‘Oh, you foolish Alice!’ she answer

‘Oh, you foolish Alice!’ she answered herself, ‘How can you learn lessons in
here? Why, there’s hardly room for you, and no room at all for any lesson-books!’
And so she went on, taking first one side and then the other, and making quite
a conversation of it altogether; but after a few minutes she heard a voice outside
and stopped to listen.
‘Mary Ann! Mary Ann!’ said the voice, ‘Fetch me my gloves this moment!’
Then came a little pattering of feet on the stairs. Alice knew it was the Rabbit
coming to look for her, and she trembled till she shook the house, quite forgetting
that she was now about a thousand times as large as the Rabbit and had no reason
to be afraid of it.
Presently the Rabbit came up to the door and tried to open it; but, as the door
opened inwards and Alice’s elbow was pressed hard against it, that attempt proved
a failure. Alice heard it say to itself, ‘Then I’ll go round and get in at the window.’
‘That you won’t’ thought Alice
and, after waiting till she fancied she
heard the Rabbit just under the window,
she suddenly spread out her
hand, and made a snatch in the air.
She did not get hold of anything, but
she heard a little shriek and a fall and
a crash of broken glass, from which
she concluded that it was just possible
it had fallen into a cucumber-frame or
something of the sort.
Next came an angry voice – the
Rabbit’s – ‘Pat! Pat! Where are you?’
And then a voice she had never heard
before, ‘Sure then I’m here! Digging
for apples, yer honour!’
‘Digging for apples, indeed!’ said
the Rabbit angrily, ‘Here! Come and
help me out of this!’ (Sounds of more
broken glass.)
‘Now tell me, Pat, what’s that in the window?’
‘Sure, it’s an arm, yer honour!’ (He pronounced it ‘arrum.’)
‘An arm, you goose! Who ever saw one that size? Why, it fills the whole
window!’
‘Sure, it does, yer honour; but it’s an arm for all that.’
‘Well, it’s got no business there, at any rate; go and take it away!’
There was a long silence after this and Alice could only hear whispers now and
then; such as, ‘Sure, I don’t like it, yer honour, at all, at all!’ – ‘Do as I tell you,

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

' โอ้ คุณอลิโง่!' เธอตอบตัวเอง, ' วิธีสามารถคุณเรียนรู้บทเรียนที่นี่ ทำไม มีห้องแทบสำหรับคุณ และห้องพักสำหรับหนังสือบทเรียนใด ๆ เลย!'และให้ เธอไป การด้านใดด้านหนึ่งก่อน แล้วอีก และทำค่อนข้างการสนทนาของมันทั้งหมด แต่หลังจากไม่กี่นาที เธอได้ยินเสียงภายนอกและหยุดฟัง' Mary Ann แมรีแอนน์!' กล่าวเสียง 'นำเอาถุงมือของฉันเวลานี้ 'จากนั้น มา pattering เท้าบนบันไดเล็กน้อย อลิซรู้ก็กระต่ายมาหาเธอ และเธอ trembled จนเธอสั่นเครือเฮาส์ ค่อนข้างลืมว่า เธอตอนนี้ประมาณพันครั้งใหญ่เป็นกระต่าย และมีเหตุผลกลัวของมันปัจจุบันกระต่ายขึ้นมาไปประตู และพยายามที่จะเปิด แต่ เป็นประตูเปิด inwards และอลิศอกกดหนักกับมัน ที่พยายามพิสูจน์ความล้มเหลว อลิซได้ยินมันพูดกับตัวเอง 'นั้นฉันจะไป และได้รับในหน้าต่าง''ที่ คุณจะ' คิดว่า อลิซและ หลังรอจนเธอ fancied เธอได้ยินกระต่ายทางหน้าต่างเธอก็แผ่เธอมือ และฉกตัวในอากาศเธอไม่ได้ถือของอะไร แต่เธอได้ยินกรี๊ดน้อยและตกหล่น และความล้มเหลวของแก้ว ที่เธอสรุปว่า มันเป็นไปได้เพียงจึงได้ตกลงมาในเฟรมแตงกวา หรือสิ่งของการเรียงลำดับต่อ มาเสียงเขียว – การกระต่ายของ – ' แพท แพท อยู่ไหน? "แล้ว เสียงเธอก็ไม่เคยได้ยินก่อน, ' แน่แล้ว ฉันที่นี่ ขุดสำหรับแอปเปิ้ล เกียรติ yer !''ขุดสำหรับแอปเปิ้ล แน่นอน ' กล่าวว่ากระต่าย angrily, ' นี่ มา และช่วยฉันจากนี้!' (เสียงของแก้ว)'ตอนนี้บอก Pat สิ่งที่ในหน้าต่าง''แน่นอน มันเป็นแขน เกียรติ yer ' (เขาออกเสียงว่า 'arrum')' แขน ห่าน ผู้ที่เคยเห็นหนึ่งขนาดนั้น ทำไม เต็มทั้งหมดหน้าต่าง!'' แน่ใจ ไม่ yer เกียรติ แต่เป็นแขนทั้งหมดที่ '' ดี มีธุรกิจไม่มี มีราคา ไป และพาไป!'มีเงียบยาวหลังนี้ และอลิอาจเพียงได้ยิน whispers ขณะนี้ และแล้ว เช่น 'แน่ใจ ไม่ชอบ เกียรติ yer เลย เลย ' – ' ทำ ตามที่ฉันบอกคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

'โอ้คุณอลิซโง่! เธอตอบตัวเอง
'วิธีที่คุณสามารถเรียนรู้บทเรียนในที่นี่? ทำไมมีแทบจะไม่ให้คุณห้องพักและห้องที่ทุกคนเรียนหนังสือใด ๆ
'และเพื่อให้เธอไปในด้านใดด้านหนึ่งการเป็นครั้งแรกและแล้วอื่นๆ
และทำให้ค่อนข้างสนทนาของมันทั้งหมด;
แต่หลังจากนั้นไม่กี่นาทีเธอได้ยินเสียงภายนอกและหยุดที่จะฟัง.
'แมรี่แอน! แอนแมรี่! กล่าวว่าเสียง 'เรียกฉันฉันถุงมือขณะนี้!'
จากนั้นมา pattering เล็ก ๆ น้อย ๆ ของเท้าบนบันได อลิซรู้ว่ามันเป็นกระต่ายมาหาเธอและเธอก็สั่นจนเธอส่ายบ้านค่อนข้างลืมว่าเธอเป็นตอนนี้ประมาณพันครั้งมีขนาดใหญ่เป็นกระต่ายและไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัวของมัน. ปัจจุบันกระต่ายมา ขึ้นไปที่ประตูและพยายามที่จะเปิดมัน แต่เป็นประตูเปิดเข้ามาและข้อศอกของอลิซได้รับการกดยากกับมันพยายามที่พิสูจน์แล้วว่าล้มเหลว อลิซได้ยินมันพูดกับตัวเอง 'แล้วฉันจะไปรอบและได้รับในที่หน้าต่าง.' 'ที่คุณจะไม่' คิดว่าอลิซและหลังจากที่รอคอยจนเธอfancied เธอได้ยินกระต่ายเพียงภายใต้หน้าต่างจู่ๆ เธอก็แพร่กระจาย เธอออกมือและทำฉกในอากาศ. เธอไม่ได้รับถือของอะไร แต่เธอได้ยินเสียงกรีดร้องน้อยและฤดูใบไม้ร่วงและความผิดพลาดของกระจกแตกจากที่เธอได้ข้อสรุปว่ามันเป็นเพียงแค่ความเป็นไปได้ที่จะได้ลดลงเป็นแตงกวากรอบหรือ. บางสิ่งบางอย่างของการจัดเรียงถัดมาเสียงโกรธ- กระต่าย - 'แพ็ต! แพ็ต! คุณอยู่ที่ไหน? "และแล้วเสียงที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน'แล้วแน่นอนว่าฉันอยู่ที่นี่! ขุดสำหรับแอปเปิ้ลกะเกียรติ'' ขุดหาแอปเปิ้ลแน่นอน! ' กล่าวว่ากระต่ายด้วยความโกรธว่า "ที่นี่! มาช่วยฉันออกจากนี้! (เสียงขึ้นกระจกแตก.) ตอนนี้บอกฉัน, แพทอะไรที่ในหน้าต่าง? '' แน่นอนว่ามันแขนเกียรติกะ! (เขาเด่นชัดก็ arrum.) 'แขนคุณห่าน! ใครเคยเห็นหนึ่งขนาดนั้น? ทำไมมันเติมทั้งหน้าต่าง'' แน่นอนว่ามันไม่ให้เกียรติกะ; แต่มันก็เป็นแขนสำหรับทุกที่ '.' ดีก็มีธุรกิจที่ไม่มีในอัตราใด ๆ ไปเอามันออกไป 'มีความเงียบนานหลังจากนี้อลิซจะสามารถได้ยินเสียงกระซิบตอนนี้และจากนั้น; เช่น 'แน่นอนว่าผมไม่ชอบมันเป็นเกียรติแก่กะที่ทุกที่ทุกคน!' - 'ทำตามที่ผมบอกคุณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โอ้ คุณโง่ อลิซ ! ' ' เธอตอบตัวเอง วิธีที่คุณสามารถเรียนรู้บทเรียนใน
ที่นี่เลย ทำไม ไม่ค่อยมีที่ว่างสำหรับคุณ , และไม่มีห้องใด ๆที่ทั้งหมดเรียนหนังสือ '
ก็เลยไปถ่ายก่อนด้านหนึ่งแล้วอื่น ๆและทำให้ค่อนข้าง
สนทนามันทั้งหมด แต่หลังจากไม่กี่นาทีเธอก็ได้ยินเสียงข้างนอก

'mary และหยุดฟัง แอน แมรี่ แอน ' เสียง' เอาถุงมือของฉันตอนนี้ ! '
แล้วมาเล็กน้อย เสียงเดินของเท้าบนบันได อลิสรู้ว่าเป็นกระต่าย
มองมาที่เธอ เธอตัวสั่นเทาจนเธอสั่นบ้านค่อนข้างลืม
เธอตอนนี้ประมาณพันครั้งมีขนาดใหญ่เป็นกระต่าย และไม่มีเหตุผลที่ต้องกลัวเลย
.
ปัจจุบันกระต่ายมาหาประตูและพยายามที่จะเปิดมัน แต่เป็นประตู
เปิดเครื่องใน อลิซ ข้อศอกถูกอัดหนักกับมัน ที่พยายามพิสูจน์
ความล้มเหลว อลิซได้ยินมันพูดกับตัวเอง ' ฉันจะหมุนเข้าไปที่หน้าต่าง '
' ที่คุณไม่คิดว่าอลิซ
และหลังจากรอจนเธอว่าเธอ
ได้ยินกระต่ายใต้หน้าต่าง

จู่ๆเธอยื่นมือของเธอ และได้คว้าไปในอากาศ
เธอไม่ได้รับถือของอะไร แต่
เธอได้ยินเสียงกรีดร้องและล้ม
ชนกระจกแตก ซึ่งเธอสรุปได้ว่า มันเป็นแค่

มันเป็นไปได้ได้ตกอยู่กับแตงกวากรอบหรืออะไรของการจัดเรียง
.
ต่อไปมาโกรธเสียง–
กระต่าย– ' แพท ! แพท ! คุณอยู่ไหน ? '
แล้วเสียงที่เธอเคยได้ยิน
ก่อน มั่นใจ ว่าฉันอยู่นี่ ขุด
แอปเปิ้ล , เกียรติของท่าน ! '
'digging แอปเปิ้ลจริงๆ '
กระต่ายอย่างเกรี้ยวกราด ที่นี่ ! มา
ช่วยฉันออกไปจากที่นี่ ! ( เสียงกระจกแตกอีก
.
ตอนนี้บอก แพท อะไรอยู่ในหน้าต่าง '
'sure มันมีแขน เกียรติของท่าน ! ( เขาออกเสียง ' arrum ' )
'an แขน คุณห่าน ใครเคยเจอขนาดนั้น ? ทำไม มันเติมหน้าต่างทั้งหมด
! '
'sure มัน เกียรติยศของท่าน แต่ก็มีแขนทั้งหมดที่ '
'well มันไม่มีธุระที่นั่นที่อัตราการใด ๆ ไป และเอาไป '
มีความเงียบหลังนี้และอลิซจะสามารถได้ยินเสียงกระซิบตอนนี้
แล้ว เช่น ให้แน่ใจว่า ฉันไม่ชอบเลย เป็นเกียรติ ที่ ทั้งหมด ทั้งหมด ' และ ' ทำตามที่ฉันบอก