Younger adults were sensitive to di

Younger adults were sensitive to differences between enjoyment
and nonenjoyment smiles, consistent with previous research
(Frank et al., 1993; Miles & Johnston, 2007). Older adults were
found to be as sensitive as younger adults when discriminating
between these two types of smile, indicating that there were
age-related similarities in the perception of happiness. However,
the current findings also revealed age differences in the interpretation
of subtle but meaningful differences in positive facial expressions;
older adults had a greater tendency (i.e., response bias)
to categorize the target as feeling happy regardless of the type of
smile displayed

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผู้ใหญ่ที่อายุน้อยกว่ามีความไวต่อความแตกต่างระหว่างความสุขและรอยยิ้ม nonenjoyment สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้า (แฟรงก์ et al, 1993;. ไมล์ & จอห์นสัน, 2007) ผู้สูงอายุที่ถูกพบว่ามีความละเอียดอ่อนเป็นผู้ใหญ่ที่อายุน้อยกว่าเมื่อแบ่งแยกระหว่างทั้งสองประเภทของรอยยิ้มที่แสดงให้เห็นว่ามีความคล้ายคลึงกันที่เกี่ยวข้องกับอายุในการรับรู้ของความสุข อย่างไรก็ตามผลการวิจัยในปัจจุบันยังเผยให้เห็นความแตกต่างของอายุในการตีความของความแตกต่างแต่มีความหมายที่ลึกซึ้งในการแสดงออกทางสีหน้าบวก; สูงอายุที่มีแนวโน้มมากขึ้น (เช่นการตอบสนองความลำเอียง) ในการจัดกลุ่มเป้าหมายเป็นรู้สึกมีความสุขโดยไม่คำนึงถึงประเภทของรอยยิ้มที่ปรากฏ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เด็กผู้ใหญ่มีความไวความแตกต่างระหว่างความสุขและรอยยิ้ม

nonenjoyment สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้า ( Frank et al . , 1993 ; ไมล์&จอห์นสัน , 2007 ) ผู้สูงอายุ คือ พบว่ามีความไว

เป็นเด็กผู้ใหญ่เมื่อจำแนกระหว่างทั้งสองประเภทของรอยยิ้ม ระบุว่า มีความคล้ายคลึงกันในการรับรู้ของ
ของความสุข อย่างไรก็ตาม
ผลการวิจัยในปัจจุบันยังพบความแตกต่างของอายุในการตีความ
ของสีสัน แต่ความหมายแตกต่างกันในการแสดงออกทางสีหน้าบวก ;
ผู้สูงอายุมีแนวโน้มมากขึ้น ( เช่นการตั้งค่า )
ประเภทเป้าหมายอย่างมีความสุขไม่ว่าประเภทของยิ้มแสดง