Turmeric has been used for centurie

Turmeric has been used for centuries in Ayurvedic medicine as a treatment for inflammatory disorders including arthritis. Based on this traditional usage, dietary supplements containing turmeric rhizome and turmeric extracts are also being used in the western world for arthritis treatment and prevention. However, to our knowledge, no data are available regarding anti-arthritic efficacy of complex turmeric extracts similar in composition to those available for use as dietary supplements. Therefore, the studies described here were undertaken to determine the in vivo efficacy of well characterized curcuminoid-containing turmeric extracts in the prevention or treatment of arthritis using streptococcal cell wall (SCW) induced arthritis, a well-described animal model of rheumatoid arthritis (RA). Arthritic index, a clinical measure of joint swelling, was used as the primary endpoint for assessing the effect of extracts on joint inflammation. An essential oil-depleted turmeric fraction containing 41% of the three major curcuminoids was efficacious in preventing joint inflammation when treatment was started before, but not after, the onset of joint inflammation. A commercial sample containing 94% of the three major curcuminoids was more potent in preventing arthritis than the essential oil-depleted turmeric fraction when compared by total curcuminoid dose per body weight. In conclusion, these data (1) document the in vivo anti-arthritic efficacy of an essential oil-depleted turmeric fraction and (2) suggest that the three major curcuminoids are responsible for this anti-arthritic effect, while the remaining compounds in the crude turmeric extract may inhibit this protective effect.

Turmeric (Curcuma longa L. [Zingiberaceae]) is a perennial native to Asia where its rhizome is used as a spice (being responsible for the yellow color of curry), a pigment dye for textiles or for skin in religious ceremonies, and a traditional medicine, primarily used for the treatment of inflammatory disorders.1 Typical dietary intake of turmeric is estimated to be as high as 2.5 g/d (approximately 100 mg curcumin/d) in some countries,2 while up to 8 g/d of curcumin, one of the three major curcuminoids (curcumin [1], demethoxycurcumin [2] and bis-demethoxycurcumin [3], see Figure 1) that constitute 3% of the total rhizome, is without evidence of side effects in Phase I clinical trials.3

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใช้ขมิ้นมานานหลายศตวรรษในการแพทย์แบบอายุรเวทเป็นรักษาโรคอักเสบรวมทั้งโรคไขข้ออักเสบ ตามธรรมเนียมนี้ ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่มีขมิ้นเหง้า และสารสกัดจากขมิ้นยังใช้ในโลกตะวันตกสำหรับป้องกันและรักษาโรคไขข้ออักเสบ อย่างไรก็ตาม การเพิ่ม ไม่มีข้อมูลมีเกี่ยวกับป้องกัน arthritic ประสิทธิภาพของสารสกัดจากขมิ้นซับซ้อนคล้ายในองค์ประกอบที่ใช้เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ดังนั้น ศึกษาต่อได้ดำเนินการตรวจสอบประสิทธิภาพในสัตว์ทดลองของดีลักษณะ curcuminoid-ประกอบด้วยสารสกัดจากขมิ้นในการป้องกัน หรือรักษาโรคไขข้ออักเสบที่ใช้ผนังเซลล์ streptococcal (SCW) ทำให้เกิดโรคไขข้ออักเสบ อธิบายแห่งสัตว์รูปแบบยังคงอักเสบ (RA) Arthritic ดัชนี การบวมร่วม วัดทางคลินิกถูกใช้เป็นปลายทางหลักสำหรับการประเมินผลของสารสกัดจากอักเสบร่วม เศษส่วนพร่องน้ำมันขมิ้นประกอบด้วย 41% เคอร์คิวมินอยด์หลักสามเป็นบ็อชในป้องกันการอักเสบร่วมเมื่อเริ่มรักษาก่อน แต่ไม่ เริ่มมีอาการของการอักเสบร่วม ตัวอย่างธุรกิจที่ประกอบด้วย 94% เคอร์คิวมินอยด์หลักสามมีศักยภาพมากขึ้นในการป้องกันโรคไขข้ออักเสบกว่าเศษขมิ้นน้ำมันพร่องเมื่อเทียบ โดยปริมาณ curcuminoid รวมต่อน้ำหนักร่างกายได้ เบียดเบียน ข้อมูลเหล่านี้ (1) เอกสารประสิทธิภาพ arthritic ป้องกันในสัตว์ทดลองของเศษส่วนที่พร่องน้ำมันขมิ้น และ (2) แนะนำนอยด์หลักสามชอบนี้ arthritic ป้องกันผล ในขณะที่สารที่เหลือในสารสกัดขมิ้นน้ำมันอาจยับยั้งผลนี้ป้องกันTurmeric (Curcuma longa L. [Zingiberaceae]) is a perennial native to Asia where its rhizome is used as a spice (being responsible for the yellow color of curry), a pigment dye for textiles or for skin in religious ceremonies, and a traditional medicine, primarily used for the treatment of inflammatory disorders.1 Typical dietary intake of turmeric is estimated to be as high as 2.5 g/d (approximately 100 mg curcumin/d) in some countries,2 while up to 8 g/d of curcumin, one of the three major curcuminoids (curcumin [1], demethoxycurcumin [2] and bis-demethoxycurcumin [3], see Figure 1) that constitute 3% of the total rhizome, is without evidence of side effects in Phase I clinical trials.3

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขมิ้นมีการใช้มานานหลายศตวรรษในการแพทย์อายุรเวทการรักษาความผิดปกติของการอักเสบรวมทั้งโรคข้ออักเสบ ตามการใช้งานแบบดั้งเดิมนี้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่มีเหง้าขมิ้นชันและสารสกัดจากขมิ้นก็จะถูกนำมาใช้ในโลกตะวันตกในการรักษาโรคข้ออักเสบและการป้องกัน อย่างไรก็ตามเพื่อให้ความรู้ของเราไม่มีข้อมูลที่มีอยู่เกี่ยวกับการรับรู้ความสามารถต้านการอักเสบของสารสกัดจากขมิ้นที่ซับซ้อนคล้ายกันในองค์ประกอบที่มีอยู่เพื่อใช้เป็นผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร ดังนั้นการศึกษาที่อธิบายที่นี่กำลังดำเนินการเพื่อตรวจสอบในร่างกายประสิทธิภาพของลักษณะเดียว curcuminoid ที่มีส่วนผสมของสารสกัดจากขมิ้นในการป้องกันหรือรักษาโรคข้ออักเสบโดยใช้ผนังเซลล์เชื้อ (SCW) โรคข้ออักเสบเกิดเป็นรูปแบบที่ดีของสัตว์อธิบายของโรคไขข้ออักเสบ (RA ) ดัชนีข้อต่ออักเสบ, ตัวชี้วัดทางคลินิกของอาการบวมร่วมกันถูกใช้เป็นปลายทางหลักในการประเมินผลของสารสกัดในการอักเสบ เศษขมิ้นน้ำมันหมดที่สำคัญที่มี 41% ของสามเคอที่สำคัญคือประสิทธิภาพในการป้องกันการอักเสบร่วมกันเมื่อได้รับการรักษาก่อนที่จะเริ่มต้น แต่ไม่ได้หลังจากที่เริ่มมีอาการของการอักเสบร่วมกัน ตัวอย่างในเชิงพาณิชย์ที่มี 94% ของสามเคอที่สำคัญคือมีศักยภาพมากขึ้นในการป้องกันโรคข้ออักเสบกว่าส่วนขมิ้นน้ำมันหมดสำคัญเมื่อเปรียบเทียบโดยยาทั้งหมด curcuminoid ต่อน้ำหนักตัว สรุปได้ว่าข้อมูลเหล่านี้ (1) เอกสารในร่างกายมีประสิทธิภาพต่อต้านการอักเสบของส่วนขมิ้นน้ำมันหมดที่สำคัญและ (2) แสดงให้เห็นว่าทั้งสามเคอที่สำคัญมีความรับผิดชอบนี้ฤทธิ์ต้านการอักเสบในขณะที่สารที่เหลืออยู่ในน้ำมันดิบ สารสกัดจากขมิ้นอาจยับยั้งการป้องกันผลกระทบนี้. ขมิ้น (ขมิ้นชันลิตร [พืชวงศ์ขิง]) เป็นไม้ยืนต้นพื้นเมืองไปยังเอเชียที่เหง้าของมันจะถูกนำมาใช้เป็นเครื่องเทศ (เป็นผู้รับผิดชอบในการสีเหลืองแกง) ย้อมสีสำหรับสิ่งทอหรือ ผิวในพิธีกรรมทางศาสนาและแพทย์แผนโบราณใช้เป็นหลักในการรักษาอาการอักเสบ disorders.1 การบริโภคสารอาหารโดยทั่วไปของขมิ้นคาดว่าจะสูงถึง 2.5 กรัม / วัน (ประมาณ 100 มิลลิกรัมขมิ้นชัน / วัน) ในบางประเทศในขณะที่ 2 ได้ถึง 8 กรัม / วัน curcumin, หนึ่งในสามของเคอที่สำคัญ (curcumin [1], demethoxycurcumin [2] และทวิ demethoxycurcumin [3] ดูรูปที่ 1) ที่เป็น 3% ของเหง้าทั้งหมดโดยไม่ต้องหลักฐานของ ผลข้างเคียงในระยะที่คลินิก trials.3

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขมิ้นมีการใช้มานานหลายศตวรรษในยาอายุรเวทเป็นรักษาความผิดปกติการอักเสบ ได้แก่ โรคไขข้ออักเสบ ขึ้นอยู่กับการใช้งานแบบดั้งเดิม อาหารเสริมที่มีสารสกัดจากเหง้าขมิ้นขมิ้นและยังถูกใช้ในการรักษาโรคไขข้ออักเสบ และโลกตะวันตก สำหรับการป้องกัน อย่างไรก็ตาม ความรู้ของเราไม่มีข้อมูลที่มีอยู่เกี่ยวกับประสิทธิภาพของสารสกัดจากขมิ้นป้องกันข้ออักเสบที่คล้ายกันในองค์ประกอบที่สามารถใช้เป็นอาหารเสริม . ดังนั้นการศึกษาอธิบายที่นี่ ) เพื่อศึกษาฤทธิ์ในการดีลักษณะที่มีสารสกัดจากขมิ้นเคอร์คูมินอยด์ ในการป้องกัน หรือ รักษาโรคข้ออักเสบ ใช้ผนังเซลล์ streptococcal ( scw ) เกิดโรคไขข้ออักเสบ รวมทั้งอธิบายสัตว์รูปแบบของโรคไขข้ออักเสบ ( RA ) ดัชนี arthritic , วัดทางคลินิกของข้อต่อบวมใช้เป็นข้อมูลในการประเมินผลจากการอักเสบร่วม มีน้ำมันหอมระเหย ซึ่งประกอบด้วยขมิ้นชัน สัดส่วนร้อยละ 41 ของเคอร์คูมินอยด์เป็นหลักสามประสิทธิภาพในการป้องกันการอักเสบร่วมเมื่อการรักษาเริ่มต้นก่อน แต่หลังจากที่เริ่มมีอาการของการอักเสบร่วมโฆษณาตัวอย่างที่มี 94 % ของทั้งสามหลักเป็นสารที่มีศักยภาพมากขึ้นในการป้องกันโรคข้ออักเสบมากกว่าน้ำมันพร่อง ขมิ้น ส่วนเมื่อเทียบโดยรวมปริมาณเคอร์คูมินอยด์ต่อน้ำหนักตัว สรุปข้อมูลเหล่านี้ ( 1 ) เอกสารในร่างกายป้องกันข้ออักเสบประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหย ซึ่งขมิ้นเศษส่วนและ ( 2 ) ชี้ให้เห็นว่าสามหลักสารที่มีส่วนรับผิดชอบป้องกันข้ออักเสบผลในขณะที่เหลือสารในขมิ้นสกัดอาจยับยั้งผลป้องกัน ขมิ้นชันขมิ้นชัน

( L[ พืชวงศ์ขิง ] ) เป็นไม้ยืนต้นพื้นเมืองของเอเชียที่เหง้าใช้เป็นเครื่องเทศ ( รับผิดชอบสีเหลืองของแกง ) , เม็ดสีย้อม สิ่งทอ หรือผิวในพิธีกรรมทางศาสนา และการแพทย์แบบดั้งเดิม , ใช้เป็นหลักสำหรับการรักษาความผิดปกติของการอักเสบ 1 การบริโภคปกติของขมิ้น จำกัด จะสูงเป็น 25 G / D ( ประมาณ 100 มก. ขมิ้นชัน / D ) ในบางประเทศ ขณะที่ 2 ถึง 8 G / D ของขมิ้นชัน , หนึ่งในสามสาขาเคอร์คูมินอยด์ ( กด [ 1 ] ซี่เคอร์คูมิน และบิสซี่เคอร์คูมิน [ 2 ] [ 3 ] , ดูรูปที่ 1 ) เป็น 3% ของเหง้าทั้งหมด คือ โดยไม่มีหลักฐานของผลข้างเคียงในระยะการทดลองทางคลินิก 3 .