So there is something in common bet

So there is something in common between the prose poem of the refined writer and that new form of art that tries to create new forms of social bonds in the ‘bad’ neighbourhoods. Each of them presents us one face of a common paradox: the ‘social crisis’ and its possible solution are the background of the apparently apolitical poem about the unattainable lady. Conversely the intervention of a form of art devoted to the construction of empty places seems needed by the underdogs of the poor suburbs. How can we spell out the enigmatic link between those two forms of art? In order to pose the problem, I shall borrow my third ‘proposition’ from a philosophical work which is itself the product of a separated community, since I borrow it from Deleuze and Guattari’s book What is Philosophy? From the section on art, I quote a paragraph which is at the same time a definition of what the artist does and a statement on the political import of art:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เพื่อให้ ได้สิ่งร่วมระหว่าง prose poem ของผู้เขียนกลั่นและที่รูปแบบใหม่ของศิลปะที่พยายามสร้างรูปแบบใหม่ ๆ ของการผูกพันทางสังคมในพื้นที่ 'ไม่ดี' ของเราขอนำเสนอหนึ่งหน้าของ paradox ทั่วไป: 'วิกฤตสังคม' ของโซลูชันได้อยู่เบื้องหลังของบทกวี apolitical เห็นได้ชัดเกี่ยวกับผู้หญิงนั้น ในทางกลับกัน การแทรกแซงแบบศิลปะอุทิศให้กับการก่อสร้างสถานที่ว่างเปล่าดูเหมือนจำเป็น โดย underdogs ชานเมืองไม่ดี เราสะกดออกทำนายเชื่อมโยงระหว่างรูปแบบศิลปะที่สองวิธีสามารถ เพื่อก่อให้เกิดปัญหา ฉันจะยืมของฉันสาม 'เสนอ' จากการทำงานปรัชญาที่เป็นตัวผลิตภัณฑ์ของชุมชนแยก เนื่องจากขอยืมจากสมุด Deleuze และ Guattari เป็นปรัชญาคืออะไร จากส่วนของศิลปะ ฉันเสนอย่อหน้าที่เป็นคำนิยามของศิลปินอะไรและคำสั่งในการนำเข้าการเมืองศิลปะในเวลาเดียวกัน:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จึงมีบางสิ่งบางอย่างในการร่วมกันระหว่างบทกวีร้อยแก้วของผู้เขียนกลั่นและรูปแบบใหม่ของงานศิลปะที่พยายามที่จะสร้างรูปแบบใหม่ของพันธบัตรสังคมในละแวกใกล้เคียงที่ไม่ดี แต่ละคนนำเสนอเราหนึ่งใบหน้าของความขัดแย้งที่พบบ่อย: 'ภาวะวิกฤตทางสังคมและการแก้ปัญหาที่เป็นไปได้ที่มีพื้นหลังของบทกวีเหี้ยนเห็นได้ชัดเกี่ยวกับผู้หญิงที่ไม่สามารถบรรลุได้ ตรงกันข้ามการแทรกแซงของรูปแบบของศิลปะที่ทุ่มเทให้กับการก่อสร้างสถานที่ว่างเปล่าดูเหมือนว่าจำเป็นโดย underdogs ชานเมืองยากจน วิธีที่เราสามารถสะกดออกเชื่อมโยงลึกลับระหว่างทั้งสองรูปแบบของศิลปะ? เพื่อที่จะก่อให้เกิดปัญหาผมจะยืม 'เรื่อง' ที่สามของฉันจากปรัชญาการทำงานซึ่งเป็นตัวผลิตภัณฑ์ของชุมชนที่แยกออกจากกันตั้งแต่ฉันยืมจาก Deleuze และ Guattari หนังสือปรัชญาคืออะไร? จากส่วนที่เกี่ยวกับศิลปะที่ฉันพูดวรรคซึ่งเป็นในเวลาเดียวกันความหมายของสิ่งที่ศิลปินไม่และคำชี้แจงเกี่ยวกับการนำเข้าทางการเมืองของศิลปะ:

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดังนั้นมีบางอย่างร่วมกันระหว่างร้อยแก้วบทกวีของนักเขียนที่บริสุทธิ์และรูปแบบใหม่ของศิลปะที่พยายามสร้างรูปแบบใหม่ของพันธบัตรสังคมในละแวกใกล้เคียง ' เลว ' แต่ละของพวกเขาแสดงให้เราหนึ่งหน้าของ Paradox ทั่วไป : ' วิกฤติ ' สังคมและการแก้ปัญหาที่เป็นไปได้ของพื้นหลังของคือเห็นได้ชัดว่าบทกวีเกี่ยวกับผู้หญิงที่เอื้อมไม่ถึงแต่การแทรกแซงของรูปแบบของศิลปะเพื่อรองรับการก่อสร้างสถานที่ว่างเปล่าเหมือนเป็น Underdogs ของชานเมืองที่น่าสงสาร วิธีที่เราสามารถสะกดคำว่าลิงค์ลึกลับระหว่างทั้งสองรูปแบบของศิลปะ ? เพื่อที่จะก่อให้เกิดปัญหา ผมจะยืมที่สามของฉัน ' ข้อเสนอ ' จากปรัชญาการทำงานที่ตัวเองเป็นผลิตภัณฑ์ของแต่ละชุมชนฉันยืมมันจากและเดอลูซกัตตารีหนังสือปรัชญา คือ อะไร ? จากส่วนของศิลปะ ฉันพูดย่อหน้าซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับนิยามของสิ่งที่ศิลปิน และงบในการเข้าเมืองของศิลปะ :