The first great revolution in stage

The first great revolution in stage lighting began in England with the introduction of gas lighting. In 1804, F. A. Winsor, an entrepreneur, took out a patent on a lighting apparatus based on gas. An English engineer, William Murdock, towards the end of the 18th century, had developed this practical method, which used coal gas for illumination. Interestingly enough, the first public demonstration, which Winsor gave of his new gaslight, was held in July 1804 at a theatre - the London Lyceum. At first, gaslight was used only for illumination of the facade and entrances of the theatre.

Although the advantages of this new and powerful light source were obvious, it was thirteen years before gaslight was adopted on the stage of the Lyceum in August 1817.

The Lyceum was not the first theatre to introduce gaslight onto its stage - the Olympic Theatre preceded the Lyceum by introducing gaslight in October 1815.

The Advent of Gaslighting

The impact of gaslight on stage was dramatic and impressed the public and press of the period alike. The following account, given by Leigh Hunt, editor and critic at the Examiner, describes the possibilities inherent in gas lighting. After watching gaslit performances at the Covent Garden and the Drury Lane theatres, he wrote on September 7, 1818: "… can promise our readers much satisfaction with the gas-light, which is introduced not only in front of the stage, but at various compartments on each side: their effect, as they appear suddenly from the gloom, is like the striking of day light …".

The gaslight installation included footlights and winglights, but lacked lighting from above, on which Hunt commented: "… if the front light could be thrown, as daylight is, from above instead of below the effect would be perfect".

The use of gaslight in the theatre spread rapidly over Europe. In 1832, the Comedie Francaise installed an extensive gaslight system, yet the use of oil lamps as footlights persisted well into the second half of the 19th century since the Comedie Francaise actors objected to the blinding glare of gaslight as footlights.

Gaslight was soon adopted in American theatres too. The Chestnut Street Theatre in Philadelphia was illuminated by a gas light system as early as 1816. An advertisement in the Aurora in November 1816 claimed this to be the first application of gaslighting in theatre in America and boasted that the lighting system was both safe and brilliant. The Chestnut Theatre burnt down only four years later, on April 1820, one of the first causalities of the new system. Nonetheless, theatres in Baltimore,
Boston
and in New Orleans soon followed suit and introduced gaslight to their stages.

Theatrical Lighting in the Gas Era

Gaslight in the theatre was revolutionary and this new technology influenced both the style and the aesthetics of theatrical lighting. Not only was gaslight very bright, it could also be controlled from a distance, using a system of valves which controlled the flow of gas into the various pipes - a primitive but effective dimming system. And for the first time light could be projected onto the stage from new angles, as different types of theatrical gaslighting instruments were developed: footlights, winglights, borderlights, groundrows, lengths, standards and bunch lights.

Limelights, although relying on a different technology, were regularly used concurrently with the gaslighting system.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การปฏิวัติใหญ่แรกในเวทีแสงเริ่มในอังกฤษ ด้วยการแนะนำของไฟแก๊ส ใน 1804, F. A. Winsor เป็นผู้ประกอบการ ได้ออกสิทธิบัตรในเครื่องไฟที่ใช้ก๊าซ วิศวกรอังกฤษ William Murdock ในตอนท้ายของศตวรรษ 18 มีพัฒนาวิธีปฏิบัตินี้ ซึ่งใช้ก๊าซถ่านหินสำหรับแสงสว่าง เรื่องน่าสนใจพอ ที่แรกสาธารณะสาธิต ที่ Winsor ให้ของเขา gaslight ใหม่ ถูกจัดขึ้นในค.ศ. 1804 ที่โรงละคร - ไลเซียมในลอนดอน ครั้งแรก gaslight ถูกใช้เฉพาะสำหรับแสงสว่างให้และทางเข้าของโรงละคร

ถึงแม้ว่าข้อดีของแหล่งกำเนิดแสงนี้ใหม่ และมีประสิทธิภาพได้ชัดเจน มีสิบสามลักษณะปีก่อน gaslight ถูกนำมาใช้บนเวทีไลเซียมใน 1817 สิงหาคม.

ไลเซียมไม่ใช่โรงละครแรก gaslight ลงขั้นแนะนำ - โรงละครโอลิมปิคก่อนหน้าไลเซียม โดยการแนะนำ gaslight ใน 1815 ตุลาคม

มาถึง Gaslighting

ผลกระทบของ gaslight บนเวทีเป็นอย่างมาก และประทับใจประชาชนและการกดจุดที่เหมือนกัน บัญชีต่อไปนี้ ให้ โดยลีห์ล่า บรรณาธิการและนักวิจารณ์ที่ผู้ตรวจสอบ อธิบายไปในแสงสว่างแก๊ส หลังจากดู gaslit แสดงการผ่อนและละครร้านเลน เขาเขียนบน 7 กันยายน 1818: "...สามารถสัญญาว่า ผู้อ่านของเราพึงพอใจมากกับแก๊สแสง ซึ่งเป็นที่รู้จักไม่เฉพาะ หน้าเวที แต่ ในช่องต่าง ๆ ในแต่ละด้าน: ผลของพวกเขา พวกเขาปรากฏทันทีจากหยี เป็นเหมือนโดดเด่นแสงวัน"

ติดตั้ง gaslight รวม footlights และ winglights แต่ขาดแสงสว่างจากด้านบน บนล่าที่แสดงความคิดเห็น: "...ถ้าไฟหน้าไม่ขึ้น เป็นตามฤดูกาล จาก ด้านบนแต่ด้านล่างของ ผลจะเหมาะ "

ใช้ gaslight ในโรงละครที่แพร่กระจายอย่างรวดเร็วทั่วยุโรป ใน 1832 Comedie ฝรั่งเศสแบบต้นตำรับ gaslight อย่างละเอียดระบบการติดตั้ง ยังใช้โคมไฟน้ำมันเป็น footlights ยังคงเป็นครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 เนื่องจากนักแสดงฝรั่งเศสแบบต้นตำรับ Comedie objected แสงจ้ามายากลมฤตยูของ gaslight เป็น footlights

Gaslight เร็วหมายถึงในละครอเมริกันมากเกินไป โรงละครถนนเกาลัดในฟิลาเดลเฟียถูกส่องสว่าง ด้วยแก๊สเบาระบบก่อนเป็น 1816 การโฆษณาในออโรราใน 1816 พฤศจิกายนอ้างเป็น แอพลิเคชันแรกของ gaslighting ในโรงละครในอเมริกา และ boasted ระบบแสงสว่างสดใส และปลอดภัย โรงละครเกาลัดเผาลงเพียงสี่ปีต่อมา บน 1820 เมษายน หนึ่ง causalities แรกของระบบใหม่ กระนั้น ละครในบัลติมอร์,
บอสตัน
ในนิวออร์ลีนส์เร็ว ๆ นี้ตามชุด และนำ gaslight ไปขั้นตนการ

แสงละครในยุคแก๊ส

Gaslight ในโรงละครถูกปฏิวัติ และเทคโนโลยีใหม่นี้มีอิทธิพลต่อลักษณะและความสวยงามของแสงละคร ไม่เพียงแต่ มี gaslight จึงสว่างมาก, มันอาจจะถูกควบคุมจากระยะไกล ใช้ระบบวาล์วที่ควบคุมการไหลของแก๊สในท่อต่าง ๆ - ระบบลดแสงแบบดั้งเดิม แต่มีประสิทธิภาพ ด้วย และสำหรับสามารถประมาณเวลาแสงแรกบนเวทีจากมุมใหม่ เป็น gaslighting ละครชนิดต่างๆ เครื่องมือได้รับการพัฒนา: footlights, winglights, borderlights, groundrows ความ ยาว มาตรฐานกพวงไฟ

Limelights แม้ว่าจะพึ่งพาเทคโนโลยีต่าง ๆ เป็นประจำใช้พร้อมกันกับระบบ gaslighting

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การปฏิวัติที่ยิ่งใหญ่ครั้งแรกในเวทีแสงเริ่มต้นขึ้นในประเทศอังกฤษด้วยการแนะนำของแสงก๊าซ ใน 1804, เอฟเอคั Winsor, ผู้ประกอบการเอาออกสิทธิบัตรอุปกรณ์แสงขึ้นอยู่กับก๊าซ วิศวกรชาวอังกฤษวิลเลียมเมอร์ไปทางท้ายของศตวรรษที่ 18 ได้พัฒนาวิธีการในทางปฏิบัตินี้ซึ่งใช้ก๊าซถ่านหินเพื่อให้ความสว่าง น่าสนใจพอสาธิตสาธารณะครั้งแรกที่ Winsor ให้ตะเกียงของใหม่ของเขาที่จัดขึ้นในกรกฎาคม 1804 ที่โรงละคร - ลอนดอนสถานศึกษา ตอนแรกตะเกียงถูกใช้เพียงเพื่อให้ความสว่างของอาคารและทางเข้าของโรงละครถึงแม้ว่าข้อได้เปรียบของแหล่งกำเนิดแสงใหม่และมีประสิทธิภาพนี้เป็นที่เห็นได้ชัดก็คือสิบสามปีก่อนที่จะถูกนำมาใช้ตะเกียงบนเวทีของสถานศึกษาในสิงหาคม 1817 สถานศึกษาไม่ได้ที่โรงละครเป็นครั้งแรกที่จะแนะนำตะเกียงบนเวทีของ - โรงละครโอลิมปิกนำสถานศึกษาโดยการแนะนำในตะเกียงตุลาคม 1815 จุติของ Gaslighting ผลกระทบของตะเกียงบนเวทีเป็นอย่างมากและสร้างความประทับใจให้ประชาชนและสื่อมวลชนในช่วงเวลาเหมือนกัน บัญชีดังต่อไปนี้ให้โดยลีห์ล่าบรรณาธิการและนักวิจารณ์ที่ตรวจสอบอธิบายความเป็นไปได้อยู่ในแสงก๊าซ หลังจากดูที่โคเวนท์การ์เด้นและโรงละครดรูรีเลนแสดง gaslit เขาเขียนเมื่อ 7 กันยายน 1818: "... สามารถสัญญาผู้อ่านของเรามีความพึงพอใจมากกับก๊าซแสงซึ่งมีการนำมาใช้ไม่เพียง แต่ในหน้าเวที แต่ที่ต่างๆ ช่องแต่ละด้านผลกระทบของพวกเขาขณะที่พวกเขาปรากฏขึ้นอย่างกระทันหันจากความเศร้าโศกก็เหมือนที่โดดเด่นของแสงวัน ... " การติดตั้งตะเกียงรวมเวทีและ winglights แต่ขาดแสงจากด้านบนที่ล่าความเห็น: "... ถ้าด้านหน้า แสงจะถูกโยนเป็นกลางวันคือจากด้านบนแทนด้านล่างผลจะเหมาะ " การใช้ตะเกียงในโรงละครแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปทั่วยุโรป ใน 1832 Comedie ฝรั่งเศสติดตั้งระบบแก๊สอย่างกว้างขวางยังใช้ตะเกียงน้ำมันเป็นเวทียืนกรานดีในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ตั้งแต่นักแสดง Comedie ฝรั่งเศสคัดค้านแสงจ้าทำให้ไม่เห็นของตะเกียงเป็นเวทีตะเกียงเป็นลูกบุญธรรมในเร็ว ๆ นี้ โรงภาพยนตร์อเมริกันเกินไป ลูกเกาลัดถนนโรงละครในฟิลาเดลได้รับการส่องสว่างโดยระบบแสงก๊าซเร็วที่สุดเท่าที่ 1816 โฆษณาในออโรร่าในพฤศจิกายน 1816 อ้างว่านี้จะเป็นโปรแกรมแรกของ gaslighting ในโรงละครในอเมริกาและโอ้อวดว่าระบบไฟส่องสว่างเป็นทั้งความปลอดภัยและสวยงาม . ลูกเกาลัดละครไฟไหม้เพียงสี่ปีต่อมาเมื่อวันที่เมษายน 1820 ซึ่งเป็นหนึ่งใน causalities แรกของระบบใหม่ อย่างไรก็ตามโรงภาพยนตร์ในบัลติมอร์บอสตันและนิวออร์เร็ว ๆ นี้ตามหลังชุดสูทและแนะนำตะเกียงขั้นตอนของพวกเขาในละครไฟก๊าซยุคตะเกียงในโรงละครคือการปฏิวัติและเทคโนโลยีใหม่นี้ได้รับอิทธิพลทั้งสไตล์และความสวยงามของแสงการแสดงละคร ไม่เพียง แต่เป็นตะเกียงที่สว่างมากก็อาจจะมีการควบคุมจากระยะไกลโดยใช้ระบบการทำงานของวาล์วที่ควบคุมการไหลของก๊าซในท่อต่างๆ - ระบบลดแสงแบบดั้งเดิม แต่มีประสิทธิภาพ และแสงครั้งแรกจะได้รับการฉายบนเวทีจากมุมใหม่เป็นประเภทที่แตกต่างกันของเครื่องมือ gaslighting ละครได้รับการพัฒนา: เวที, winglights, borderlights, groundrows ความยาวมาตรฐานและไฟพวงLimelights แม้ว่าจะอาศัยเทคโนโลยีที่แตกต่าง ถูกนำมาใช้อย่างสม่ำเสมอพร้อมกับระบบ gaslighting

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การปฏิวัติใหญ่ครั้งแรกในเวที แสงสว่างเริ่มในอังกฤษด้วยการแนะนำของแสงแก๊ส ใน 1804 , F . A . วินเซอร์ เป็นผู้ประกอบการ ได้ออกสิทธิบัตรในเครื่องมือที่ใช้แสงแก๊ส ภาษาอังกฤษวิศวกร วิลเลียม เมอร์ด็อก ในตอนท้ายของศตวรรษที่ 18 ได้พัฒนาวิธีปฏิบัตินี้ ซึ่งใช้ก๊าซถ่านหินสำหรับการส่องสว่าง ที่น่าสนใจพอ ,การเดินขบวนของประชาชนก่อน ซึ่งวินเซอร์ให้ของประเทศปานามาใหม่ของเขาที่จัดขึ้นในเดือนกรกฎาคมที่โรงละคร Lyceum 1804 - ลอนดอน ตอนแรกถูกใช้เพียงสำหรับแก๊ซส่องสว่างของซุ้มและทางเข้าโรงหนัง

ถึงแม้ว่าข้อดีของเรื่องนี้ใหม่ และมีประสิทธิภาพแหล่งแสงได้ชัดเจน มันคือสิบสามปี ก่อนที่ประเทศปานามาเป็นลูกบุญธรรมบนเวทีของสถานศึกษาในเดือนสิงหาคม 1817 .

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ Lyceum โรงละครแนะนำประเทศปานามาบนเวทีของโรงละครโอลิมปิกนำหน้าสถานศึกษาโดยการแนะนำประเทศปานามาในเดือนตุลาคม ค .

แอดเวนต์ของการล้างสมอง

ผลกระทบของประเทศปานามาบนเวทีได้อย่างน่าทึ่งและประทับใจกดสาธารณะและระยะเหมือนกัน บัญชีดังต่อไปนี้ โดยให้ ลีล่า บรรณาธิการ และนักวิจารณ์ที่ผู้ตรวจสอบอธิบายถึงความเป็นไปได้อยู่ในแสงแก๊ส หลังจากดูการแสดง gaslit ที่ Covent Garden และโรงละคร Drury Lane , เขาเขียนเมื่อ 7 กันยายน 1818 : " . . . . . . . สัญญากับผู้อ่านของเราพึงพอใจมากกับแสงก๊าซซึ่งเป็นที่รู้จักไม่เพียง แต่ในด้านหน้าของเวที แต่ในช่องต่าง ๆในแต่ละด้าน : ผลของพวกเขาเช่นที่พวกเขาปรากฏขึ้นมาจากความมืด ,เหมือนที่โดดเด่นของแสง . . . . . . . .

สำหรับแก๊ซและการติดตั้งรวมฟอกซัก winglights แต่ขาดแสงจากด้านบน ซึ่งล่าความเห็น : " . . . . . . . ถ้าแสงหน้าอาจจะโยน เหมือนกลางวัน จากข้างบนแทนด้านล่าง ผลจะสมบูรณ์แบบ " .

ใช้ในประเทศปานามาโรงละครแพร่กระจายอย่างรวดเร็วทั่วยุโรป ใน 1832 ,ในละครตลก Francaise ติดตั้งระบบที่กว้างขวางสำหรับแก๊ซยังใช้ตะเกียงน้ํามันเป็นฟอกซักหายดีในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 ตั้งแต่นักแสดงละครตลก Francaise คัดค้านตาบอดแสงของตะเกียงแก๊ซเป็นฟอกซัก

สำหรับแก๊ซก็ทันประกาศใช้ในโรงภาพยนตร์ที่อเมริกาด้วยเกาลัดถนนโรงละครในฟิลาเดลเฟียที่สว่างด้วยแสงระบบแก๊สเร็ว 888 . โฆษณาในออโรรา ในเดือนพฤศจิกายน 1520 อ้างว่านี้เป็นโปรแกรมแรกของการล้างสมองในโรงภาพยนตร์ในอเมริกา และโอ้อวดว่า ระบบแสงสว่าง ทั้งปลอดภัย และสดใส โรงละครเกาลัดเผาเพียงสี่ปีต่อมา เมื่อ เมษายน 1820 ,หนึ่งใน causalities แรกของระบบใหม่ กระนั้น , โรงละครในบัลติมอร์ , บอสตันและ

ใน นิว ออร์ลีนส์ เร็วตามเหมาะสมและแนะนำขั้นตอนของพวกเขาสำหรับแก๊ซ

ละครแสงในก๊าซในยุค

ประเทศปานามาในโรงละครถูกปฏิวัติ และ เทคโนโลยีใหม่นี้ อิทธิพลทั้งสไตล์และสุนทรียภาพของการแสดงละครแสง ไม่เพียง แต่เป็นตะเกียงแก๊ซที่สดใสมากมันยังสามารถถูกควบคุมจากระยะไกลโดยใช้ระบบวาล์วที่ควบคุมการไหลของแก๊สในท่อต่างๆ - แบบดั้งเดิม แต่มีประสิทธิภาพแสงระบบ และสำหรับครั้งแรกที่แสงอาจจะฉายบนเวทีจากมุมใหม่ เป็นชนิดที่แตกต่างกันของเครื่องมือที่ได้รับการล้างสมองละคร : ฟอกซัก winglights borderlights , , , groundrows ความยาวมาตรฐานและไฟพวง

limelights แม้ว่าอาศัยเทคโนโลยีที่แตกต่างกัน ถูกใช้เป็นประจำควบคู่กันไปกับการล้างสมองของระบบ