We may then conclude that in the Bu

We may then conclude that in the Buddhist perspective life is characterized by three important traits : conditionality (cause and effect), impermanence, and insubstantiality. There is also one additional trait which must be mentioned. This is suffering (dukkha).8 Suffering is used in Buddhism as a broader concept to include pain, grief, misery or unsatisfactoriness, which would normally be seen by most people as suffering, as opposed to happiness; it refers also to a unique phenomenon of the universe. In general there is impermanence and imperfection of life, which both cause suffering. Some elements of suffering, such as grief, pain, misery, are inherent in the experience of living and cannot be avoided. Should a person be fortunate enough to avoid most forms of suffering, there is no question that death as the final form of suffering is inevitable. And one's own death or the death of one who is deeply loved causes suffering. Owing to this reality of death, Buddhism concludes that human existence is insecure, fragile and filled with suffering.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เราอาจสรุปแล้วว่า ในพระพุทธศาสนา มองชีวิตเป็นลักษณะ โดยลักษณะที่สำคัญ 3: conditionality (เหตุและผล), อนิจจัง และ insubstantiality นอกจากนี้ยังมีหนึ่งติดเพิ่มเติมซึ่งต้องกล่าวถึง นี้เป็นทุกข์ (dukkha) .8 ทุกข์ใช้ในพระพุทธศาสนาเป็นแนวคิดที่กว้างขึ้นรวมความเจ็บปวด ความเศร้าโศก ความทุกข์ยาก หรือ unsatisfactoriness ซึ่งจะปกติจะเห็นคนส่วนใหญ่เป็นทุกข์ ตรงข้ามกับความสุข มันหมายถึงยังเป็นปรากฏการณ์เฉพาะของจักรวาล โดยทั่วไป เป็นอนิจจัง imperfection ชีวิต ซึ่งทั้งสองทำให้เกิดทุกข์ องค์ประกอบบางอย่างของความทุกข์ ความเศร้าโศก ความเจ็บปวด ความทุกข์ ยาก ในประสบการณ์ของชีวิต และไม่อาจหลีกเลี่ยง คนจะโชคดีพอที่จะหลีกเลี่ยงรูปแบบมากที่สุดของทุกข์ มีคำถามไม่ตายที่เป็นแบบสุดท้ายของทุกข์เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยง และตัวเองตายหรือการตายของผู้เป็นที่รักอย่างลึกซึ้งทำให้เกิดทุกข์ เพราะความเป็นจริงของความตายนี้ พระพุทธศาสนาสรุปว่า มนุษย์ที่มีอยู่ไม่ปลอดภัย เปราะบาง และเต็มไป ด้วยทุกข์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

จากนั้นเราอาจสรุปได้ว่าในมุมมองของชีวิตที่นับถือศาสนาพุทธเป็นลักษณะสามลักษณะสำคัญ conditionality (สาเหตุและผลกระทบ) ไม่เที่ยงและ insubstantiality นอกจากนี้ยังมีอีกหนึ่งลักษณะที่จะต้องกล่าวถึง นี้เป็นทุกข์ (ทุกข์) 0.8 ทุกข์ถูกนำมาใช้ในพระพุทธศาสนาเป็นแนวคิดที่กว้างขึ้นรวมถึงความเจ็บปวดความเศร้าโศกความทุกข์ยากหรือ unsatisfactoriness ซึ่งปกติจะเห็นได้จากคนส่วนใหญ่เป็นความทุกข์ทรมานเมื่อเทียบกับความสุข; มันหมายยังเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่ซ้ำกันของจักรวาล โดยทั่วไปมีความไม่แน่นอนและความไม่สมบูรณ์ของชีวิตซึ่งทั้งสองก่อให้เกิดความทุกข์ทรมาน องค์ประกอบบางอย่างของความทุกข์ทรมานเช่นความเศร้าโศกความเจ็บปวดความทุกข์ยากมีอยู่ในประสบการณ์ของที่อยู่อาศัยและไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ควรจะเป็นคนที่โชคดีพอที่จะหลีกเลี่ยงรูปแบบที่สุดของความทุกข์มีคำถามว่าการตายเป็นรูปแบบสุดท้ายของความทุกข์ทรมานเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และความตายของตัวเองหรือการเสียชีวิตของคนที่เป็นที่รักอย่างสุดซึ้งสาเหตุที่ทุกข์ทรมาน เนื่องจากความเป็นจริงของความตายนี้พุทธศาสนาสรุปว่าดำรงอยู่ของมนุษย์เป็นที่ไม่ปลอดภัยที่เปราะบางและเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เราอาจสรุปได้ว่า ในมุมมองพระพุทธศาสนาชีวิตเป็นลักษณะ 3 ลักษณะสำคัญ : เงื่อนไข ( เหตุและผล ) อนิจจัง และ insubstantiality . นอกจากนี้ยังมีอีกหนึ่งคุณลักษณะที่ต้องกล่าวถึง นี้เป็นทุกข์ ( ทุกขัง ) 8 ทุกข์ใช้ในพุทธศาสนา เป็นแนวคิดที่กว้างขึ้นรวมถึงความเจ็บปวด ความเศร้าโศก หรือความไม่พึงพอใจความทุกข์ยาก ,ซึ่งปกติจะถูกพบโดยคนส่วนใหญ่เป็นทุกข์ ไม่ใช่สุข มัน หมายถึง ยังเป็นปรากฏการณ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของจักรวาล โดยทั่วไปมีความไม่เที่ยงของชีวิต และ ความไม่สมบูรณ์ ซึ่งทั้งสองก่อให้เกิดทุกข์ องค์ประกอบบางอย่างของความทุกข์ เช่น ความเศร้า ความเจ็บปวด ความทุกข์ จะอยู่ในประสบการณ์ของชีวิต และไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ควรเป็นคนที่โชคดีพอที่จะหลีกเลี่ยงรูปแบบมากที่สุดของทุกข์ มีคำถามว่า ความตายเป็นรูปแบบสุดท้ายของความเจ็บปวดเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ และหนึ่งของความตาย หรือความตายของคนที่รักลึกซึ้ง ทำให้เกิดทุกข์ เนื่องจากนี้ความเป็นจริงของความตาย พระพุทธศาสนา สรุปได้ว่า การดำรงอยู่ของมนุษย์ก็ไม่ปลอดภัย เปราะบางและเต็มไปด้วยความทุกข์