Then, one year, something strange a

Then, one year, something strange and terrible happened. I often waked along the shore, and one day I saw something in the sand. I went over to look at it more carefully, and stopped in sudden surprise. It was a footprint-the footprint of a man!
Who could this be? Afraid, I looked around me. I waited. Nothing. I was more and afraid. Perhaps this man was one of those wild people who killed and ate other men! I looked everywhere, but there was nobody, and no other footprint. I turned and hurried home. There’s some on my island, I said to myself. Perhaps he know about me Perhaps he’s watching me now from behind a tree Perhaps he wants to kill me. That night I couldn’t sleep. The next day I got all my guns ready and I put more wood and young trees around my house. Nobody could see me now. But, after fifteen years alone on island, I was afraid, and I did not leave my cave for there days.
In the end, I had to go out to milk my goats. But for two years I was afraid. I stayed near my home and I never used my guns because I didn’t want to make a noise. I could not forget the footprint, but I saw and heard nothing more, and slowly I began to feet happier. One day, a year later, I was over on the west side of the island. From there I could see the other island, and I could also see a boat, for out to sea.
I began to move more freely around the island again, and built myself a third house. It was a very secret place in a cave. I said to myself.
Then one year something I can never forget. I was again on the west side of the island and was happened which made me feel ill.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แล้ว ปี สิ่งที่แปลก และน่ากลัวเกิดขึ้น ฉันมัก waked ฝั่ง และวันหนึ่งฉันเห็นบางทราย ผมก็ผ่านตามันขึ้นอย่างระมัดระวัง และหยุดในความประหลาดใจอย่างฉับพลัน มันเป็นรอยเท้ารอยเท้าของคน!
คนนี้อาจ กลัว ฉันมองรอบตัว ฉันรอ ไม่มีอะไร ผมกลัว และอื่น ๆ บางทีคนนี้เป็นหนึ่งในคนป่าที่ฆ่า และกินคนอื่น ผมมองทุก แต่มีไม่มีใคร และไม่มีรอย เปิด และรีบหน้าแรก มีบางเกาะของฉัน ฉันพูดกับตัวเอง บางทีเขารู้ฉันบางทีเขาดูฉันตอนนี้พอต้นไม้บางทีอยากฆ่าฉัน คืนนั้นฉันไม่สามารถนอนหลับ ในวันถัดไปที่ผมได้รับปืนของฉันพร้อมและใส่เพิ่มเติมต้นไม้เล็ก และไม้รอบบ้าน ไม่มีใครสามารถเห็นฉันตอนนี้ แต่หลังจากห้าปีที่เดียวบนเกาะ กลัว และฉันได้ออกจากถ้ำของฉันสำหรับวันนั้น
ในสุด ผมจะไปหานมแพะของฉัน แต่สองปี กลัว โรงแรมใกล้บ้านของฉัน และฉันไม่เคยใช้ปืนของฉัน เพราะฉันไม่ต้องการให้เสียงดัง ฉันไม่สามารถลืมรอย แต่ฉันเห็น และได้ยินอะไรมากไป และช้าเริ่มฟุตที่มีความสุข วัน ปี ต่อผมมากกว่าทางด้านตะวันตกของเกาะ จาก สามารถเห็นเกาะอื่น ๆ และฉันยังเห็นเรือ ออกไปทะเล
ฉันเริ่มไปได้อย่างอิสระมากขึ้นรอบเกาะ และสร้างตนเองบ้านอื่น มากลับในถ้ำได้ ผมพูดกับตัวเอง
แล้ว ปีหนึ่งสิ่งที่ฉันสามารถไม่เคยลืม ผมมีอีกทางตะวันตกของเกาะ และเกิดที่ทำให้ฉันรู้สึกป่วย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากนั้นหนึ่งปีสิ่งที่แปลกและน่ากลัวที่เกิดขึ้น ฉันมักจะตื่นตามชายฝั่งและวันหนึ่งผมเห็นอะไรบางอย่างในทราย ผมเดินไปมองไปที่มันมากขึ้นอย่างระมัดระวังและหยุดในความประหลาดใจอย่างฉับพลัน มันเป็นรอยเท้ารอยเท้าของมนุษย์!
ใครนี้อาจจะ? กลัวผมมองรอบ ๆ ตัวผม ฉันรอ ไม่มีอะไร ผมเป็นมากขึ้นและกลัว บางทีผู้ชายคนนี้เป็นหนึ่งในคนป่าผู้ที่ฆ่าและกินคนอื่น ๆ ! ผมมองทุกที่ แต่ไม่มีใครและไม่มีการปล่อยก๊าซอื่น ๆ ผมหันและรีบกลับบ้าน มีบางบนเกาะของฉันฉันพูดกับตัวเอง บางทีเขาอาจจะรู้เกี่ยวกับฉันบางทีเขาดูฉันตอนนี้ออกมาจากหลังต้นไม้บางทีเขาอาจจะอยากจะฆ่าฉัน คืนนั้นผมนอนไม่หลับ ในวันถัดไปผมได้รับปืนทั้งหมดของฉันพร้อมและฉันใส่ไม้มากขึ้นและต้นไม้รอบ ๆ บ้านของฉัน ไม่มีใครจะได้เห็นฉันตอนนี้ แต่หลังจากสิบห้าปีที่อยู่คนเดียวบนเกาะผมก็กลัวและฉันไม่ได้ออกจากถ้ำของฉันมีวันที่
ในท้ายที่สุดผมก็จะออกไปให้นมแพะของฉัน แต่สำหรับสองปีฉันกลัว ฉันอยู่ใกล้บ้านของฉันและฉันไม่เคยใช้ปืนของฉันเพราะฉันไม่ต้องการที่จะทำเสียงดัง ฉันไม่สามารถลืมรอยเท้า แต่ผมเห็นและได้ยินอะไรมากขึ้นและช้าผมเริ่มที่จะมีความสุขฟุต วันหนึ่งปีต่อมาผมถูกกว่าบนฝั่งตะวันตกของเกาะ จากนั้นฉันจะได้เห็นเกาะอื่น ๆ และผมยังจะได้เห็นเรือสำหรับออกไปในทะเล
ที่ผมเริ่มที่จะย้ายอย่างอิสระมากขึ้นรอบเกาะอีกครั้งและสร้างบ้านหลังที่สามของตัวเอง มันเป็นสถานที่ที่เป็นความลับมากในถ้ำ ผมพูดกับตัวเอง
แล้วหนึ่งปีสิ่งที่ผมไม่สามารถลืม ผมเป็นอีกครั้งในฝั่งตะวันตกของเกาะและเป็นที่เกิดขึ้นซึ่งทำให้ผมรู้สึกไม่ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากนั้น หนึ่งปี อะไรที่แปลกและน่ากลัวเกิดขึ้น ฉันมักจะปลุกฝั่ง และวันหนึ่งฉันเห็นบางสิ่งในทราย ผมหันไปมองมันอย่างรอบคอบ และหยุดกะทันหัน เซอร์ไพรส์ มันเป็นรอยเท้ารอยเท้าของผู้ชาย
นี่เป็นใครกัน ? กลัว ผมมองรอบๆตัวฉัน ที่ฉันรอ ไม่มีอะไร ผมก็ยิ่งกลัวบางทีชายคนนี้เป็นหนึ่งในคนที่ฆ่าและกินมนุษย์ป่าอื่น ๆ ฉันตามหาทุกที่แล้ว แต่ไม่มีใครอยู่ และไม่มีรอยเท้า ผมจะรีบกลับบ้าน มีบางบนเกาะของฉัน ฉันพูดกับตัวเอง บางทีเขาอาจจะรู้เกี่ยวกับฉันบางทีเขากำลังดูผมอยู่จากหลังต้นไม้ บางทีเขาอาจจะอยากฆ่าฉัน คืนนั้นผมนอนไม่หลับวันต่อมาฉันโดนปืนของฉันทั้งหมดพร้อมและฉันใส่ไม้ และหนุ่มต้นไม้รอบบ้าน ไม่มีใครสามารถเห็นฉันในตอนนี้ แต่หลังจากสิบห้าปีคนเดียวบนเกาะ ผมกลัว ผมไม่ได้ออกจากถ้ำเพื่อมีวัน
ในที่สุดฉันต้องไปหานมแพะของฉัน แต่สองปี ผมกลัว ผมอยู่ใกล้บ้าน และผมไม่เคยใช้ปืนของฉันเพราะฉันไม่ต้องการที่จะส่งเสียงผมไม่สามารถลืมรอย แต่ผมเห็นและได้ยินอะไรมากขึ้น และค่อยๆ เริ่ม เท้ามีความสุข วันหนึ่ง ปีต่อมา ผมอยู่ทางด้านตะวันตกของเกาะ จากที่นั่น ผมได้เห็นเกาะอื่น ๆ และผมยังได้เห็นเรือ เพื่อออกสู่ทะเล .
ผมเริ่มย้ายได้อย่างอิสระรอบเกาะอีก และสร้างเองบ้านหลังที่สาม มันเป็นสถานที่ลับในถ้ำ
ผมพูดกับตัวเองจากนั้นหนึ่งปีสิ่งที่ฉันไม่เคยลืม ฉันได้อีกครั้งทางด้านตะวันตกของเกาะ และได้เกิดขึ้น ซึ่งทำให้ผมรู้สึกป่วย