On what level did you feel the chan

On what level did you feel the change the most?

The biggest change was the language barrier. When I moved to Vienna, I had to learn German. Then, when I was 12, we moved to the USA and I had to change the languages again. I couldn’t have learnt so fast if it weren’t for my stepfather who is of American origins. It was really difficult for me in high school only because I had an accent. I remember that there was a year during which I spoke English defensively – even with my mother who continued to speak to me in Romanian. It was a great effort for me because I just wanted to be like all children and to lose my accent.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในระดับใดรู้สึกเปลี่ยนแปลงมากที่สุดการเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดมีกำแพงภาษา เมื่อผมย้ายไปเวียนนา ฉันมีการเรียนภาษาเยอรมัน จากนั้น เมื่อ 12 เราย้ายไปสหรัฐอเมริกา และผมจะเปลี่ยนภาษาอีกครั้ง ผมไม่ได้เรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วถ้าไม่ได้สำหรับพ่อของฉันซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของอเมริกัน มันเป็นเรื่องยากจริง ๆ สำหรับฉันในโรงเรียนมัธยม เพราะผมเน้นการ จำได้ว่า มีปีที่ฉันพูดภาษาอังกฤษ defensively-แม้จะ มีแม่ที่ยังคงพูดกับฉันในโรมาเนีย มันเป็นความพยายามที่ดีสำหรับฉัน เพราะฉันเพียงต้องการให้เช่นเด็กทุกคน และ การสูญเสียของฉันเน้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กับระดับที่คุณไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงมากที่สุด? เปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดเป็นอุปสรรคทางภาษา เมื่อตอนที่ผมย้ายไปอยู่ที่กรุงเวียนนาผมต้องเรียนภาษาเยอรมัน จากนั้นเมื่อผมอายุ 12 เราย้ายไปยังประเทศสหรัฐอเมริกาและฉันต้องเปลี่ยนภาษาอีกครั้ง ฉันไม่สามารถได้เรียนรู้อย่างรวดเร็วว่ามันเป็นไม่ได้สำหรับพ่อเลี้ยงของฉันที่มีต้นกำเนิดอเมริกัน มันเป็นเรื่องยากสำหรับผมในโรงเรียนมัธยมเพียงเพราะผมมีสำเนียง ผมจำได้ว่ามีปีในระหว่างที่ผมพูดภาษาอังกฤษ defensively - แม้จะมีแม่ของฉันที่ยังคงพูดคุยกับผมในโรมาเนีย มันเป็นความพยายามที่ดีสำหรับฉันเพราะฉันแค่อยากจะเป็นเหมือนเด็กทุกคนและจะสูญเสียสำเนียงของฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในระดับที่คุณรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงมากที่สุด

การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดคือเรื่องของภาษา เมื่อฉันย้ายไปเวียนนา ผมต้องเรียนภาษาเยอรมัน แล้วตอนฉันอายุ 12 ปี เราย้ายไปอยู่ที่สหรัฐอเมริกา และมีการเปลี่ยนภาษาอีก ฉันไม่ได้เรียนรู้เร็วมาก ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน พ่อเลี้ยงที่เป็นกำเนิดของอเมริกัน มันยากสำหรับฉันในโรงเรียนเท่านั้น เพราะผมมีสำเนียงผมจำได้ว่า มีปี ในระหว่างที่ฉันพูดภาษาอังกฤษอย่างระมัดระวังยิ่งขึ้น กับแม่ที่ยังคงพูดกับผมในโรมาเนีย มันเป็นความพยายามที่ดีมากสำหรับผม เพราะผมแค่อยากจะเป็นเหมือนลูกและสูญเสียสำเนียงของฉัน