The play is introduced to the audie

The play is introduced to the audience by Tom, the narrator and protagonist, as a memory play based on his recollection of his mother Amanda and his sister Laura. Because the play is based on memory, Tom cautions the audience that what they see may not be precisely what happened.

Amanda Wingfield, a faded Southern belle of middle age, shares a dingy St. Louis apartment with her son Tom, in his early twenties, and his slightly older sister, Laura. Although she is a survivor and a pragmatist, Amanda yearns for the comforts and admiration she remembers from her days as a fêted debutante. She worries especially about the future of her daughter Laura, a young woman with a limp (an aftereffect of a bout of polio) and a tremulous insecurity about the outside world. Tom works in a shoe warehouse doing his best to support the family. He chafes under the banality and boredom of everyday life and struggles to write, while spending much of his spare time going to the movies — or so he says — at all hours of the night.

Amanda is obsessed with finding a suitor (or, as she puts it, a "gentleman caller") for Laura, whose crippling shyness has led her to drop out of both high school and a subsequent secretarial course, and who spends much of her time polishing and arranging her collection of little glass animals. Pressured by his mother to help find a caller for Laura, Tom invites an acquaintance from work named Jim home for dinner.

The delighted Amanda spruces up the apartment, prepares a special dinner, and converses coquettishly with Jim, almost reliving her youth when she had an abundance of suitors calling on her. Laura discovers that Jim is the boy she was attracted to in high school and has often thought of since — though the relationship between the shy Laura and the "most likely to succeed" Jim was never more than a distant, teasing acquaintanceship. Initially, Laura is so overcome by shyness that she is unable to join the others at dinner, and she claims to be ill. After dinner, however, Jim and Laura are left alone by candlelight in the living room, waiting for the electricity to be restored. (Tom has not paid the power bill, which hints to the audience that he is banking the bill money and preparing to leave the household.) As the evening progresses, Jim recognizes Laura's feelings of inferiority and encourages her to think better of herself. He and Laura share a quiet dance, in which he accidentally brushes against her glass menagerie, knocking a glass unicorn to the floor and breaking off its horn. Jim then compliments Laura and kisses her. After Jim reveals that he is already engaged to be married, Laura asks him to take the broken unicorn as a gift and he then leaves. When Amanda learns that Jim is to be married, she turns her anger upon Tom and cruelly lashes out at him — although Tom did not know that Jim was engaged, and Amanda knows this.

As Tom speaks at the end of the play, he says that he left home soon afterward and never returned. In Tom's final speech, he bids farewell to his mother and sister, and asks Laura to blow out the candles as the play ends.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเล่นจะนำไปสู่ผู้ชม โดยทอม ผู้บรรยายและตัวเอก เป็นหน่วยความจำในการเล่นตามเขามนตร์บทแม่อแมนด้าและลอร่าน้องสาวของเขา เนื่องจากการเล่นตามหน่วยความจำ ทอม cautions ผู้ชมว่า สิ่งที่เห็นอาจไม่ตรงเกิดขึ้นAmanda Wingfield เบลล์การจางของยุคกลาง หุ้นเป็นอพาร์ทเมนท์ St. Louis สกปรกกับลูกชายของเธอทอม ยี่สิบ และน้องเล็ก ลอร่า แม้ว่าเธอเซอร์ไวเวอร์และเป็น pragmatist อแมนด้าก็สบายและชื่นชมที่เธอจดจำจากวันที่เธอเป็น fêted debutante เธอกังวลเกี่ยวกับอนาคตของลูกสาวลอร่า หญิงสาวที่ มีลีบเล็ก (aftereffect ที่ของการแข่งขันของโปลิโอ) และความไม่มั่นคง tremulous เกี่ยวกับโลกภายนอกโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทอมในคลังสินค้ารองเท้าทำดีที่สุดของเขาทำงานเลี้ยงครอบครัว เขา chafes ภายใต้ banality และเบื่อชีวิต และต่อสู้การเขียน ในขณะที่การใช้จ่ายมากเวลาว่างเขาจะไปหนัง — หรือ เพื่อเขา — ที่ของคืนอแมนด้าจะหมกมุ่นอยู่กับการหาแฟนที่ (หรือ ขณะที่เธอใส่มัน "สุภาพบุรุษผู้เรียก") สำหรับ Laura อายที่ทำให้หมดอำนาจได้นำเธอออกจากโรงเรียนและหลักสูตรเลขานุการตามมา และผู้ใช้จ่ายมากเวลาเธอขัด และจัดการคอลเลกชันของเธอของสัตว์แก้วน้อย กดดันจากแม่ของเขาเพื่อช่วยให้การโทรหาลอร่า ทอมเชิญความใกล้ชิดจากการทำงานที่ชื่อ Jim บ้านสำหรับอาหารค่ำอแมนด้ายินดี spruces ค่าอพาร์ตเมนต์ เตรียมอาหารค่ำพิเศษ และพูดคุยกับจิม เกือบรำลึกเยาวชนของเธอเมื่อเธอมีความอุดมสมบูรณ์ของ suitors เธอเรียก coquettishly ลอร่าพบว่า Jim เป็นเด็กเธอถูกดึงดูดให้ในโรงเรียนมัธยม และมักจะมีคิดว่า ตั้งแต่ — แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างลอร่าอายและ "ส่วนใหญ่มักจะประสบความสำเร็จ" จิมไม่เคยมากกว่า acquaintanceship ห่างไกล การล้อเล่น ตอนแรก ลอร่าเป็นเพื่อเอาชนะ โดยอายว่า เธอไม่สามารถร่วมกับผู้อื่นที่เย็น และเธออ้างว่า เจ็บป่วย หลังอาหารเย็น อย่างไรก็ตาม จิมและลอร่าเหลือคนเดียวใต้แสงเทียนในห้องนั่งเล่น รอไฟฟ้าคืน (ทอมมีจ่ายไฟและส่วนประกอบ ซึ่งคำชมว่า มีธนาคารตั๋วเงิน และเตรียมจะออกจากบ้าน) เป็นยะเย็น จิมรู้จักความรู้สึกของลอร่าด้อยกว่า และให้เธอคิดว่า ดีกว่าของตัวเอง เขาและลอร่าร่วมเต้นรำเงียบ ที่เขาตั้งใจแปรงกับเธอ menagerie แก้ว เคาะกระจกยูนิคอร์นไปยังชั้น และแบ่งออกของฮอร์น จิม แล้วชมเชยลอร่า และจูบเธอ หลังจากจิมเผยว่า เขามีแล้วหมั้น ลอร่าถามเขาและเขาใช้ยูนิคอร์นเสียขวัญ แล้วออก เมื่ออแมนด้าเรียนรู้ว่าจะแต่งงานจิม เธอเป็นความโกรธของเธอเมื่อทอม และอวดขนตาออกที่เขา — แม้ว่าทอมไม่รู้ว่า หมั้นจิม และอแมนด้ารู้นี้เป็นทอมพูดในตอนท้ายของการเล่น เขากล่าวว่า เขาซ้ายบ้านเร็ว ๆ นี้หลังจากนั้น และไม่เคยส่งคืน ในคำพูดสุดท้ายของทอม เขาเสนอราคาอำลากับแม่และน้องสาวของเขา และถามลอร่าจะระเบิดออกเทียนเป็นการสิ้นสุดการเล่น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นเกมการแข่งขันที่มีการแนะนำให้กับผู้ชมโดยทอมบรรยายและให้ความช่วยเหลือเช่นการเล่นหน่วยความจำขึ้นอยู่กับความทรงจำของเขาแม่ของอแมนดาและน้องสาวของเขาลอร่าของเขา เพราะการเล่นจะขึ้นอยู่กับหน่วยความจำ, ทอมเตือนผู้ชมว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น. อแมนด้าวิงฟิลด์จางเบลล์ทางตอนใต้ของวัยกลางหุ้นพาร์ทเมนต์เซนต์หลุยส์สกปรกกับลูกชายของเธอทอมในวัยยี่สิบต้น ๆ ของเขา และพี่สาวของเขาเล็กน้อยลอร่า แม้ว่าเธอจะเป็นผู้รอดชีวิตและนักปฏิบัติอแมนดาแยกสำหรับความสะดวกสบายและชื่นชมเธอจำจากวันที่เธอเป็นเปิดตัว feted เธอกังวลโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับอนาคตของลูกสาวของเธอลอร่าหญิงสาวที่มีปวกเปียก (เป็นผลพวงของการแข่งขันของโรคโปลิโอ) และความไม่มั่นคงสั่นไหวเกี่ยวกับโลกภายนอก ทอมทำงานในคลังสินค้ารองเท้าทำของเขาที่ดีที่สุดในการสนับสนุนของครอบครัว เขากระวนกระวายภายใต้ความน่าเบื่อและน่าเบื่อของการใช้ชีวิตประจำวันและการต่อสู้ที่จะเขียนในขณะที่การใช้จ่ายมากเวลาว่างของเขาจะไปดูหนัง - หรือเพื่อให้เขาบอกว่า -. ที่ทุกชั่วโมงของคืนAmanda หมกมุ่นอยู่กับการหาแฟน (หรือเป็น เธอทำให้มันเป็น "โทรสุภาพบุรุษ") สำหรับลอร่ามีความประหม่าทำให้หมดอำนาจได้นำเธอออกจากทั้งสองโรงเรียนมัธยมและหลักสูตรเลขานุการที่ตามมาและผู้ที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ของเธอขัดและการจัดเรียงคอลเลกชันของสัตว์แก้วเล็ก ๆ ของเธอ แรงกดดันจากแม่ของเขาที่จะช่วยหาโทรสำหรับลอร่า, Tom เชิญชวนให้คนรู้จักจากการทำงานชื่อจิมบ้านสำหรับอาหารค่ำ. ยินดีอแมนดา spruces ขึ้นอพาร์ทเม้นเตรียมอาหารค่ำพิเศษและปราศรัยกรุยกรายกับจิมเกือบผ่อนคลายเยาวชนของเธอเมื่อเธอมี ความอุดมสมบูรณ์ของคู่ครองเรียกร้องให้เธอ ลอร่าพบว่าจิมเป็นเด็กผู้ชายที่เธอถูกดึงดูดไปในโรงเรียนมัธยมและได้มักจะคิดว่าตั้งแต่ - แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างขี้อายลอร่าและ "ส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะประสบความสำเร็จ" จิมก็ไม่เคยมากกว่าที่ห่างไกลความสนิทสนมล้อเล่น ตอนแรกลอร่าจะเอาชนะความขี้อายโดยที่เธอไม่สามารถที่จะเข้าร่วมกับคนอื่น ๆ ที่เย็นและเธอบอกว่าจะป่วย หลังจากรับประทานอาหารเย็น แต่จิมและลอร่าจะถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังใต้แสงเทียนในห้องนั่งเล่นที่รอสำหรับการผลิตไฟฟ้าที่จะเรียกคืน (ทอมยังไม่ได้ชำระค่าไฟฟ้าซึ่งคำแนะนำให้กับผู้ชมว่าเขาเป็นธนาคารเงินเรียกเก็บเงินและเตรียมความพร้อมที่จะออกจากบ้าน.) ในฐานะที่เป็นเย็นเรื่อยจิมตระหนักถึงความรู้สึกของลอร่าปมด้อยและกระตุ้นให้เธอคิดว่าดีกว่าตัวเอง เขาและลอร่าร่วมเต้นรำที่เงียบสงบในการที่เขาตั้งใจแปรงกับสัตว์แก้วเธอเคาะกระจกยูนิคอร์นกับพื้นและแตกออกของฮอร์น จิมลอร่าแล้วชมเชยและจูบเธอ หลังจากที่จิมเผยให้เห็นว่าเขาเป็นธุระแล้วจะแต่งงานลอร่าถามว่าเขาจะใช้ยูนิคอร์นหักเป็นของขวัญและเขาก็ใบ เมื่ออแมนดารู้ว่าจิมจะแต่งงานเธอหันโกรธเธออยู่กับทอมและโหดร้ายขนตาออกที่เขา -. แม้ว่าทอมไม่ทราบว่าจิมเป็นธุระและอแมนดารู้เรื่องนี้ในฐานะที่เป็นทอมพูดในตอนท้ายของการเล่นที่เขากล่าว ที่เขาออกจากบ้านหลังจากนั้นไม่นานและไม่เคยกลับ ในคำพูดสุดท้ายของทอมเขาอำลาแม่และน้องสาวของเขาและขอให้ลอร่าที่จะระเบิดออกเทียนเล่นปลาย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เล่นแนะนำให้ผู้ชม โดยทอม เล่าเรื่อง และตัวเอก เป็นหน่วยความจำเล่นจากความทรงจำของแม่ดา และพี่สาวของเขา ลอร่า เพราะเล่นจะขึ้นอยู่กับหน่วยความจำ ทอมเตือนผู้ชมว่าสิ่งที่เห็นอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นอแมนด้า วิงฟิลด์ , จาง Southern Belle อายุกลาง , หุ้นหดหู่ใจ เซนต์ หลุยส์ เม้นกับลูกชายของเธอ ทอม ในวัยยี่สิบต้น ๆ ของเขา และพี่สาวของเขาเล็กน้อย ลอร่า แม้ว่าเธอจะรอดชีวิต และเป็นนักปฏิบัติ อแมนด้า ต้องการความสะดวกสบาย และชื่นชมเธอ จำจากวันของเธอเป็น F êเท็ด เดบูต . เธอกังวลโดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับอนาคตของลูกสาวลอร่า หญิงสาวเดินโขยกเขยก ( ผลกระทบของการแข่งขัน โปลิโอ ) และความไม่มั่นคงอย่างสั่นไหว เกี่ยวกับโลกภายนอก ทอมทำงานในรองเท้าโกดังทำของเขาที่ดีที่สุดที่จะสนับสนุนครอบครัว เขา chafes ภายใต้ความน่าเบื่อ และความเบื่อหน่ายในชีวิตประจําวันและพยายามที่จะเขียน ในขณะที่การใช้จ่ายมากเวลาว่างของเขาจะไปดูหนังหรือดังนั้น เขาบอกว่าที่ทุกชั่วโมงของคืนอแมนด้าจะหมกมุ่นกับการหาคู่ครอง ( หรือที่เธอทำให้มัน , " สุภาพบุรุษเรียก " ) สำหรับลอร่า ที่ทำลายความเขินอาย ทำให้เธอต้องออกจากโรงเรียนทั้งสูงและต่อมาเลขานุการหลักสูตร และที่ใช้เวลามากของเวลาที่เธอขัดและการจัดคอลเลกชันของเธอสัตว์แก้วเล็ก ๆน้อย ๆ กดดันโดยแม่ของเขาเพื่อช่วยหาเสียงให้ลอร่า ทอม เชิญชวนคนรู้จักจากผลงานชื่อ มื้อเย็นที่บ้านจิมหรรษาอแมนด้าสพรูซขึ้นอพาร์ทเม้นท์ เตรียมมื้อพิเศษ และการสนทนา coquettishly กับจิม เกือบผลเยาวชนของเธอ เมื่อเธอมีความอุดมสมบูรณ์ของโจทก์เรียกเธอ ลอร่า ค้นพบว่า จิม เป็นเด็กผู้ชายที่เธอชอบในโรงเรียน และมักจะมีความคิดตั้งแต่ - ถึงความสัมพันธ์ระหว่างขี้อาย ลอร่า และ " น่าจะประสบความสำเร็จที่สุด " จิมไม่เคยเกินไกลแกล้ง acquaintanceship . ตอนแรก ลอร่าจึงเอาชนะด้วยความอายที่เธอไม่สามารถเข้าร่วมคนอื่น ๆที่เย็น เธออ้างว่าป่วย หลังอาหารเย็น อย่างไรก็ตาม จิม และ ลอร่า อยู่ตามลำพังโดยแสงเทียนในห้องนั่งเล่น รอไฟฟ้าจะถูกเรียกคืน ( ทอมไม่จ่ายค่าไฟฟ้า ซึ่งคำแนะนำให้กับผู้ชมว่าเขาคือธนาคารเรียกเก็บเงินเงินและเตรียมจะออกจากบ้าน มาเป็นเย็นที่ จิม จำของลอร่ารู้สึกด้อยกว่า และกระตุ้นให้เธอคิดขึ้นเอง เขา และ ลอร่า ร่วมเต้นรำเงียบ ซึ่งเขาตั้งใจแปรงกับนางแก้วโรงละครสัตว์เคาะยูนิคอร์นแก้วกับพื้นและแตกออกของฮอร์น จิม แล้วชมเชย ลอร่า และจูบเธอ หลังจากที่จิมพบว่าเขาหมั้นแล้วจะแต่งงาน ลอร่าถามเขาเอายูนิคอร์นแตกเป็นของขวัญและเขาก็จากไป เมื่ออแมนด้าเรียนรู้ว่าจิมจะแต่งงาน เธอหันความโกรธเมื่อทอมและทารุณขนตาออกที่เขา แม้ว่าทอมไม่รู้ว่าจิมเป็นหมั้น และอแมนด้า รู้เรื่องนี้เป็นทอมที่พูดในตอนท้ายของการเล่น เขาบอกว่าเขาออกจากบ้านไปไม่นาน และไม่เคยกลับมา ในคำพูดสุดท้ายของทอม เขาอำลาแม่และน้องสาวและขอให้ลอร่าเป่าเทียนเป็นเล่นจบ