Homesickness is defined as distress

Homesickness is defined as distress and functional impairment caused by an actual or anticipated separation from home and attachment objects such as parents. According to the taxonomy of the American Psychiatric Association, severe homesickness may be best classified as adjustment disorder with mixed anxiety and depressed mood (diagnostic code 309.28).7,8 The defining feature of homesickness is recurrent cognitions that are focused on home (eg, house, loved ones, homeland, home cooking, returning home), and the precipitating stressor is always an anticipated or actual separation from home. Therefore, it is possible to distinguish homesickness from all other kinds of anxiety disorders, mood disorders, or adjustment disorders as well as from separation distress that young people may feel when caregivers leave home (eg, for work, military service, divorce, incarceration).9,10 Homesickness may also be comorbid with other behavioral, emotional, cognitive, and physical problems that warrant clinical attention.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Homesickness ถูกกำหนดให้เป็นความทุกข์ และเกิดผลทำงาน โดยแยกเป็นจริง หรือคาดการณ์ไว้จากบ้านและสิ่งที่แนบวัตถุเช่นผู้ปกครอง ตามการจำแนกประเภทของสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน homesickness รุนแรงส่วนออกเป็นเป็นโรคปรับปรุงกับความวิตกกังวลผสม และหดหู่อารมณ์ (รหัสวินิจฉัย 309.28) .7,8 homesickness ลักษณะกำหนดเป็นราคา cognitions เกิดซ้ำที่มีความสำคัญกับบ้าน (เช่น บ้าน คนรัก บ้านเกิดเมือง นอน อาหาร บ้านกลับบ้าน), และ stressor ตกตะกอนเป็นแยกที่คาดการณ์ไว้ หรือเกิดขึ้นจริงจากที่บ้าน จึง มันเป็นไปได้ที่จะแยก homesickness จากโรควิตกกังวล ความผิดปกติของอารมณ์ หรือปรับปรุงความผิดปกติชนิดอื่น ๆ ทั้งหมด และ จากทุกข์แยกที่คนหนุ่มสาวอาจรู้สึกเมื่อเรื้อรังออกจากบ้าน (เช่น ในงาน ทหาร หย่าร้าง กักขัง) .9,10 Homesickness อาจ comorbid อื่น ๆ ปัญหาพฤติกรรม อารมณ์ รับรู้ และร่างกายที่รับประกันความสนใจทางคลินิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คิดถึงบ้านถูกกำหนดให้เป็นความทุกข์และการด้อยค่าการทำงานที่เกิดจากการแยกที่เกิดขึ้นจริงหรือที่คาดว่าจะได้จากที่บ้านและวัตถุที่แนบมาเช่นพ่อแม่ ตามอนุกรมวิธานของสมาคมจิตแพทย์อเมริกันคิดถึงบ้านอย่างรุนแรงอาจจำแนกที่ดีที่สุดเป็นความผิดปกติของการปรับตัวกับความวิตกกังวลผสมและอารมณ์ซึมเศร้า (รหัสการวินิจฉัย 309.28) .7,8 กำหนดคุณลักษณะของความคิดถึงบ้านเป็น cognitions กำเริบที่มีการมุ่งเน้นไปที่บ้าน (เช่น บ้านคนรักบ้านเกิด, การทำอาหารที่บ้านกลับบ้าน) และแรงกดดันวุ่นวายอยู่เสมอแยกที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจริงหรือจากที่บ้าน ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่จะเห็นความแตกต่างคิดถึงบ้านจากชนิดอื่น ๆ ทั้งหมดของความผิดปกติของความวิตกกังวลผิดปกติท​​างอารมณ์หรือความผิดปกติของการปรับตัวรวมทั้งจากความทุกข์แยกว่าคนหนุ่มสาวอาจจะรู้สึกเมื่อผู้ดูแลผู้ป่วยออกจากบ้าน (เช่นสำหรับการทำงานรับราชการทหารการหย่าร้างถูกตัดสินจำคุก) .9,10 คิดถึงบ้านก็อาจจะเป็น comorbid กับคนอื่น ๆ พฤติกรรมอารมณ์ความรู้ความเข้าใจและปัญหาทางกายภาพที่รับประกันความสนใจทางคลินิก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คิดถึงบ้าน หมายถึง ความทุกข์และปัญหาการทำงานที่เกิดจากการแยกจริง หรือคาดการณ์จากบ้านและยึดติดวัตถุ เช่น พ่อแม่ ตามอนุกรมวิธานของสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน คิดถึงบ้านอย่างรุนแรงอาจจะดีที่สุดตามการปรับตัวที่มีความผิดปกติความวิตกกังวลและผสมอารมณ์หดหู่ ( วินิจฉัยรหัส 309.28 ) 78 การกำหนดคุณลักษณะของการคิดถึงบ้านกำเริบคือความคิดที่เน้นบ้าน ( เช่น บ้าน , คนรักบ้านเกิด บ้านทำอาหาร กลับบ้าน ) และตกตะกอนความเป็นจริงที่คาดการณ์ไว้ หรือจากแยกบ้าน ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่จะแยกความแตกต่างจากชนิดอื่น ๆทั้งหมดคิดถึงบ้านของความผิดปกติความวิตกกังวล อารมณ์ผิดปกติหรือผุ รวมทั้งแยกจากความทุกข์ที่สาวๆหลายคนอาจรู้สึกเมื่อผู้ดูแลออกจากบ้าน ( เช่น งาน ทหาร การหย่าร้าง การจำคุก ) 9,10 คิดถึงบ้านอาจ comorbid กับอื่น ๆ พฤติกรรม อารมณ์ สติปัญญา และปัญหาทางกายภาพที่แสดงความสนใจในคลินิก