Population policy means either dire

Population policy means either direct intervention in the population development by adopting and implementing targeted measures or, more often, by creating conditions of such population development which corresponds with the long-term intention of a state. As a rule, this involves measures influencing natality and indirectly also nuptiality, but it also includes migration policy (foreign migration).

The population policy is either antinatalist, designed to curb high fertility, preventing high fertility and thus hampering a rapid growth in the population number, or pronatalist, which involves the intention of maintaining a favourable development of fertility or, in the case of a negative situation, it wants to achieve its reversal. The former type of population policy is used in many developing countries, the latter appears in European populations with low fertility, which involves decrease in the population number through population change (numbers of deaths exceed the number of live-born children). Most European countries do not have any population policy as they evidently do not feel its need.

Pronatalist policy in advanced countries if formulated and adopted is not devised to simply increase the number of newborn children, to halt or slow down the population decrease. Such a policy can only by justified by the creation of such age structure of the population which would lead to a long-term, acceptable maintenance of bearable proportions between age groups in a population. At the same time, such a policy is designed to create a regular age structure without any major irregularities, which means the prevention of major disturbances inherited from the time of the reproduction of a previous generation (this means 20-30 years ago the creation of a secondary demographic irregularity) or caused by sudden changes in fertility. All existing irregularities of age structure have a disturbing impact on many features of social as well as economic development, causing excessive social costs.

Pronatalist population policy is more advantageous if it is formulated, adopted and implemented independently, with an obvious objective of its own. If it is part of a broadly conceived social policy, it can create its obvious segment. The definition of a possible family policy is much broader, too, as it relates to the whole sphere of family life, including relationships between the spouses themselves, and between spouses and children, education and socialisation of children, stability of family as well as the divorce rate, including all features of material existence of a family.

Although a specific population policy, adopted by a certain country, has a clearly defined objective and used instruments (measures), its results cannot be "checked" or exactly quantified. The population atmosphere in which a certain population policy is implemented is composed of many, often contradictory, factors with a simultaneous impact: the achieved living standards and its trends, the housing situation and policy, the unemployment of young people and its structure, traditions transferred from previous generations, including influences of religious feeling, and moral state of society. All these and other factors create a certain social conscience, which includes the population atmosphere, and within its impact family and children acquire an apparent social value. In the emerged population atmosphere the family size (number of children) is planned and real fertility materialises. A special role is played by extramarital fertility whose importance is growing as legitimate family links are being replaced with consensual unions.

Pronatalist population policy is therefore defined as a way of creating such favourable conditions for young single people in which they could enter marriage at the corresponding age and could have such number of children which they desire (the main principle of planned parenthood). However, this vital decision-making about the number of children in family should be free, while the barriers in the form of current living standards of the young couple, its housing situation, conditions of care for children, etc., should be limited. This approach does not involve any "social engineering" in which the state intervenes in the family for the sake of variously conceived objectives and forces the spouses (parents) to "behave" in their reproduction according to some national needs. On the one hand, family must remain an autonomous unit, but on the other children, their number, care for them and upbringing in specific social conditions cannot be considered just as a private affair of the parents and part of their responsibility. Some demographers believe that the authorities should show evident interest in family and conditions of its existence without interfering in it or relieving the parents of children of primary responsibility.

Pronatalist population policy cannot be only conceived in quantitative terms, from the viewpoint of the number of children in family, fertility and natality or the proportion of children in a population. It must also be reviewed in qualitative terms, as regards the health of children and conditions in which they are brought up and are prepared to become full-fledged members of society. This is why pronatalist population policy cannot prefer the existence of families with a high number of children (five and more), because, given the rising needs, the family can only exceptionally provide adequate care for them and their upbringing.

In the whole of the postwar period Czechoslovakia applied an active pronatalist policy. Although it was not formulated and accepted as any national doctrine, it was implemented within the framework of social policy. It was motivated ideologically (a rapid population growth as a sign of dynamic development of socialist society), by the lowered population density and lack of population in the Czech borderland, and a constant pressure on increasing the number of the working population (high needs in the forecasts of economic development).

Most of the implemented and gradually broadening measures were designed to facilitate the role of working women, mothers of small children (the former Czechoslovakia came second after East Germany in the employment of women in Europe). An explicit pronatalist role was only played by child benefits, which were paid according to the number of children in a family: in 1957-1959 the highest child benefit was paid for the fifth and every consecutive children; in 1968-1972 for the third and fourth children; and later for the third child with a consecutive decrease for any further child.

Life conditions of families with children were significantly improved after 1970, when the benefit at the birth of a child was increased, the maternity grant was broadened to include women with children under two years (it was paid after 26 weeks of maternity leave), child benefits were increased and new loans for the newlywed were introduced for the purchase of a flat and its furnishings (while the double the sum was pardoned if the second and additional children were born).

The adoption of these measures was already planned in the mid-1960s, but they were only implemented especially for the sake of calming the political situation at the time in the less suitable time with the impact of a secondary demographic wave (populous generations born after 1945). Thanks to this and also due to the influence of a "return into private life" of hundreds of thousands of people politically persecuted after the Warsaw Pact invasion, the numbers of newborn children surged for several years. Due to a simultaneous effect of positive external influences, there was both a compensatory and anticipatory population boom and a favourable population atmosphere was created for some years. In the course of next years the effect of the adopted measures "evaporated" and new generations of young women took them for granted. When this demographic boom was created, the system of two children in family was strengthened, while the number of third babies increased as well. The set of adopted measures was not conceived as pronatalist, but it had this impact.

The previous, relatively positive conditions of slowing down the decline in natality and fertility radically altered after 1990. The living standards of families with children fell more than in other population groups (the impact of correct elimination of subsidies on food and children´s goods), loans for the newlywed were cancelled, the previous granting of child benefits according to the number of children in family (the lowest for the first, the highest for the third child) was changed into a differentiation according to the child´s age (taking into consideration increased costs for older children). Child benefits were no longer automatically paid for all children and were defined according to the income of parents (in relation to the calculated subsistence level). As the untaxable sum for every child when income tax was calculated was the same, they thus lost the character of a general pronatalist allowance, becoming a contribution to lower-income families, designed to prevent the family´s fall into the zone of poverty if there are more children.

The creation of unfavourable population atmosphere was also fuelled by worsened conditions for young couples when they seek flats as well as by rising unemployment of young people. Along with more opportunities provided to young people this led to the postponed age at marriage and subsequently childbearing was put off to a higher age as well. There was a very negative impact of the fact that according to the informal attitude of many members of the former cabinet children, their number, care for them and upbringing, was a private affair of parents in which the state should not intervene in any way. The excessive emphasis on solely personal responsibility of the parents accompanied with rejection o

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นโยบายประชากรหมายถึง การแทรกแซงโดยตรงในการพัฒนาประชากร โดยการใช้ และการปฏิบัติตามมาตรการเป้าหมาย หรือ บ่อย โดยการสร้างเงื่อนไขดังกล่าวพัฒนาประชากรซึ่งสอดคล้องกับความมุ่งหมายระยะยาวของรัฐ เป็นกฎ นี้เกี่ยวข้องกับมาตรการชัก natality และอ้อม nuptiality แต่มันยังรวมถึงนโยบายการย้าย (ย้ายต่างประเทศ)Antinatalist อย่างใดอย่างหนึ่ง ออกแบบมาเพื่อลดความอุดมสมบูรณ์สูง การป้องกันความอุดมสมบูรณ์สูง และกระทบการเติบโตอย่างรวดเร็วจำนวนประชากร หรือ pronatalist ซึ่งเกี่ยวข้องกับความมุ่งหมายของการพัฒนาที่ดีของความอุดมสมบูรณ์ จึง เป็นนโยบายประชากร หรือ ในกรณีที่สถานการณ์ลบ มันต้องการให้กลับเป็น ใช้แบบเดิมของนโยบายประชากรในประเทศกำลังพัฒนา หลังปรากฏในประชากรยุโรปกับต่ำความอุดมสมบูรณ์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการลดลงของจำนวนประชากรโดยการเปลี่ยนแปลงประชากร (จำนวนเสียชีวิตเกินจำนวนอยู่เกิดเด็ก) ประเทศในยุโรปส่วนใหญ่ไม่มีนโยบายประชากรใด ๆ พวกเขาอย่างเห็นได้ชัดไม่รู้สึกความต้องการPronatalist นโยบายในประเทศสูงถ้าสูตร และนำมาใช้คือไม่กำหนดเพียงเพิ่มจำนวนเด็กทารก ที่จะหยุด หรือชะลอการลดลงของประชากร นโยบายดังกล่าวสามารถชิดขอบโดยเฉพาะ โดยสร้างเช่นโครงสร้างอายุของประชากรซึ่งจะนำไปสู่การบำรุงรักษาระยะยาว ยอมรับได้ของสัดส่วนที่เจ็บระหว่างกลุ่มอายุในประชากร ในเวลาเดียวกัน นโยบายดังกล่าวถูกออกแบบเพื่อสร้างโครงสร้างอายุปกติ โดยไม่มีความผิดปกติใด ๆ สำคัญ ซึ่งหมายความว่า การป้องกันการรบกวนที่สำคัญสืบทอดมาจากเวลาของการทำซ้ำของรุ่นก่อนหน้านี้ (หมายถึง 20-30 ปีที่ผ่านมาการสร้างผิดปกติของประชากรรอง) หรือเกิดจากการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันในความอุดมสมบูรณ์ ความผิดปกติที่มีอยู่ทั้งหมดของโครงสร้างอายุมีผลรบกวนในหลายลักษณะพัฒนาสังคม ตลอดจนเศรษฐกิจ ก่อให้เกิดต้นทุนทางสังคมที่มากเกินไปนโยบายประชากร pronatalist มีประโยชน์มากขึ้นถ้าเป็นสูตร นำมาใช้ และดำเนินการอย่างอิสระ มีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนของตนเอง ถ้าเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายสังคมอย่างกว้างขวาง conceived มันสามารถสร้างเซ็กเมนต์ชัดเจน คำจำกัดความของนโยบายครอบครัวได้คือกว้างขึ้นมาก เกิน ไป เกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดของครอบครัว รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างผัวเมียตัวเอง และระหว่างผัวเมียเด็ก ศึกษา และ socialisation ของเด็ก ความมั่นคงของครอบครัว รวมทั้ง อัตราการหย่าร้าง รวมถึงคุณลักษณะทั้งหมดของวัสดุที่มีอยู่ของครอบครัวแม้ว่าประชากรเฉพาะนโยบาย รับรอง โดยประเทศบาง มีวัตถุประสงค์กำหนดไว้อย่างชัดเจน และใช้เครื่องมือ (หน่วยวัด), ผลของมันไม่สามารถ "ตรวจสอบ" หรือว่า quantified บรรยากาศประชากรที่ดำเนินนโยบายประชากรบางประกอบด้วยปัจจัยหลาย ขัด แย้งมักจะ มีผลกระทบพร้อมกัน: คุณภาพชีวิตทำได้ และแนวโน้มของ ที่อยู่อาศัยสถานการณ์ และนโยบาย การว่างงานของคนหนุ่มสาว และโครงสร้าง ประเพณีการโอนย้ายจากรุ่นก่อนหน้านี้ รวมทั้งมีอิทธิพลต่อความรู้สึกทางศาสนา และรัฐทางศีลธรรมของสังคม ทั้งหมดเหล่านี้และปัจจัยอื่น ๆ บางอย่างสังคมจิตสำนึก ซึ่งรวมถึงบรรยากาศประชากร สร้าง และภายในผลกระทบ เด็กและครอบครัวได้รับค่าสังคมชัดเจน ในบรรยากาศที่ประชากรบน แผนขนาดใหญ่ (จำนวนเด็ก) และความอุดมสมบูรณ์จริง materialises หน้าที่พิเศษเล่น โดย extramarital ความอุดมสมบูรณ์ที่สำคัญที่จะเติบโตเป็นเชื่อมโยงครอบครัวที่ถูกต้องจะถูกแทนที่ ด้วยสหภาพ consensualจึงมีกำหนดนโยบายประชากร pronatalist เป็นวิธีการสร้างเงื่อนไขเช่นนี้ดีสำหรับคนเดียวหนุ่มสาวที่พวกเขาสามารถใส่แต่งงานที่อายุที่เกี่ยวข้อง และได้เช่นจำนวนของเด็กที่พวกเขาต้อง (หลักหลักการวางแผนครอบครัว) อย่างไรก็ตาม นี้ตัดสินใจที่สำคัญเกี่ยวกับจำนวนบุตรในครอบครัวควรได้ฟรี ในขณะที่อุปสรรคในปัจจุบันคุณภาพชีวิตของคู่หนุ่มสาว สถานการณ์ที่อยู่อาศัย การดูแลเด็ก ฯลฯ ควรจะจำกัด วิธีการนี้ไม่เกี่ยวข้องใด ๆ "วิศวกร" ที่รัฐ intervenes ในครอบครัวเพื่อเพิ่มรู้สึกวัตถุประสงค์ และบังคับให้สมรส (พ่อแม่) "ทำงาน" ในการสืบพันธุ์ตามความต้องการบางชาติ คง ครอบครัวต้องอยู่ หน่วย แต่ในเด็กอื่น ๆ หมายเลข ดูแลพวกเขาและ upbringing ในเงื่อนไขเฉพาะสังคมใดก็เป็นเรื่องส่วนตัวของผู้ปกครองและเป็นส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบ บาง demographers เชื่อว่า เจ้าหน้าที่ควรแสดงชัดสนใจในเงื่อนไขของการดำรงอยู่ของมันและครอบครัวโดยไม่รบกวนมัน หรือปลดปล่อยมารดาของเด็กความรับผิดชอบหลักนโยบายประชากร pronatalist ไม่ถูกรู้สึกในเชิงปริมาณ จากจุดชมวิวจำนวนบุตรในครอบครัว ความอุดมสมบูรณ์ และ natality หรือสัดส่วนของประชากรเด็กเท่านั้น มันต้องยังสามารถตรวจสอบในแง่ของคุณภาพ เรื่องสุขภาพของเด็กและสภาพที่พวกเขาขึ้นมา และกำลังเตรียมที่จะเป็น สมาชิกของสังคมที่เต็มเปี่ยม นี่คือเหตุผลนโยบายประชากร pronatalist ไม่ต้องการดำรงอยู่ของครอบครัวกับจำนวนเด็ก (ห้าและอื่น ๆ), สูงเนื่องจาก ให้เพิ่มขึ้นความต้องการ สามารถครอบครัวเฉพาะพิเศษให้เพียงพอดูแลสำหรับพวกเขาและ upbringing ของพวกเขาในรอบระยะเวลาพ้น เชโกสโลวาเกียใช้นโยบายการใช้งาน pronatalist ถึงแม้ว่ามันไม่ถูกสูตร และยอมรับเป็นหลักคำสอนใด ๆ ชาติ มีการใช้งานภายในกรอบของนโยบายทางสังคม มันเป็นแรงจูงใจ ideologically (มีประชากรอย่างรวดเร็วเจริญเติบโตเป็นเครื่องแบบไดนามิกพัฒนาสังคมสังคมนิยม), ความหนาแน่นประชากรลดลงและขาดประชากรมองบริเวณเช็ก และความดันคงที่ในการเพิ่มจำนวนประชากรทำงาน (สูงที่จำเป็นในการคาดการณ์ของการพัฒนาเศรษฐกิจ)Most of the implemented and gradually broadening measures were designed to facilitate the role of working women, mothers of small children (the former Czechoslovakia came second after East Germany in the employment of women in Europe). An explicit pronatalist role was only played by child benefits, which were paid according to the number of children in a family: in 1957-1959 the highest child benefit was paid for the fifth and every consecutive children; in 1968-1972 for the third and fourth children; and later for the third child with a consecutive decrease for any further child.
Life conditions of families with children were significantly improved after 1970, when the benefit at the birth of a child was increased, the maternity grant was broadened to include women with children under two years (it was paid after 26 weeks of maternity leave), child benefits were increased and new loans for the newlywed were introduced for the purchase of a flat and its furnishings (while the double the sum was pardoned if the second and additional children were born).

The adoption of these measures was already planned in the mid-1960s, but they were only implemented especially for the sake of calming the political situation at the time in the less suitable time with the impact of a secondary demographic wave (populous generations born after 1945). Thanks to this and also due to the influence of a "return into private life" of hundreds of thousands of people politically persecuted after the Warsaw Pact invasion, the numbers of newborn children surged for several years. Due to a simultaneous effect of positive external influences, there was both a compensatory and anticipatory population boom and a favourable population atmosphere was created for some years. In the course of next years the effect of the adopted measures "evaporated" and new generations of young women took them for granted. When this demographic boom was created, the system of two children in family was strengthened, while the number of third babies increased as well. The set of adopted measures was not conceived as pronatalist, but it had this impact.

The previous, relatively positive conditions of slowing down the decline in natality and fertility radically altered after 1990. The living standards of families with children fell more than in other population groups (the impact of correct elimination of subsidies on food and children´s goods), loans for the newlywed were cancelled, the previous granting of child benefits according to the number of children in family (the lowest for the first, the highest for the third child) was changed into a differentiation according to the child´s age (taking into consideration increased costs for older children). Child benefits were no longer automatically paid for all children and were defined according to the income of parents (in relation to the calculated subsistence level). As the untaxable sum for every child when income tax was calculated was the same, they thus lost the character of a general pronatalist allowance, becoming a contribution to lower-income families, designed to prevent the family´s fall into the zone of poverty if there are more children.

The creation of unfavourable population atmosphere was also fuelled by worsened conditions for young couples when they seek flats as well as by rising unemployment of young people. Along with more opportunities provided to young people this led to the postponed age at marriage and subsequently childbearing was put off to a higher age as well. There was a very negative impact of the fact that according to the informal attitude of many members of the former cabinet children, their number, care for them and upbringing, was a private affair of parents in which the state should not intervene in any way. The excessive emphasis on solely personal responsibility of the parents accompanied with rejection o

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นโยบายประชากรหมายถึงการแทรกแซงโดยตรงในการพัฒนาประชากรและโดยการใช้มาตรการการกำหนดเป้าหมายหรือบ่อยขึ้นโดยการสร้างเงื่อนไขของการพัฒนาประชากรดังกล่าวซึ่งสอดคล้องกับความตั้งใจในระยะยาวของรัฐ ตามกฎนี้เกี่ยวข้องกับมาตรการที่มีอิทธิพลต่อ natality และทางอ้อมนอกจากนี้ยังมีภาวะสมรส แต่มันยังรวมถึงนโยบายการย้ายถิ่น (การโยกย้ายต่างประเทศ). เป็นนโยบายประชากรทั้ง antinatalist ที่ออกแบบมาเพื่อลดความอุดมสมบูรณ์สูงป้องกันความอุดมสมบูรณ์สูงและทำให้ขัดขวางการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในประชากร จำนวนหรือ pronatalist ซึ่งเกี่ยวข้องกับความตั้งใจในการรักษาการพัฒนาที่ดีของความอุดมสมบูรณ์หรือในกรณีของสถานการณ์เชิงลบก็ต้องการที่จะประสบความสำเร็จในการพลิกกลับของ ชนิดที่อดีตของนโยบายประชากรที่ใช้ในประเทศกำลังพัฒนาหลายหลังที่ปรากฏในประชากรยุโรปที่มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำที่เกี่ยวข้องกับการลดลงของจำนวนประชากรที่ผ่านการเปลี่ยนแปลงประชากร (ตัวเลขของการเสียชีวิตเกินจำนวนของเด็กที่อาศัยอยู่เกิด) ประเทศในยุโรปส่วนใหญ่ไม่ได้มีนโยบายประชากรใด ๆ ที่พวกเขาเห็นได้ชัดว่าไม่รู้สึกว่าต้องของ. นโยบาย Pronatalist ในประเทศสูงถ้าสูตรและนำมาใช้ไม่ได้วางแผนที่จะเพียงแค่เพิ่มจำนวนของเด็กทารกแรกเกิดที่จะหยุดหรือชะลอการลดลงของประชากร นโยบายดังกล่าวสามารถเท่านั้นโดยธรรมโดยการสร้างโครงสร้างอายุดังกล่าวของประชากรซึ่งจะนำไปสู่การระยะยาวการบำรุงรักษาที่ยอมรับได้ของสัดส่วนที่สามารถทนทานระหว่างกลุ่มอายุในประชากร ในเวลาเดียวกัน, นโยบายดังกล่าวถูกออกแบบมาเพื่อสร้างโครงสร้างอายุปกติโดยไม่มีความผิดปกติใด ๆ ที่สำคัญซึ่งหมายถึงการป้องกันการรบกวนที่สำคัญได้รับการถ่ายทอดจากเวลาของการสืบพันธุ์ของคนรุ่นก่อนหน้านี้ (ที่นี้หมายถึง 20-30 ปีที่ผ่านมาการสร้าง ผิดปกติทางด้านประชากรศาสตร์มัธยม) หรือเกิดจากการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันในความอุดมสมบูรณ์ ความผิดปกติที่มีอยู่ทั้งหมดของโครงสร้างอายุมีผลกระทบรบกวนเกี่ยวกับคุณสมบัติหลายสังคมเช่นเดียวกับการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่ก่อให้เกิดต้นทุนทางสังคมที่มากเกินไป. Pronatalist นโยบายประชากรเป็นประโยชน์มากขึ้นถ้ามันเป็นสูตรที่นำมาใช้และดำเนินการอย่างเป็นอิสระโดยมีวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนของตัวเอง ถ้ามันเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายการคิดในวงกว้างทางสังคมก็สามารถสร้างส่วนที่เห็นได้ชัดของ ความหมายของนโยบายในครอบครัวที่เป็นไปได้มากที่กว้างเกินไปที่เกี่ยวข้องกับทรงกลมทั้งชีวิตครอบครัวรวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างคู่สมรสของตัวเองและระหว่างคู่สมรสและบุตรการศึกษาและการขัดเกลาทางสังคมของเด็กที่มีความมั่นคงในครอบครัวเช่นเดียวกับ อัตราการหย่าร้างรวมทั้งคุณสมบัติของการดำรงอยู่ของวัสดุของครอบครัว. แม้ว่านโยบายประชากรเฉพาะนำไปใช้โดยบางประเทศได้ตราสารวัตถุประสงค์ที่ชัดเจนและใช้ (มาตรการ) ผลประกอบการไม่สามารถจะเป็น "การตรวจสอบ" หรือวัดว่า บรรยากาศประชากรที่นโยบายประชากรบางอย่างจะดำเนินการประกอบด้วยหลายมักจะขัดแย้งปัจจัยที่มีผลกระทบพร้อมกันคือมาตรฐานการดำรงชีวิตที่ประสบความสำเร็จและแนวโน้มของสถานการณ์ที่อยู่อาศัยและนโยบายการว่างงานของคนหนุ่มสาวและโครงสร้างประเพณีโอน จากรุ่นก่อนหน้านี้รวมถึงอิทธิพลของความรู้สึกทางศาสนาและรัฐทางศีลธรรมของสังคม ปัจจัยทั้งหมดเหล่านี้และอื่น ๆ สร้างจิตสำนึกทางสังคมบางอย่างซึ่งรวมถึงบรรยากาศประชากรและผลกระทบภายในครอบครัวและเด็กที่ได้รับค่าทางสังคมที่ชัดเจน ในบรรยากาศประชากรโผล่ครอบครัวขนาด (จำนวนของเด็ก) มีการวางแผนและความอุดมสมบูรณ์จริง materializes บทบาทพิเศษเล่นด้วยความอุดมสมบูรณ์ของคบชู้ที่มีความสำคัญมีการเจริญเติบโตกับการเชื่อมโยงครอบครัวถูกต้องตามกฎหมายจะถูกแทนที่ด้วยสหภาพแรงงานยินยอม. นโยบายประชากร Pronatalist ถูกกำหนดจึงเป็นวิธีการของการสร้างเงื่อนไขที่ดีเช่นสำหรับคนหนุ่มโสดที่พวกเขาสามารถป้อนการแต่งงานที่สอดคล้องกัน อายุและอาจมีจำนวนดังกล่าวของเด็กที่พวกเขาต้องการ (หลักการหลักของบิดามารดาวางแผน) แต่นี้การตัดสินใจที่สำคัญเกี่ยวกับจำนวนของเด็กที่อยู่ในครอบครัวควรจะเป็นอิสระในขณะที่อุปสรรคในรูปแบบของมาตรฐานการดำรงชีวิตในปัจจุบันของหนุ่มสาวทั้งสองสถานการณ์ที่อยู่อาศัยเงื่อนไขของการดูแลสำหรับเด็ก ฯลฯ ควรจะ จำกัด วิธีการนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการใด ๆ "วิศวกรรมทางสังคม" ซึ่งรัฐแทรกแซงในครอบครัวเพื่อประโยชน์ของวัตถุประสงค์รู้สึกแตกต่างและบังคับให้คู่สมรส (พ่อแม่) "การประพฤติ" ในการสืบพันธุ์ของพวกเขาเป็นไปตามความต้องการของบางชาติ ในมือข้างหนึ่งครอบครัวจะต้องยังคงเป็นหน่วยอิสระ แต่เมื่อเด็กคนอื่น ๆ จำนวนของพวกเขาดูแลพวกเขาและการศึกษาในสภาพสังคมที่เฉพาะเจาะจงไม่สามารถได้รับการพิจารณาเช่นเดียวกับเรื่องส่วนตัวของพ่อแม่และเป็นส่วนหนึ่งของความรับผิดชอบของพวกเขา นักประชากรศาสตร์บางคนเชื่อว่าหน่วยงานที่ควรแสดงความสนใจที่เห็นได้ชัดในครอบครัวและเงื่อนไขของการมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องเข้าไปแทรกแซงหรือการบรรเทาพ่อแม่ผู้ปกครองของเด็กของความรับผิดชอบหลัก. นโยบายประชากร Pronatalist ไม่สามารถคิดเพียง แต่ในแง่ปริมาณจากมุมมองของจำนวนของเด็ก ในครอบครัวที่อุดมสมบูรณ์และ natality หรือสัดส่วนของเด็กในประชากร นอกจากนี้ยังต้องมีการทบทวนในแง่คุณภาพที่เกี่ยวกับสุขภาพของเด็กและเงื่อนไขที่พวกเขาจะถูกนำขึ้นและมีการเตรียมที่จะกลายเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบของสังคม นี่คือเหตุผลที่นโยบายประชากร pronatalist ไม่สามารถชอบการดำรงอยู่ของครอบครัวที่มีจำนวนมากของเด็ก (ห้าและอื่น ๆ ) เพราะได้รับการตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้นในครอบครัวเท่านั้นที่สามารถเป็นพิเศษให้การดูแลอย่างเพียงพอสำหรับพวกเขาและการศึกษาของพวกเขา. ในทั้งของ สมัยหลังสโลวาเกียใช้นโยบาย pronatalist ใช้งาน แม้ว่ามันจะไม่ได้สูตรและเป็นที่ยอมรับในระดับชาติเป็นหลักคำสอนใด ๆ ก็ถูกนำมาใช้ภายใต้กรอบของนโยบายทางสังคม มันเป็นแรงผลักดันอุดมการณ์ (การเจริญเติบโตของประชากรอย่างรวดเร็วเป็นสัญลักษณ์ของการพัฒนาแบบไดนามิกของสังคมสังคมนิยม) โดยความหนาแน่นของประชากรลดลงและการขาดของประชากรในชายแดนสาธารณรัฐเช็กและความดันคงที่การเพิ่มจำนวนของประชากรที่ทำงาน (ความต้องการสูง การคาดการณ์ของการพัฒนาเศรษฐกิจ) ได้. ส่วนใหญ่ของการดำเนินการและค่อยๆขยายมาตรการถูกออกแบบมาเพื่ออำนวยความสะดวกในบทบาทของผู้หญิงทำงานแม่ของเด็กเล็ก (อดีตสโลวาเกียที่สองมาหลังจากเยอรมนีตะวันออกในการจ้างงานของผู้หญิงในยุโรป) มีบทบาทอย่างชัดเจน pronatalist เล่นโดยเฉพาะผลประโยชน์ของเด็กที่ได้รับเงินตามจำนวนของเด็กในครอบครัว: ใน 1957-1959 ได้รับประโยชน์สูงสุดของเด็กเป็นคนจ่ายสำหรับทุกคนที่ห้าและเด็กติดต่อกัน; ใน 1968-1972 สำหรับเด็กที่สามและสี่; และต่อมาเด็กที่สามกับการลดลงติดต่อกันเป็นเด็กใด ๆ เพิ่มเติม. สภาพชีวิตของครอบครัวที่มีเด็กได้รับการปรับปรุงอย่างมีนัยสำคัญหลังจากปี 1970 เมื่อผลประโยชน์ที่เกิดของเด็กที่เพิ่มขึ้น, ทุนการคลอดบุตรได้รับการขยายเพื่อรวมผู้หญิงที่มีเด็กอายุต่ำกว่า สองปี (มันได้จ่ายหลังจาก 26 สัปดาห์ของการลาคลอด) ผลประโยชน์ที่เด็กได้รับการเพิ่มขึ้นและเงินให้สินเชื่อใหม่สำหรับบ่าวสาวถูกนำมาใช้สำหรับการซื้อของแบนและของตกแต่งบ้าน (ในขณะที่คู่รวมเป็นวาระถ้าเด็กสองและเพิ่มเติมเป็น เกิด). การยอมรับของมาตรการเหล่านี้ถูกวางแผนไว้แล้วในช่วงกลางทศวรรษที่ 1960 แต่พวกเขาถูกนำมาใช้เพียงโดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อประโยชน์ในการพักผ่อนอย่างสงบกับสถานการณ์ทางการเมืองในเวลาในเวลาที่ไม่เหมาะกับผลกระทบของคลื่นประชากรศาสตร์รองที่ (รุ่นที่มีประชากรมาก เกิดหลัง 1945) ขอขอบคุณที่นี้และยังเกิดจากอิทธิพลของ "กลับเข้ามาในชีวิตส่วนตัว" ของหลายร้อยหลายพันคนที่ถูกข่มเหงทางการเมืองหลังจากการรุกรานของสนธิสัญญาวอร์ซอตัวเลขของเด็กแรกเกิดเพิ่มขึ้นเป็นเวลาหลายปี เนื่องจากผลพร้อมกันของอิทธิพลภายนอกบวกมีทั้งประชากรและการชดเชยที่มุ่งหวังและบรรยากาศที่ดีของประชากรที่ถูกสร้างขึ้นมานานหลายปี ในหลักสูตรของปีถัดไปผลของมาตรการ "ระเหย" และคนรุ่นใหม่ของหญิงสาวที่พาพวกเขาให้ได้รับ เมื่อความเจริญทางด้านประชากรศาสตร์นี้ถูกสร้างขึ้นระบบของเด็กสองคนในครอบครัวก็มีมากขึ้นในขณะที่จำนวนทารกที่สามเพิ่มขึ้นเช่นกัน ชุดของมาตรการไม่ได้คิดว่าเป็น pronatalist แต่มันมีผลกระทบนี้. ก่อนหน้านี้เงื่อนไขในเชิงบวกค่อนข้างชะลอตัวลงลดลงใน natality และความอุดมสมบูรณ์มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงหลังจากที่ปี 1990 มาตรฐานการดำรงชีวิตของครอบครัวที่มีเด็กลดลงกว่าในประชากรกลุ่มอื่น ๆ กลุ่ม (ผลกระทบของการกำจัดที่ถูกต้องของเงินอุดหนุนสำหรับอาหารและสินค้าของเด็ก) เงินให้สินเชื่อสำหรับบ่าวสาวที่ถูกยกเลิกก่อนหน้าของการให้ผลประโยชน์ของเด็กตามจำนวนของเด็กที่อยู่ในครอบครัว (ต่ำสุดเป็นครั้งแรกที่สูงที่สุดสำหรับ สามเด็ก) ถูกเปลี่ยนเป็นความแตกต่างไปตามอายุที่ทำได้ง่าย (โดยคำนึงถึงค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นสำหรับเด็ก) ผลประโยชน์ที่เด็กได้รับการไม่จ่ายโดยอัตโนมัติสำหรับเด็กทุกคนและได้รับการกำหนดไว้ตามรายได้ของพ่อแม่ (ในความสัมพันธ์กับระดับการดำรงชีวิตจากคำนวณ) ในฐานะที่เป็นผลรวม untaxable สำหรับเด็ก ๆ ทุกคนเมื่อภาษีเงินได้ที่คำนวณได้เหมือนกันพวกเขาจึงหายไปลักษณะของค่าเผื่อ pronatalist ทั่วไปกลายเป็นผลงานที่จะลดรายได้ครอบครัวที่ได้รับการออกแบบเพื่อป้องกันไม่ให้ family's ตกอยู่ในโซนของความยากจนถ้า มีเด็ก ๆ . การสร้างบรรยากาศที่เอื้อประชากรนอกจากนี้ยังได้รับการผลักดันจากสภาพแย่ลงสำหรับคู่หนุ่มสาวเมื่อพวกเขาพยายามที่แฟลตเช่นเดียวกับการว่างงานที่เพิ่มขึ้นของคนหนุ่มสาว พร้อมกับเปิดโอกาสให้กับคนหนุ่มสาวนี้จะนำไปสู่ยุคที่เลื่อนออกไปภายหลังการแต่งงานและคลอดบุตรถูกนำออกไปในวัยที่สูงขึ้นเช่นกัน มีผลกระทบเชิงลบของความเป็นจริงที่เป็นไปตามทัศนคติทางการของสมาชิกหลายคนของเด็กตู้อดีตจำนวนของพวกเขาดูแลพวกเขาและการศึกษาเป็นเรื่องส่วนตัวของพ่อแม่ในการที่รัฐไม่ควรแทรกแซงในทางใดทางหนึ่ง เน้นมากเกินไปในความรับผิดชอบส่วนบุคคล แต่เพียงผู้เดียวของพ่อแม่พร้อมกับปฏิเสธ o

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หมายถึงการแทรกแซงนโยบายประชากรทั้งโดยตรงในการพัฒนาประชากร โดยการใช้ และการใช้ มาตรการ เป้าหมาย หรือ บ่อย ๆ โดยการสร้างเงื่อนไข เช่น การพัฒนาประชากรซึ่งสอดคล้องกับความตั้งใจในระยะยาวของรัฐ เป็นกฎที่เกี่ยวข้องกับมาตรการที่มีอิทธิพลต่ออัตราการเกิดและทางอ้อม nuptiality ยัง ,แต่มันยังรวมถึงนโยบายการย้ายถิ่น ( ของต่างประเทศ )

ประชากรมีนโยบายให้ antinatalist ที่ออกแบบมาเพื่อลดความอุดมสมบูรณ์สูง ป้องกันความอุดมสมบูรณ์สูงจึงขัดขวางการเติบโตอย่างรวดเร็วในประชากรจำนวน หรือ pronatalist ซึ่งเกี่ยวข้องกับความตั้งใจของการพัฒนาที่ดีของความอุดมสมบูรณ์ หรือในกรณีของสถานการณ์ที่เป็นลบ มันต้องการให้บรรลุเป้าหมายของการพลิกกลับประเภทเดิมของนโยบายประชากรใช้ในหลายประเทศ หลังปรากฏในประชากรยุโรปที่มีความอุดมสมบูรณ์ต่ำซึ่งเกี่ยวข้องกับการลดลงในจำนวนประชากรผ่านการเปลี่ยนแปลงประชากร ( ตัวเลขของผู้เสียชีวิตเกินจํานวนมีชีวิตเด็กแรกเกิด ) ประเทศในยุโรปส่วนใหญ่ไม่มีนโยบายประชาชน ตามที่พวกเขาทำให้ไม่รู้สึกต้องการ

)pronatalist นโยบายในประเทศสูง ถ้าไม่วางแผนยุทธศาสตร์ และประกาศใช้เป็นเพียงแค่เพิ่มจำนวนเด็กแรกเกิด การหยุดหรือชะลอตัวลง ประชากรลดลง นโยบายดังกล่าวได้โดยชอบธรรมโดยการสร้างโครงสร้างอายุของประชากร ซึ่งจะนำไปสู่ระยะยาว การบำรุงรักษาที่ยอมรับของสัดส่วนที่เจ็บระหว่างกลุ่มอายุในประชากรในขณะเดียวกัน นโยบายดังกล่าวถูกออกแบบมาเพื่อสร้างโครงสร้างอายุปกติโดยไม่มีหลักใด ๆ ผิดปกติ ซึ่งหมายความว่า ป้องกันการรบกวนจากหลักจากเวลาของการสืบพันธุ์ของรุ่นก่อนหน้า ( ซึ่งหมายความว่า 20-30 ปีที่ผ่านมาการสร้างของระดับประชากรผิดปกติ ) หรือเกิดจากการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันในความอุดมสมบูรณ์