The fragmentary development of satu

The fragmentary development of saturated zones in the early stage during the storm event was controlled by soil depth; subsequently, the lateral transfer of saturation was controlled by the topographic wetness index at the soil-bedrock interface, showing an "upper-lower" and "fragment-integration" process. We suggest that it is preferable to define the variable source area by soil depth and the topographic wetness index at the soil-bedrock interface than by the distance to the valley bottom, as in the traditional variable source area concept

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Fragmentary พัฒนาโซนที่อิ่มตัวในระยะแรก ๆ ในระหว่างเหตุการณ์พายุถูกควบคุม โดยความลึกของดิน ในเวลาต่อมา โอนย้ายความเข้มด้านข้างถูกควบคุม โดยดัชนี topographic wetness ที่อินเตอร์เฟซ ดินหินแสดงกระบวนการ "บนล่าง" และ "ส่วนร่วม" เราขอแนะนำว่า เป็นกว่ากำหนดตั้งต้นตัวแปรตามความลึกของดินและดัชนี topographic wetness ที่อินเตอร์เฟซดินหินกว่าด้วยระยะห่างที่ด้านล่างหุบเขา ในแนวคิดตั้งต้นแบบตัวแปร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การพัฒนาขาดวิ่นของโซนอิ่มตัวในระยะแรกในช่วงเหตุการณ์พายุถูกควบคุมโดยความลึกของดินภายหลังการถ่ายโอนด้านข้างของความอิ่มตัวถูกควบคุมโดยดัชนีความชื้นแฉะภูมิประเทศที่อินเตอร์เฟซดินหิน, การแสดง "บนล่าง" และ " ส่วนการรวม "กระบวนการ เราขอแนะนำให้เป็นที่นิยมในการกำหนดพื้นที่แหล่งตัวแปรโดยความลึกของดินและดัชนีความชื้นแฉะภูมิประเทศที่อินเตอร์เฟซดินหินกว่าโดยระยะทางที่ด้านล่างหุบเขาที่เป็นแนวคิดในพื้นที่แหล่งตัวแปรแบบดั้งเดิม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่กระท่อนกระแท่นการพัฒนาโซนอิ่มตัวในช่วงแรกในระหว่างพายุเหตุการณ์ถูกควบคุมโดยความลึกของดิน ; ต่อมาโอนการควบคุมโดยดัชนีความเปียกของภูมิประเทศที่ดินการอินเตอร์เฟซที่แสดง " บน ล่าง " และ " รวม " ส่วนกระบวนการเราว่ามันดีกว่า กำหนดพื้นที่แหล่งแปรตามความลึกของดินและภูมิประเทศดัชนีความเปียกที่ดินการติดต่อมากกว่า โดยระยะทางถึงก้นหุบเขา ในแนวคิดดั้งเดิมตัวแปรแหล่งพื้นที่