- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
educational handouts in English and
educational handouts in English and Spanish.
Assessment
The initial component of any oral health care program is oral assessment. Assessment is the first step in the nursing process, providing a baseline from which patient care decisions are made (Eilers, Berger, & Petersen, 1988; Potter & Perry, 2009). Physical assessment allows the nurse to assess for health problems, make clinical judgments, and promote wellness behaviors (Potter & Perry, 2009). Oral assessment should be performed on all children at the time of hospital admission and repeated as necessary. Fundamental and pediatric nursing texts contain educational information on oral assessment, including the observation of teeth and gums for evidence of oral hygiene status (Hockenberry & Wilson, 2009; Potter & Perry, 2009).
Nurses need to specifically add inspection of the teeth and gingiva (gums) to their admission assessment, quickly looking for signs of poor oral hygiene, obvious decay, or infection. Opening the mouth widely, as if for a usual oral assessment, does not give adequate visual access to teeth and gingiva. The lips and cheeks must be retracted to see the front surfaces. This can be done with a gloved finger or a tongue blade. School-age children can be asked to retract their own lips and cheeks. Overt decay shows as a brown or black-colored lesion on a tooth (Caufield & Griffen, 2000). Severe decay can produce holes and breakage in teeth. Most decay in children under 3 years of age is found on the front surface of the upper anterior teeth, so simply lifting the upper lip will reveal the majority of caries (Caufield & Griffen, 2000). The presence of gingivitis or gingival bleeding is assessed. Normal gums should be pale pink and firm (Hockenberry & Wilson, 2009). The child’s state of oral hygiene can be rapidly evaluated while inspecting the gingiva. It is important to look for food debris and plaque formation along the toothgum line. Older school-age children may also demonstrate tarter formation, calcified plaque, most commonly on the lingual (tongue) side of lower anterior teeth. The nurse should take notice of fillings or caps indicative of previous decay that was restored. A history of decay itself may be the biggest risk factor for future caries development in primary teeth (AAPD, 2006; Zero et al., 2009).
Due to the possibility of abscess development from tooth decay, the nurse should be alert to any draining fistulas in the mouth. The presence of extraoral facial cellulitis can be indicative of an abscessed tooth. An oral pain assessment should also be performed using an age-appropriate method.
Oral Care
The second component of an oral health program is to provide for oral care needs of patients. Providing oral hygiene is a basic nursing activity taught in nursing fundamentals. Costello and Coyne (2008) recently investigated nurses’ knowledge and practices of oral care for hospitalized medical-surgical patients. They concluded that oral care is an essential component of quality nursing care, yet nurses in Ireland often give a low priority to it. The nurses recognized the benefits of oral care and characteristics of a healthy mouth, but time constraints and lack of equipment were cited as deterrents to providing mouth care. Patient comfort and the prevention of oral infection were the most cited reasons for providing mouth care.
The AAPD recommends brushing twice daily with fluoridated toothpaste for all children. The use of fluoride has been documented to be highly effective in cavity prevention (AAPD, 2008b). In a study of children with heart disease, Busuttil et al. (2006) found that brushing twice daily resulted in decreased tooth decay. After brushing at night, refraining from eating or drinking prior to going to bed can prevent the deleterious effects of prolonged exposure to cariogenic matter. Using a “pea sized” amount of paste, the recommended size for children 2 to 5 years of age (AAPD, 2008b), contributes to the prevention of ingesting too much fluoride during enamel development and maturation. Fluorosis (excessive fluoride ingestion) can cause demineralization and discoloration of the teeth (NMCOHRC, 2003). Young children unable to spit are likely to swallow toothpaste. The AAPD further recommends that only minimal rinsing, if any, be done after brushing to prolong the beneficial topical effect of the fluoride in young children. Flossing is recommended when tight spacing between teeth prevents adequate tooth cleansing with a brush ( AAPD, 2009b). Primary teeth tend to be widely spaced, but flossing becomes important for children with permanent dentition. Toothbrushes should be soft-bristled and age-appropriate. The brush head should be small enough to move around in the child’s mouth while large-handled brushes are easier for a young child to manipulate (NMCOHRC, 2003). The ADA (2005a) recommends that toothbrushes should be replaced every three months, when bristles become frayed, or after an illness, which might cause re-infection. Children’s brushes may need replacement more often than adult brushes due to chewing on the bristles.
Limited self-care abilities of pre schoolers and younger school-age children demand assistance with oral care because good fine motor skills are necessary to remove plaque. By 7 or 8 years of age, most children can brush effectively but still need supervision (NMCOHRC, 2003; Hockenberry & Wilson, 2009). School-age children have special considerations that may make them more susceptible to poor oral hygiene. Mixed dentition, tooth eruption and exfoliation, and presence of orthodontic appliances can hinder the achievement of optimal oral care.
Children with gastroenteritis, GERD, or bulimia, or those who are actively vomiting need oral care to prevent stomach acids from bathing the teeth and causing decalcification. Nursing staff should remember that children who are NPO (nothing by mouth) or are being fed through a tube need their teeth and mouth cleansed as well to remove accumulated bacteria. Children who are tubefed for prolonged periods of time accumulate heavy calculus buildup as a result of alterations in oral pH (Dyment & Casas, 1999). Pediatric nurses need to identify children who are at greater risk for poor oral hygiene and health, and ensure they receive effective oral care. This should be done for all children, not only for high-risk children. This may require the nursing staff to actually perform oral hygiene, assist with or supervise the procedure, or simply ask the caregiver or older child whether oral care was done. Nurses must realize, however, that asking whether oral care has been performed does not necessarily ensure that it is being done properly or effectively.
Child and Caregiver Education
The third component of an oral health program should be education for the child and/or caregiver. If assessment reveals no problems with oral health care practices, the nurse should praise the child and caregiver for evidence of this positive health behavior. However, if deficits in oral health care are noted, the nurse should attend to the need for oral health education. Nursing often focuses on patient teaching, yet oral health is an area
Assessment
The initial component of any oral health care program is oral assessment. Assessment is the first step in the nursing process, providing a baseline from which patient care decisions are made (Eilers, Berger, & Petersen, 1988; Potter & Perry, 2009). Physical assessment allows the nurse to assess for health problems, make clinical judgments, and promote wellness behaviors (Potter & Perry, 2009). Oral assessment should be performed on all children at the time of hospital admission and repeated as necessary. Fundamental and pediatric nursing texts contain educational information on oral assessment, including the observation of teeth and gums for evidence of oral hygiene status (Hockenberry & Wilson, 2009; Potter & Perry, 2009).
Nurses need to specifically add inspection of the teeth and gingiva (gums) to their admission assessment, quickly looking for signs of poor oral hygiene, obvious decay, or infection. Opening the mouth widely, as if for a usual oral assessment, does not give adequate visual access to teeth and gingiva. The lips and cheeks must be retracted to see the front surfaces. This can be done with a gloved finger or a tongue blade. School-age children can be asked to retract their own lips and cheeks. Overt decay shows as a brown or black-colored lesion on a tooth (Caufield & Griffen, 2000). Severe decay can produce holes and breakage in teeth. Most decay in children under 3 years of age is found on the front surface of the upper anterior teeth, so simply lifting the upper lip will reveal the majority of caries (Caufield & Griffen, 2000). The presence of gingivitis or gingival bleeding is assessed. Normal gums should be pale pink and firm (Hockenberry & Wilson, 2009). The child’s state of oral hygiene can be rapidly evaluated while inspecting the gingiva. It is important to look for food debris and plaque formation along the toothgum line. Older school-age children may also demonstrate tarter formation, calcified plaque, most commonly on the lingual (tongue) side of lower anterior teeth. The nurse should take notice of fillings or caps indicative of previous decay that was restored. A history of decay itself may be the biggest risk factor for future caries development in primary teeth (AAPD, 2006; Zero et al., 2009).
Due to the possibility of abscess development from tooth decay, the nurse should be alert to any draining fistulas in the mouth. The presence of extraoral facial cellulitis can be indicative of an abscessed tooth. An oral pain assessment should also be performed using an age-appropriate method.
Oral Care
The second component of an oral health program is to provide for oral care needs of patients. Providing oral hygiene is a basic nursing activity taught in nursing fundamentals. Costello and Coyne (2008) recently investigated nurses’ knowledge and practices of oral care for hospitalized medical-surgical patients. They concluded that oral care is an essential component of quality nursing care, yet nurses in Ireland often give a low priority to it. The nurses recognized the benefits of oral care and characteristics of a healthy mouth, but time constraints and lack of equipment were cited as deterrents to providing mouth care. Patient comfort and the prevention of oral infection were the most cited reasons for providing mouth care.
The AAPD recommends brushing twice daily with fluoridated toothpaste for all children. The use of fluoride has been documented to be highly effective in cavity prevention (AAPD, 2008b). In a study of children with heart disease, Busuttil et al. (2006) found that brushing twice daily resulted in decreased tooth decay. After brushing at night, refraining from eating or drinking prior to going to bed can prevent the deleterious effects of prolonged exposure to cariogenic matter. Using a “pea sized” amount of paste, the recommended size for children 2 to 5 years of age (AAPD, 2008b), contributes to the prevention of ingesting too much fluoride during enamel development and maturation. Fluorosis (excessive fluoride ingestion) can cause demineralization and discoloration of the teeth (NMCOHRC, 2003). Young children unable to spit are likely to swallow toothpaste. The AAPD further recommends that only minimal rinsing, if any, be done after brushing to prolong the beneficial topical effect of the fluoride in young children. Flossing is recommended when tight spacing between teeth prevents adequate tooth cleansing with a brush ( AAPD, 2009b). Primary teeth tend to be widely spaced, but flossing becomes important for children with permanent dentition. Toothbrushes should be soft-bristled and age-appropriate. The brush head should be small enough to move around in the child’s mouth while large-handled brushes are easier for a young child to manipulate (NMCOHRC, 2003). The ADA (2005a) recommends that toothbrushes should be replaced every three months, when bristles become frayed, or after an illness, which might cause re-infection. Children’s brushes may need replacement more often than adult brushes due to chewing on the bristles.
Limited self-care abilities of pre schoolers and younger school-age children demand assistance with oral care because good fine motor skills are necessary to remove plaque. By 7 or 8 years of age, most children can brush effectively but still need supervision (NMCOHRC, 2003; Hockenberry & Wilson, 2009). School-age children have special considerations that may make them more susceptible to poor oral hygiene. Mixed dentition, tooth eruption and exfoliation, and presence of orthodontic appliances can hinder the achievement of optimal oral care.
Children with gastroenteritis, GERD, or bulimia, or those who are actively vomiting need oral care to prevent stomach acids from bathing the teeth and causing decalcification. Nursing staff should remember that children who are NPO (nothing by mouth) or are being fed through a tube need their teeth and mouth cleansed as well to remove accumulated bacteria. Children who are tubefed for prolonged periods of time accumulate heavy calculus buildup as a result of alterations in oral pH (Dyment & Casas, 1999). Pediatric nurses need to identify children who are at greater risk for poor oral hygiene and health, and ensure they receive effective oral care. This should be done for all children, not only for high-risk children. This may require the nursing staff to actually perform oral hygiene, assist with or supervise the procedure, or simply ask the caregiver or older child whether oral care was done. Nurses must realize, however, that asking whether oral care has been performed does not necessarily ensure that it is being done properly or effectively.
Child and Caregiver Education
The third component of an oral health program should be education for the child and/or caregiver. If assessment reveals no problems with oral health care practices, the nurse should praise the child and caregiver for evidence of this positive health behavior. However, if deficits in oral health care are noted, the nurse should attend to the need for oral health education. Nursing often focuses on patient teaching, yet oral health is an area
0/5000
เอกสารประกอบคำบรรยายเพื่อการศึกษาในอังกฤษและสเปน ประเมิน คอมโพเนนต์การเริ่มต้นของโปรแกรมดูแลสุขภาพช่องปากเป็นการประเมินช่องปาก การประเมินเป็นขั้นตอนแรกของกระบวนการพยาบาล การให้พื้นฐานที่ดูแลผู้ป่วยตัดสินใจ (Eilers เบอร์เกอร์ & Petersen, 1988 พอตเตอร์ & Perry, 2009) ประเมินทางกายภาพให้พยาบาลประเมินปัญหาสุขภาพ การตัดสินทางคลินิก และส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพ (พอตเตอร์ & Perry, 2009) ประเมินช่องปากควรทำในเด็กทุกคนเมื่อเข้าโรงพยาบาล และทำซ้ำตามความจำเป็น การพยาบาลพื้นฐาน และเด็กข้อความประกอบด้วยข้อมูลศึกษาประเมินช่องปาก รวมถึงการสังเกตดูอาการของฟันและเหงือกสำหรับหลักฐานของสถานะสุขภาพช่องปาก (Hockenberry & Wilson, 2009 พอตเตอร์ & Perry, 2009) พยาบาลจำเป็นต้องเพิ่มตรวจฟันและ gingiva (เหงือก) โดยเฉพาะการประเมินการเข้าชม หาสัญญาณของสุขภาพช่องปากไม่ดี ผุชัดเจน หรือติดเชื้อได้อย่างรวดเร็ว เปิดปากว่าในการประเมินช่องปากปกติ แพร่หลาย ไม่ให้เข้าถึงภาพเพียงพอฟันและ gingiva ต้องกดริมฝีปากและแก้มให้ดูผิวหน้า นี้สามารถทำได้กับใบมีดลิ้นหรือนิ้ว gloved สามารถจะถามเด็กอายุโรงเรียนร่นริมฝีปากและแก้มของตนเอง ผุแจ่มแจ้งแสดงเป็นแผลเป็นสีน้ำตาล หรือ สีดำบนตัวฟัน (Caufield & Griffen, 2000) ผุที่รุนแรงสามารถสร้างหลุมและเคมีฯ ในฟัน ผุในเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปีส่วนใหญ่จะพบบนผิวหน้าด้านบนฟันแอนทีเรียร์ เพียงแค่ยกปากบนจะเปิดเผยส่วนใหญ่ผุ (Caufield & Griffen, 2000) มีประเมินสถานะของเหงือกอักเสบหรือมีเลือดออก gingival ปกติเหงือกควรมีสีชมพูซีดและบริษัท (Hockenberry & Wilson, 2009) รัฐอนามัยช่องปากของเด็กสามารถจะประเมินขณะตรวจสอบ gingiva รวดเร็ว จึงควรหาอาหารเศษและหินปูนก่อตัวตามแนว toothgum เด็กโรงเรียนอายุอาจยังแสดงให้เห็นถึงกำเนิด tarter หินปูน calcified ทั่วด้านโดย (ลิ้น) ของฟันล่างแอนทีเรียร์ พยาบาลควรจดแจ้งการอุดหรือหมวกส่อผุก่อนที่คืนกลับมา ประวัติของผุเองอาจเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุดสำหรับการพัฒนาในอนาคตผุในฟันหลัก (AAPD, 2006 ศูนย์ร้อยเอ็ด al., 2009)เนื่องจากความเป็นไปได้ของการพัฒนาฝีจากฟันผุ พยาบาลควรจะแจ้งเตือนไป fistulas draining ใด ๆ ในปาก ของ cellulitis extraoral หน้าสามารถส่อการฟัน abscessed รวมทั้งควรทำการประเมินอาการปวดปากจะใช้วิธีการเหมาะสมอายุผลิตภัณฑ์ดูแลช่องปาก ส่วนประกอบที่สองของโปรแกรมดูแลสุขภาพช่องปากจะให้ความดูแลช่องปากของผู้ป่วย อนามัยช่องปากให้เป็นกิจกรรมการพยาบาลพื้นฐานสอนในการพยาบาลพื้นฐาน Costello และพยาบาล Coyne (2008) ล่าสุด ตรวจสอบความรู้ และแนวทางปฏิบัติช่องปากดูแลผู้ป่วยผ่าตัดทางการแพทย์ที่พัก พวกเขาสรุปว่า การดูแลช่องปากเป็นส่วนประกอบสำคัญของคุณภาพการพยาบาลดูแล ยังพยาบาลในประเทศไอร์แลนด์ให้ลำดับความสำคัญต่ำมักจะ พยาบาลรับรู้ประโยชน์ของการดูแลช่องปากและลักษณะของปากสุขภาพ แต่ข้อจำกัดของเวลาและขาดอุปกรณ์ที่เรียกว่า deterrents เพื่อให้ดูแลปาก ความสะดวกสบายที่ผู้ป่วยและการป้องกันการติดเชื้อที่ช่องปากมีเหตุผลอ้างอิงสูงสุดให้ดูแลปาก AAPD แนะนำแปรงสองทุกวัน ด้วยยาสีฟัน fluoridated สำหรับเด็กทั้งหมด การใช้ฟลูออไรด์ได้ถูกจัดให้มีประสิทธิภาพสูงในการป้องกันโพรง (AAPD, 2008b) ในการศึกษาของเด็กที่มีโรคหัวใจ Busuttil et al. (2006) พบว่า แปรงเบาผลในการลดฟันผุ หลังแปรงในเวลากลางคืน ละเว้นจากการกิน หรือดื่มก่อนเข้านอนเพื่อป้องกันผลร้ายของการสัมผัสเป็นเวลานานกับเรื่อง cariogenic โดยใช้ "ถั่วขนาด" ยอดเงินของวาง ขนาดที่แนะนำสำหรับเด็ก 2-5 ปี (AAPD, 2008b), สนับสนุนการป้องกันของ ingesting ฟลูออไรด์มากเกินไปในระหว่างการพัฒนาเคลือบและพ่อแม่ ฟันตก (กินฟลูออไรด์มากเกินไป) อาจทำให้เกิด demineralization และเปลี่ยนสีของฟัน (NMCOHRC, 2003) เด็กที่ไม่สามารถคายมักจะกลืนยาสีฟัน AAPD เพิ่มเติมแนะนำว่า เพียงเล็กน้อยเท่านั้นล้าง ถ้ามี ทำได้หลังแปรงรั้งเฉพาะผลประโยชน์ของฟลูออไรด์ในเด็ก แผลเป็นแนะนำเมื่อแน่นระยะห่างระหว่างฟันป้องกันฟันพอทำความสะอาด ด้วยแปรง (AAPD, 2009b) ฟันหลักมักจะได้อย่างกว้าง แต่แผลเป็นสำคัญสำหรับเด็ก dentition ถาวร เปล่าควร ขนอ่อน และอายุที่เหมาะสม หัวแปรงควรมีขนาดเล็กพอที่จะย้ายไปรอบ ๆ ในปากของเด็กในขณะที่แปรงใหญ่จัดการง่ายสำหรับเด็กเล็กเพื่อจัดการ (NMCOHRC, 2003) ADA (2005a) แนะนำว่า ยาสีฟันควรแทนที่ทุกสามเดือน เมื่อ bristles กลายเป็นหลุดขาด หรือ หลังการเจ็บ ป่วย ซึ่งอาจเกิดการติดเชื้อใหม่ แปรงเด็กอาจต้องเปลี่ยนบ่อยเกินแปรงผู้ใหญ่เนื่องจากการเคี้ยวบน bristles สุขภาพจำกัดความสามารถของ schoolers ก่อนและเด็กโรงเรียนอายุต้องการความช่วยเหลือดูแลช่องปากเนื่องจากทักษะมอเตอร์ดีดีต้องปูน โดย 7 หรือ 8 ปี เด็กส่วนใหญ่สามารถแปรงได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ยังคง ต้องดูแล (NMCOHRC, 2003 Hockenberry & Wilson, 2009) เด็กโรงเรียนอายุมีข้อควรพิจารณาพิเศษที่อาจทำให้พวกเขาอ่อนแอมากขึ้นไปอนามัยช่องปากไม่ดี ผสม dentition ฟันปะทุ และโรงแรมมี และของเครื่องใช้เดย์สามารถขัดขวางความสำเร็จในการดูแลช่องปากที่เหมาะสม เด็กกับโรคกระเพาะอักเสบ กรดไหล ย้อน bulimia หรือผู้ที่กำลังจะอาเจียนต้องดูแลช่องปากเพื่อป้องกันไม่ให้กรดในกระเพาะอาหารจากฟันอาบน้ำ และทำให้เกิดการ decalcification พยาบาลพนักงานควรจำเด็ก NPO (อะไรทางปาก) หรือจะถูกป้อนผ่านหลอด ต้องการฟันและปากชำระเช่นเอาแบคทีเรียสะสม เด็กที่เป็น tubefed เวลานานสะสมโลหิตแคลคูลัสหนักจากการเปลี่ยนแปลงในค่า pH ปาก (Dyment & Casas, 1999) เด็กพยาบาลจำเป็นต้องระบุเด็กที่มีความเสี่ยงมากขึ้นสำหรับสุขภาพและสุขภาพช่องปากไม่ดี และให้พวกเขาได้รับการดูแลอย่างมีประสิทธิภาพ นี้ควรจะทำในเด็กทุกคน ไม่เพียงแต่สำหรับเด็กอิก นี้อาจจำเป็นต้องมีเจ้าหน้าที่พยาบาลจริง ทำอนามัยช่องปาก ช่วยควบคุมกระบวนการ หรือเพียงแค่ถามภูมิปัญญาหรือเด็กว่าทำการดูแลช่องปาก พยาบาลต้องทราบ อย่างไร ตามที่ถามว่า ได้ดำเนินการดูแลช่องปากไม่จำเป็นต้องให้แน่ใจว่า มันกำลังทำอย่างเหมาะสม หรือมีประสิทธิภาพเด็กและการศึกษาภูมิปัญญา ส่วนประกอบที่สามของโปรแกรมการดูแลสุขภาพช่องปากควรศึกษาสำหรับเด็กและ/หรือภูมิปัญญา หากการประเมินพบว่า ไม่มีปัญหากับแนวทางการดูแลสุขภาพช่องปาก พยาบาลควรสรรเสริญเด็กและภูมิปัญญาหาพฤติกรรมสุขภาพบวกนี้ อย่างไรก็ตาม ถ้าขาดดุลการคลังในการดูแลสุขภาพช่องปากที่ไว้ พยาบาลควรร่วมต้องการการศึกษาเรื่องสุขภาพช่องปาก พยาบาลมักจะเน้นการสอนผู้ป่วย ยังดูแลสุขภาพช่องปากเป็นพื้นที่
การแปล กรุณารอสักครู่..
เอกสารประกอบคำบรรยายการศึกษาในอังกฤษและสเปน.
ประเมินองค์ประกอบเริ่มต้นของโปรแกรมการดูแลสุขภาพช่องปากใด ๆ คือการประเมินในช่องปาก การประเมินผลเป็นขั้นตอนแรกในกระบวนการพยาบาลที่ให้พื้นฐานจากการที่การตัดสินใจการดูแลผู้ป่วยที่ทำ (Eilers เบอร์เกอร์, ปีเตอร์เสน & 1988; & เพอร์รี่พอตเตอร์ 2009) การประเมินทางกายภาพช่วยพยาบาลเพื่อประเมินปัญหาสุขภาพทำให้การตัดสินใจทางคลินิกและการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพ (เพอร์รี่พอตเตอร์และ 2009) การประเมินช่องปากควรจะดำเนินการเกี่ยวกับเด็กทั้งหมดในเวลาของการเข้าโรงพยาบาลและทำซ้ำตามความจำเป็น ตำราการพยาบาลพื้นฐานและเด็กมีข้อมูลการศึกษาเกี่ยวกับการประเมินในช่องปากรวมทั้งการสังเกตของฟันและเหงือกหาหลักฐานของสถานะสุขภาพช่องปาก (Hockenberry และวิลสัน 2009; & เพอร์รี่พอตเตอร์ 2009). พยาบาลจำเป็นต้องเพิ่มโดยเฉพาะการตรวจสอบของฟันและเหงือก (เหงือก) เพื่อประเมินการรับสมัครของพวกเขาได้อย่างรวดเร็วมองหาสัญญาณของสุขภาพช่องปากไม่ดีผุชัดเจนหรือการติดเชื้อ เปิดปากกันอย่างแพร่หลายเช่นถ้าสำหรับการประเมินในช่องปากปกติไม่ให้เข้าถึงเพียงพอที่จะมองเห็นฟันและเหงือก ริมฝีปากและแก้มจะต้องถอนเพื่อดูพื้นผิวหน้า ซึ่งสามารถทำได้ด้วยนิ้วที่สวมถุงมือหรือใบมีดลิ้น เด็กวัยเรียนสามารถขอให้ถอนริมฝีปากของตัวเองและแก้ม ผุชัดเจนแสดงให้เห็นเป็นแผลสีน้ำตาลหรือสีดำสีฟัน (Caufield & Griffen, 2000) ผุอย่างรุนแรงสามารถผลิตหลุมและความแตกแยกในฟัน การสลายตัวมากที่สุดในเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปีพบบนพื้นผิวด้านหน้าของฟันหน้าบนดังนั้นเพียงแค่ยกริมฝีปากบนจะเปิดเผยส่วนใหญ่ของโรคฟันผุ (Caufield & Griffen, 2000) การปรากฏตัวของโรคเหงือกอักเสบหรือมีเลือดออกเหงือกจะมีการประเมิน เหงือกปกติที่ควรจะเป็นสีชมพูอ่อนและ บริษัท (Hockenberry และวิลสัน, 2009) รัฐของเด็กของสุขอนามัยในช่องปากสามารถประเมินได้อย่างรวดเร็วในขณะที่การตรวจสอบเหงือก มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะมองหาเศษอาหารและคราบจุลินทรีย์ก่อตัวตามแนว toothgum เก่ากว่าเด็กวัยเรียนนอกจากนี้ยังอาจแสดงให้เห็นถึงการก่อ Tarter แผ่นจนใจมากที่สุดในภาษา (ลิ้น) ด้านข้างของฟันหน้าล่าง พยาบาลควรจะแจ้งให้ทราบอุดหรือหมวกที่บ่งบอกถึงการสลายตัวก่อนหน้านี้ที่ได้รับการบูรณะ ประวัติศาสตร์ของการสลายตัวของตัวเองอาจจะเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุดสำหรับการพัฒนาในอนาคตโรคฟันผุในฟันน้ำนม (AAPD 2006. ศูนย์ et al, 2009). เนื่องจากความเป็นไปได้ของการพัฒนาฝีฟันผุพยาบาลควรจะแจ้งเตือนไปยังระบายน้ำใด ๆ fistulas ในปาก การปรากฏตัวของเซลลูไลใบหน้า extraoral สามารถเป็นตัวบ่งชี้ของฟัน abscessed ประเมินความปวดในช่องปากก็ควรจะดำเนินการโดยใช้วิธีการที่เหมาะสมกับวัย. ดูแลช่องปากส่วนที่สองของโปรแกรมการดูแลสุขภาพช่องปากคือการจัดให้มีการตอบสนองความต้องการการดูแลช่องปากของผู้ป่วย สุขอนามัยช่องปากให้เป็นกิจกรรมการเรียนการสอนการพยาบาลขั้นพื้นฐานในพื้นฐานการพยาบาล คอสเตลโลและคอยน์ (2008) เมื่อเร็ว ๆ นี้การตรวจสอบความรู้ของพยาบาลและการปฏิบัติในการดูแลช่องปากสำหรับผู้ป่วยในโรงพยาบาลการแพทย์ผ่าตัด พวกเขาสรุปว่าการดูแลช่องปากเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการดูแลรักษาพยาบาลที่มีคุณภาพ แต่พยาบาลในไอร์แลนด์มักจะให้ความสำคัญต่ำไป พยาบาลได้รับการยอมรับถึงประโยชน์ของการดูแลช่องปากและลักษณะของสุขภาพปาก แต่ข้อ จำกัด ด้านเวลาและขาดอุปกรณ์ที่ถูกอ้างว่าเป็นยับยั้งที่จะให้การดูแลปาก ความสะดวกสบายของผู้ป่วยและการป้องกันการติดเชื้อในช่องปากเป็นเหตุผลที่อ้างถึงมากที่สุดสำหรับการให้การดูแลปาก. AAPD แนะนำการแปรงฟันวันละสองครั้งด้วยยาสีฟัน fluoridated สำหรับเด็กทุกคน การใช้ฟลูออไรได้รับการรับรองว่ามีประสิทธิภาพสูงในการป้องกันช่อง (AAPD, 2008b) ในการศึกษาของเด็กที่มีโรคหัวใจ, et al, Busuttil (2006) พบว่าการแปรงสองครั้งส่งผลให้ชีวิตประจำวันในการเกิดฟันผุลดลง หลังจากที่การแปรงฟันในเวลากลางคืนงดการรับประทานอาหารหรือดื่มก่อนที่จะเข้านอนสามารถป้องกันไม่ให้ผลกระทบที่เป็นอันตรายจากการสัมผัสเป็นเวลานานถึงเรื่อง cariogenic ใช้ "ถั่วขนาด" ปริมาณของการวางขนาดที่แนะนำสำหรับเด็ก 2-5 ปี (AAPD, 2008b) ส่วนเพื่อป้องกันการบริโภคฟลูออไรมากเกินไปในระหว่างการพัฒนาและการเจริญเติบโตเคลือบฟัน fluorosis (ฟลูออไรบริโภคมากเกินไป) อาจทำให้เกิด demineralization และการเปลี่ยนสีของฟัน (NMCOHRC 2003) เด็กไม่สามารถคายมีแนวโน้มที่จะกลืนยาสีฟัน AAPD ต่อไปแนะนำให้ล้างเพียงเล็กน้อยเท่านั้นถ้ามีจะทำหลังจากการแปรงฟันเพื่อยืดอายุผลประโยชน์เฉพาะของฟลูออไรในเด็กเล็ก ไหมขัดฟันเป็นที่แนะนำเมื่อระยะห่างระหว่างฟันแน่นป้องกันไม่ให้การทำความสะอาดฟันอย่างเพียงพอด้วยแปรง (AAPD, 2009b) ฟันน้ำนมมีแนวโน้มที่จะเว้นระยะห่างกันอย่างแพร่หลาย แต่ใช้ไหมขัดฟันเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับเด็กที่มีฟันถาวร แปรงสีฟันควรจะนุ่มและขนที่เหมาะสมกับวัย หัวแปรงควรมีขนาดเล็กพอที่จะย้ายไปรอบ ๆ ในปากของเด็กในขณะที่แปรงขนาดใหญ่ที่มีการจัดการที่ง่ายขึ้นสำหรับเด็กเล็กในการจัดการ (NMCOHRC 2003) ADA (2005A) แนะนำว่าแปรงสีฟันควรจะเปลี่ยนทุกสามเดือนเมื่อขนแปรงเป็นฝอยหรือหลังจากการเจ็บป่วยซึ่งอาจก่อให้เกิดการติดเชื้อ แปรงเด็กอาจจำเป็นต้องเปลี่ยนบ่อยกว่าผู้ใหญ่แปรงเนื่องจากการเคี้ยวขนแปรง. ความสามารถในการดูแลตนเองที่ จำกัด ของเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กวัยเรียนที่มีอายุน้อยกว่าความต้องการความช่วยเหลือเกี่ยวกับการดูแลช่องปากที่ดีเพราะทักษะยนต์ปรับที่จำเป็นในการกำจัดคราบจุลินทรีย์ โดย 7 หรือ 8 ปีเด็กส่วนใหญ่สามารถแปรงได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ยังคงต้องกำกับดูแล (NMCOHRC 2003; Hockenberry และวิลสัน, 2009) เด็กวัยเรียนมีการพิจารณาเป็นพิเศษที่อาจทำให้พวกเขาอ่อนแอมากขึ้นเพื่อสุขภาพช่องปากที่ไม่ดี งอกผสมระเบิดและขัดฟันและการปรากฏตัวของเครื่องใช้ในการจัดฟันสามารถขัดขวางความสำเร็จของการดูแลช่องปากที่ดีที่สุด. เด็กที่มีกระเพาะและลำไส้อักเสบ, โรคกรดไหลย้อนหรือ bulimia หรือผู้ที่มีความกระตือรือร้นอาเจียนต้องดูแลช่องปากเพื่อป้องกันไม่ให้กรดในกระเพาะอาหารจากการอาบน้ำฟันและก่อให้เกิด decalcification บุคลากรทางการพยาบาลควรจำไว้ว่าเด็กที่มี NPO (ไม่มีอะไรทางปาก) หรือถูกป้อนผ่านท่อต้องฟันของพวกเขาและปากทำความสะอาดเช่นกันเพื่อกำจัดเชื้อแบคทีเรียสะสม เด็กที่กำลัง tubefed เป็นระยะเวลานานของเวลาสะสมสะสมแคลคูลัสหนักเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงในค่า pH ในช่องปาก (Dyment และเสซ, 1999) พยาบาลผู้ป่วยเด็กต้องระบุเด็กที่มีความเสี่ยงมากขึ้นเพื่อสุขอนามัยช่องปากไม่ดีและสุขภาพและให้แน่ใจว่าพวกเขาได้รับการดูแลที่มีประสิทธิภาพในช่องปาก นี้ควรจะทำสำหรับเด็กทุกคนไม่เพียง แต่สำหรับเด็กที่มีความเสี่ยงสูง นี้จำเป็นต้องมีบุคลากรทางการพยาบาลที่จริงการดำเนินการด้านสุขอนามัยในช่องปากช่วยในการกำกับดูแลการหรือขั้นตอนหรือเพียงแค่ขอให้ผู้ดูแลเด็กที่มีอายุมากกว่าหรือไม่ว่าจะดูแลช่องปากได้ทำ พยาบาลต้องตระหนัก แต่ที่ถามว่าการดูแลช่องปากได้รับการดำเนินการไม่จำเป็นต้องให้แน่ใจว่ามันจะถูกดำเนินการอย่างถูกต้องหรือได้อย่างมีประสิทธิภาพ. ผู้ดูแลเด็กและการศึกษาองค์ประกอบที่สามของโปรแกรมการดูแลสุขภาพช่องปากควรจะศึกษาสำหรับเด็กและ / หรือผู้ดูแล หากประเมินเผยไม่มีปัญหากับการดูแลสุขภาพช่องปากพยาบาลควรยกย่องเด็กและผู้ดูแลเพื่อหาหลักฐานของพฤติกรรมสุขภาพในเชิงบวกนี้ แต่ถ้าขาดดุลในการดูแลสุขภาพช่องปากที่มีการตั้งข้อสังเกตพยาบาลควรให้ความสนใจกับความจำเป็นในการศึกษาสุขภาพช่องปาก พยาบาลมักจะมุ่งเน้นไปที่การเรียนการสอนของผู้ป่วยยังสุขภาพช่องปากเป็นพื้นที่
ประเมินองค์ประกอบเริ่มต้นของโปรแกรมการดูแลสุขภาพช่องปากใด ๆ คือการประเมินในช่องปาก การประเมินผลเป็นขั้นตอนแรกในกระบวนการพยาบาลที่ให้พื้นฐานจากการที่การตัดสินใจการดูแลผู้ป่วยที่ทำ (Eilers เบอร์เกอร์, ปีเตอร์เสน & 1988; & เพอร์รี่พอตเตอร์ 2009) การประเมินทางกายภาพช่วยพยาบาลเพื่อประเมินปัญหาสุขภาพทำให้การตัดสินใจทางคลินิกและการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพ (เพอร์รี่พอตเตอร์และ 2009) การประเมินช่องปากควรจะดำเนินการเกี่ยวกับเด็กทั้งหมดในเวลาของการเข้าโรงพยาบาลและทำซ้ำตามความจำเป็น ตำราการพยาบาลพื้นฐานและเด็กมีข้อมูลการศึกษาเกี่ยวกับการประเมินในช่องปากรวมทั้งการสังเกตของฟันและเหงือกหาหลักฐานของสถานะสุขภาพช่องปาก (Hockenberry และวิลสัน 2009; & เพอร์รี่พอตเตอร์ 2009). พยาบาลจำเป็นต้องเพิ่มโดยเฉพาะการตรวจสอบของฟันและเหงือก (เหงือก) เพื่อประเมินการรับสมัครของพวกเขาได้อย่างรวดเร็วมองหาสัญญาณของสุขภาพช่องปากไม่ดีผุชัดเจนหรือการติดเชื้อ เปิดปากกันอย่างแพร่หลายเช่นถ้าสำหรับการประเมินในช่องปากปกติไม่ให้เข้าถึงเพียงพอที่จะมองเห็นฟันและเหงือก ริมฝีปากและแก้มจะต้องถอนเพื่อดูพื้นผิวหน้า ซึ่งสามารถทำได้ด้วยนิ้วที่สวมถุงมือหรือใบมีดลิ้น เด็กวัยเรียนสามารถขอให้ถอนริมฝีปากของตัวเองและแก้ม ผุชัดเจนแสดงให้เห็นเป็นแผลสีน้ำตาลหรือสีดำสีฟัน (Caufield & Griffen, 2000) ผุอย่างรุนแรงสามารถผลิตหลุมและความแตกแยกในฟัน การสลายตัวมากที่สุดในเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปีพบบนพื้นผิวด้านหน้าของฟันหน้าบนดังนั้นเพียงแค่ยกริมฝีปากบนจะเปิดเผยส่วนใหญ่ของโรคฟันผุ (Caufield & Griffen, 2000) การปรากฏตัวของโรคเหงือกอักเสบหรือมีเลือดออกเหงือกจะมีการประเมิน เหงือกปกติที่ควรจะเป็นสีชมพูอ่อนและ บริษัท (Hockenberry และวิลสัน, 2009) รัฐของเด็กของสุขอนามัยในช่องปากสามารถประเมินได้อย่างรวดเร็วในขณะที่การตรวจสอบเหงือก มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะมองหาเศษอาหารและคราบจุลินทรีย์ก่อตัวตามแนว toothgum เก่ากว่าเด็กวัยเรียนนอกจากนี้ยังอาจแสดงให้เห็นถึงการก่อ Tarter แผ่นจนใจมากที่สุดในภาษา (ลิ้น) ด้านข้างของฟันหน้าล่าง พยาบาลควรจะแจ้งให้ทราบอุดหรือหมวกที่บ่งบอกถึงการสลายตัวก่อนหน้านี้ที่ได้รับการบูรณะ ประวัติศาสตร์ของการสลายตัวของตัวเองอาจจะเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุดสำหรับการพัฒนาในอนาคตโรคฟันผุในฟันน้ำนม (AAPD 2006. ศูนย์ et al, 2009). เนื่องจากความเป็นไปได้ของการพัฒนาฝีฟันผุพยาบาลควรจะแจ้งเตือนไปยังระบายน้ำใด ๆ fistulas ในปาก การปรากฏตัวของเซลลูไลใบหน้า extraoral สามารถเป็นตัวบ่งชี้ของฟัน abscessed ประเมินความปวดในช่องปากก็ควรจะดำเนินการโดยใช้วิธีการที่เหมาะสมกับวัย. ดูแลช่องปากส่วนที่สองของโปรแกรมการดูแลสุขภาพช่องปากคือการจัดให้มีการตอบสนองความต้องการการดูแลช่องปากของผู้ป่วย สุขอนามัยช่องปากให้เป็นกิจกรรมการเรียนการสอนการพยาบาลขั้นพื้นฐานในพื้นฐานการพยาบาล คอสเตลโลและคอยน์ (2008) เมื่อเร็ว ๆ นี้การตรวจสอบความรู้ของพยาบาลและการปฏิบัติในการดูแลช่องปากสำหรับผู้ป่วยในโรงพยาบาลการแพทย์ผ่าตัด พวกเขาสรุปว่าการดูแลช่องปากเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการดูแลรักษาพยาบาลที่มีคุณภาพ แต่พยาบาลในไอร์แลนด์มักจะให้ความสำคัญต่ำไป พยาบาลได้รับการยอมรับถึงประโยชน์ของการดูแลช่องปากและลักษณะของสุขภาพปาก แต่ข้อ จำกัด ด้านเวลาและขาดอุปกรณ์ที่ถูกอ้างว่าเป็นยับยั้งที่จะให้การดูแลปาก ความสะดวกสบายของผู้ป่วยและการป้องกันการติดเชื้อในช่องปากเป็นเหตุผลที่อ้างถึงมากที่สุดสำหรับการให้การดูแลปาก. AAPD แนะนำการแปรงฟันวันละสองครั้งด้วยยาสีฟัน fluoridated สำหรับเด็กทุกคน การใช้ฟลูออไรได้รับการรับรองว่ามีประสิทธิภาพสูงในการป้องกันช่อง (AAPD, 2008b) ในการศึกษาของเด็กที่มีโรคหัวใจ, et al, Busuttil (2006) พบว่าการแปรงสองครั้งส่งผลให้ชีวิตประจำวันในการเกิดฟันผุลดลง หลังจากที่การแปรงฟันในเวลากลางคืนงดการรับประทานอาหารหรือดื่มก่อนที่จะเข้านอนสามารถป้องกันไม่ให้ผลกระทบที่เป็นอันตรายจากการสัมผัสเป็นเวลานานถึงเรื่อง cariogenic ใช้ "ถั่วขนาด" ปริมาณของการวางขนาดที่แนะนำสำหรับเด็ก 2-5 ปี (AAPD, 2008b) ส่วนเพื่อป้องกันการบริโภคฟลูออไรมากเกินไปในระหว่างการพัฒนาและการเจริญเติบโตเคลือบฟัน fluorosis (ฟลูออไรบริโภคมากเกินไป) อาจทำให้เกิด demineralization และการเปลี่ยนสีของฟัน (NMCOHRC 2003) เด็กไม่สามารถคายมีแนวโน้มที่จะกลืนยาสีฟัน AAPD ต่อไปแนะนำให้ล้างเพียงเล็กน้อยเท่านั้นถ้ามีจะทำหลังจากการแปรงฟันเพื่อยืดอายุผลประโยชน์เฉพาะของฟลูออไรในเด็กเล็ก ไหมขัดฟันเป็นที่แนะนำเมื่อระยะห่างระหว่างฟันแน่นป้องกันไม่ให้การทำความสะอาดฟันอย่างเพียงพอด้วยแปรง (AAPD, 2009b) ฟันน้ำนมมีแนวโน้มที่จะเว้นระยะห่างกันอย่างแพร่หลาย แต่ใช้ไหมขัดฟันเป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับเด็กที่มีฟันถาวร แปรงสีฟันควรจะนุ่มและขนที่เหมาะสมกับวัย หัวแปรงควรมีขนาดเล็กพอที่จะย้ายไปรอบ ๆ ในปากของเด็กในขณะที่แปรงขนาดใหญ่ที่มีการจัดการที่ง่ายขึ้นสำหรับเด็กเล็กในการจัดการ (NMCOHRC 2003) ADA (2005A) แนะนำว่าแปรงสีฟันควรจะเปลี่ยนทุกสามเดือนเมื่อขนแปรงเป็นฝอยหรือหลังจากการเจ็บป่วยซึ่งอาจก่อให้เกิดการติดเชื้อ แปรงเด็กอาจจำเป็นต้องเปลี่ยนบ่อยกว่าผู้ใหญ่แปรงเนื่องจากการเคี้ยวขนแปรง. ความสามารถในการดูแลตนเองที่ จำกัด ของเด็กก่อนวัยเรียนและเด็กวัยเรียนที่มีอายุน้อยกว่าความต้องการความช่วยเหลือเกี่ยวกับการดูแลช่องปากที่ดีเพราะทักษะยนต์ปรับที่จำเป็นในการกำจัดคราบจุลินทรีย์ โดย 7 หรือ 8 ปีเด็กส่วนใหญ่สามารถแปรงได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ยังคงต้องกำกับดูแล (NMCOHRC 2003; Hockenberry และวิลสัน, 2009) เด็กวัยเรียนมีการพิจารณาเป็นพิเศษที่อาจทำให้พวกเขาอ่อนแอมากขึ้นเพื่อสุขภาพช่องปากที่ไม่ดี งอกผสมระเบิดและขัดฟันและการปรากฏตัวของเครื่องใช้ในการจัดฟันสามารถขัดขวางความสำเร็จของการดูแลช่องปากที่ดีที่สุด. เด็กที่มีกระเพาะและลำไส้อักเสบ, โรคกรดไหลย้อนหรือ bulimia หรือผู้ที่มีความกระตือรือร้นอาเจียนต้องดูแลช่องปากเพื่อป้องกันไม่ให้กรดในกระเพาะอาหารจากการอาบน้ำฟันและก่อให้เกิด decalcification บุคลากรทางการพยาบาลควรจำไว้ว่าเด็กที่มี NPO (ไม่มีอะไรทางปาก) หรือถูกป้อนผ่านท่อต้องฟันของพวกเขาและปากทำความสะอาดเช่นกันเพื่อกำจัดเชื้อแบคทีเรียสะสม เด็กที่กำลัง tubefed เป็นระยะเวลานานของเวลาสะสมสะสมแคลคูลัสหนักเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงในค่า pH ในช่องปาก (Dyment และเสซ, 1999) พยาบาลผู้ป่วยเด็กต้องระบุเด็กที่มีความเสี่ยงมากขึ้นเพื่อสุขอนามัยช่องปากไม่ดีและสุขภาพและให้แน่ใจว่าพวกเขาได้รับการดูแลที่มีประสิทธิภาพในช่องปาก นี้ควรจะทำสำหรับเด็กทุกคนไม่เพียง แต่สำหรับเด็กที่มีความเสี่ยงสูง นี้จำเป็นต้องมีบุคลากรทางการพยาบาลที่จริงการดำเนินการด้านสุขอนามัยในช่องปากช่วยในการกำกับดูแลการหรือขั้นตอนหรือเพียงแค่ขอให้ผู้ดูแลเด็กที่มีอายุมากกว่าหรือไม่ว่าจะดูแลช่องปากได้ทำ พยาบาลต้องตระหนัก แต่ที่ถามว่าการดูแลช่องปากได้รับการดำเนินการไม่จำเป็นต้องให้แน่ใจว่ามันจะถูกดำเนินการอย่างถูกต้องหรือได้อย่างมีประสิทธิภาพ. ผู้ดูแลเด็กและการศึกษาองค์ประกอบที่สามของโปรแกรมการดูแลสุขภาพช่องปากควรจะศึกษาสำหรับเด็กและ / หรือผู้ดูแล หากประเมินเผยไม่มีปัญหากับการดูแลสุขภาพช่องปากพยาบาลควรยกย่องเด็กและผู้ดูแลเพื่อหาหลักฐานของพฤติกรรมสุขภาพในเชิงบวกนี้ แต่ถ้าขาดดุลในการดูแลสุขภาพช่องปากที่มีการตั้งข้อสังเกตพยาบาลควรให้ความสนใจกับความจำเป็นในการศึกษาสุขภาพช่องปาก พยาบาลมักจะมุ่งเน้นไปที่การเรียนการสอนของผู้ป่วยยังสุขภาพช่องปากเป็นพื้นที่
การแปล กรุณารอสักครู่..
การศึกษาเอกสารในภาษาอังกฤษและภาษาสเปน
ส่วนการประเมินเบื้องต้นของโปรแกรมการดูแลสุขภาพในช่องปากใด ๆ คือ การประเมินในช่องปาก การประเมินผลเป็นขั้นตอนแรกในกระบวนการพยาบาล การให้บริการพื้นฐาน ซึ่งการตัดสินใจในการดูแลผู้ป่วยได้ ( ไอเลิร์สเบอร์เกอร์ & , ปีเตอร์สัน , 1988 ; พอตเตอร์&เพอร์รี่ , 2009 ) การประเมินสภาพร่างกายให้พยาบาลเพื่อประเมินปัญหาสุขภาพตัดสินทางคลินิกและการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพ ( พอตเตอร์&เพอร์รี่ , 2009 ) การประเมินในช่องปากควรดำเนินการในเด็กทุกคนในเวลาของการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลซ้ำเมื่อจำเป็น ตำราการพยาบาลเด็กที่มีพื้นฐานและข้อมูลการศึกษาเกี่ยวกับการประเมินในช่องปาก รวมถึงการสังเกตของเหงือกและฟัน สำหรับหลักฐานของภาวะสุขภาพช่องปาก ( hockenberry &วิลสัน , 2009พอตเตอร์&เพอร์รี่ , 2009 )
พยาบาลต้องโดยเฉพาะเพิ่มการตรวจสอบของฟันและเหงือก ( เหงือก ) การประเมินเข้ารับการรักษาได้อย่างรวดเร็วมองหาสัญญาณของสุขภาพช่องปาก จนผุ ชัดเจน หรือ การติดเชื้อ เปิดปากกันอย่างแพร่หลาย เช่น ถ้าเป็นปกติในช่องปาก ประเมิน ไม่ให้เข้าถึงภาพเพียงพอต่อฟันและเหงือก . ริมฝีปากและแก้มต้องหดให้เห็นพื้นผิวด้านหน้านี้สามารถทำได้ด้วยนิ้วถุงมือ หรือลิ้นใบมีด เด็กวัยเรียนสามารถขอถอนริมฝีปากของตัวเอง และแก้ม ตัวสลายเป็นสีน้ำตาลหรือสีดำสีแสดงรอยโรคที่ฟัน ( caufield &กริฟเฟ็น , 2000 ) ฟันผุรุนแรงสามารถผลิตหลุมและการแตกในฟัน ฟันผุมากที่สุดในเด็กอายุ 3 ปีของอายุที่พบบนพื้นผิวด้านหน้าของฟันหน้าบน ,ดังนั้นเพียงแค่ยกริมฝีปากบนจะแสดงส่วนใหญ่ของโรคฟันผุ ( caufield &กริฟเฟ็น , 2000 ) การปรากฏตัวของโรคเหงือกอักเสบหรือเหงือกเลือดออก คือ ประเมิน เหงือกปกติควรมีสีชมพูอ่อน และมั่นคง ( hockenberry &วิลสัน , 2009 ) สภาวะอนามัยช่องปากของเด็กสามารถประเมินอย่างรวดเร็ว ในขณะที่การตรวจสอบเหงือก .มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะมองหาอาหารเศษและการเกิดหินปูนตาม toothgum บรรทัด เด็กวัยเรียน รุ่นเก่ายังอ
ส่วนการประเมินเบื้องต้นของโปรแกรมการดูแลสุขภาพในช่องปากใด ๆ คือ การประเมินในช่องปาก การประเมินผลเป็นขั้นตอนแรกในกระบวนการพยาบาล การให้บริการพื้นฐาน ซึ่งการตัดสินใจในการดูแลผู้ป่วยได้ ( ไอเลิร์สเบอร์เกอร์ & , ปีเตอร์สัน , 1988 ; พอตเตอร์&เพอร์รี่ , 2009 ) การประเมินสภาพร่างกายให้พยาบาลเพื่อประเมินปัญหาสุขภาพตัดสินทางคลินิกและการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพ ( พอตเตอร์&เพอร์รี่ , 2009 ) การประเมินในช่องปากควรดำเนินการในเด็กทุกคนในเวลาของการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลซ้ำเมื่อจำเป็น ตำราการพยาบาลเด็กที่มีพื้นฐานและข้อมูลการศึกษาเกี่ยวกับการประเมินในช่องปาก รวมถึงการสังเกตของเหงือกและฟัน สำหรับหลักฐานของภาวะสุขภาพช่องปาก ( hockenberry &วิลสัน , 2009พอตเตอร์&เพอร์รี่ , 2009 )
พยาบาลต้องโดยเฉพาะเพิ่มการตรวจสอบของฟันและเหงือก ( เหงือก ) การประเมินเข้ารับการรักษาได้อย่างรวดเร็วมองหาสัญญาณของสุขภาพช่องปาก จนผุ ชัดเจน หรือ การติดเชื้อ เปิดปากกันอย่างแพร่หลาย เช่น ถ้าเป็นปกติในช่องปาก ประเมิน ไม่ให้เข้าถึงภาพเพียงพอต่อฟันและเหงือก . ริมฝีปากและแก้มต้องหดให้เห็นพื้นผิวด้านหน้านี้สามารถทำได้ด้วยนิ้วถุงมือ หรือลิ้นใบมีด เด็กวัยเรียนสามารถขอถอนริมฝีปากของตัวเอง และแก้ม ตัวสลายเป็นสีน้ำตาลหรือสีดำสีแสดงรอยโรคที่ฟัน ( caufield &กริฟเฟ็น , 2000 ) ฟันผุรุนแรงสามารถผลิตหลุมและการแตกในฟัน ฟันผุมากที่สุดในเด็กอายุ 3 ปีของอายุที่พบบนพื้นผิวด้านหน้าของฟันหน้าบน ,ดังนั้นเพียงแค่ยกริมฝีปากบนจะแสดงส่วนใหญ่ของโรคฟันผุ ( caufield &กริฟเฟ็น , 2000 ) การปรากฏตัวของโรคเหงือกอักเสบหรือเหงือกเลือดออก คือ ประเมิน เหงือกปกติควรมีสีชมพูอ่อน และมั่นคง ( hockenberry &วิลสัน , 2009 ) สภาวะอนามัยช่องปากของเด็กสามารถประเมินอย่างรวดเร็ว ในขณะที่การตรวจสอบเหงือก .มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะมองหาอาหารเศษและการเกิดหินปูนตาม toothgum บรรทัด เด็กวัยเรียน รุ่นเก่ายังอ
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- ฉันไม่กลัว ฉันเชื่อใจคุณ
- ฉันเดือดร้อนมากฉันต้องการใช้มัน
- rapidly growing international company se
- ที่รัก,คุณโดนเพื่อนว่าให้คุณไหมทำไหมส่งเ
- สุดยอด
- UNKNOWN APPLICATION
- บางประโยคฉันก็บอกคุณไม่ได้
- let's ride
- compared
- เราดื่มต่างกันมาก
- They have built their own English castle
- การจำแนกเครื่องดื่มสมุนไพรของไทยตามที่มา
- ฉันถูกเก็บค่าภาษีศุลกากร
- về
- ทางที่จะเดิน มันมีไม่เยอะมาก มีแค่2ทาง ข
- 83 สมเด็จพระเจ้าตากสิน 22 บุคคโลธนบุรี
- ขอบคุณมาก
- เริ่มงานวันจันทร์
- ตึก
- จัดโต๊ะอาหารมื้อกลางวัน
- ฉันเพิ่งเสร็จงาน
- นี่คือเหตุผล ที่ฉันยังรักคุณ
- SNPs in PTGS2 and LTA predict pain and q
- Nangis karena anda menjadi biksu
