It was hard to know therefore how t

It was hard to know therefore how to interpret the post-1999 flow of capital within the
eurozone from high to low per capita income and productivity countries. Blanchard and
Giavazzi (2002) noted early on that while savings–investment correlations fell sharply
with the advent of the euro, there existed two quite different interpretations of the
associated intra-eurozone imbalances. The positive interpretation was that investment
finance was flowing to the low-income countries of the eurozone periphery because they
were the economies with the most scope for rapid productivity growth. The negative
interpretation in contrast saw capital as flowing toward problem countries riddled by
domestic distortions – bubble-driven asset booms, excessive budget deficits and unrealistic
expectations of future growth – and resulting in excessive levels of public- andprivate-sector consumption, rather than the putative investment boom. Alan Walters
(1986) had warned of this possibility long before the advent of monetary union: he pointed
to the danger that the low-income countries of the European periphery with relatively high
inflation rates but now suddenly the same nominal interest rates as their high-income
partners would ‘enjoy’ relatively low real interest rates, giving them every incentive to
borrow, whether for reasons good or bad.In fact, already a decade ago there were a number of disturbing anomalies that, with
benefit of hindsight, should have attracted more attention. First, there was little rise in
investment rates at the eurozone periphery. There was little evidence that the investment
rate had become a more strongly increasing function of the per capita income gap. Second,
when that rise in investment eventually came, much of it took the form of residential
construction, which did little to enhance productivity growth. Third, already in 2002 there
were signs of real exchange rate appreciation and real overvaluation at the eurozone
periphery. There were signs, in other words, that differential inflation rates exceeded what
could be explained by the Balassa-Samuelson effect (the tendency for the prices of
nontraded goods to rise more rapidly in fast-growing catch-up economies and hence for
the overall inflation rate to be higher). Fourth, saving seemed to decline in the countries
of the eurozone periphery more rapidly than could be explained by the positive wealth
effect of lower interest rates and the positive income effects of faster growth due to the
freer availability of foreign finance.6
With hindsight, we are led to ask: why was more attention not paid to these warning
signs? Part of the answer is that, so long as they lasted, these capital flows were profitable
for the borrowers and lenders alike. The German banks undertaking much of the lending
booked substantial profits, while the Greek government, Irish banks and Spanish real
estate developers doing the borrowing were similarly able to live high on the hog. If the
process could create problems, well, these would occur on someone else’s watch.
More perplexing is why academic and other analysts failed to sound louder warnings.
Part of the answer here is the subliminal tendency to go along with the market consensus;
nonconformity is costly. Then there is the intrinsic difficulty of distinguishing good and
bad imbalances. The same debate about whether the American current account deficit in
the decade leading up to 2006 was a good imbalance driven by the attractive investment
opportunities associated with information and the productivity miracle, or a bad imbalance
reflecting chronic budget deficits and asset-market distortions prevailed in the United
States. We now appreciate that there was some justification for both views: while the
information technology revolution in the United States was real, so was the real-estate
bubble.
Even now, after the fact, there remains deep disagreement about how to apportion those
deficits into their ‘good’ and ‘bad’ components.7 Will the history books revise downward
earlier estimates of the effects of the productivity revolution in the United States, given
that much of it was concentrated in finance (along with, it should be acknowledged, retail
and wholesale trade), where much of the growth in ‘output’ was unsustainable and the
gains proved illusory? Is it not the case that retrospective analyses that now attach
considerable importance to global imbalances as a factor in the financial crisis, or at least see imbalances and the crisis as products of common causes (making imbalances the
canary in the coalmine), suggest that policy-makers should have leaned against them
earlier and harder? That a task is difficult does not give policy-makers dispensation to
ignore it. Policy-makers have reluctantly come around to this view when it comes to
asset-price bubbles: while these may be hard to identify, this does not mean that they can
be treated with benign neglect. The same logic applies to imbalances, whether we mean
global imbalances or intra-European imbalances.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยากทราบวิธีการตีกระแสปี 1999 ลงทุนภายในดังนั้นการยูโรโซนจากสูงไปต่ำสุดที่หัวต่อรายได้และผลผลิตประเทศ Blanchard และGiavazzi (2002) ไว้ก่อนบนที่ในขณะที่ความสัมพันธ์ออมลงทุนลดลงอย่างรวดเร็วด้วยการมาถึงของยูโร มีอยู่สองตีความแตกต่างของการความไม่สมดุลของ intra-ยูโรโซนที่เกี่ยวข้อง ลงทุนที่มีการตีบวกเงินไม่ไหลไปประเทศแนซ์ของยสปริงยูโรโซนเนื่องจากพวกเขาสภาพเศรษฐกิจที่ มีขอบเขตมากที่สุดสำหรับการเติบโตของผลิตภาพอย่างรวดเร็วได้ การลบตีความในทางตรงกันข้ามเห็นทุนเป็นไหลไปทางประเทศปัญหา riddled โดยบิดเบือนในประเทศ – ควบคุมฟองสินทรัพย์บอมส์ ขาดดุลงบประมาณมากเกินไป และไม่ความคาดหวังในอนาคตและการขยายตัว – เกิดในระดับที่มากเกินไปของการบริโภคภาครัฐ andprivate มากกว่าลงทุน putative บูม Alan Walters(1986) ได้รับคำเตือนของโอกาสนี้ยาวนานก่อนการมาถึงของสหภาพทางการเงิน: เขาแหลมอันตรายที่ประเทศแนซ์ของยสปริงยุโรปมีค่อนข้างสูงอัตราเงินเฟ้อราคาแต่ตอนนี้ทันทีอัตราดอกเบี้ยระบุเหมือนกันเป็นความร่ำรวยพันธมิตรจะ 'กับ' ราคาพิเศษสนใจจริงค่อนข้างต่ำ ให้ทุกงานยืม ว่าเหตุผลดี หรือไม่ดีในความเป็นจริง แล้วทศวรรษผ่านมามีจำนวนความผิดรบกวนที่ ด้วยประโยชน์ของ hindsight ควรมีการดึงดูดความสนใจมากขึ้น ครั้งแรก มีเพิ่มขึ้นเล็กน้อยอัตราการลงทุนที่ยูโรโซนยสปริง มีเพียงหลักฐานที่ลงทุนอัตราได้กลายเป็น มากขึ้นขอเพิ่มฟังก์ชันช่องว่างรายได้ต่อหัว ที่สองเมื่อนั้นเพิ่มขึ้นในการลงทุนในที่สุด มากของมันเอารูปแบบของการอยู่อาศัยก่อสร้าง ที่ได้เล็กน้อยเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเจริญเติบโต ที่สาม ในปี 2002 มีแล้วมีอาการของขึ้นราคาอัตราแลกเปลี่ยนที่แท้จริงและจริง overvaluation ในยูโรโซนยสปริง มีเครื่องหมาย ในคำอื่น ๆ ที่อัตราเงินเฟ้อแตกต่างเกินอะไรสามารถอธิบาย โดยผล Balassa Samuelson (แนวโน้มราคาของnontraded สินค้าจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมากขึ้นในเศรษฐกิจเติบโตอย่างรวดเร็วตรงกับปัจจุบัน และดังนั้นสำหรับโดยรวมอัตราเงินเฟ้อจะสูงขึ้น) สี่ บันทึกดูเหมือนจะ ลดลงในประเทศของยูโรโซนยสปริงรวดเร็วกว่าสามารถอธิบายความมั่งคั่งบวกผลของอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำและผลบวกรายได้เติบโตเร็วเนื่องในพร้อมใช้งานอิสระของ finance.6 ต่างประเทศกับ hindsight เราจะนำไปสู่ถาม: ทำไมความสนใจเพิ่มมากขึ้นไม่มีจ่ายไปเตือนเครื่องหมาย เป็นส่วนหนึ่งของคำตอบที่ ตราบใดที่พวกเขากินเวลา กระแสเงินทุนเหล่านี้มีผลกำไรสำหรับผู้กู้และผู้ให้กู้เหมือนกัน ธนาคารเยอรมันดำเนินมากให้ยืมถูกจองเมื่อพบกำไร ในขณะที่รัฐบาลกรี ธนาคารไอริช และสเปนจริงพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่ทำการกู้ยืมเงินได้ทำนองเดียวกันสามารถอยู่สูงบน hog ถ้าการกระบวนการสามารถสร้างปัญหา ดี เหล่านี้จะเกิดขึ้นในการชมของผู้อื่นส่วนมากเป็นเหตุให้นักวิชาการและนักวิเคราะห์อื่น ๆ ไม่สามารถเสียงดังเตือนเป็นคำตอบที่นี่เป็นแนวโน้มซึ่งไปกับมติตลาดnonconformity เป็นค่าใช้จ่าย แล้วมีปัญหา intrinsic แยกดี และสมดุลดี การอภิปรายกันว่าดุลในบัญชีปัจจุบันอเมริกันทศวรรษผู้นำถึง 2006 มีสมดุลดีที่ขับเคลื่อน ด้วยการลงทุนที่น่าสนใจโอกาสที่เชื่อมโยงกับข้อมูล และมิราเคิลผลิต หรือความไม่สมดุลไม่ถูกต้องสะท้อนให้เห็นถึงการขาดดุลงบประมาณเรื้อรังและบิดเบือนตลาดสินทรัพย์แผ่ขยายไปในสหรัฐอเมริกา เราตอนนี้ชื่นชมว่า มีเหตุผลบางอย่างสำหรับทั้งสองมุมมอง: ในขณะการปฏิวัติเทคโนโลยีในสหรัฐอเมริกาถูกจริง ข้อมูลการอสังหาริมทรัพย์ฟองถึงตอนนี้ หลังจากความจริง มีเหลือกันลึกเกี่ยวกับวิธีการแบ่งกลุ่มผู้ในประวัติหนังสือปรับปรุงลงจะขาดดุลใน components.7 ของพวกเขา 'ดี' และ 'ดี'ประเมินผลกระทบของการปฏิวัติผลิตในสหรัฐอเมริกา ได้รับก่อนหน้านี้ที่มากของมันเข้มข้นในทางการเงิน (พลอย มันควรได้รับทราบ ขายปลีกและขายส่งค้า), ที่มากของการเจริญเติบโตใน 'ผลลัพธ์' ถูก unsustainable และพิสูจน์ illusory กำไร ครับกรณีที่วิเคราะห์คาดขณะที่แนบหรือไม่สำคัญมากเพื่อความไม่สมดุลของโลกเป็นตัวคูณ ในวิกฤตการณ์ทางการเงิน หรืออย่างน้อยดูสมดุลและวิกฤตเป็นผลิตภัณฑ์ของสาเหตุ (ทำความไม่สมดุลของการคานารีในการ coalmine), แนะนำว่า ควรมีพิง policy-makers กับพวกเขาก่อนหน้านี้ และหนักขึ้น ว่างานยากให้ policy-makers dispensation เพื่อไม่สนใจมัน Policy-makers เต็มใจมารอบมุมมองนี้เมื่อมันมาถึงฟองราคาสินทรัพย์: ในขณะนี้อาจจะยากที่จะระบุ นี้ไม่ได้หมายความ ว่า พวกเขาสามารถได้รับการละเลยอ่อนโยน ตรรกะเดียวกันใช้กับสมดุล ว่าเราหมายถึงความไม่สมดุลของโลกหรือสมดุลภายในยุโรป

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มันเป็นเรื่องยากที่จะรู้ว่าดังนั้นวิธีการตีความการไหลของการโพสต์ 1999 ของเงินทุนภายใน
ยูโรโซนจากมากไปรายได้ต่อหัวต่ำและประเทศการผลิต บลอนชาและ
Giavazzi (2002) ตั้งข้อสังเกตในช่วงต้นว่าในขณะที่ความสัมพันธ์ของการออมการลงทุนลดลงอย่างรวดเร็ว
กับการถือกำเนิดของเงินยูโรที่มีมีอยู่สองการตีความแตกต่างกันมากของ
ความไม่สมดุลภายในยูโรโซนที่เกี่ยวข้อง การแปลความหมายในเชิงบวกก็คือว่าการลงทุน
เงินทุนไหลไปยังประเทศมีรายได้ต่ำของยูโรโซนรอบนอกเพราะพวกเขา
เป็นเศรษฐกิจที่มีขอบเขตมากที่สุดสำหรับการเจริญเติบโตของผลิตอย่างรวดเร็ว เชิงลบ
ตีความในทางตรงกันข้ามเห็นทุนไหลไปสู่ประเทศปัญหาพรุนโดย
การบิดเบือนในประเทศ - ฟองขับเคลื่อนสนั่นสินทรัพย์การขาดดุลงบประมาณมากเกินไปและไม่สมจริง
ความคาดหวังของการเติบโตในอนาคต - และผลในระดับที่มากเกินไปของการบริโภค andprivate ภาคสาธารณะมากกว่าสมมุติ บูมการลงทุน อลันวอลเตอร์ส
(1986) ได้เตือนถึงความเป็นไปได้นี้นานก่อนที่จะปรากฎตัวของสหภาพการเงิน: เขาชี้
อันตรายที่ประเทศมีรายได้ต่ำของรอบนอกยุโรปที่มีค่อนข้างสูง
อัตราเงินเฟ้อ แต่ตอนนี้อย่างกระทันหันอัตราดอกเบี้ยสูงเช่นเดียวกับพวกเขา รายได้
พันธมิตรจะ 'เพลิดเพลินกับ' จริงค่อนข้างต่ำอัตราดอกเบี้ยให้พวกเขาทุกแรงจูงใจที่จะ
ยืมไม่ว่าจะด้วยเหตุผลความเป็นจริงดีหรือ bad.In แล้วทศวรรษที่ผ่านมามีจำนวนของความผิดปกติรบกวนพบว่ามี
ประโยชน์ในการย้อนหลังควรจะดึงดูด ความสนใจมากขึ้น ครั้งแรกที่มีการเพิ่มขึ้นเล็กน้อยใน
อัตราการลงทุนที่รอบนอกยูโรโซน มีหลักฐานว่าการลงทุนเป็น
อัตราการได้กลายเป็นฟังก์ชั่นเพิ่มขึ้นอย่างมากของช่องว่างรายได้ต่อหัวของประชากร ประการที่สอง
เมื่อการเพิ่มขึ้นของการลงทุนที่ในที่สุดก็มามากของมันเอารูปแบบของที่อยู่อาศัย
ก่อสร้างซึ่งไม่น้อยที่จะส่งเสริมการเจริญเติบโตผลผลิต ประการที่สามแล้วในปี 2002 มี
สัญญาณของการแข็งค่าของอัตราแลกเปลี่ยนที่แท้จริงและ overvaluation จริงในยูโรโซน
รอบนอก มีสัญญาณได้ในคำอื่น ๆ ว่าอัตราเงินเฟ้อที่แตกต่างกันเกินสิ่งที่
สามารถอธิบายได้โดย Balassa-แซมวลผลกระทบ (แนวโน้มของราคา
สินค้า nontraded จะเพิ่มขึ้นมากขึ้นอย่างรวดเร็วในจับขึ้นที่เติบโตอย่างรวดเร็วทางเศรษฐกิจและด้วยเหตุนี้สำหรับ
อัตราเงินเฟ้อโดยรวม อัตราที่จะสูงขึ้น) ประการที่สี่การประหยัดดูเหมือนจะลดลงในประเทศ
ของยูโรโซนรอบนอกมากขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าจะอธิบายได้ด้วยความมั่งคั่งบวก
ผลกระทบจากอัตราดอกเบี้ยที่ลดลงและผลกระทบรายได้ในเชิงบวกของการเจริญเติบโตได้เร็วขึ้นเนื่องจาก
ความพร้อมของ finance.6 อิสระต่างประเทศ
ย้อนหลังกับเรา จะนำไปสู่การถาม: ทำไมความสนใจมากขึ้นไม่ได้ชำระเงินเหล่านี้เตือน
สัญญาณ? เป็นส่วนหนึ่งของคำตอบก็คือว่าตราบเท่าที่พวกเขากินเวลาเงินทุนเหล่านี้มีผลกำไร
สำหรับผู้กู้และผู้ให้กู้เหมือนกัน ธนาคารเยอรมันดำเนินการมากของการให้กู้ยืมเงิน
จองกำไรมากในขณะที่รัฐบาลกรีกธนาคารไอร์แลนด์และสเปนจริง
นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ทำกู้ยืมได้ในทำนองเดียวกันสามารถที่จะอยู่สูงในหมู หาก
กระบวนการสามารถสร้างปัญหาได้ดีเหล่านี้จะเกิดขึ้นกับคนอื่นชม.
งงเพิ่มเติมคือเหตุผลที่นักวิเคราะห์ทางวิชาการและอื่น ๆ ที่ล้มเหลวในการเสียงเตือนดังขึ้น.
ส่วนหนึ่งของคำตอบที่นี่คือแนวโน้มอ่อนไปพร้อมกับประมาณการของตลาด;
ตามข้อกำหนดคือ แพง จากนั้นก็มีความยากลำบากที่แท้จริงของการดีเด่นและ
ความไม่สมดุลไม่ดี อภิปรายเดียวกันเกี่ยวกับว่าการขาดดุลบัญชีเดินสะพัดอเมริกันใน
ทศวรรษที่นำไปสู่ปี 2006 เป็นความไม่สมดุลที่ดีแรงหนุนจากการลงทุนที่น่าสนใจ
โอกาสที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลและความอัศจรรย์ผลผลิตหรือความไม่สมดุลไม่ดี
สะท้อนให้เห็นถึงการขาดดุลงบประมาณเรื้อรังและการบิดเบือนสินทรัพย์ชนะในตลาด ประเทศ
สหรัฐอเมริกา ตอนนี้เราขอขอบคุณที่มีเหตุผลสำหรับมุมมองทั้งบาง: ในขณะที่
การปฏิวัติเทคโนโลยีสารสนเทศในสหรัฐอเมริกาเป็นจริงเพื่อให้เป็นอสังหาริมทรัพย์
. ฟอง
แม้ตอนนี้หลังจากที่ความจริงยังคงมีความขัดแย้งลึกเกี่ยวกับวิธีการที่จะแบ่งผู้ที่
ขาดดุลลง 'ดี' และ 'ไม่ดี' ของพวกเขาจะ components.7 หนังสือประวัติศาสตร์แก้ไขลง
ประมาณการก่อนหน้าของผลกระทบของการปฏิวัติการผลิตในประเทศสหรัฐอเมริกาที่ได้รับ
ที่มากของมันเป็นความเข้มข้นในด้านการเงิน (พร้อมด้วยก็ควรจะได้รับการยอมรับ, ค้าปลีก
และการค้าส่ง) ที่มากของการเจริญเติบโตใน 'ส่งออก' ก็ไม่ยั่งยืนและ
กำไรพิสูจน์แล้วว่าไม่จริง? มันไม่ได้เป็นกรณีที่วิเคราะห์ย้อนหลังที่ตอนนี้แนบ
ความสำคัญมากในการไม่สมดุลของโลกเป็นปัจจัยในการเกิดวิกฤตการณ์ทางการเงินหรืออย่างน้อยก็เห็นความไม่สมดุลและวิกฤติเป็นผลิตภัณฑ์ของสาเหตุที่พบบ่อย (ทำให้ความไม่สมดุลของ
นกขมิ้นในเหมืองถ่านหิน) ชี้ให้เห็นว่านโยบาย -makers ควรจะโน้มตัวกับพวกเขา
ก่อนหน้านี้และยาก? นั่นเป็นงานที่เป็นเรื่องยากที่จะไม่ให้การยกเว้นผู้กำหนดนโยบายที่จะ
ไม่สนใจมัน ผู้กำหนดนโยบายได้มาอย่างไม่เต็มใจไปรอบ ๆ เพื่อมุมมองนี้เมื่อมันมาถึง
ฟองสินทรัพย์ราคา: ในขณะที่เหล่านี้อาจจะยากที่จะระบุนี้ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะได้
รับการรักษาด้วยการถูกทอดทิ้งเป็นพิษเป็นภัย ตรรกะเดียวกันกับความไม่สมดุลไม่ว่าเราหมายถึง
ความไม่สมดุลของโลกหรือความไม่สมดุลภายในยุโรป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มันก็ยากที่จะรู้ ดังนั้นวิธีการตีความ post-1999 การไหลของเงินทุนในยูโรโซนจากประเทศ
สูง รายได้ต่อหัวต่ำ และการเพิ่มผลผลิต แบลนชาร์ดและ
giavazzi ( 2002 ) กล่าวไว้ในช่วงต้นว่าในขณะที่การออมการลงทุนและความสัมพันธ์ลดลงอย่างรวดเร็ว
กับแอดเวนต์ของยูโร มีอยู่สองการตีความที่แตกต่างกันมากของ
ภายในยูโรโซนไม่สมดุลที่เกี่ยวข้องการตีความในเชิงบวกคือการลงทุน
การเงินคือไหลสู่ประเทศรายได้น้อยของยูโรโซนรอบนอก เพราะพวกเขา
เป็นประเทศที่มีขอบเขตที่สุดเพื่อการเจริญเติบโตผลผลิตอย่างรวดเร็ว การตีความทางลบในทางตรงกันข้ามเห็นเงินทุนที่ไหล

ต่อปัญหาประเทศพรุนโดยบิดเบือนในประเทศ–ฟองขับเคลื่อน booms สินทรัพย์ , การขาดดุลงบประมาณมากเกินไป และไม่สมจริง
ความคาดหวังของผู้บริโภคเติบโตในอนาคตและผลในระดับที่มากเกินไปของภาครัฐ - เอกชนภาคการบริโภคมากกว่าการลงทุนซึ่งบูม . อลัน วอลเตอร์
( 1986 ) ได้เตือนถึงความเป็นไปได้นี้ก่อนที่แอดเวนต์ของสหภาพการเงิน : เขาแหลม
ถึงอันตรายที่ผู้มีรายได้น้อยประเทศรอบนอกยุโรปที่มีค่อนข้างสูง
อัตราเงินเฟ้อ แต่ตอนนี้ก็เหมือนเดิมปกติ อัตราดอกเบี้ยเป็นพันธมิตรของพวกเขาจะเพลิดเพลินไปกับรายได้สูง
' ' ค่อนข้างต่ำอัตราดอกเบี้ยให้จูงใจทุกคน

ยืม ว่าเหตุผล ดี หรือ ไม่ดี ในความเป็นจริงแล้ว ทศวรรษที่ผ่านมามีจำนวนของความผิดปกติที่รบกวนด้วย
ผลประโยชน์ของ hindsight , ควร ดึงดูดความสนใจมากขึ้น แรกมีเพิ่มขึ้นเล็กน้อยใน
อัตราการลงทุนในยูโรโซนรอบนอก มีหลักฐานน้อยมากที่ลงทุน
เท่ากันได้กลายเป็นมากขึ้นและเพิ่มการทำงานของรายได้ต่อหัวช่องว่าง 2
เมื่อที่เพิ่มขึ้นในการลงทุนมาจนได้ ส่วนมากใช้รูปแบบของการก่อสร้างที่อยู่อาศัย
ซึ่งทำเล็ก ๆน้อย ๆเพื่อเพิ่มการเจริญเติบโต ผลผลิต ครั้งที่ 3 แล้วในปี 2002 มี
มีสัญญาณของอัตราแลกเปลี่ยนที่แท้จริงต่อจริงในยูโรโซนและ overvaluation
รอบนอก มีสัญญาณ ในคำอื่น ๆที่แตกต่างกันอัตราเงินเฟ้อเกินสิ่งที่
สามารถอธิบายได้โดยผลนั้น ซามูเอล ( แนวโน้มราคา
nontraded สินค้าจะลุกขึ้นอย่างรวดเร็วในประเทศเติบโตอย่างรวดเร็วจับขึ้นและดังนั้นอัตราเงินเฟ้อโดยรวมสำหรับ
จะสูงกว่า ) ประการที่สี่บันทึกดูเหมือนจะลดลงในประเทศ
ของยูโรโซนรอบนอกมากขึ้นอย่างรวดเร็วกว่าที่สามารถอธิบายได้โดยบวกความมั่งคั่ง
ผลการลดอัตราดอกเบี้ยและบวกรายได้ผลของการเจริญเติบโตได้เร็วขึ้นเนื่องจาก
จะมีความพร้อมทางการเงินต่างประเทศ 6
กับ hindsight เรานำถาม : ทำไมไม่จ่ายให้มากกว่านี้ ป้ายเตือน
เหล่านี้ ? ส่วนหนึ่งของคำตอบคือตราบใดที่พวกเขานาน , เงินทุนเหล่านี้ คือ ปฏิ
สำหรับผู้กู้และผู้ให้กู้เหมือนกัน ธนาคารเยอรมันกิจการมากที่ให้ยืม
เพิ่งกำไรอย่างมาก ในขณะที่รัฐบาลกรีก ไอริชธนาคารและสเปนจริงอสังหาริมทรัพย์นักพัฒนามายืม
เป็นเหมือนกับได้อยู่สูงเกินไป . ถ้า
กระบวนการสามารถสร้างปัญหา คือเหล่านี้จะเกิดขึ้นกับคนอื่นดู งงมากคือทำไม
นักวิชาการและนักวิเคราะห์อื่น ๆล้มเหลวเพื่อให้เสียงดังคำเตือน
ส่วนหนึ่งของคำตอบคือแนวโน้มที่แฝงไป ด้วยฉันทามติของตลาด ;
น่าเอาเยี่ยงอย่าง เป็นบทเรียนราคาแพง นั้นมีความยากในการแยกดี
ความไม่สมดุลเลว เหมือนการอภิปรายเกี่ยวกับว่า ดุลบัญชีเดินสะพัดขาดดุลอเมริกัน
ทศวรรษใน 2006 เป็น imbalance เกิดจากการลงทุนที่น่าสนใจ
โอกาสที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลและประสิทธิภาพปาฏิหาริย์ หรือเลวร้ายไม่สมดุลงบประมาณขาดดุลเรื้อรัง
สะท้อนและการบิดเบือนตลาดสินทรัพย์มีชัยในสหรัฐอเมริกา
สหรัฐอเมริกา ตอนนี้เราชื่นชมว่ามีความชอบธรรม ทั้งมุมมอง : ในขณะที่
การปฏิวัติเทคโนโลยีสารสนเทศในสหรัฐอเมริกาเป็นจริงดังนั้นเป็นอสังหาริมทรัพย์

ตอนนี้ฟอง หลังจากความเป็นจริงยังคงมีความขัดแย้งลึกเกี่ยวกับวิธีการแบ่งปันการขาดดุลนั้น
เป็น ' ดี ' และ ' ไม่ดี ' องค์ประกอบที่ 7 จะหนังสือประวัติศาสตร์แก้ไขลง
ก่อนหน้านี้ประมาณการผลของการ ปฏิวัติ ในสหรัฐอเมริกาได้รับ
มันเข้มข้นมากในด้านการเงิน ( พร้อมกับ ควรจะยอมรับ ขายปลีกและขายส่งค้า
) , ที่ มากของการเจริญเติบโตใน ' ผลผลิต ' มันไม่ยั่งยืนและ
ไรพิสูจน์แล้วว่าไม่จริง ? มันเป็นคดีที่ย้อนหลังวิเคราะห์ว่าตอนนี้แนบ
ความสำคัญมากในการไม่สมดุลของโลกเป็นปัจจัยในวิกฤตการณ์ทางการเงินหรืออย่างน้อยก็เห็นความไม่สมดุลและวิกฤติเป็นผลิตภัณฑ์ของสาเหตุที่พบบ่อย ( ทำให้ความไม่สมดุล
นกขมิ้นใน coalmine ) แนะนำว่าควรมีการจัดพิงพวกเขา
ก่อนหน้านี้และมากขึ้น ? มันเป็นงานยาก ไม่ให้จัดให้

ไม่สนใจมัน ผู้กำหนดนโยบายต้องทนฝืนมาวิวนี้เมื่อมันมาถึง
ราคาสินทรัพย์ฟอง :ในขณะที่เหล่านี้อาจจะยากที่จะระบุ นี้ไม่ได้หมายความ ว่า พวกเขาสามารถได้รับการปฏิบัติด้วยความละเลย
. ตรรกะเดียวกันกับความไม่สมดุล ไม่ว่าเราหมายถึง
ความไม่สมดุลของโลกหรือภายในยุโรปความไม่สมดุล .