I gulped and backed up before sprin

I gulped and backed up before sprinting also, my own heeled boots made it difficult. I reached the edge of the building stepping onto the ledge I pushed myself off. There was no ground below me, just air and a very, very long drop. I gulped, I wasn't quick enough, I wouldn't make this jump.

My fingers barely caught the ledge of the other building "(Y/N)!" My mother yelled worried. Just as she was about to run over to help me a long wire wrapped itself around her waist and she was pulled away "NO!" she yelled thrashing.


"There's nowhere to go Catwoman, stop struggling" that voice, it was deep and hoarse. Rather ridiculous in all honesty, my mother didn't let up "why are you fighting so much?" the male with the weird voice asked "my daughter! My daughter!".

My grip began to loosen and I felt myself slipping, my feet hit the walls and I, in vain, tried to find something I could use as leverage. I let out a groan of pain at the feeling of the sharp edge of the building digging into my fingertips.

I looked up as I heard footsteps, looking down at me was a hooded figure. Their face unseen "get her up" the voice ordered. The hooded figure nodded and just as they leaned down to help my arms gave out and I could feel myself plummeting.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมกลืนน้ำลายและการสำรองข้อมูลก่อนที่จะวิ่งยัง, รองเท้าส้นของตัวเองทำให้มันยาก ฉันถึงขอบของอาคารที่ก้าวลงบนหิ้งที่ผมผลักดันตัวเองออก มีพื้นดินด้านล่างไม่มีฉันเพียงแค่อากาศและลดลงมากนานมากเป็น ผมกลืนน้ำลายผมไม่เร็วพอที่ฉันจะไม่ให้กระโดดนี้. มือของฉันแทบจะไม่จับหิ้งของอาคารอื่น ๆ "(Y / N)!" แม่ของฉันตะโกนกังวล เช่นเดียวกับที่เธอกำลังจะวิ่งออกไปจะช่วยให้ฉันลวดยาวห่อรอบตัวเองเอวของเธอและเธอก็ถูกดึงออกไป "ไม่!" เธอตะโกนหวด. "มีที่ไหนเลยไปแคทวูแมนหยุดดิ้นรน" เสียงนั้นมันเป็นลึกและเสียงแหบ ค่อนข้างไร้สาระในความซื่อสัตย์สุจริตทุกแม่ของฉันไม่ให้ขึ้น "ทำไมคุณต่อสู้มาก?" ชายด้วยเสียงแปลก ๆ ถามว่า "ลูกสาวของฉัน! ลูกสาวของฉัน!". จับฉันเริ่มที่จะคลายและผมก็รู้สึกว่าตัวเองลื่นไถลเท้าของฉันตีผนังและฉันในไร้สาระพยายามที่จะหาสิ่งที่ฉันสามารถใช้เป็นประโยชน์ ฉันปล่อยให้ออกมาคร่ำครวญของความเจ็บปวดที่ความรู้สึกของความคมของอาคารขุดเป็นปลายนิ้วของฉัน. ผมมองขึ้นไปตามที่ผมได้ยินเสียงฝีเท้ามองลงมาที่ฉันเป็นคนที่คลุมด้วยผ้า ใบหน้าของพวกเขาที่มองไม่เห็น "ได้รับเธอขึ้น" เสียงสั่ง รูปที่คลุมด้วยผ้าพยักหน้าและเช่นเดียวกับพวกเขาโน้มตัวลงจะช่วยให้แขนของฉันให้ออกไปและผมจะรู้สึกว่าตัวเองจมดิ่งลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผม gulped และสำรองข้อมูลก่อนที่จะวิ่งยัง ของตัวเอง heeled รองเท้าทำได้ยาก ฉันไปถึงขอบของตึก เหยียบไปบนหิ้งผมผลักตัวเองออก ไม่มีพื้นด้านล่าง ฉันเพียงอากาศและเป็นเวลานานมากแล้วปล่อย ผม gulped ผมไม่เร็วพอ ผมไม่อยากให้กระโดดนี้นิ้วมือฉันแทบจะจับขอบหน้าต่างของอาคารอื่น ๆ " ( y / n ) " แม่ก็เป็นห่วง ตอนที่เขากำลังจะวิ่งมาช่วยฉันสายยาวห่อรอบตัวเองเอวของเธอ และเธอถูกดึงออกไป " ไม่มี ! " เธอตะโกนโบย" ไม่มีที่ไปแคทวูแมน หยุดเสียงที่ดิ้นรน " มันลึกและแหบแห้ง ค่อนข้างไร้สาระในความซื่อสัตย์ แม่ฉันไม่ให้ขึ้น " ทำไมต้องทะเลาะกันมากแค่ไหน ? " ผู้ชายที่มีเสียงแปลก ๆถามว่า " ลูกสาวของฉัน ! ลูกสาวของฉัน ! .มือของฉันเริ่มคลาย และฉันรู้สึกว่าตัวเองลื่น เท้าฉันตีผนังและฉันในไร้สาระ , พยายามที่จะหาสิ่งที่จะใช้เป็นข้อต่อรอง ผมหลุดปากครางอย่างเจ็บปวดในความรู้สึกของขอบคมของตึกขุดคุ้ยปลายนิ้วของฉันผมเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า มองลงมาที่ฉันเป็นฮูดอยู่นะ ใบหน้าของพวกเขาที่ " เธอ " เสียงสั่ง สวมฮู้ดรูปพยักหน้าและเช่นเดียวกับพวกเขาเอนตัวลง เพื่อช่วยให้แขนของฉันและฉันก็รู้สึกได้ว่าตัวเองง .