This paper reports, for the first t

This paper reports, for the first time, a comprehensive time budget for cattle at pasture, which can be used as a baseline to describe normal behaviour. The time budget describes the allocation of time to 18 behaviours and the major feature of this budget is that more than 95% of the time was allocated to grazing, resting/ruminating and walking. Only three of the 22 studies reviewed by Kilgour (in press) have comparable information. In the studies of Herbel and Nelson (1966) and of Zemo and Klemmedson (1970), cattle spent more than 97% of their time allocated to these behaviours whereas in the study of Hall (1989) this ranged from 74% to 85%.

The current study also supports previous findings. Firstly, the behaviour to which most time was allocated was grazing. In the current study, the mean of 51% of scans corresponds to a grazing time of 6.1 h, with a range for individual herds of 5.0–7.3 h. Other findings that are supported are the general pattern of a diurnal rhythm, with peaks of grazing in the early morning and late afternoon and the fact that, apart from the unexpected observation of tongue rolling performed by cattle at pasture, all the rest of the behavioural repertoire has been previously described.

Since the observations reported here were carried out during only the hours of daylight, direct comparison with other work is difficult except where the results of day and night behaviour have been differentiated. Where this has been done and where the observations have been carried out during daylengths of approximately 12 h, the mean daylight grazing time has been 5.2 and 4.4 h (Johnstone-Wallace and Kennedy, 1944), 7.3 h (Hughes and Reid, 1951), 6.5 and 7.5 h (Peterson and Woolfolk, 1955), 5.4 h (Wagnon, 1963), 5.2 h (Gary et al., 1970), 6.0 h (Ruckebusch and Bueno, 1978) and 5.9 h (Linnane et al., 2001) and the results of the current study fall within the extremes of these findings.

Reported data are scarcer for other behaviours, indicating a much greater interest in grazing in the literature compared to the other behaviours. In the current study, the proportion of time spent standing resting (including ruminating), lying resting (including ruminating) and walking correspond to 4.1, 3.5 and 3.3 h, respectively. Only the study of Peterson and Woolfolk (1955) has comparable data and their animals spent 3.42 and 2.25 h lying 1.82 and 2.23 h standing.

In the current study four of the herds exhibited a similar diurnal pattern of grazing wherein the majority of grazing was performed early in the morning and late in the afternoon. Of the remaining two herds, one showed a similar pattern but with a third peak in the middle of the day whereas the sixth herd exhibited a gradual increase in grazing over the day. Previous work has also revealed that grazing tends to start at around sunrise and end at around sunset and the first to do so was that of Hughes and Reid (1951). They showed that the timing of the beginning and end of grazing over the months May to September changed with the change in the time of sunrise and sunset. Hughes and Reid (1951) also reported that there were seven bouts of grazing during the day and, for the reason that they bear this close relationship to sunrise and sunset, declared the first and last bouts to be primary and the rest to be secondary. Interestingly, in all of their bouts, more than 80% and usually 100% of the animals were observed to be grazing. This may have to do with the small group size of eight bullocks being run on a small area of 1 ha. At no stage in any of the six herds in the current study were all animals engaged in the same behaviour at the same time.

Other studies have shown a similar pattern of several bouts wherein all of the animals were grazing simultaneously. Some of these used so few animals, usually fewer than 10, on such small areas of pasture as to throw doubt on their capacity to generalise about the behaviour of cattle at pasture (Ruckebusch and Bueno, 1978, Schottler et al., 1975 and Sheppard et al., 1957). However, their findings are confirmed by those studies that used large numbers of animals on large areas (Funston et al., 1991, Linnane et al., 2001, Low et al., 1981a and Wagnon, 1963).

However, the study reported here does have limitations. First of all, by studying steers, we omitted all behaviours relating to reproduction, so we have omitted behaviours relating to mating, parturition and nurturing of calves. Nonetheless, the data reported here can serve as a baseline to which an expanded behavioural repertoire and time budget can be added. Furthermore, the animals were all of a quite similar age, something that is not encountered in every herd of cattle. Secondly, the observations were conducted during benign weather conditions but, again, serve as a baseline to which behaviour under other weather conditions such as heavy rain and extremes of temperature can be added. Finally, we were unable to reliably measure the amount of time allocated to ruminating, so this was omitted as a category.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กระดาษนี้รายงาน ครั้งแรก ประมาณเวลาครอบคลุมสำหรับวัวที่พาสเจอร์ ซึ่งสามารถใช้เป็นพื้นฐานที่อธิบายพฤติกรรมปกติ งบประมาณเวลาอธิบายการปันส่วนเวลา 18 พฤติกรรม และคุณลักษณะที่สำคัญของงบประมาณนี้จะว่า มากกว่า 95% ของเวลาถูกปันส่วน grazing, พัก/ruminating และเดิน สามเท่าของศึกษา 22 ตรวจทาน โดย Kilgour (ในข่าว) มีข้อมูลเปรียบเทียบได้ ในการศึกษาเรื่องน่ารู้และเนลสัน (1966) และ Zemo และ Klemmedson (1970), วัวใช้กว่า 97% ของเวลาที่ปันส่วนให้กับวิญญาณเหล่านี้ โดยในการศึกษาของ Hall (1989) ซึ่งอยู่ในช่วงจาก 74% 85%การศึกษาปัจจุบันยังสนับสนุนผลการวิจัยก่อนหน้านี้ ประการแรก พฤติกรรมที่ถูกจัดสรรเวลาส่วนใหญ่ถูก grazing ในการศึกษาปัจจุบัน หมายถึง 51% ของการสแกนตรงเวลา grazing ของ h ขนาด 6.1 ช่วงในแต่ละฝูงของ 5.0 – 7.3 h ค้นพบอื่นที่สนับสนุนรูปแบบทั่วไปของจังหวะ diurnal กับระดับ grazing ในช่วงเช้า และบ่าย และความจริงที่ว่า นอกเหนือจากที่คาดการสังเกตของลิ้นที่ม้วนโดยปศุสัตว์ที่พาสเจอร์ ที่เหลือทั้งหมดของละครพฤติกรรมมีการอธิบายไว้ก่อนหน้านี้ได้ตั้งแต่สังเกตรายงานนี่ได้ดำเนินการในช่วงเวลาตามฤดูกาลเท่านั้น โดยตรงเปรียบเทียบกับงานอื่น ๆ ได้ยากยกเว้นที่มีการแยกแยะผลของพฤติกรรมวันและกลางคืน นี้แล้ว และสังเกตการณ์ที่มีการดำเนินการระหว่าง daylengths ประมาณ 12 h ได้รับกาลหมายถึงเวลา grazing 5.2 และ 4.4 h (Johnstone Wallace และเคนเนดี้ 1944), h 7.3 (สตีเฟ่นและ Reid, 1951), 6.5 และ 7.5 h (Peterson และ Woolfolk, 1955), 5.4 h (Wagnon, 1963), h 5.2 (Gary et al., 1970), h 6.0 (Ruckebusch และ Bueno, 1978) และ h 5.9 (Linnane และ al., 2001) และผลของการศึกษาปัจจุบันอยู่ภายในสุดสิ่งเหล่านี้รายงานข้อมูลเป็น scarcer สำหรับอากัปกิริยาอื่น ๆ แสดงตัวมากสนใจมากขึ้นใน grazing ในวรรณคดีเปรียบเทียบกับพฤติกรรมอื่น ๆ ในปัจจุบัน ศึกษา สัดส่วนของเวลาที่ใช้พักผ่อน (รวมถึง ruminating), นอนพักผ่อน (รวมถึง ruminating) และเดินตรงไป 4.1, 3.5 และ h, 3.3 ตามลำดับ เฉพาะการศึกษาของ Peterson และ Woolfolk (1955) มีข้อมูลเทียบเคียง และสัตว์ของพวกเขาใช้นอน 1.82 และ 2.23 ยืน h h 3.42 และหุ้น 2.25ในการศึกษาปัจจุบัน สี่ฝูงจัดแสดงรูปแบบที่คล้าย diurnal ของ grazing นั้นส่วนใหญ่ grazing ทำ ในช่วงตอนเช้า และ ในตอนบ่าย ของสองฝูงเหลือ หนึ่งแสดงให้เห็นรูปแบบคล้ายมีสาม peak ระหว่างวันในขณะที่ฝูงหกจัดแสดงเพิ่มขึ้นใน grazing กว่าวัน งานก่อนหน้านี้ได้เปิดเผยว่า grazing มีแนวโน้มที่จะ เริ่มต้นที่รอบพระอาทิตย์ และสิ้นสุดที่รอบพระอาทิตย์และแรกดังเป็นของสตีเฟ่นและ Reid (1951) พวกเขาพบว่า ช่วงเวลาของการเริ่มต้นและสิ้นสุดของ grazing ผ่านเดือนอาจกันยายนเปลี่ยน มีการเปลี่ยนแปลงในเวลาพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก ฮิวจ์สและ Reid (1951) ยังรายงานว่า มีเจ็ดใหญ่ทางธุรกิจของ grazing ระหว่างวัน และ สำหรับเหตุผลที่พวกเขาแบกความสัมพันธ์นี้ไปพระอาทิตย์ขึ้น และพระอาทิตย์ ตก ประกาศชื่อ และนามสกุลใหญ่ทางธุรกิจเป็นหลัก และส่วนเหลือจะรอง แล็ ในทั้งหมดของพวกเขาใหญ่ทางธุรกิจ กว่า 80% และปกติ 100% ของสัตว์ถูกสังเกตไปจะ grazing นี้อาจ มีขนาดเล็กกลุ่มแปด bullocks กำลังรันบนพื้นที่ขนาดเล็ก 1 ฮา ในขั้นตอนไม่มีฝูง 6 ในการศึกษาปัจจุบันมีสัตว์ทั้งหมดที่หมั้นในพฤติกรรมเดียวกันในเวลาเดียวกันการศึกษาอื่น ๆ ได้แสดงรูปแบบคล้ายของใหญ่ทางธุรกิจหลายนั้นสัตว์ทั้งหมดถูก grazing พร้อมกัน เหล่านี้ใช้น้อยดังนั้นสัตว์ มักจะน้อยกว่า 10 บนพื้นที่ขนาดเล็กของพาสเจอร์ว่าสงสัยในความสามารถในการ generalise เกี่ยวกับพฤติกรรมของวัวที่พาสเจอร์ (Ruckebusch และ Bueno, 1978, Schottler et al., 1975 และเป็น et al., 1957) อย่างไรก็ตาม ยืนยันค้นพบจากการศึกษาเหล่านั้นที่ใช้สัตว์จำนวนมากในพื้นที่ขนาดใหญ่ (Funston และ al., 1991, Linnane และ al., 2001 ต่ำ et al., 1981a และ Wagnon, 1963)อย่างไรก็ตาม การศึกษาที่รายงานนี่มีข้อจำกัด ประการแรก โดยสำเร็จการศึกษา เราละเว้นพฤติกรรมทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการสืบพันธุ์ เพื่อให้เราได้ละเว้นพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับ การผสม พันธุ์ parturition nurturing ของวัว กระนั้น ข้อมูลรายงานที่นี่สามารถใช้เป็นพื้นฐานซึ่งเป็นละครขยายพฤติกรรมและเวลางบประมาณสามารถเพิ่ม นอกจากนี้ สัตว์ได้ทั้งหมดมีอายุคล้าย สิ่งที่ไม่พบในทุกฝูงวัวควาย ประการที่สอง สังเกตที่ได้ดำเนินการระหว่างสภาพอ่อนโยน แต่ อีกครั้ง ให้บริการเป็นหลักการที่พฤติกรรมภายใต้สภาพอากาศอื่น ๆ เช่นฝนตกหนักและอุณหภูมิที่สุดสามารถเพิ่ม สุดท้าย เราไม่สามารถวัดระยะเวลาที่ปันส่วนไปยัง ruminating เพื่อนี้ถูกตัดออกเป็นประเภทได้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รายงานกระดาษนี้เป็นครั้งแรกเวลางบประมาณที่ครอบคลุมสำหรับวัวที่ทุ่งหญ้าซึ่งสามารถนำมาใช้เป็นพื้นฐานในการอธิบายพฤติกรรมปกติ งบประมาณเวลาอธิบายการจัดสรรเวลาถึง 18 พฤติกรรมและคุณลักษณะที่สำคัญของงบประมาณนี้ก็คือว่ามากกว่า 95% ของเวลาที่ได้รับการจัดสรรให้กับปศุสัตว์พักผ่อน / แมนและการเดิน เพียงสามของ 22 การศึกษาการตรวจสอบโดยโกลร์ (ในข่าว) มีข้อมูลที่เทียบเคียง ในการศึกษาของ Herbel และเนลสัน (1966) และโม่และ Klemmedson (1970), วัวใช้เวลากว่า 97% ของเวลาของพวกเขาจัดสรรให้กับพฤติกรรมเหล่านี้ในขณะที่การศึกษาของฮอลล์ (1989) นี้ตั้งแต่ 74% ถึง 85% การศึกษาในปัจจุบันยังสนับสนุนการวิจัยก่อนหน้า ประการแรกพฤติกรรมที่เวลาส่วนใหญ่ถูกจัดสรรถูกแทะเล็ม ในการศึกษาปัจจุบันค่าเฉลี่ย 51% ของการสแกนสอดคล้องกับเวลาเลี้ยง 6.1 ชั่วโมงด้วยระยะสำหรับฝูงของแต่ละ 5.0-7.3 ชั่วโมง ผลการวิจัยอื่น ๆ ที่ได้รับการสนับสนุนเป็นรูปแบบทั่วไปของจังหวะรายวันที่มียอดของการแทะเล็มในตอนเช้าและช่วงบ่ายและความจริงที่ว่านอกเหนือจากการสังเกตที่ไม่คาดคิดของลิ้นกลิ้งดำเนินการโดยวัวที่ทุ่งหญ้าส่วนที่เหลือทั้งหมดของพฤติกรรม ละครได้รับการอธิบายก่อนหน้านี้. ตั้งแต่การสังเกตรายงานที่นี่ได้รับการดำเนินการในช่วงเวลาเพียงกลางวันเปรียบเทียบโดยตรงกับงานอื่น ๆ เป็นเรื่องยากเว้นแต่ในกรณีที่ผลของวันและพฤติกรรมคืนที่ได้รับแตกต่างกัน ที่นี้ได้รับการทำและการสังเกตที่ได้รับการดำเนินการในช่วง daylengths ประมาณ 12 ชั่วโมงค่าเฉลี่ยเวลากลางวันทุ่งเลี้ยงสัตว์ที่ได้รับ 5.2 และ 4.4 ชั่วโมง (ห์นสโตนวอลเลซและเคนเนดี, 1944), 7.3 ชั่วโมง (ฮิวจ์สและเรด 1951) , 6.5 และ 7.5 ชั่วโมง (ปีเตอร์สันและ Woolfolk, 1955) 5.4 ชั่วโมง (Wagnon, 1963) 5.2 ชั่วโมง (แกรี่ et al., 1970) 6.0 ชั่วโมง (Ruckebusch และ Bueno, 1978) และ 5.9 ชั่วโมง (Linnane et al., 2001) และผลของฤดูใบไม้ร่วงศึกษาในปัจจุบันที่อยู่ในขั้วของการค้นพบนี้. ข้อมูลที่ได้รับรายงานมีเวชภัณฑ์สำหรับพฤติกรรมอื่น ๆ แสดงให้เห็นความสนใจมากขึ้นในทุ่งเลี้ยงสัตว์ในวรรณคดีเปรียบเทียบกับพฤติกรรมอื่น ๆ ในการศึกษาในปัจจุบันสัดส่วนของเวลาที่ใช้ยืนพักผ่อน (รวมถึงแมน) นอนพักผ่อน (รวมถึงแมน) และการเดินสอดคล้องกับ 4.1, 3.5 และ 3.3 ชั่วโมงตามลำดับ เฉพาะการศึกษาของปีเตอร์สันและ Woolfolk (1955) มีข้อมูลที่เทียบเคียงและสัตว์ของพวกเขาใช้เวลา 3.42 และ 2.25 ชั่วโมงโกหก 1.82 และ 2.23 ชั่วโมงยืน. ในการศึกษาในปัจจุบันสี่ของฝูงจัดแสดงรูปแบบที่คล้ายกันรายวันของทุ่งเลี้ยงสัตว์ที่นั้นส่วนใหญ่ของทุ่งเลี้ยงสัตว์ที่ได้ดำเนินการ ในตอนเช้าและในตอนบ่าย ของที่เหลืออีกสองฝูงหนึ่งที่แสดงให้เห็นรูปแบบที่คล้ายกัน แต่มีจุดสูงสุดที่สามในระหว่างวันขณะที่ฝูงที่หกแสดงค่อยๆเพิ่มขึ้นในทุ่งเลี้ยงสัตว์ตลอดทั้งวัน การทำงานก่อนหน้านี้ยังได้เปิดเผยว่าทุ่งเลี้ยงสัตว์มีแนวโน้มที่จะเริ่มต้นที่ประมาณพระอาทิตย์ขึ้นและสิ้นสุดที่รอบพระอาทิตย์ตกและเป็นครั้งแรกที่จะทำเช่นนั้นเป็นที่ของฮิวจ์สและเรด (1951) พวกเขาแสดงให้เห็นว่าระยะเวลาของการเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของการแทะเล็มในช่วงหลายเดือนพฤษภาคม-กันยายนการเปลี่ยนแปลงกับการเปลี่ยนแปลงในเวลาพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก ฮิวจ์สและเรด (1951) นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ามีเจ็ดวงจรอุบาทว์ของการแทะเล็มในระหว่างวันและสำหรับเหตุผลที่พวกเขาแบกนี้ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกที่ประกาศศึกแรกและครั้งสุดท้ายที่จะเป็นหลักและส่วนที่เหลือจะเป็นที่สอง ที่น่าสนใจในทุกวงจรอุบาทว์ของพวกเขามากกว่า 80% และมักจะ 100% ของสัตว์ที่ถูกตั้งข้อสังเกตที่จะแทะเล็ม นี้อาจจะต้องทำอย่างไรกับขนาดของกลุ่มเล็ก ๆ ของแปดวัวถูกดำเนินการบนพื้นที่ขนาดเล็ก 1 เฮกตาร์ ในขั้นตอนในใด ๆ ของหกฝูงในการศึกษาในปัจจุบันมีสัตว์ทั้งหมดมีส่วนร่วมในพฤติกรรมเดียวกันในเวลาเดียวกัน. การศึกษาอื่น ๆ ได้แสดงให้เห็นรูปแบบที่คล้ายกันของศึกหลายประเด็นทั้งหมดของสัตว์ที่ถูกแทะเล็มไปพร้อม ๆ กัน บางส่วนของเหล่าสัตว์ที่ใช้ไม่กี่ดังนั้นมักจะน้อยกว่า 10 บนพื้นที่ขนาดเล็กเช่นของทุ่งหญ้าที่จะโยนความสงสัยในความสามารถของพวกเขาที่จะพูดคุยเกี่ยวกับพฤติกรรมของวัวที่ทุ่งหญ้า (Ruckebusch และ Bueno 1978 Schottler et al., 1975 และเชพพาร์ด et al., 1957) แต่การค้นพบของพวกเขาได้รับการยืนยันจากการศึกษาผู้ที่ใช้จำนวนมากของสัตว์บนพื้นที่ขนาดใหญ่ (Funston et al., 1991 Linnane et al., 2001, ต่ำ et al., 1981a และ Wagnon 1963). อย่างไรก็ตามการศึกษาที่มีการรายงาน ที่นี่จะมีข้อ จำกัด ครั้งแรกของทั้งหมดโดยการนำพาการศึกษาเรามองข้ามพฤติกรรมทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการสืบพันธุ์ดังนั้นเราจึงมีพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับการละเว้นการผสมพันธุ์คลอดและการเลี้ยงดูของลูก อย่างไรก็ตามข้อมูลที่รายงานที่นี่สามารถใช้เป็นพื้นฐานที่ละครพฤติกรรมการขยายเวลาและงบประมาณสามารถเพิ่ม นอกจากนี้สัตว์ทุกคนที่มีอายุใกล้เคียงค่อนข้างบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ได้พบในฝูงวัวทุก ประการที่สองการสังเกตได้ดำเนินการระหว่างสภาพอากาศที่เป็นพิษเป็นภัย แต่อีกครั้งทำหน้าที่เป็นพื้นฐานที่พฤติกรรมภายใต้สภาพอากาศอื่น ๆ เช่นฝนตกหนักและอุณหภูมิที่สูงมากสามารถเพิ่ม สุดท้ายเราไม่สามารถเชื่อถือได้วัดปริมาณของเวลาที่จัดสรรให้กับแมนดังนั้นนี้ที่ละเป็นหมวดหมู่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กระดาษรายงาน , ครั้งแรก , งบประมาณที่ครอบคลุมสำหรับปศุสัตว์ในทุ่งหญ้า ซึ่งสามารถใช้เป็นฐานเพื่ออธิบายพฤติกรรมปกติ เวลาอธิบายถึงการจัดสรรงบประมาณของเวลา 18 พฤติกรรมและคุณลักษณะหลักของงบประมาณนี้ คือ มากกว่า 95% ของเวลาที่ได้รับการแทะเล็ม พัก / ruminating และเดินเพียงสามของ 22 การศึกษาทบทวนโดยคิลเกอร์ ( ในรูป ) มีข้อมูลที่ใกล้เคียงกัน ในการศึกษา herbel เนลสัน ( 1966 ) และ zemo และ klemmedson ( 1970 ) , โคใช้เวลามากกว่า 97% ของเวลาที่จัดสรรให้กับพฤติกรรมเหล่านี้ โดยในการศึกษาฮอลล์ ( 1989 ) ซึ่งมีค่า 74% 85% .

ปัจจุบันยังสนับสนุนการศึกษาก่อนหน้านี้ที่พบ ประการแรกพฤติกรรมที่ถูกจัดสรรเวลาได้กินหญ้า ในการศึกษาปัจจุบัน เฉลี่ย 51% ของการสอดคล้องกับการแทะเล็มของ 6.1 H ด้วยช่วงสำหรับแต่ละฝูง 5.0 – 7.3 ชั่วโมงอื่น ๆข้อมูลที่สนับสนุนรูปแบบทั่วไปของจังหวะวัน กับยอดหญ้าในตอนเช้าและบ่าย และความจริงที่ว่านอกเหนือจากการสังเกตที่ไม่คาดคิดของลิ้นวัวในทุ่งหญ้ากลิ้ง ขับร้องโดย ที่เหลือทั้งหมดของละครทางพฤติกรรมได้อธิบายไว้ก่อนหน้านี้

ตั้งแต่การสังเกตรายงานที่นี่ ได้ดำเนินการในช่วงเพียงชั่วโมงของแสงโดยตรง การเปรียบเทียบกับงานอื่น ๆเป็นเรื่องยาก ยกเว้นว่าผลของวันและคืนมีพฤติกรรมที่แตกต่าง .ที่ได้ทำ และที่สังเกตได้ดำเนินการในช่วง daylengths ประมาณ 12 ชั่วโมง กลางวันกินหญ้า หมายถึงเวลาได้รับ 5.2 และ 4.4 H ( Johnstone วอลเลซและเคนเนดี 1944 ) 7.3 H ( ฮิวจ์ รี้ด , 1951 ) , 6.5 และ 7.5 ชั่วโมง ( Peterson และวูลโฟล์ก 1955 ) , 5.4 H ( wagnon , 1963 ) , 5.2 H ( แกรี่ et al . , 1970 ) , 6.0 H ( ruckebusch และบัวโน , 1978 ) และ 5.9 H ( linnane et al . ,2544 ) และผลการศึกษาปัจจุบันของฤดูใบไม้ร่วงในขั้วของการค้นพบเหล่านี้

รายงานข้อมูลเป็น scarcer สำหรับพฤติกรรมอื่นๆ แสดงความสนใจมากขึ้นในการแทะเล็มในวรรณคดีเมื่อเทียบกับรูปแบบอื่น ๆ ในการศึกษาปัจจุบัน สัดส่วนของเวลาที่ใช้ยืนพัก ( รวมถึง ruminating ) นอนพัก ( รวมถึง ruminating ) และเดินเพิ่มขึ้น 4.1 , 35 และ 7 ชั่วโมง ตามลำดับ แต่การศึกษาของ Peterson และวูลโฟล์ก ( 1955 ) มีข้อมูลเปรียบเทียบและสัตว์ของพวกเขาและใช้เวลา 3.42 2.25 H โกหก 1.82 และ 2.23 H ยืน

ในการศึกษาสี่ของฝูงมีรูปแบบคล้ายกันของการแทะเล็มในซึ่งส่วนใหญ่มีการเล็มหญ้าในตอนเช้า และบ่าย ที่เหลืออีกสองฝูงวัวหนึ่งและมีรูปแบบคล้ายกัน แต่กับสามสูงสุดในช่วงกลางของวันในขณะที่ฝูงที่หกและค่อยๆเพิ่มขึ้นในหญ้าตลอดทั้งวัน ผลงานที่ผ่านมายังพบว่าหญ้ามีแนวโน้มที่จะเริ่มต้นที่ประมาณพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก และสิ้นสุดในรอบแรกที่จะทำคือว่า ฮิวจ์ส รี้ด ( 1951 )พวกเขาพบว่า เวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดของการแทะเล็มในช่วงหลายเดือน พฤษภาคม - กันยายน เปลี่ยนกับการเปลี่ยนแปลงในเวลาพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตก ฮิวจ์ส รี้ด ( 1951 ) ยังรายงานว่า มี เจ็ด เขาเริ่มแทะเล็มในระหว่างวันและสำหรับเหตุผลที่พวกเขาแบกความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกประกาศครั้งแรกและครั้งสุดท้ายเท่านั้นที่จะเป็นหลักและส่วนที่เหลือเป็นรอง แต่ในทั้งหมดของอุบาทว์ของตนเอง มากกว่า 80% และ 100% ของสัตว์มักจะพบว่าต้องกินหญ้า นี้อาจมีอะไรกับ กลุ่มเล็ก ขนาดแปดวัวถูกวิ่งบนพื้นที่ขนาดเล็ก 1 ฮาที่ไม่มีเวทีในใด ๆของหกฝูงในการศึกษาปัจจุบันเป็นสัตว์ที่ทุกคนมีส่วนร่วมในพฤติกรรมเดียวกันในเวลาเดียวกัน

การศึกษาอื่น ๆแสดงกันแบบหลายศึก ซึ่งทั้งหมดของสัตว์กินหญ้า พร้อมกัน บางส่วนของเหล่านี้ใช้เพื่อให้สัตว์น้อยมักจะน้อยกว่า 10ในพื้นที่เล็กๆ เช่น ทุ่งหญ้าจะโยนข้อสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของพวกเขากล่าวสรุปเกี่ยวกับพฤติกรรมของสัตว์ในทุ่งหญ้า ( ruckebusch และบัวโน , 1978 , schottler et al . , 1975 และ Sheppard et al . , 1957 ) อย่างไรก็ตาม การค้นพบของพวกเขาได้รับการยืนยันจากการศึกษาผู้ที่ใช้ตัวเลขขนาดใหญ่ของสัตว์ในพื้นที่ขนาดใหญ่ ( funston et al . , 1991 , linnane et al . , 2001 ต่ำ , et al . , 1981a และ wagnon , 1963 )

แต่การศึกษารายงานที่นี่ไม่มีข้อจํากัด ครั้งแรกของทั้งหมด โดยศึกษาชนิด เราละเว้นพฤติกรรมทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการสืบพันธุ์ ดังนั้นเราต้องละเว้นพฤติกรรมที่เกี่ยวข้องกับผสมพันธุ์ การตั้งครรภ์ และการเลี้ยงดูลูกโค . อย่างไรก็ตาม รายงานนี้สามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานเพื่อการขยายพฤติกรรมละครและเวลา งบประมาณ สามารถเพิ่ม นอกจากนี้สัตว์ทั้งหมดของอายุที่ค่อนข้างคล้ายกัน บางอย่างที่ไม่พบในฝูงวัว ประการที่สอง สังเกตการในช่วงสภาพอากาศที่อ่อนโยนแต่ , อีกครั้ง , เป็น baseline ซึ่งพฤติกรรมภายใต้สภาพอากาศอื่น ๆเช่น ฝนตกหนัก และสุดขั้วของอุณหภูมิที่สามารถเพิ่ม ในที่สุดเราไม่สามารถที่จะเชื่อถือวัดปริมาณของเวลาที่จัดสรรให้ ruminating ดังนั้นนี้อาจจะถูกละเว้นให้เป็นหมวดหมู่ .