IntroductionBody self or image is u

Introduction
Body self or image is usually perceived as a multidimensional construct with
emotional, cognitive, and behavioural components (e.g. Grogan, 1999). Cash (2004)
distinguishes between ‘body image evaluation’, which assesses satisfaction or dissatisfaction
with the body, and ‘body image investment’, the cognitive–behavioural
importance placed on this appearance. However, little previous work has examined
the different determinants of body image evaluation in the context of pregnancy, or
the relationship between body image and broader self-esteem in pregnant women.
In this study we examine key correlates of these aspects of body image in a Polish
sample of women in their third trimester.


As a result of its reproductive functions, the female body undergoes great
changes across the lifespan. During pregnancy, women undergo substantialfluctuations in their appearance: these include increasing body size, increasing size
of breasts and hips, and changes in the condition of skin, hair and nails. Research
in a variety of cultures has demonstrated that female self-esteem is likely to be
heavily based on physical attractiveness (Rudman & Glick, 2008), with changes
during pregnancy rarely conforming to cultural beauty standards for the female
body (Duncombe, Wertheim, Skouteris, Paxton, & Kelly, 2008). Given the close
relationship between the body attractiveness and personal self-esteem, such a violation
of the beauty standard should potentially challenge a woman’s sense of selfworth.
However, the evidence on this is mixed. In their study, Skouteris, Carr,
Wertheim, Paxton, and Duncombe (2005) report that late pregnancy was associated
with greater dissatisfaction with body image. Yet many pregnant women embrace
the physical changes that occur as a part of the process of becoming a mother,
relishing the chance to break free of beauty standards, and recognising that changes
in body size and weight reflect positively on their child’s development (Clark,
Skouteris, Wertheim, Paxton, & Milgrom, 2009). Duncombe et al. (2008) reported
that satisfaction with body image was generally stable during the course of pregnancy,
and, while participants in late pregnancy preferred a smaller belly, they did
not feel as fat as earlier in the pregnancy or at the pre-pregnancy period. These
findings suggest that women may experience both anxieties and positive emotions
about their body image during pregnancy.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนะนำร่างกายตนเอง หรือภาพมักจะถือว่าเป็นโครงสร้างหลายมิติด้วยอารมณ์ รับรู้ และพฤติกรรมส่วนประกอบ (เช่น Grogan, 1999) เงินสด (2004)แตกต่างระหว่าง 'ประเมินรูปร่างกาย' การประเมินความพึงพอใจหรือความไม่พอใจร่างกาย และ 'ร่างภาพการลงทุน การรับรู้ – พฤติกรรมความสำคัญอยู่ในลักษณะนี้ อย่างไรก็ตาม มีการตรวจสอบก่อนหน้านี้งานน้อยดีเทอร์มิแนนต์แตกต่างกันของรูปร่างกายประเมินผลในบริบทของการตั้งครรภ์ หรือความสัมพันธ์ระหว่างรูปร่างและนับถือตนเองที่กว้างขึ้นในหญิงตั้งครรภ์ในการศึกษานี้ เราตรวจสอบคีย์สัมพันธ์กับแง่ของเงารูปร่างตัวอย่างของผู้หญิงในไตรมาสที่สามของพวกเขาจากฟังก์ชันสืบพันธุ์ ร่างกายหญิงทนี้ดีการเปลี่ยนแปลงผ่านอายุการใช้ ในระหว่างตั้งครรภ์ หญิงรับ substantialfluctuations ในลักษณะที่ปรากฏ: ได้แก่ขนาดร่างกายเพิ่มขึ้น เพิ่มขนาดหน้าอก และสะโพก และการเปลี่ยนแปลงสภาพของผิวหนัง ผม และเล็บ วิจัยหลากหลายวัฒนธรรมได้สาธิตว่า นับถือตนเองเพศหญิงมีแนวโน้มหนักตามศิลปะทางกายภาพ (Rudman และ Glick, 2008), มีการเปลี่ยนแปลงในระหว่างตั้งครรภ์ไม่ค่อยสอดคล้องกับมาตรฐานความงามวัฒนธรรมหญิงร่างกาย (Duncombe, Wertheim, Skouteris แพกซ์ตัน และ Kelly, 2008) ให้ปิดความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะร่างกายและนับถือตนเองส่วนบุคคล การละเมิดของความงาม มาตรฐานควรอาจท้าทายความรู้สึกของผู้หญิงของ selfworthอย่างไรก็ตาม หลักฐานนี้คือผสม ในการเรียน Skouteris คาร์Wertheim แพกซ์ตัน และ Duncombe (2005) รายงานว่า ตั้งครรภ์ล่าช้าเกี่ยวข้องด้วยความไม่พอใจมากขึ้นกับรูปร่าง ยัง โอบกอดผู้หญิงตั้งครรภ์การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่เกิดขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการของการเป็น มารดาอร่อยมีโอกาสที่จะทำลายความงามมาตรฐานฟรี และตระหนักถึงที่เปลี่ยนแปลงในร่างกาย ขนาดและน้ำหนักสะท้อนเชิงบวกในการพัฒนาของลูก (ClarkSkouteris, Wertheim แพกซ์ตัน & Milgrom, 2009) รายงานของ Duncombe et al. (2008)มีเสถียรภาพโดยทั่วไปว่าความพึงพอใจกับรูปร่างในระหว่างการตั้งครรภ์และ ในขณะที่ผู้เข้าร่วมในการตั้งครรภ์ปลายต้องท้องเล็กลง พวกเขาได้รู้สึกไม่เป็นไขมันไว้ก่อนหน้านี้ ในการตั้งครรภ์ หรือก่อนคลอด เหล่านี้ผลการวิจัยแนะนำว่า อาจพบผู้หญิงวิตกกังวลในช่วงและบวกอารมณ์เกี่ยวกับรูปร่างกายของพวกเขาในระหว่างตั้งครรภ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทนำ
ร่างกายตนเองหรือภาพมักจะถูกมองว่าเป็นมิติ สร้างด้วย
อารมณ์ สติปัญญา และองค์ประกอบเชิงพฤติกรรม ( เช่น โกรแกน , 1999 ) เงินสด ( 2004 )
แตกต่างระหว่าง ' ' ภาพด้านร่างกาย ซึ่งประเมินความพึงพอใจหรือความไม่พึงพอใจ
กับร่างกายและภาพลักษณ์การลงทุน ' , การรับรู้และพฤติกรรม
ความสำคัญอยู่ในลักษณะนี้ อย่างไรก็ตามงานเล็ก ๆน้อย ๆก่อนหน้านี้ได้ตรวจสอบ
ปัจจัยต่าง ๆ ของร่างกาย ภาพการประเมินในบริบทของการตั้งครรภ์หรือ
ความสัมพันธ์ระหว่างภาพลักษณ์และความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง เช่น หญิงตั้งครรภ์ ในการศึกษานี้ เราตรวจสอบ
คีย์ที่เกี่ยวข้องกับแง่มุมต่างๆของภาพลักษณ์ในโปแลนด์
ตัวอย่างของผู้หญิงในไตรมาสที่สามของพวกเขา


เป็น ผลของการสืบพันธุ์ของฟังก์ชันร่างกายหญิงผ่านการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่
ผ่านการใช้งาน ในระหว่างตั้งครรภ์ ผู้หญิงได้รับการ substantialfluctuations ในลักษณะที่ปรากฏของพวกเขา : เหล่านี้รวมถึงการเพิ่มขนาดร่างกาย เพิ่มขนาดของหน้าอกและสะโพก
และการเปลี่ยนแปลงสภาพของผิว , ผมและเล็บ วิจัย
ในความหลากหลายของวัฒนธรรม ได้แสดงให้เห็นว่าผู้หญิงมีแนวโน้มที่จะ
ความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองหนักบนพื้นฐานของความดึงดูดใจทางกายภาพ ( รัดเมิน& Glick 2008 ) , มีการเปลี่ยนแปลง
ในระหว่างตั้งครรภ์ไม่ค่อยสอดคล้องกับมาตรฐานความงามทางวัฒนธรรมสำหรับร่างกายหญิง
( Duncombe เวอร์ไทม์ skouteris Paxton , , , , &เคลลี่ , 2008 ) ระบุความสัมพันธ์ระหว่างร่างกายและความรู้สึกเห็นคุณค่าในตนเองมากขึ้น

ส่วนตัว เช่น การละเมิดมาตรฐานความงามของผู้หญิงที่อาจจะท้าทายความรู้สึกของ selfworth .
แต่หลักฐานนี้จะผสม ในการศึกษา skouteris คาร์เวอร์ไทม์
, , , แพกซ์ตันและ Duncombe ( 2005 ) รายงานว่าตั้งครรภ์สายสัมพันธ์กับความไม่พอใจมากขึ้น
ด้วยภาพ ของร่างกาย แต่หญิงตั้งครรภ์หลายคนโอบกอด
การเปลี่ยนแปลงทางกายภาพที่เกิดขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการของการเป็นแม่
relishing โอกาสที่จะเป็นอิสระจากมาตรฐานความงามและตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลง
ในขนาดและน้ำหนักสะท้อนถอนการพัฒนาเด็กของพวกเขา ( Clark ,
skouteris เวอร์ไทม์ Paxton , , , & milgrom , 2009 ) Duncombe et al . ( 2008 ) รายงาน
ความพึงพอใจกับภาพลักษณ์โดยรวมมีเสถียรภาพในระหว่างการตั้งครรภ์ ,
และในขณะที่ผู้ที่ต้องการตั้งครรภ์สายท้องเล็ก พวกเขา
ไม่รู้สึกอ้วนอย่างที่ก่อนหน้านี้ในการตั้งครรภ์ หรือก่อนระยะเวลาตั้งครรภ์ . การค้นพบเหล่านี้
แนะนำว่าผู้หญิงอาจพบทั้งความกังวลและบวกอารมณ์
เกี่ยวกับภาพลักษณ์ของร่างกายในระหว่างตั้งครรภ์ .