The economic development in India f

The economic development in India followed socialist-inspired policies for most of its independent history, including state-ownership of many sectors; India's per capita income increased at only around 1% annualised rate in the three decades after its independence.[1] Since the mid-1980s, India has slowly opened up its markets through economic liberalisation. After more fundamental reforms since 1991 and their renewal in the 2000s, India has progressed towards a free market economy.[1]

In the late 2000s, India's growth reached 7.5%, which will double the average income in a decade.[1] Analysts[who?] say that if India pushed more fundamental market reforms, it could sustain the rate and even reach the government's 2011 target of 10%.[1] States have large responsibilities over their economies. The annualised 1999–2008 growth rates for Tamil Nadu (9.9), Gujarat (9.6%), Haryana (9.1%), or Delhi (8.9%) were significantly higher than for Bihar (5.1%), Uttar Pradesh (4.4%), or Madhya Pradesh (6.5%).[2] India is the tenth-largest economy in the world and the third largest by purchasing power parity adjusted exchange rates (PPP). On per capita basis, it ranks 140th in the world or 129th by PPP.

The economic growth has been driven by the expansion of services that have been growing consistently faster than other sectors. It is argued that the pattern of Indian development has been a specific one and that the country may be able to skip the intermediate industrialisation-led phase in the transformation of its economic structure. Serious concerns have been raised about the jobless nature of the economic growth.[3]

Favourable macroeconomic performance has been a necessary but not sufficient condition for the significant reduction of poverty amongst the Indian population. The rate of poverty decline has not been higher in the post-reform period (since 1991). The improvements in some other non-economic dimensions of social development have been even less favourable. The most pronounced example is an exceptionally high and persistent level of child malnutrition (46% in 2005–6).[4]

The progress of economic reforms in India is followed closely. The World Bank suggests that the most important priorities are public sector reform, infrastructure, agricultural and rural development, removal of labour regulations, reforms in lagging states, and HIV/AIDS.[5] For 2012, India ranked 132nd in Ease of Doing Business Index, which is setback as compared with China 91st and Brazil 126th. According to Index of Economic Freedom World Ranking an annual survey on economic freedom of the nations, India ranks 123rd as compared with China and Russia which ranks 138th and 144th respectively in 2012.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศอินเดียตามแรงบันดาลใจจากสังคมนิยมนโยบายสำหรับส่วนมากของประวัติอิสระ รวมทั้งสถานะความเป็นเจ้าของหลายภาคส่วน อินเดียต่อรายได้เศรษฐกิจฟิลิปปินส์จึงเพิ่มขึ้นเพียงประมาณ 1% annualised ในสามทศวรรษที่ผ่านมาหลังจากเป็นอิสระของมัน[1] ตั้งแต่กลางไฟต์ อินเดียมีช้าเปิดค่าการตลาดโดยเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ หลังจากการปฏิรูปพื้นฐานเพิ่มเติมพ.ศ. 2534 และการต่ออายุใน 2000s อินเดียมีความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจตลาดเสรี[1]

ใน 2000s ล่าช้า การเจริญเติบโตของอินเดียถึง 7.5% ซึ่งจะคู่รายได้เฉลี่ยในทศวรรษที่ผ่านมา[1] นักวิเคราะห์ [ใคร] กล่าวว่า หากอินเดียผลักดันปฏิรูปการตลาดพื้นฐานมากขึ้น สามารถรักษาอัตรา และแม้ บรรลุเป้าหมาย 2011 ของรัฐบาล 10%[1] รัฐมีความรับผิดชอบขนาดใหญ่กว่าประเทศของตน ปี 1999-2008 annualised เจริญเติบโตราคาทมิฬ Nadu (9.9), คุชราต (9.6%) รัฐหรยาณา (9.1%), หรือลี (8.9 นอก%) ได้อย่างมีนัยสำคัญสูงกว่าในพิหาร (5.1%), รัฐอุตตรประเทศ (4.4%), หรือมัธยประเทศ (6.5%) . [2] อินเดียมีเศรษฐกิจปันใหญ่ที่สุดในโลก และมากที่สุดสาม โดยเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อการปรับปรุงอัตราแลกเปลี่ยน (PPP) บนพื้นฐานต่อประชากร อันดับ 140th ในโลกหรือ 129th โดย PPP

ได้รับการขับเคลื่อนการเติบโตทางเศรษฐกิจ โดยการขยายตัวของบริการที่มีการเติบโตอย่างต่อเนื่องได้เร็วกว่าภาคอื่น ๆ มันจะโต้เถียงว่า ลวดลายของอินเดียแล้วหนึ่งระบุ และว่า ประเทศอาจสามารถข้ามระยะนำ industrialisation ที่กลางในการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างทางเศรษฐกิจ ได้รับการเลี้ยงอย่างรุนแรงกังวลเกี่ยวกับการว่างงานธรรมชาติของการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ[3]

ประสิทธิภาพดีเศรษฐกิจมหภาคได้รับเงื่อนไขที่จำเป็น แต่ไม่เพียงพอสำหรับการลดความยากจนท่ามกลางประชากรอินเดียที่สำคัญ อัตราการลดลงของความยากจนไม่ได้สูงขึ้นในระยะหลังการปฏิรูป (พ.ศ. 2534) ปรับปรุงในบางมิติไม่ใช่เศรษฐกิจของสังคมได้ดีแม้แต่น้อย ตัวอย่างออกเสียงมากที่สุดเป็นระดับสูงล้ำ และแบบของเด็กขาดสารอาหาร (46% ในปี 2005 – 6)[4]

ติดตามความคืบหน้าของการปฏิรูปเศรษฐกิจในประเทศอินเดียอย่างใกล้ชิด ธนาคารโลกแนะนำสำคัญสำคัญการปฏิรูปภาครัฐ โครงสร้าง พัฒนาการเกษตร และชนบท กำจัดของกฎระเบียบแรงงาน ปฏิรูปใน lagging อเมริกา และเอชไอวี/เอดส์[5] สำหรับ 2012 อินเดียอันดับ 132nd ในความง่ายของทำธุรกิจดัชนี ซึ่งเป็นการพิจารณาตกจีน 91st และบราซิล 126th ตามดัชนีของเศรษฐกิจเสรีภาพโลกจัดอันดับการสำรวจประจำปีในเสรีภาพทางเศรษฐกิจของประชาชาติ อินเดียอันดับอันดับที่ 123 เมื่อเทียบกับจีนและรัสเซียซึ่งอันดับ 138th และ 144th ตามลำดับในปี 2012

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การพัฒนาเศรษฐกิจในอินเดียตามแรงบันดาลใจจากนโยบายสังคมนิยมสำหรับส่วนใหญ่ของประวัติศาสตร์ของรัฐอิสระ รวมทั้งเป็นเจ้าของหลายภาค รายได้ต่อหัวของอินเดียเพิ่มขึ้นเพียงประมาณ 1% 150 คะแนนใน 3 ทศวรรษหลังจากเอกราช [ 1 ] ตั้งแต่ช่วงกลางทศวรรษที่ 1980 - อินเดียได้ค่อยๆ เปิดขึ้น ตลาดผ่านการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจหลังจากการปฏิรูปเพิ่มเติมพื้นฐาน ตั้งแต่ปี 1991 และการต่ออายุของพวกเขาในยุค 2000 , อินเดีย มีความก้าวหน้าสู่เศรษฐกิจตลาดฟรี [ 1 ]

ในยุคปลาย การเจริญเติบโตของอินเดียถึง 7.5% ซึ่งจะเพิ่มรายได้เฉลี่ยในทศวรรษ [ 1 ] นักวิเคราะห์ [ ใคร ? ] กล่าวว่า ถ้าอินเดียผลักดันการปฏิรูปตลาดเพิ่มเติมพื้นฐาน มันสามารถรักษาอัตราและถึงรัฐบาล 2011 เป้าหมายของ 10%[ 1 ] รัฐมีความรับผิดชอบขนาดใหญ่กว่าเศรษฐกิจของพวกเขา ที่ 150 ปี 1999 – 2551 อัตราการเติบโตในทมิฬนาฑู ( 1 ) อินเดีย ( ร้อยละ 9.6 ) , อินเดีย ( 9.1% ) , นิวเดลี ( 8.9% ) สูงกว่าในแคว้นมคธ ( 5.1% ) , อุตตร ( 4.4% ) หรือมัธยประเทศ ( 6.5% ) [ 2 ] อินเดียคือ ในเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นอันดับ 3 โดยการซื้อพลังงานความเท่าเทียมกันปรับอัตราแลกเปลี่ยน ( PPP )บนพื้นฐานต่อประชากร มันจัดอันดับ 140th ในโลกหรือ 129th โดย PPP

การเติบโตทางเศรษฐกิจที่ได้รับแรงหนุนจากการขยายตัวของการบริการที่ได้รับการเติบโตอย่างต่อเนื่องได้เร็วกว่าภาคอื่น ๆมันเป็นที่ถกเถียงกันว่า รูปแบบการพัฒนาของอินเดียได้รับการหนึ่งที่เฉพาะเจาะจง และว่าประเทศอาจจะข้ามอุตสาหกรรม LED ระยะกลางได้รับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางเศรษฐกิจของ ความกังวลร้ายแรงได้รับการยกเกี่ยวกับลักษณะงานของการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ [ 3 ]

ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจที่ดีก็จำเป็น แต่ไม่เพียงพอสำหรับการลดลงของภาวะความยากจนในหมู่ประชากรอินเดีย อัตราการลดลงของความยากจนได้สูงในช่วงหลังการปฏิรูป ( ตั้งแต่ 2534 ) การปรับปรุงในบางมิติอื่นที่ไม่ใช่ทางเศรษฐกิจการพัฒนาทางสังคมได้จะดีไม่น้อยตัวอย่างที่เด่นชัดที่สุดคือโคตรสูงและระดับการขาดสารอาหารของเด็ก ( 46% ในปี 2005 – 6 ) . [ 4 ]

ความคืบหน้าของการปฏิรูปเศรษฐกิจในอินเดียตาม อย่างใกล้ชิด ธนาคารโลกชี้ว่า ลำดับความสำคัญที่สำคัญที่สุดคือการปฏิรูปภาคสาธารณะโครงสร้างพื้นฐาน การเกษตรและพัฒนาชนบท , การกำจัดของระเบียบแรงงาน การปฏิรูปในประเทศล้าหลัง และเอชไอวี / เอดส์[ 5 ] สำหรับ 2012 , อินเดียอันดับ 132nd ในความสะดวกในการทำดัชนีธุรกิจที่ล้มเหลวเมื่อเทียบกับจีนและบราซิลเติม 91st . ตามการจัดอันดับดัชนีเสรีภาพทางเศรษฐกิจโลกสำรวจประจำปีในเสรีภาพทางเศรษฐกิจของประเทศ อินเดีย อันดับ 123rd เมื่อเทียบกับจีนและรัสเซีย ซึ่งอันดับ 138 144th ตามลำดับและในปี 2012