which are unique to humans, have ge

which are unique to humans, have generated considerable debate concerning their evolutionary origins, yet a consensus has remained elusive. Many have argued that chins are adaptations for chewing stress, speech, or sexual ornamentation. Alternatively, some have suggested that chins are spandrels—byproducts of selection operating elsewhere in the mandible or face. Lastly, chins could be the product of genetic drift. The questions addressed by this study are: [1] whether chins represent an exceptionally derived morphological condition, and [2] if this can be interpreted as the product of natural selection. These questions are important since the chin is one of the features used to define Homo sapiens in the fossil record. Quantitative measures that capture the degree of chin expression were gathered from a sample of 123 primate taxa, and evolutionary rates associated with these measures were reconstructed in the primate phylogeny. The evolutionary rate associated with these measures was reconstructed to be far higher along the Homo tip (∼77 times greater than the primate background rate of evolution) than elsewhere in the primate phylogeny. These results suggest that human symphyseal morphology is exceptionally derived relative to other primates, and selection has been operational in producing the human

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของมนุษย์ ได้สร้างเกี่ยวกับต้นกำเนิดของวิวัฒนาการ อภิปรายจำนวนมาก แต่ฉันทามติได้ยังคงเปรียว หลายได้โต้เถียง chins ท้องสำหรับเคี้ยวความเครียด คำพูด หรือโอบทางเพศ หรือ บางคนได้แนะนำ chins spandrels — พลอยเลือกปฏิบัติอื่น ๆ กรรไกรหรือใบหน้า สุดท้ายนี้ chins อาจเป็นผลิตภัณฑ์ของพันธุดริฟท์ คำถามการศึกษานี้มี: [1] ว่า chins แสดงเงื่อนไขของการรับล้ำ [2] ถ้านี้สามารถตีความเป็นผลิตภัณฑ์ของธรรมชาติเลือก คำถามเหล่านี้มีความสำคัญเนื่องจากคางเป็นคุณลักษณะที่ใช้เพื่อกำหนดตุ๊ด sapiens ในระเบียนฟอสอย่างใดอย่างหนึ่ง เชิงปริมาณประเมินที่ระดับของนิพจน์ชิ้นถูกรวบรวมจากตัวอย่าง 123 ถือ taxa และราคาวิวัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับมาตรการเหล่านี้ถูกเชิดใน phylogeny ถือ อัตราวิวัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับมาตรการเหล่านี้ถูกเชิดให้ไกลมากกว่าตามคำแนะนำกะเทย (∼77 มากกว่าอัตราถือพื้นหลังวิวัฒนาการครั้ง) อื่นใน phylogeny ถือ ผลลัพธ์เหล่านี้แนะนำว่า ล้ำมาสัณฐานวิทยา symphyseal มนุษย์สัมพันธ์ primates อื่น ๆ และได้รับการเลือกปฏิบัติในการผลิตมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของมนุษย์ได้สร้างอภิปรายเกี่ยวกับต้นกำเนิดวิวัฒนาการของพวกเขายังมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ยังคงเข้าใจยาก หลายคนแย้งว่าคางมีการปรับตัวสำหรับการเคี้ยวความเครียด, การพูด, การตกแต่งหรือทางเพศ อีกทางเลือกหนึ่งที่บางคนบอกว่าคางเป็นฝ้าผลพลอยได้ของการเลือกการดำเนินงานอื่น ๆ ในขากรรไกรล่างหรือใบหน้า สุดท้ายคางอาจจะเป็นสินค้าของลอยพันธุกรรม คำถามที่ได้รับการศึกษาครั้งนี้คือ: [1] ว่าคางเป็นตัวแทนของสภาพทางสัณฐานวิทยาที่ได้มาเป็นพิเศษและ [2] ว่านี้สามารถตีความได้ว่าผลิตภัณฑ์ของการคัดเลือกโดยธรรมชาติ คำถามเหล่านี้มีความสำคัญตั้งแต่คางเป็นหนึ่งในคุณสมบัติที่ใช้ในการกำหนด Homo sapiens ในบันทึกฟอสซิล มาตรการเชิงปริมาณที่จับระดับของการแสดงออกของคางที่ถูกรวบรวมจากกลุ่มตัวอย่าง 123 แท็กซ่าเจ้าคณะและอัตราการวิวัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับมาตรการเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นใหม่ในเชื้อชาติเจ้าคณะ อัตราการวิวัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับมาตรการเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นจะไกลที่สูงขึ้นไปตามปลายตุ๊ด (~77 ครั้งยิ่งใหญ่กว่าอัตราเจ้าคณะพื้นหลังของวิวัฒนาการ) สูงกว่าที่อื่น ๆ ในเชื้อชาติเจ้าคณะ ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าลักษณะทางสัณฐานวิทยา symphyseal มนุษย์มาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับนมอื่น ๆ และเลือกที่ได้รับการปฏิบัติในการผลิตของมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของมนุษย์ได้สร้างมากการอภิปรายเกี่ยวกับกำเนิดวิวัฒนาการ แต่ฉันทามติยังคงเข้าใจยาก . หลายคนแย้งว่าคางจะดัดแปลงเคี้ยวความเครียด คำพูด หรือการทางเพศ อีกวิธีหนึ่งคือ มีคนเสนอให้แก้มเป็นผลพลอยได้ของการเลือกปฏิบัติ spandrels ที่อื่นในขากรรไกรล่างหรือหน้า ท้ายนี้ คางจะเป็นผลิตภัณฑ์ของยีนลอย คำถาม addressed โดยการศึกษา [ 1 ] ว่าคางแทนโคตรได้มาโดยเงื่อนไขและ [ 2 ] ถ้านี้สามารถตีความเป็นผลิตภัณฑ์ของการคัดเลือกโดยธรรมชาติ เป็นคำถามที่สำคัญตั้งแต่คางเป็นหนึ่งในคุณสมบัติที่ใช้เพื่อกำหนด Homo sapiens ในบันทึกฟอสซิล ปริมาณมาตรการจับระดับการแสดงออกของคางที่ได้มาจากตัวอย่างของ 123 ลิงซ่า และอัตราการวิวัฒนาการที่เกี่ยวข้องกับมาตรการเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมระบบเชื้อชาติ . วิวัฒนาการอัตราที่เกี่ยวข้องกับมาตรการเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นใหม่อยู่ไกลสูงกว่าแนวโฮโมทิป ( ∼ 77 ครั้งมากกว่าลิงหลังอัตราของวิวัฒนาการ ) กว่าที่อื่น ๆในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมระบบเชื้อชาติ . ผลลัพธ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า โครงสร้าง symphyseal มนุษย์เป็นพิเศษที่ได้มาเทียบกับสัตว์อื่น ๆและการได้รับการปฏิบัติในการผลิตมนุษย์