5.86  0.03 log CFU g
1, respective

5.86  0.03 log CFU g
1, respectively. In contrast, no increase of
Bacillus spp. concentrationwas observed in the control (Table 3). In
order to confirm at the genus level, the yellow colonies counted on
MYP agar as Bacillus spp. [21] were randomly picked (n ¼ 10) and
subjected for DNA amplification using specific primers. Out of the
10 colonies, 9 and 7 of them showed specific amplification at
595 bp, which were isolated from shrimp fed BM8 and BM5 diets,
respectively (Fig. 1), whereas only 2 colonies were recorded to be
Bacillus spp. in the control (Fig. 1). The bacteriological analysis and
the molecular detection assay clearly showed that B. subtilis strains
L10 and G1 were able to colonize in the GIT after shrimp had
received the diet containing both strains for 8 weeks. In addition,
there were considerable reductions (P < 0.05) of Vibrio spp. in the
GIT of shrimp fed BM8 and BM5 diets at week 4 and 8. Compared to
the control, significant differences (P < 0.05) in the reduction of
Vibrio spp. levels were observed through 8 weeks of experiment,
ranging from 5.53  0.01 to 4.85  0.07 and 5.18  0.1 log CFU g
1 in
the shrimp fed BM8 and BM5 diets, respectively

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

5.86 0.03 ล็อก CFU g 1 ตามลำดับ ในทางตรงข้าม เพิ่มของคัดโอ concentrationwas ในการควบคุม (ตาราง 3) ในสั่งยืนยันในระดับสกุล อาณานิคมสีเหลืองที่นับในMYP agar เป็นคัดโอ [21] ได้รับ (n ¼ 10) และภายใต้การขยายดีเอ็นเอโดยใช้ไพรเมอร์เฉพาะ จากการขยายเฉพาะที่แสดงให้เห็นว่าอาณานิคม 10, 9 และ 7 ของพวกเขา595 bp ซึ่งได้แยกจากกุ้งได้รับอาหารที่ BM8 และ BM5ตามลำดับ (Fig. 1), ในขณะที่บันทึกเป็นอาณานิคม 2โอคัดในการควบคุม (Fig. 1) วิเคราะห์ bacteriological และวิเคราะห์ตรวจสอบโมเลกุลชัดเจนพบ subtilis ที่เกิดสายพันธุ์L10 และ G1 ก็สามารถ colonize ใน GIT หลังจากกุ้งมีได้รับอาหารที่ประกอบด้วยสายพันธุ์ทั้ง 8 สัปดาห์ นอกจากนี้มีตามาก (P < 0.05) ปริมาณวิบริโอในGIT ของกุ้งเลี้ยงอาหาร BM8 และ BM5 ที่สัปดาห์ที่ 4 และ 8 เมื่อเทียบกับควบคุม ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ (P < 0.05) ในการวิบริโอระดับสุภัคผ่าน 8 สัปดาห์ของการทดลองตั้งแต่ 5.53 0.01 4.85 0.07 และ 5.18 0.1 บันทึก CFU g 1 ในกุ้งได้รับอาหารที่ BM8 และ BM5 ตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

5.86? 0.03 log CFU กรัม 1 ตามลำดับ ในทางตรงกันข้ามไม่มีการเพิ่ม
ของ Bacillus spp concentrationwas สังเกตในการควบคุม (ตารางที่ 3) ใน
การสั่งซื้อเพื่อยืนยันในระดับสกุล, โคโลนีสีเหลืองนับ
เป็นวุ้น MYP Bacillus spp [21] ถูกหยิบสุ่ม (n ¼ 10) และ
อยู่ภายใต้สำหรับการขยายดีเอ็นเอโดยใช้ไพรเมอร์ที่เฉพาะเจาะจง ออกจาก
อาณานิคม 10, 9 และ 7 ของพวกเขาแสดงให้เห็นว่าการขยายเฉพาะที่
595 bp ซึ่งถูกแยกได้จากกุ้งที่เลี้ยง BM8 และอาหาร BM5,
ตามลำดับ (รูปที่ 1). ขณะที่มีเพียง 2 อาณานิคมถูกบันทึกให้เป็น
Bacillus spp ในการควบคุม (รูปที่ 1). การวิเคราะห์แบคทีเรียและ
การทดสอบการตรวจจับโมเลกุลอย่างชัดเจนแสดงให้เห็นว่า B. subtilis สายพันธุ์
L10 และ G1 ก็สามารถที่จะตั้งรกรากใน GIT หลังจากกุ้งได้
รับอาหารที่มีส่วนผสมของทั้งสองสายพันธุ์เป็นเวลา 8 สัปดาห์ นอกจากนี้ยัง
มีการลดลงมาก (p <0.05) ของเชื้อ Vibrio spp ใน
GIT ของกุ้งที่เลี้ยง BM8 และอาหาร BM5 ในสัปดาห์ที่ 4 และ 8 เมื่อเทียบกับ
การควบคุมที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (P <0.05) ในการลด
เชื้อ Vibrio spp ระดับถูกตั้งข้อสังเกตถึง 8 สัปดาห์ของการทดลอง
ตั้งแต่ 5.53? 0.01-4.85? 0.07 และ 5.18? 0.1 log CFU กรัม 1 ใน
กุ้งที่ได้รับ BM8 และอาหาร BM5 ตามลำดับ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

5.86  0.03 log CFU
1 กรัม ตามลำดับ ในทางตรงกันข้าม ไม่เพิ่ม
concentrationwas Bacillus spp . พบในการควบคุม ( ตารางที่ 3 ) ใน
เพื่อที่จะยืนยันในระดับสกุล , โคโลนีสีเหลืองนับ
myp วุ้นเป็น Bacillus spp . [ 21 ] สุ่มเลือก ( N ¼ 10 ) และสำหรับเด็ก
ภายใต้ดีเอ็นเอโดยใช้ไพร์เมอร์จำเพาะ ออกจาก
10 โคโลนี , 9 และ 7 ของพวกเขาพบขยายเฉพาะ
595 bp ซึ่งแยกได้จากกุ้งที่เลี้ยง bm8 และ bm5 อาหาร
ตามลำดับ ( รูปที่ 1 ) และมีเพียง 2 โคโลนีที่ถูกบันทึกไว้เป็น
Bacillus spp . ในการควบคุม ( รูปที่ 1 ) โดยแบคทีเรียและการวิเคราะห์
( ตรวจจับโมเลกุลพบว่า B . subtilis สายพันธุ์ l10 G1
และได้ตั้งรกรากใน git หลังจากกุ้งมี
ได้รับอาหารที่มีทั้งสายพันธุ์ เป็นเวลา 8 สัปดาห์นอกจากนี้
มีมากลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( p < 0.05 ) ของเชื้อ Vibrio spp . ใน
กิตของกุ้งที่ได้รับอาหาร bm8 bm5 ในสัปดาห์ที่ 4 และ 8 เทียบกับ
ควบคุม อย่างมีนัยสำคัญ ( P < 0.05 ) ในการลด
Vibrio spp . พบผ่านระดับ 8 สัปดาห์ของการทดลอง
ตั้งแต่ 5.53  0.01 4.85  0.07 และ 5.18  0.1 log CFU

1 G ในกุ้งที่ได้รับอาหารและ bm8 bm5 ตามลำดับ