“…You sure are trusted.”The battle

“…You sure are trusted.”
The battle scene from earlier having left a deep impression on them, the warrior and magician girl watched Lefille with admiring eyes.
These words came from Suimei, who, sighing, was reacting to their worshipful expressions.
“…P-please don’t say that, Suimei-kun. I was pretty nervous myself, you know. It isn’t like how it sounds,” Lefille countered, embarrassed.
“You might say that, but there was quite the expression on your face at the time, you know?”
“…O-oh.”
Suimei’s continued attack deepened her feelings of embarrassment. Her face reddened, making for an unbearably cute impression.
Having listened to the pair’s advice, Galeo turned to Lefille.
His gaze still half-disbelieving, he coughed, and doing his best to control his feelings, spoke.
“…I understand. I look forward to seeing what you can do.”
“Sure. I’ll do my best to live up to your expectations,” Lefille said, meeting his business-like manner with modesty.
Their conversation over, Lefille turned to Suimei.
“Suimei-kun.”
“Hmm? What’s up?”
What’s this all of a sudden?
Her voice serious as she called out to him, Suimei turned to face Lefille.
“I apologize if I’m being a bit annoying here, but are you okay? If anything happened in that last battle, please don’t force yourself. It’d be best if you pulled back with the others,” she said solemnly.
She’s bringing this up because my magic wasn’t working on the Mazoku, huh.
Indeed, from the perspective of a magician, it was best to avoid troublesome battles. Perhaps it would be best to leave this to the others. That was what the others seemed to be suggesting as well, after all.
However, there were too many enemies. In a situation like this where their safety couldn’t be guaranteed, he wouldn’t stand by and do nothing.
“No, it’s fine.”
“Are you sure?”
Just as Lefille asked this, the male adventurer echoed her question.
“Yeah, are you sure you’re okay? You used quite a few magics back there. Are you not tired?”
“Oh, no. I’m fine. Room to spare, really.”
” ‘Room to spare’, is it? …Being overly confident in your abilities is a mistake with consequences that you can’t take back later, you know?”
“I appreciate the warning.”
Suimei’s response was cold, but polite. Their words had been said out of concern for his welfare, after all, so he wouldn’t directly contradict them.
He nodded his head to indicate a superficial agreement, but the adventurer met him with a doubting gaze, not entirely believing.
Lefille spoke up once more.
“But Suimei-kun, are you really okay considering that your magic doesn’t seem that effective on the Mazoku?”
“Oh, that. I’ll think of something.”
“Do you think you can do it?”
“My magic isn’t limited to what I showed just now. If a particular magic system doesn’t work, then I’ll just have to make inferences from what I observe and continually try things until I find something that works,” he answered, explaining the reasoning behind his confidence.
Lefille frowned, as if something he’d said was foreign to her.
“…? A ‘system’ that works? Not an element?”
“Oh, I see, um, how do I put this… It’s complicated.”
Her confused look clearly embedded itself in his vision. His answer was nevertheless rather evasive.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

" ... คุณแน่ใจว่าเป็นที่เชื่อถือได้."
ฉากการต่อสู้จากก่อนหน้านี้หลังจากที่ออกจากความประทับใจลึกที่พวกเขาเป็นนักรบและสาวนักมายากลดู Lefille ด้วยตาชื่นชม.
คำพูดเหล่านี้มาจาก Suimei ใครถอนหายใจถูกทำปฏิกิริยากับสำนวนที่เคารพของพวกเขา.
" ... P-โปรดอย่าบอกว่า Suimei คุง ฉันเป็นคนน่ารักประสาทตัวเองคุณจะรู้ว่า มันไม่เหมือนว่ามันเสียง "Lefille โต้อาย.
" คุณอาจจะบอกว่า แต่มีค่อนข้างแสดงออกบนใบหน้าของคุณในขณะที่คุณรู้หรือไม่ "
" ... O-Oh. "
Suimei การโจมตีอย่างต่อเนื่องลึกของเธอ ความรู้สึกของความลำบากใจ ใบหน้าของเธอแดงทำให้การแสดงผลที่น่ารักเหลือทน.
ได้ฟังคำแนะนำของทั้งคู่ที่ Galeo หันไป Lefille.
สายตาของเขายังคงเชื่อครึ่งเขาไอและการทำดีที่สุดของเขาในการควบคุมความรู้สึกของเขาพูด.
" ... ฉันเข้าใจ ฉันหวังว่าจะได้เห็นสิ่งที่คุณสามารถทำ. "
" แน่นอน ฉันจะทำดีที่สุดของฉันจะมีชีวิตอยู่ถึงความคาดหวัง "Lefille กล่าวว่าการประชุมลักษณะธุรกิจเหมือนของเขากับเจียมเนื้อเจียมตัว.
การสนทนาของพวกเขามากกว่า Lefille หันไป Suimei.
" Suimei คุง. "
" อืม? เกิดอะไรขึ้น? "
นี่คืออะไรทั้งหมดในทันที?
เสียงของเธออย่างจริงจังขณะที่เธอเรียกว่าออกมาเขา Suimei หันไปเผชิญหน้า Lefille.
" ฉันขอโทษถ้าฉันเป็นบิตที่น่ารำคาญที่นี่ แต่คุณโอเค? ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นในสงครามครั้งสุดท้ายว่าโปรดอย่าบังคับตัวเอง มันต้องการจะดีที่สุดถ้าคุณดึงกลับมาพร้อมกับคนอื่น ๆ "เธอกล่าวอย่างเคร่งขรึม.
เธอนำนี้ขึ้นเพราะความมหัศจรรย์ของฉันไม่ได้ทำงานใน Mazoku ฮะ.
อันที่จริงจากมุมมองของนักมายากลมันเป็นที่ดีที่สุดที่จะหลีกเลี่ยงลำบาก การต่อสู้ บางทีมันอาจจะดีที่สุดเพื่อออกจากนี้ไปคนอื่น ๆ นั่นคือสิ่งที่คนอื่นดูเหมือนจะบอกเป็นอย่างดีหลังจากทั้งหมด.
แต่มีศัตรูมากเกินไป ในสถานการณ์เช่นนี้ที่มีความปลอดภัยของพวกเขาไม่สามารถรับประกันเขาจะไม่ยืนด้วยและไม่ทำอะไรเลย.
"ไม่มีก็ปรับ."
"คุณแน่ใจหรือไม่?"
เช่นเดียวกับ Lefille ถามนี้นักผจญภัยชายสะท้อนคำถามของเธอ
"ใช่คุณแน่ใจหรือว่าคุณโอเค? คุณใช้ค่อนข้างไม่กี่เวทมนตร์กลับมี คุณจะไม่เหนื่อย? "
" โอ้ไม่มี ฉันสบายดี. ห้องที่ว่างจริงๆ. "
" ห้องที่ว่าง 'มันคืออะไร? ... มีความมั่นใจมากเกินไปในความสามารถของคุณเป็นความผิดพลาดที่มีผลกระทบที่คุณไม่สามารถที่จะกลับมาในภายหลังคุณรู้หรือไม่ "
" ฉันขอขอบคุณที่เตือน. "
การตอบสนอง Suimei เป็นเย็น แต่สุภาพ คำของพวกเขาได้รับการกล่าวว่าเป็นห่วงสวัสดิภาพของเขาหลังจากทั้งหมดดังนั้นเขาจะไม่ขัดแย้งกับพวกเขาโดยตรง.
เขาพยักหน้าของเขาที่จะแสดงให้เห็นว่าข้อตกลงผิวเผิน แต่ฉวยโอกาสได้พบกับเขาด้วยสายตาสงสัยไม่ทั้งหมดเชื่อ.
Lefille พูด ขึ้นอีกครั้ง.
" แต่ Suimei คุง, คุณโอเคจริงๆพิจารณาว่าวิเศษของคุณไม่ได้ดูเหมือนว่ามีประสิทธิภาพใน Mazoku?"
"โอ้ว่า ฉันจะคิดว่าสิ่งที่. "
" คุณคิดว่าคุณสามารถทำมันได้หรือไม่ "
" วิเศษของฉันไม่ได้ จำกัด อยู่กับสิ่งที่ผมแสดงให้เห็นเพียงแค่ตอนนี้ หากระบบมายากลโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ทำงานแล้วฉันก็จะต้องทำให้การหาข้อสรุปจากสิ่งที่ผมสังเกตอย่างต่อเนื่องและลองสิ่งจนกว่าฉันจะหาบางสิ่งบางอย่างที่ทำงาน "เขาตอบอธิบายเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังความมั่นใจของเขา.
Lefille ขมวดคิ้วเช่นถ้า บางสิ่งบางอย่างที่เขาบอกว่าเป็นชาวต่างชาติที่เธอ.
" ... ? A 'ระบบ' ที่ทำงาน? ไม่ได้เป็นองค์ประกอบ? "
" โอ้ฉันเห็นหนอฉันจะใส่นี้ ... มันซับซ้อน. "
ดูสับสนของเธออย่างชัดเจนฝังตัวเองในวิสัยทัศน์ของเขา คำตอบของเขาก็ยังคงค่อนข้างเป็นข้อแก้ตัว

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" . . . . . . . คุณแน่ใจว่าเชื่อถือได้”ฉากต่อสู้จากก่อนหน้านี้มีซ้ายประทับใจลึกนั้น นักรบ และนักมายากลสาวดู lefille กับชื่นชมตาคำเหล่านี้มาจาก suimei , ใคร , ถอนหายใจ , ปฏิกิริยาของผู้บูชาการแสดงออก" . . . . . . . ได้โปรดอย่าพูดอย่างนั้น suimei คุง ฉันค่อนข้างกังวลเหมือนกัน คุณก็รู้ มันไม่เหมือนเสียงมัน " lefille countered อาย" คุณอาจจะพูดแบบนั้น แต่มันค่อนข้างการแสดงออกบนใบหน้าของคุณในเวลา คุณรู้มั้ย ? "" . . . . . . . โอ้ . . . . "suimei ยังคงโจมตีลึกความรู้สึกอับอาย ใบหน้า reddened , ทําให้ความประทับใจที่ทำให้น่ารักถ้าฟัง คำแนะนำของคู่ galeo หันไป lefille .สายตาของเขายังคงครึ่งไม่เชื่อ เขากระแอม และกำลังพยายามควบคุมความรู้สึกของเขาพูด" . . . . . . . ผมเข้าใจ ฉันจะคอยดูว่าเธอจะทำอะไร "" แน่นอน ฉันจะทำของฉันดีที่สุดที่จะอยู่ถึงความคาดหวังของคุณ " lefille กล่าวว่าการประชุมของเขากับธุรกิจเช่นลักษณะถ่อมตัวการสนทนาจบลง lefille หันไป suimei ." suimei คุง "" หืม ? เกิดอะไรขึ้น ? "นี่มันเกิดอะไรขึ้น ?เสียงของเธออย่างรุนแรงที่เรียกเธอออกมา เขา suimei หันไปมองหน้า lefille ." ผมต้องขอโทษด้วย ถ้าฉันทำตัวน่ารำคาญหน่อยสิ ว่าแต่เธอโอเคมั้ย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ในที่การต่อสู้สุดท้าย อย่าฝืนตัวเองเลย มันจะดีที่สุดถ้าคุณดึงกลับกับคนอื่น " เธอพูดเสียงขรึมเธอเอาเรื่องนี้มาพูด เพราะพลังของฉันไม่ได้ทำงานในมาโซคุสินะแน่นอน จากมุมมองของนักมายากล , มันเป็นที่ดีที่สุดเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาการต่อสู้ บางทีมันอาจจะดีที่สุดเพื่อให้คนอื่น ๆ นั่นเป็นสิ่งที่คนอื่น ๆดูเหมือนจะแนะนำเป็นอย่างดี หลังจากทั้งหมดอย่างไรก็ตาม มีศัตรูมากมาย ในสถานการณ์แบบนี้ที่ความปลอดภัยของพวกเขาไม่สามารถรับประกันได้ เขาคงไม่ยืนเฉย ไม่ทำอะไรเลย" ไม่เป็นไรหรอก "" คุณแน่ใจหรือไม่ ? "เช่นเดียวกับ lefille ถามนี้ นักผจญภัยผู้สะท้อนคำถามของเธอ" ใช่ คุณแน่ใจนะว่าคุณโอเค คุณใช้ค่อนข้างไม่กี่คาถาอยู่ด้านหลัง คุณไม่เหนื่อยเหรอครับ "" อ๋อ ไม่ครับ ผมไม่เป็นไร ห้องว่าง , จริงๆ ." ห้องอะไหล่ " มันคืออะไร . . . . . . . จนเกินเหตุมั่นใจในความสามารถของคุณเป็นความผิดพลาดที่มีผลกระทบที่คุณสามารถใช้เวลา ไม่นะ คุณรู้มั้ย ? "" ผมขอเตือน "suimei การหนาว แต่สุภาพ คำพูดของตนได้กล่าวว่า จากความกังวลในสวัสดิภาพของเขา หลังจากทั้งหมด เพื่อที่เขาจะได้ไม่ขัดแย้งโดยตรงพวกเขาเขาพยักหน้าเพื่อแสดงข้อตกลงผิวเผิน แต่นักผจญภัยพบกับเขาด้วยสายตาที่สงสัย แต่ก็ไม่ทั้งหมดเชื่อlefille พูดขึ้นอีกครั้ง" แต่ suimei คุง , ไม่เป็นไรจริงๆพิจารณาว่าไม่ใช่มายากลของคุณดูเหมือนว่ามีประสิทธิภาพในมาโซคุ ? "" อ๋อ . . . . ฉันคิดบางอย่าง . "" คุณคิดว่าคุณสามารถทำมันได้ ? "" มันวิเศษของฉันไม่ จำกัด สิ่งที่ผมพบตอนนี้ ถ้าเป็นเฉพาะระบบเวทมนตร์ไม่ทำงาน แล้วผมจะต้องใช้ จากที่ผมสังเกตและอย่างต่อเนื่องพยายามจนกว่าฉันพบบางสิ่งที่งาน " เขาตอบ อธิบายเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังความเชื่อมั่นของเขาlefille ขมวดคิ้วเข้าหากัน ราวกับเรื่องที่เขาจะพูด ต่างกับเธอ" . . . . . . . ? " ระบบ " ที่งาน ไม่ใช่องค์ประกอบ ? "" อ๋อ อืม ยังไงดี . . . . . . . มันซับซ้อน "เธอสับสน มองชัดๆ ฝังตัวเองในวิสัยทัศน์ของเขา คำตอบของเขา แต่แทนที่จะตอบคำถาม