirigibles แก๊สยกที่ใช้คือ ไฮโดรเจน เนื่องจากความจุยกสูงและพร้อมใช้งานพร้อม ก๊าซฮีเลียมมีเกือบยกลักษณะเดียวกัน และไม่ติดไฟ ซึ่งแตกต่างจากไฮโดรเจน แต่หายาก และราคาค่อนข้างแพง จำนวนเงินที่สำคัญถูกค้นพบครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา และในขณะฮีเลียมเท่าใช้สำหรับเรือบิน โดยสหรัฐอเมริกา [2] เรือบินส่วนใหญ่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1960 ได้ใช้ฮีเลียม แม้ว่าบางคนใช้ลมร้อน [note 1]ซองจดหมายของเรือเหาะที่อาจเป็นถุงแก๊สเดี่ยว หรืออาจประกอบด้วยจำนวนของเซลล์ภายในที่เต็มไปด้วยก๊าซ เรือเหาะที่มีเครื่องยนต์และลูกเรือหรือส่วนของข้อมูลที่พัก มักจะตั้งอยู่ในหนึ่ง หรือหลาย "กระเช้าลอยฟ้า" ลอยด้านล่างซองจดหมายThe main types of airship are non-rigid, semi-rigid, and rigid.[3] Non-rigid airships, often called "blimps", rely on internal pressure to maintain the shape of the airship. Semi-rigid airships maintain the envelope shape by internal pressure, but have some form of supporting structure, such as a fixed keel, attached to it. Rigid airships have an outer structural framework which maintains the shape and carries all structural loads, while the lifting gas is contained in one or more internal gas bags or cells.[4] Rigid airships were first flown by Count Zeppelin and the vast majority of rigid airships built were manufactured by the firm he founded. As a result, all rigid airships are sometimes called zeppelins.[citation needed]Airships were the first aircraft capable of controlled powered flight, and were most commonly used before the 1940s, but their use decreased over time as their capabilities were surpassed by those of aeroplanes. Their decline was accelerated by a series of high-profile accidents, including the 1930 crash and burning of British R101 in France, the 1933 and 1935 storm-related crashes of the twin airborne aircraft carrier U.S. Navy helium-filled rigids, the USS Akron and USS Macon respectively, and the 1937 burning of the hydrogen-filled Hindenburg. From the 1960s, helium airships have been used in applications where the ability to hover in one place for an extended period outweighs the need for speed and manoeuvrability such as advertising, tourism, camera platforms, geological surveys, and aerial observation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เรือเหาะหรือเรือบินเป็นประเภทของเรือเหาะหรืออากาศยานเบากว่าอากาศที่สามารถนำทางผ่านอากาศภายใต้อำนาจของตัวเองได้. [1] aerostats ได้รับการยกของพวกเขาจากถุงก๊าซขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยก๊าซยกที่มีความหนาแน่นน้อยกว่ารอบ อากาศ. เรือบินเรือบินเมื่อเทียบกับ aerostats ที่เกี่ยวข้องจากสารานุกรมเปิดของศตวรรษที่ 20 ที่ในช่วงต้น dirigibles ก๊าซยกที่ใช้เป็นไฮโดรเจนเนื่องจากกำลังการผลิตยกสูงและเตรียมความพร้อม ก๊าซฮีเลียมมีเกือบยกกำลังผลิตเดียวกันและไม่ไวไฟซึ่งแตกต่างจากไฮโดรเจน แต่เป็นของหายากและราคาค่อนข้างแพง จำนวนมากถูกค้นพบครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาและเป็นฮีเลียมในขณะที่ใช้สำหรับเรือบินโดยสหรัฐอเมริกา. [2] เรือบินส่วนใหญ่สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1960 มีการใช้ก๊าซฮีเลียมแม้บางคนได้ใช้อากาศร้อน. [หมายเหตุ 1] ซองจดหมาย ของเรือเหาะอาจก่อให้เกิดก๊าซถุงเดียวหรืออาจจะมีจำนวนของเซลล์ที่เต็มไปด้วยก๊าซภายใน เรือเหาะนอกจากนี้ยังมีเครื่องมือและลูกเรือและ / หรือที่พักบรรจุมักจะตั้งอยู่ในหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่ง "กอนโดลา" ระงับด้านล่างซอง. ประเภทหลักของเรือเหาะจะไม่แข็งกึ่งแข็งและแข็ง. [3] ไม่แข็ง เรือบินมักจะเรียกว่า "blimps" พึ่งพาความดันภายในเพื่อรักษารูปทรงของเรือเหาะ เรือบินกึ่งแข็งรักษารูปร่างซองจดหมายจากความดันภายใน แต่มีรูปแบบของโครงสร้างสนับสนุนบางอย่างเช่นกระดูกงูคงติดอยู่กับมัน เรือบินมีกรอบโครงสร้างด้านนอกซึ่งรักษารูปร่างและดำเนินการโหลดโครงสร้างทั้งหมดในขณะที่ก๊าซยกที่มีอยู่ในถุงก๊าซหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งภายในหรือเซลล์. [4] เรือบินบินครั้งแรกโดยนับเหาะและส่วนใหญ่แข็ง เรือบินสร้างกำลังการผลิตโดย บริษัท ที่เขาก่อตั้งขึ้น เป็นผลให้ทุกเรือบินบางครั้งเรียกว่าเหาะ. [อ้างจำเป็น] เรือบินเป็นเครื่องบินลำแรกที่ความสามารถในการขับเคลื่อนการบินควบคุมและถูกนำมาใช้กันมากที่สุดก่อนที่ปี 1940 แต่การใช้ของพวกเขาลดลงเมื่อเวลาผ่านไปความสามารถของพวกเขาถูกค้นพบโดยผู้ เครื่องบิน การลดลงของพวกเขาถูกเร่งโดยชุดของการเกิดอุบัติเหตุสูงโปรไฟล์รวมถึงความผิดพลาดของ 1930 และการเผาไหม้ของอังกฤษ R101 ในประเทศฝรั่งเศส, 1933 และ 1935 ที่เกี่ยวข้องกับพายุล่มของเรือบรรทุกเครื่องบินแฝดอากาศกองทัพเรือสหรัฐ rigids ฮีเลียมที่เต็มไปด้วยยูเอสแอครอนและ ยูเอส Macon ตามลำดับและการเผาไหม้ที่ 1937 ของเบอร์กที่เต็มไปด้วยไฮโดรเจน จากทศวรรษที่ 1960, เรือบินฮีเลียมมีการใช้ในการใช้งานที่ความสามารถในการเลื่อนเมาส์ไปวางในสถานที่หนึ่งเป็นเวลานานเมื่อเทียบกับความต้องการความเร็วและความคล่องแคล่วเช่นการโฆษณา, การท่องเที่ยว, แพลตฟอร์มกล้องสำรวจทางธรณีวิทยาและการสังเกตทางอากาศ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เรือเหาะหรือเรือบิน เป็นประเภทหนึ่งของเรือเหาะ หรือเบากว่าอากาศอากาศยานที่สามารถนำทางผ่านอากาศภายใต้อำนาจของตัวเอง [ 1 ] aerostats เข้าลิฟท์ของพวกเขาจากก๊าซขนาดใหญ่ถุงเต็มไปด้วยยกแก๊สที่มีความหนาแน่นน้อยกว่าอากาศโดยรอบเรือบินเรือบินเปรียบเทียบกับ aerostats จากสารานุกรม turn-of-the-20th-centuryในช่วงต้นเรือบิน , ยกน้ำหนักแก๊สที่ใช้ คือ ไฮโดรเจน เนื่องจากความจุยกสูง และพร้อมเดินทาง ก๊าซฮีเลียมได้เกือบเดียวกันยกความจุ และไม่ติดไฟ ซึ่งแตกต่างจากไฮโดรเจน แต่หายาก และค่อนข้างแพง จํานวนมากถูกค้นพบครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา และสักพักฮีเลียมถูกใช้เฉพาะสำหรับเรือบินโดยสหรัฐอเมริกา . [ 2 ] ที่สุดเรือบินสร้างตั้งแต่ปี 1960 ได้ใช้ฮีเลียม แม้ว่าบางคนมีการใช้อากาศร้อน [ หมายเหตุ 1 ]ซองจดหมายของเรือเหาะอาจฟอร์มถุงก๊าซเดียวหรืออาจประกอบด้วยจำนวนของก๊าซภายในเต็มเซลล์ เรือเหาะมีเครื่องยนต์และลูกเรือ และ / หรือสถานที่ตั้งของที่มักจะอยู่ในหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่ง " เรือกอนโดลา " แขวนด้านล่าง ซองจดหมายประเภทหลักของยานจะไม่แข็ง กึ่งแข็ง และแข็ง [ 3 ] ไม่เข้มงวดเรือบิน , มักจะเรียกว่า " blimps " อาศัยแรงดันภายในเพื่อรักษารูปทรงของเครื่องบิน เรือบินกึ่งแข็งรักษารูปร่างซอง โดยความดันภายใน แต่จะมีบางรูปแบบของโครงสร้างเพื่อรองรับ เช่น กระดูกงูถาวร ที่แนบมากับมัน เข้มงวดเรือบินได้นอกกรอบโครงสร้างซึ่งรักษารูปร่างและแบกของโครงสร้างทั้งหมด ในขณะที่ยกก๊าซที่มีอยู่ในหนึ่งหรือมากกว่าหนึ่งถุงก๊าซภายในหรือเซลล์ [ 4 ] เข้มงวดเรือบินเป็นคนแรกที่บินโดยนับ Zeppelin และส่วนใหญ่ของเข้มงวดเรือบินสร้างถูกผลิตขึ้นโดย บริษัท ที่เขาก่อตั้ง เป็นผลให้เรือบินแข็งทั้งหมดบางครั้งเรียกว่าเหาะ . [ อ้างอิงที่จำเป็น ]เรือบินเป็นเครื่องบินที่สามารถควบคุมขับเคลื่อนการบิน และถูกใช้บ่อยที่สุดก่อนปี 1940 แต่ใช้ของพวกเขาลดลงเมื่อเวลาผ่านไป ความสามารถของพวกเขาถูก surpassed โดยบรรดาเครื่องบิน . ความเสื่อมของพวกเขาผ่านชุดของการเกิดอุบัติเหตุสูง รวมทั้ง 1930 ผิดพลาดและการเผาไหม้ของ r101 อังกฤษในประเทศฝรั่งเศส , 1933 และ 1935 พายุที่เกี่ยวข้องปัญหาของแฝดจากเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐฮีเลียมเต็ม rigids , เรือรบยูเอสเอสแอครอน และ แมคอน ตามลำดับ และเมื่อเผาไฮโดรเจนเติมบังเกิด จากปี 1960 , ฮีเลียมเรือบินได้ถูกใช้ในการใช้งานที่มีความสามารถในการโฉบในสถานที่หนึ่งเพื่อขยายระยะเวลาลูกชิ้นต้องการสำหรับความเร็วและคล่องแคล่ว เช่น โฆษณา ท่องเที่ยว กล้อง แพลตฟอร์ม , การสำรวจทางธรณีวิทยา และสังเกตการณ์ทางอากาศ